{"id":286001,"date":"2021-12-20T14:34:59","date_gmt":"2021-12-20T12:34:59","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=286001"},"modified":"2024-09-29T15:50:10","modified_gmt":"2024-09-29T13:50:10","slug":"the-evil-within-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=286001","title":{"rendered":"The Evil Within 2"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Pierwsze perypetie Sebastiana Castellanosa by\u0142y brutalnym do\u015bwiadczeniem, pe\u0142nym wiruj\u0105cych pi\u0142, rdzewiej\u0105cej blachy, upartego bestiariusza i pu\u0142apek utrudniaj\u0105cych bezpieczn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 po koszmarnych rejonach, zaprojektowanych przez psychopat\u0119. Z potem sp\u0142ywaj\u0105cym po kurczowo trzymanym padzie, krwi\u0105 wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 z oczodo\u0142\u00f3w i sadystycznymi zagrywkami ze strony tw\u00f3rc\u00f3w \u2013 z Shinji Mikamim diabelsko u\u015bmiechaj\u0105cym si\u0119 na czele. Mo\u017cna by\u0142o pokusi\u0107 si\u0119 o stwierdzenie, \u017ce brakowa\u0142o tylko czarnego t\u0142a oraz napisu \u201eYou Died\u201d, i mieliby\u015bmy przepi\u0119kny romans Resident Evil z seri\u0105 Souls. Widocznie odzew graczy by\u0142 zbyt du\u017cy, albo producenci zauwa\u017cyli w trofeach statystyki m\u00f3wi\u0105ce jasno, \u017ce tylko nieca\u0142e 20 % os\u00f3b ko\u0144czy\u0142o pozycj\u0119 na poziomie trudno\u015bci Casual, a zaledwie garstka bo 10 % wybieraj\u0105c Nightmare. The Evil Within 2 jest nieznacznie \u0142atwiejszy i troch\u0119 pozby\u0142 si\u0119 tego surowego, brudnego, ci\u0119\u017ckiego klimatu. Jednak zyska\u0142 inne aspekty, o kt\u00f3rych opowiem w poni\u017cszej recenzji.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Sebastian ma za sob\u0105 kilka ci\u0119\u017ckich lat. Jego rodzina si\u0119 rozpad\u0142a, a on sam pozby\u0142 si\u0119 odznaki policyjnej i zosta\u0142 uwi\u0119ziony w zab\u00f3jczym \u015bwiecie stworzonym w umy\u015ble seryjnego mordercy. Szcz\u0119\u015bcie w nieszcz\u0119\u015bciu pojawia si\u0119 ona \u2013 by\u0142a partnerka, Juli Kidman, twierdzi, \u017ce c\u00f3rka, kt\u00f3r\u0105 Castellanos od dawna op\u0142akuje, tak naprawd\u0119 \u017cyje i nie sp\u0142on\u0119\u0142a w po\u017carze domu jak pocz\u0105tkowo wynika\u0142o to ze \u015bledztwa. Okazuje si\u0119, \u017ce za wszystkim stoi organizacja Mobius, kt\u00f3ra spreparowa\u0142a \u015bmier\u0107 c\u00f3reczki Lily tylko po to, aby u\u017cy\u0107 jej jako g\u0142\u00f3wnego obiektu testowego w nowej pr\u00f3bie stworzenia \u015bwiata STEM \u2013 technologii, kt\u00f3ra pozwala na wsp\u00f3\u0142dzielenie \u015bwiadomo\u015bci poprzez \u0142\u0105czenie ludzkich umys\u0142\u00f3w \u2013 dzi\u0119ki czemu mo\u017cna kontrolowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwo, a