{"id":1842,"date":"2019-08-04T13:02:46","date_gmt":"2019-08-04T11:02:46","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=1842"},"modified":"2024-09-29T15:51:24","modified_gmt":"2024-09-29T13:51:24","slug":"observer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=1842","title":{"rendered":"Observer"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Stare korytarze mieszkalne otoczone holograficznymi numerami domostw, Polonez z korbk\u0105 do otwierania szyby i nawigacj\u0105 satelitarn\u0105, czy nowoczesny robot sprz\u0105taj\u0105cy odkurzaczem, pami\u0119taj\u0105cym lata 80-te. Brutalna wizja w sosie odrapanego retrofuturyzmu, z estetyk\u0105 nie tak odleg\u0142ych czas\u00f3w PRL i namacalnym klimatem Blade Runnera. Lataj\u0105cych pojazd\u00f3w, rz\u0119sistego deszczu i monumentalnych biurowc\u00f3w unosz\u0105cych si\u0119 nad kamienicami, zamieszkuj\u0105cymi przez ludno\u015b\u0107 klasy C. <\/strong><\/span>Gryz\u0105cy si\u0119 ze sob\u0105 aspekt artystyczny pokazuj\u0105cy Polsk\u0119 przysz\u0142o\u015bci jest na tyle abstrakcyjny, satysfakcjonuj\u0105cy i podany ze smakiem, \u017ce pokochasz produkcj\u0119 od pierwszych minut. Ekipa polskiego studia Bloober Team stworzy\u0142a niepowtarzalny rarytas. Stworzyli Observer.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Pierwszy komercyjny projekt studia, stoj\u0105cy za finansowym sukcesem \u2013 Layers of Fear, rozwin\u0105\u0142 skrzyd\u0142a pozwalaj\u0105c na stworzenie podobnej gry ze zgo\u0142a odmienn\u0105 tematyk\u0105 i\u2026wi\u0119kszym bud\u017cetem. Layers of Fear by\u0142 bowiem dzie\u0142em nie\u015bmia\u0142ym. Pod p\u0142aszczem strasznego domostwa i efektownej zmiany przebywanego pomieszczenia, kry\u0142a monotonno\u015b\u0107 wymieszan\u0105 z brakiem do\u015bwiadczenia. Gra mia\u0142a zadatki na dobr\u0105, jednak po drodze zgubi\u0142a elementy sk\u0142adowe, finalnie oscyluj\u0105c w granicach \u015bredniej z plusem. Z tej perspektywy omawiany Observer prezentuje si\u0119 o jedn\u0105 klasy wy\u017cej. <\/span>Mamy rok 2084, Daniel Lazarski jako g\u0142\u00f3wny bohater tej opowie\u015bci, siedzi wygodnie w samochodzie, aby za chwil\u0119 dowiedzie\u0107 si\u0119 o zagini\u0119ciu syna. Jest observerem, czyli detektywem na us\u0142ugach krakowskiej policji, kt\u00f3rego umiej\u0119tno\u015bci\u0105 jest zagl\u0105danie do umys\u0142\u00f3w ofiar w celu odnajdywania nowych fakt\u00f3w dotycz\u0105cych zbrodni.\u00a0 <\/span>Po zlokalizowaniu przybli\u017conego miejsca pobytu syna, protagonista wyrusza z nadziej\u0105 na szybkie rozwi\u0105zanie rodzinnej sprawy. Jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej oka\u017ce, nie jest to jedynym problemem skrywaj\u0105cym si\u0119 na zakrwawionych \u015bcianach obskurnej kamienicy. <\/span><\/p>\n