w dalszej konsekwencji ca\u0142y \u015bwiat. Lepszym wyt\u0142umaczeniem pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 scenarzysta Trent Haaga, okre\u015blaj\u0105c \u00f3w technologi\u0119 jako \u201eMatrix stworzony przez Freddy\u2019ego Kruegera\u201d. Bohater wkracza wi\u0119c do wytworzonego na potrzeby diabelskiej machinerii, wirtualnego miasteczka Union w poszukiwaniu dziecka, odnajduj\u0105c nie tylko ocala\u0142ych, mog\u0105cych dostarczy\u0107 mu cennych informacji, ale tak\u017ce prawd\u0119 o samym sobie. Podczas w\u0119dr\u00f3wki w nieznane wyrastaj\u0105, niczym grzyby po deszczu, liczne pytania. Czy Kidman b\u0119dzie lojalna wobec protagonisty (w ko\u0144cu w \u201ejedynce\u201d wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze z\u0142olami, kt\u00f3rzy wrzucili Sebastiana w sam \u015brodek koszmaru), i czy Lily rzeczywi\u015bcie \u017cyje, a Sebastian Castellanos uratuje j\u0105 na samym ko\u0144cu przygody, dostaj\u0105c przy okazji nagrod\u0119 \u201eOjca Roku\u201d? Tego dowiecie si\u0119 w dosy\u0107 sprawnie poprowadzonej fabule, kt\u00f3ra, jakby tego by\u0142o ma\u0142o, dok\u0142ada dwa ciekawe w\u0105tki antagonist\u00f3w: Stefano, chorego psychicznie fotografa lubuj\u0105cego si\u0119 w pokazywaniu artystycznych \u201escen \u015bmierci\u201d , oraz tajemniczej postaci ojca Theodore\u2019a, duchowego manipulanta wykorzystuj\u0105cego programowanie neurolingwistyczne na ka\u017cdym, kto sprzeciwia si\u0119 jego pogl\u0105dom.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\n

\"The<\/a><\/p>\n

\n

Gra przez rozbudowany w\u0105tek fabularny straci\u0142a na ci\u0105g\u0142o\u015bci rozgrywki z racji bardziej ni\u017c poprzednio, przegadanych fragment\u00f3w. S\u0105 jednak tego plusy, bowiem g\u0142\u00f3wny bohater zyska\u0142 tym sposobem na bardziej wyrazistym charakterze, ewoluuj\u0105cym na przestrzeni ca\u0142ej gry. Zapominaj\u0105c przy okazji o ca\u0142kowicie \u015brednim zaprezentowaniu sylwetki z poprzedniej ods\u0142ony \u201eWewn\u0119trznego Z\u0142a\u201d. Zrzu\u0107my jednak histori\u0119 na dalszy plan, w ko\u0144cu w grach wideo wa\u017cniejsza jest rozgrywka. Dla os\u00f3b doskonale zaznajomionych z premierowym The Evil Within wystarczy rekomendacja: to nadal survival horror pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105, i nikt nie b\u0119dzie g\u0142aska\u0107 tu po g\u0142owie. Dla graczy nie przywi\u0105zuj\u0105cych uwagi do numerologii, i zaczynaj\u0105cy od opisywanej tu cz\u0119\u015bci nale\u017cy si\u0119 kr\u00f3tkie wyja\u015bnienie. Zaprezentowana tu rozgrywka, jest niejako urzeczywistnieniem najwspanialszej wizji zdefiniowania gatunku jakim jest survival horror przez Shinji Mikamiego \u2013 znanego producenta, i ojca serii Resident Evil. Inaczej m\u00f3wi\u0105c, jest doskona\u0142\u0105 prezentacj\u0105 na polu rozgrywki z twardymi fundamentami utrzymuj\u0105cymi w ryzach dwa kluczowe s\u0142owa tego gatunku, czyli przetrwanie i groza. A wi\u0119c, na pierwszy plan wysuwa si\u0119 walka z r\u00f3\u017cnymi maszkarami przy u\u017cyciu broni palnej, dalej jest troch\u0119 eksploracji, craftingu i skradania rodem z The Last of Us (zombiaki pod\u0105\u017caj\u0105cy wyznaczon\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 i mo\u017cliwo\u015b\u0107 przyklejania si\u0119 do \u015bcian) ze szczypt\u0105 prostych zagadek i sekwencji podnosz\u0105cych ci\u015bnienie (ucieczka przed bossem). By\u0142y glina jest w ruchach do\u015b\u0107 oci\u0119\u017ca\u0142y (zjad\u0142 za du\u017co p\u0105czk\u00f3w?), bieg jest specjalnie spowolniony aby \u201eczu\u0107\u201d na plecach zagro\u017cenie nawet podczas ucieczki, a wiele sytuacji wymaga natychmiastowego dzia\u0142ania i konsekwencji w wyborach. Do tego stopnia, \u017ce nieprze\u0142adowana bro\u0144, czy spud\u0142owany headshot mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 pora\u017ck\u0105. Tak, tym sposobem chc\u0119 ci przekaza\u0107, drogi graczu, wiadomo\u015b\u0107 kt\u00f3ra brzmi: b\u0119dziesz gin\u0105\u0107 cz\u0119sto, h\u0142e, h\u0142e. Na szcz\u0119\u015bcie poziom trudno\u015bci Casual w \u0142agodny spos\u00f3b podchodzi do graj\u0105cego Sebika, zn\u00f3w Nightmare jest w mojej opinii nieznacznie obni\u017cony w por\u00f3wnaniu z The Evil Within, ale nadal stanowi spore wyzwanie. Poczu\u0142em to w pocz\u0105tkowej fazie, kiedy dw\u00f3ch zombiak\u00f3w w\u015bciekle ok\u0142ada\u0142o moj\u0105 posta\u0107. Poczujesz i ty.<\/span><\/p>\n

Pierwsza godzina to znany schemat zaczerpni\u0119ty z jedynki. Przechodzimy z lokacji do lokacji, kluczymy mi\u0119dzy w\u0105skimi korytarzami, uciekamy przed czym\u015b wi\u0119kszym od nas, i rozprawiamy si\u0119 z oponentami, rozkwaszaj\u0105c im g\u0142owy niczym soczystego arbuza. Jednak wystarczy do\u015b\u0107 do trzeciego rozdzia\u0142u, aby poczu\u0107 ewolucj\u0119 na w\u0142asnej sk\u00f3rze. Wreszcie kto\u015b poszed\u0142 po rozum do g\u0142owy i mamy survival horror polany sosem otwartego \u015bwiata. Takiego wype\u0142nionego po brzegi miodem g\u0119stego klimatu, grozy, czyhaj\u0105cej tu\u017c za rogiem, wype\u0142zaj\u0105cej spod auta, wolno cz\u0142api\u0105cej z elektryzuj\u0105cymi drgawkami, czy strasz\u0105cej na r\u00f3\u017cne sposoby. Panie i panowie, jakie to jest dobre! Z jakim smakiem podane. Wyobra\u017a sobie sytuacj\u0119 \u2013 wychodzisz z kryj\u00f3wki: widzisz typowe ma\u0142e ameryka\u0144skie miasteczko z pop\u0119kanymi ulicami, otwartymi gara\u017cami z wystaj\u0105cymi \u201edupami\u201d samochod\u00f3w, domostwami z niekoniecznie r\u00f3wno uci\u0119tymi \u017cywop\u0142otami oraz podw\u00f3rkami ogrodzonymi siatk\u0105. W