Rozgrywka to nic innego jak symulator chodzenia z okazjonalnymi momentami na ruszenie szarych kom\u00f3rek, zabaw\u0119 w detektywa, czy chowanie si\u0119 przed potworami. Progres w por\u00f3wnaniu do poprzedniej gry Bloober ju\u017c jest, bo tam tylko chodzili\u015bmy i otwierali\u015bmy kolejne nudne drzwi. A to ju\u017c co\u015b. <\/span>Trzonem gameplay\u2019owym jest podr\u00f3\u017c po korytarzach, wybranych pokojach mieszkalnych, jak i r\u00f3\u017cnych zakamarkach kamienicy \u2013 od strychu i tajemne pomieszczenia, po salon tatua\u017cy. Wszystko to sk\u0105pane konwencj\u0105 thrillera\/horroru z futurystycznym klimatem noir. Nie powiem, taka mieszanka wybuchowa sprawdzi\u0142a si\u0119 nad wyraz dobrze, zw\u0142aszcza \u017ce produkcja podzielona jest na kilka segment\u00f3w, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 wyj\u0105tkow\u0105 atmosfer\u0105. <\/span>Pierwsze godziny to przes\u0142uchiwanie ob\u0142\u0105kanych mieszka\u0144c\u00f3w za pomoc\u0105 wmontowanego w drzwi wizjera, kiedy to s\u0142yszymy patologi\u0119 rodzinn\u0105, wariata zabawiaj\u0105cego si\u0119 w gierki s\u0142owne lub dziewczynk\u0119 z wyimaginowanym przyjacielem. Sytuacja idealnie pokazuj\u0105ca ,,horror\u201d spo\u0142eczny gorszego sortu i obawy mieszka\u0144c\u00f3w po kwarantannie z powodu wykrycia nanofagii \u2013 czego\u015b na wz\u00f3r wirusa atakuj\u0105cego osoby z ulepszeniami (augmentacjami). W tym czasie u\u017cyjemy skaner\u00f3w do zbadania miejsca zbrodni, przeszukamy zawarto\u015b\u0107 komputer\u00f3w i wykorzystamy \u2018po\u017ceracza sn\u00f3w\u2019. A co to takiego? Za jego pomoc\u0105 mo\u017cna wej\u015b\u0107 w umys\u0142 zabitej ofiary, przechadzaj\u0105c si\u0119 w formie cielesnej przez chore wizje przesz\u0142o\u015bci. <\/span>Kolejne godziny zaskakuj\u0105 \u2013 jak by to okre\u015bli\u0107 \u2013 konwencj\u0105 klasycznego horroru z psychodelicznymi fragmentami, kiedy to nie do ko\u0144ca jeste\u015bmy w stanie okre\u015bli\u0107, czy to, co w\u0142a\u015bnie widzimy jest prawdziwe, czy zosta\u0142o stworzone przez nasz umys\u0142. Piwnica z odg\u0142osami wilczego warczenia, czy kana\u0142y z g\u0142uchymi d\u017awi\u0119kami pustki to \u015bwietna odskocznia od w\u015bcibskiego Lazarskiego przepytuj\u0105cego s\u0105siad\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Gra w formie ci\u0105g\u0142ego przepytywania lokator\u00f3w, przeszukiwania i w\u0119szenia pomieszcze\u0144, by\u0142aby jak\u017ce nudnym prze\u017cyciem. Jednak jest co\u015b, co odr\u00f3\u017cnia urozmaicony symulator chodzenia od zwyk\u0142ego symulatora chodzenia. Ten zwyk\u0142y nazywa\u0142 si\u0119 Layers of Fear, a ten zr\u00f3\u017cnicowany to w\u0142a\u015bnie Observer. <\/span>Wyobra\u017amy sobie, \u017ce wchodzimy do pokoju. Widzimy ofiar\u0119 z rozprutym brzuchem i wylanymi jelitami na pod\u0142odze, woko\u0142o pe\u0142no krwistej posoki, niedopowiedzianych kwestii dotycz\u0105cych makabrycznego zaj\u015bcia. <\/span>Za\u0142\u0105czamy jeden z dw\u00f3ch dost\u0119pnych skaner\u00f3w (biologiczny i technologiczny) i skanujemy pod\u015bwietlane rzeczy. Biologiczny pozwoli nam wywnioskowa\u0107 informacje z widocznych ran jegomo\u015bcia, a technologiczny wykrywa wa\u017cne dla nas przedmioty. Aby nie by\u0142o zbyt nudno, tw\u00f3rcy dodali gar\u015b\u0107 prostych zagadnie\u0144, kt\u00f3re nie mog\u0119 wrzuci\u0107 do jednego wora zagadek, a raczej w formie ciekawego podej\u015bcia do sytuacji. Ot trzeba znale\u017a\u0107 szybki spos\u00f3b na wydostanie si\u0119 z pomieszczenia lub wyszuka\u0107 kod znaj\u0105c tylko ostatni\u0105 cyfr\u0119. <\/span>Wszystko to jednak umywa si\u0119 niczym \u0142zy p\u0142yn\u0105ce w deszczu, kiedy doznajemy na w\u0142asnej sk\u00f3rze psychodelicznych cierpie\u0144 i wizji przesz\u0142ych wydarze\u0144, ka\u017cdej osoby sk\u0105panej w ka\u0142u\u017cy krwi. <\/span>Ilo\u015b\u0107 tak \u015bwietnych patent\u00f3w mieszcz\u0105cych si\u0119 w tak kr\u00f3tkiej grze jest niesamowita. A\u017c nie wiem, od czego zacz\u0105\u0107.<\/span><\/p>\n

Od przer\u00f3\u017cnych moment\u00f3w zapadaj\u0105cych w pami\u0119\u0107, po muzyk\u0119 kt\u00f3ra cho\u0107 troch\u0119 nie chce zapomnie\u0107 o zaczerpni\u0119tej inspiracji z Vangelisa, kompozytora \u2018\u0141owcy android\u00f3w\u2019. <\/span>Od ukazania wi\u0119ziennego traktowania i wynikaj\u0105cej z tego traumy, po zapracowanie i p\u0119d korporacyjnych pracownik\u00f3w biura, a\u017c do strachu wyst\u0119puj\u0105cego na r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyznach spo\u0142ecznych. <\/span>Zaprezentowany mindfuck przer\u00f3\u017cnych migawek i obraz\u00f3w to festiwal moment\u00f3w, zapadaj\u0105cych tym g\u0142\u0119biej w pami\u0119\u0107, im bardziej wczujemy si\u0119 w dan\u0105 sytuacj\u0119. <\/span>Aby nie zdradza\u0107 zbyt wiele, wymieni\u0119 kilka moment\u00f3w w\u015br\u00f3d morza pomys\u0142\u00f3w. W pewnym momencie rozgrywki trafi\u0142em do lasu, w\u0119druj\u0105c mi\u0119dzy drzewami jak zagubione dziecko. Jak si\u0119 okaza\u0142o teren by\u0142 tylko wizualn\u0105 zmy\u0142k\u0105 i aby wydosta\u0107 si\u0119 z niego musia\u0142em u\u017cy\u0107 skanera, kt\u00f3ry ukazywa\u0142 co par\u0119 sekund prawdziw\u0105 siatk\u0119 geometryczn\u0105 pomieszczenia, w kt\u00f3rym by\u0142em, a kt\u00f3rego nie by\u0142o zupe\u0142nie wida\u0107 do czasu nadziania si\u0119 na niewidzialne \u015bciany. <\/span>Druga sekwencja pokaza\u0142a w jak niekonwencjonalny spos\u00f3b ukaza\u0107 rozwydrzone dziecko przelane w \u2013 uwaga \u2013 lewituj\u0105cy telewizor kineskopowy, kt\u00f3rego zadaniem by\u0142o roz\u015bwietlenie mi drogi. Cieszy\u0142 pyska podczas spaceru, a p\u0142aka\u0142 kiedy oddali\u0142em si\u0119 na krok. Powtarzam, p\u0142acz\u0105cy telewizor! Nie mam pyta\u0144. Dane nam b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c obserwowa\u0107 korytarze w odwr\u00f3conej perspektywie, czy skrada\u0107 si\u0119 w ta\u015bmach po\u0142\u0105czeniowych do komputera przed lataj\u0105cymi dronami.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Ci\u0119\u017cki, g\u0119sty i niepokoj\u0105cy klimat jest miarowo pompowany wraz z post\u0119pami rozgrywki. W pierwszej po\u0142owie to bardziej psycho-thriller ni\u017c oszcz\u0119dny horror. Nieustannie padaj\u0105cy deszcz za oknami, wsz\u0119dobylska cisza korytarzy mieszkalnych, przera\u017aliwy oddech lokator\u00f3w, unosz\u0105ce si\u0119 widmo wi\u0119kszej intrygi i odkrywanie kolejnych ofiar. Przebywanie w nowo odkrytym mieszkaniu, kt\u00f3ry z pozoru by\u0142 pusty, w prosty spos\u00f3b przyprawi\u0142 mnie o ciarki, za spraw\u0105 wisielca skrywanego za uchylonymi i zabarykadowanymi drzwiami. A to telewizor zacznie \u015bnie\u017cy\u0107, a