filmach nie raz pewnie przewija\u0142 ci si\u0119 ten obraz, a i mo\u017cesz odnie\u015b\u0107 efekt d\u00e9j\u00e0 vu<\/em>. Z terenem bli\u017aniaczo podobnym do Silent Hill, tylko \u017ce bez wsz\u0119dobylskiej mg\u0142y otulaj\u0105cej pobliskie budynki. Pierwsze co widzisz to ko\u015bci\u00f3\u0142. Ale znaj\u0105c \u017cycie to tylko makieta, nie ma co poci\u0105ga\u0107 za klamk\u0119, przecie\u017c wiadomo, \u017ce potrzebny b\u0119dzie klucz ukryty w jakiej\u015b budzie dla psa. Drzwi jednak poruszy\u0142y si\u0119, a ty wchodzisz. U\u015bwiadamiasz sobie, \u017ce kurde, to chyba nie ten typ gry. Odpala si\u0119 kr\u00f3tki filmik z ksi\u0119dzem b\u0142agaj\u0105cym o wybaczenie, kl\u0119cz\u0105cym przed nabitymi na krzy\u017c zw\u0142okami. Po chwili co\u015b si\u0119 z nim dzieje, kto\u015b wysysa z niego dusz\u0119, sk\u00f3ra zaczyna topnie\u0107 na twarzy, a ty ju\u017c wiesz \u017ce za chwil\u0119 stoczysz z nim pojedynek. Po wybiciu mu z g\u0142owy religijnych bredni z pomoc\u0105 tasaka, wychodzisz z budynku natrafiaj\u0105c na zakrwawiony kopiec u\u0142o\u017conych niechlujnie cia\u0142. Bohater wysnuwa swoje przypuszczenia, a my odchodzimy zaciekawieni amunicj\u0105 le\u017c\u0105c\u0105 na pace samochodu. Podnosimy opakowanie, a tu nagle za plecami rozbrzmiewa przera\u017aliwy krzyk i zanim si\u0119 obejrzymy l\u0105dujemy w obj\u0119ciach wychudzonej kobiety z czerwonymi \u015blepiami. \u0141adujesz w ni\u0105 ca\u0142y magazynek, nawet nie zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce ju\u017c dawno nie \u017cyje. Potrzebujesz odetchn\u0105\u0107, w ko\u0144cu nic strasznego si\u0119 nie sta\u0142o (khe, khe) \u2013 wchodzisz po wzniesieniu na obrze\u017ca miasteczka, gdzie unosi si\u0119 w powietrzu koj\u0105cy powiew wiatru i szelest li\u015bci. Zbli\u017casz si\u0119 do terenu otoczonego wysokimi drzewami, jednak szelest li\u015bci zamienia si\u0119 w co\u015b niepokoj\u0105cego. Przecie\u017c li\u015bcie szeleszcz\u0105, a nie charcz\u0105? Na ziemi w oddali widzisz trupa, a \u017ce kamera obejmuje koron\u0119 drzewa, k\u0105tem oka spogl\u0105dasz na wielkie czworono\u017cne monstrum wisz\u0105ce do g\u00f3ry nogami, a nie \u2013 jak pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142e\u015b \u2013 bujaj\u0105c\u0105 si\u0119 na wietrze ga\u0142\u0105\u017a. Mo\u017cesz teraz wystrzeli\u0107 do niego, albo cofn\u0105\u0107 si\u0119 powoli, bardzo powoli. Ja zrobi\u0142em partyzantk\u0119 i strzeli\u0142em z kuszy, stw\u00f3r uciek\u0142 z rykiem w g\u0142\u0105b zabudowa\u0144 rodzinnych domk\u00f3w; jednak przez kolejne minuty zastanawia\u0142em si\u0119 nad tym, czy on tam jeszcze jest\u2026 czy czeka na odpowiedni moment, aby rozszarpa\u0107 moje cia\u0142o, tak jak tego nieszcz\u0119\u015bnika nad kt\u00f3rym wisia\u0142 nieruchomo.