to us\u0142yszymy dziwne odg\u0142osy zza \u015bciany. <\/span>Horror zaczyna si\u0119 w ostatnich godzinach gry, a tak\u017ce podczas ka\u017cdorazowego wej\u015bcia w umys\u0142 umarlak\u00f3w. I chocia\u017c gra nie nale\u017cy do najstraszniejszych, nie ukrywam, \u017ce par\u0119 razy si\u0119 spoci\u0142em, a nawet zacz\u0105\u0142em emocjonalnie podchodzi\u0107 podczas podpinania po\u017ceracza sn\u00f3w. <\/span>Przer\u00f3\u017cne stukni\u0119cia i j\u0119ki, wychodz\u0105ce macki ze zlewu, makabryczne wizje rozprutych go\u0142\u0119bi, wstr\u0119tne twarze staruchy z loch\u00f3w ukazuj\u0105ce si\u0119 na ekranach \u015bciennych \u2013 wzbudzaj\u0105 pewn\u0105 doz\u0119 niepokoju. <\/span><\/p>\n

Observer przestraszy\u0142 mnie zar\u00f3wno budowanym klimatem w kom\u00f3rce pe\u0142nego potwornych d\u017awi\u0119k\u00f3w, jak i kilkoma dobrymi jump scare\u2019ami. Na szcz\u0119\u015bcie tych ostatnich nie ma zbyt wiele, a tw\u00f3rcy doskonale wiedz\u0105, kiedy dawkowa\u0107 z umiarem niepokoj\u0105c\u0105 podr\u00f3\u017c w nieznane, z wyskakuj\u0105cymi straszakami na czele. <\/span>Na szcz\u0119\u015bcie wyst\u0119puj\u0105ce tu stwory nie s\u0105 tylko dekoracj\u0105 do podziwiania. W wi\u0119kszo\u015bci mign\u0105 nam w oddali lub pojawi\u0105 si\u0119 na sekund\u0119, jednak par\u0119 razy trzeba skrada\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy licznymi biurkami, czy u\u017cywaj\u0105c niezawodnych kana\u0142\u00f3w wentylacyjnych. Momenty te przypomina\u0142y mi sekwencje omijania milusi\u0144skich, w innym futurystycznym dziele. Mam na my\u015bli SOMA. <\/span>Tytu\u0142 ten posiada akceptowaln\u0105 ilo\u015b\u0107 czytanego tekstu, zawartego w komputerach Chirondore (przysz\u0142a wersja Commodore?). Jest to zarazem kolejny punkt programu podnosz\u0105cy atmosfer\u0119. Sprz\u0119t posiada ciekawe artyku\u0142y, jak np: opis r\u00f3\u017cnych stanowisk pracy \u2013 operator ta\u015bmy produkcyjnej dron\u00f3w, kurier danych, a tak\u017ce retro gierk\u0119 pt.,,With Fire and Sword: Spiders\u201d, w kt\u00f3rej dzielny bohater musi uratowa\u0107 ksi\u0119\u017cniczk\u0119 (czy raczej sprz\u0105taczk\u0119) przed paj\u0105kami. Nie powiem, rozbawi\u0142 mnie napis ,,Zn\u00f3w te przekl\u0119te paj\u0105ki!\u201d. <\/span>Warto jeszcze wspomnie\u0107 o prostym wyborze dialogowym z rozm\u00f3wcami i smutnym fakcie braku polskiego dubbingu. Doprawdy \u0142ami\u0105ca wizja przysz\u0142o\u015bci wed\u0142ug Bloober Team (h\u0142e).<\/span><\/p>\n\n\n\n
\n

\"\"<\/span>Wizerunku postaci i charakterystycznego g\u0142osu Daniela Lazarskiego u\u017cycza nie kto inny, jak Rutger Hauer. Dodaj\u0105c przy tym plus tysi\u0105c do charyzmy postaci. Holenderski aktor, tak\u017ce scenarzysta i re\u017cyser, niestety zmar\u0142 w 2019 roku. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce aktor przewidzia\u0142 swoj\u0105 \u015bmier\u0107 pami\u0119tnym monologiem w filmie Blade Runner, bowiem akcja filmu rozgrywa\u0142a si\u0119 w tym samym roku. Scena do dzi\u015b uwa\u017cana jest za jedn\u0105 z bardziej wzruszaj\u0105cych, a poni\u017csze s\u0142owa, jak i aktor pozostan\u0105 zawsze w naszym sercu.
\n<\/span><\/p>\n

,,Widzia\u0142em rzeczy, kt\u00f3rym wy ludzie nie daliby\u015bcie wiary. Statki w ogniu w okolicach ramion Oriona. Widzia\u0142em promienie kosmiczne, jak b\u0142yszcza\u0142y w ciemno\u015bciach blisko Wr\u00f3t Tannhausera. Wszystkie te chwile zagubi\u0105 si\u0119 z czasem, tak jak \u0142zy na deszczu\u2026Czas umiera\u0107\u201d<\/span><\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Design i wizja artystyczna to najwi\u0119ksze pozytywne zaskoczenie w Observer. <\/span>Projektantami byli z pewno\u015bci\u0105 pasjonaci z wiekiem przekraczaj\u0105cym 70-tk\u0119, kt\u00f3rzy obejrzeli wersj\u0119 re\u017cysersk\u0105 Blade Runnera na kasecie VHS, setki a nawet tysi\u0105ce razy. A\u017c do zdarcia g\u0142owicy.<\/span>
\nGdyby wymaza\u0107 wszystkie technologiczne zabawki, hologramy zape\u0142niaj\u0105ce \u015bciany i przer\u00f3\u017cne neony, uzyskaliby\u015bmy obraz Polski w latach 80-tych. Odpadaj\u0105ca farba z zadrapanych mur\u00f3w, gdzie paj\u0105ki k\u0105tniki tworzy\u0142y tunele z sieci, stare d\u0119bowe meble, kaloryfery ,,\u017ceberka\u201d, kasety magnetofonowe i analogowe radio z pokr\u0119t\u0142em zakresu cz\u0119stotliwo\u015bci. <\/span>Antyki przesz\u0142o\u015bci w kompozycji z futurystycznymi bajerami, tworz\u0105 abstrakcyjn\u0105 harmoni\u0119 wizualn\u0105, kt\u00f3rej nie powstydzi\u0142aby si\u0119 \u017cadna produkcja AAA. <\/span>Od fotelu krocz\u0105cego paj\u0119czymi odn\u00f3\u017cami i holograficznymi szybami z projektem tatua\u017cu, po artystycznie u\u0142o\u017cone jarzeni\u00f3wki obok pralki zamontowanej na \u015bcianie. <\/span>Wszystkie lokacje, wraz z muzyk\u0105 i zachrypni\u0119tym g\u0142osem Rutgera Hauera, kt\u00f3ry wciela si\u0119 w protagonist\u0119 \u2013 tworz\u0105 niepowtarzalny, g\u0119sty niczym \u015bmietana klimat. <\/span><\/p>\n

I tylko wielka szkoda, \u017ce opr\u00f3cz dzielnicowego Janusa (Arkadiusz Jakubik) nie spotkamy innej \u017cywej istoty ludzkiej. Tw\u00f3rcy z jednej strony s\u0142usznie wyeliminowali kontakty w cztery oczy, utrzymuj\u0105c przy tym klimat osamotnienia, z drugiej chyba stwierdzili, \u017ce animacja ruch\u00f3w jest niejako pi\u0119t\u0105 Achillesow\u0105 programist\u00f3w. Dlatego Janus zachowuje si\u0119 niczym ko\u0142ek, a usta otwiera jak popadnie, daruj\u0105c nam przy tym podobnego widoku u innych postaci, kt\u00f3rych widzimy zawsze z flakami na wierzchu. Przecie\u017c skoro s\u0105 martwi to nie trzeba martwi\u0107 si\u0119 o animacj\u0119. Proste.<\/span><\/p>\n

Grze brakuje r\u00f3wnie\u017c dodatkowej misji pobocznej z przys\u0142owiowym jajem, poniewa\u017c te dost\u0119pne nie prezentuj\u0105 niczego specjalnego. <\/span>Na koniec zostawi\u0142em najwi\u0119ksz\u0105 bol\u0105czk\u0119, jak\u0105 napotka\u0142em. Tytu\u0142 ogrywa\u0142em na mocnym sprz\u0119cie, co si\u0119 zowie Xbox Project Scorpio. Na nic mi si\u0119 przyda\u0142a moc 6 teraflop\u00f3w w karcie graficznej i zegar taktowany 2.3 Ghz w 8 rdzeniowym procku, skoro gra co chwil\u0119 zwalnia\u0142a animacj\u0119, jakby to by\u0142 otwarty \u015bwiat z miliardem detali. Jednak nie by\u0142. Co prawda ilo\u015b\u0107 efekt\u00f3w cz\u0105steczkowych i os\u0142oni\u0119ta przestrze\u0144 z plastycznym o\u015bwietleniem i ci\u0105gle padaj\u0105cym deszczem m\u00f3g\u0142 zmusi\u0107 konsol\u0119 do mikro-przyci\u0119\u0107, ale na Boga \u2013 nie mo\u017cna przymyka\u0107 oczy na zwolnienia rodem z PlayStation 2, kiedy to niekt\u00f3re gry chodzi\u0142y w 25kl\/s.\u00a0 <\/span>Mia\u0142o oberwa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c stagnacji otoczenia, ale stwierdzi\u0142em, \u017ce pracuj\u0105ce wentylatory, odkurzaj\u0105cy robot, wsz\u0119dobylskie go\u0142\u0119bie i dynamiczne o\u015bwietlenie, \u0142\u0105cznie z ukazaniem sylwetki bohatera w widoku FPP s\u0105 wystarczaj\u0105cymi elementami o\u017cywiaj\u0105cymi surowe otoczenie.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Observer jest dla ludzi, kt\u00f3rym nie straszne s\u0105 cz\u0119ste rozmowy z s\u0105siadami i piesze w\u0119dr\u00f3wki przez ponur\u0105 klatk\u0119 schodow\u0105. Pod p\u0142aszczem z pozoru spokojnego symulatora chodzenia, wyjmuje kilka as\u00f3w i rzuca nimi prosto w twarz. Retrofuturyzm designerski pokazuje innym tw\u00f3rcom, jak powinno wygl\u0105da\u0107 otoczenie inne ni\u017c wszystkie, a klimatem wylewaj\u0105cym si\u0119 z ekranu mo\u017cna obdarowywa\u0107 kilka innych produkcji podobnego gatunku. Dodatkowo w momencie, kiedy zaczyna doskwiera\u0107 nuda, nasze zmys\u0142y atakowane s\u0105 genialnymi psychodelicznymi wycieczkami w umys\u0142y zamordowanych os\u00f3b. <\/span><\/strong>Przy czym, je\u015bli zat\u0119skni\u0142e\u015b za atmosfer\u0105 wykreowan\u0105 wieki temu przez Ridleya Scotta w \u0141owcy Android\u00f3w, to tutaj otrzymasz zbli\u017cony klimat. Tylko o bardziej swojskim zapachu.<\/span><\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stare korytarze mieszkalne otoczone holograficznymi numerami domostw, Polonez z korbk\u0105 do otwierania szyby i nawigacj\u0105 satelitarn\u0105, czy nowoczesny robot sprz\u0105taj\u0105cy odkurzaczem, pami\u0119taj\u0105cym lata 80-te. Brutalna wizja w sosie odrapanego retrofuturyzmu, z estetyk\u0105 nie tak odleg\u0142ych czas\u00f3w PRL i namacalnym klimatem Blade Runnera. Lataj\u0105cych pojazd\u00f3w, rz\u0119sistego deszczu i monumentalnych biurowc\u00f3w unosz\u0105cych … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1843,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1195,1196,1424,4,1243],"tags":[130,986,129,312,1152,131,943],"coauthors":[521],"class_list":["post-1842","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-microsoft","category-nintendo","category-pc","category-recenzje","category-sony","tag-blade-runner","tag-fpp","tag-observer","tag-przygoda","tag-recenzja","tag-rutger-hauer","tag-walking-simulator","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1842"}],"version-history":[{"count":42,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":289640,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1842\/revisions\/289640"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1843"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1842"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=1842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}