\n<\/span><\/p>\n

\n

\"The<\/a><\/p>\n

\n

To bardzo kr\u00f3tki przyk\u0142ad na to, w jak dobry spos\u00f3b tw\u00f3rcy podeszli do tematu. M\u00f3wi\u0105c zupe\u0142nie szczerze: tak w\u0142a\u015bnie powinien wygl\u0105da\u0107 Resident Evil 2, a mo\u017ce i nawet nowa cz\u0119\u015b\u0107 cyklu. Tereny okupowane przez zombiaki cudownie o\u017cywiaj\u0105ce z ziemi, cz\u0142api\u0105ce po opuszczonych magazynach w poszukiwaniu ofiary, ukrytych w ciemnych piwniczkach, zamkni\u0119tych w furgonetkach, kt\u00f3re na skutek bezm\u00f3zgiego obijania si\u0119 w \u015brodku, buja si\u0119 na boki testuj\u0105c sprawno\u015b\u0107 zawieszenia. Okropne poj\u0119kiwania grupki leniwie spaceruj\u0105cej po skrzy\u017cowaniu, domostwa skrywaj\u0105ce kr\u00f3tkie epizody z przera\u017caj\u0105cymi zjawami, klaustrofobiczne wycieczki po, z pozoru, opuszczonych wagonach rdzewiej\u0105cego poci\u0105gu, przera\u017caj\u0105ca cisza w \u201enawiedzonych\u201d mieszkaniach z obowi\u0105zkowym szumi\u0105cym telewizorem, przera\u017aliwy krzyk uciekaj\u0105cej kobiety przed wsz\u0119dobylskimi stworami, czy wyskok do baru z przeszklon\u0105 witryn\u0105 sklepow\u0105 za kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 przechadzaj\u0105cego si\u0119 przyjemniaczka z pi\u0142\u0105 tarczow\u0105 do ci\u0119cia samochod\u00f3w zamiast r\u0119ki; w\u0142\u00f3cz\u0105c\u0105 ni\u0105 po jezdni z iskrami efektownie sypi\u0105cymi si\u0119 po gor\u0105cym asfalcie. Cykaj\u0105ce \u015bwierszcze i niepokoj\u0105ca cisza podczas eksploracji, z jakimi\u015b pomrukami w oddali, czy unosz\u0105cym si\u0119 mrokiem i obowi\u0105zkowymi wypalaj\u0105cymi si\u0119 \u017car\u00f3wkami w latarniach \u2013 tylko pot\u0119guj\u0105 g\u0119st\u0105 jak budy\u0144 z dw\u00f3ch saszetek atmosfer\u0119. No a przecie\u017c nawet nie zbli\u017cy\u0142em si\u0119 do opisywania wyst\u0119puj\u0105cych tu mieszka\u0144c\u00f3w. Je\u017celi kto\u015b pami\u0119ta nawiedzonych z wioski, paj\u0119czyce Laur\u0119 lub zmutowanego psa w jedynce, tutaj poczuje si\u0119 jak w domu. Z zasadnicz\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105\u2026 bestiariusz jest jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105cy, obrzydliwie zmutowany i pi\u0119knie ud\u017awi\u0119kowiony. Poj\u0119kuj\u0105c\u0105 z b\u00f3lu, jakby polan\u0105 kwasem i wysok\u0105 na dwa metry maszkar\u0119 z czarnymi, t\u0142ustymi w\u0142osami zapami\u0119tasz na d\u0142ugo, zapuszczaj\u0105c si\u0119 z wizyt\u0105 do kana\u0142\u00f3w w perspektywie pierwszej osoby. Spawna, ale nie tego komiksowego, poznasz przy stacji paliw, jako czterono\u017cnego osobnika po\u0142\u0105czonego z dw\u00f3ch cia\u0142 i trzema g\u0142owami rozwieraj\u0105cymi si\u0119 na boki i wysuwaj\u0105cymi z\u0119biskami wielko\u015bci \u017car\u0142acza bia\u0142ego. Histeryczka (mocniejszy rodzaj zombiaka) wejdzie ci za sk\u00f3r\u0119 swoimi nienaturalnymi odruchami, kiedy z powolnego snucia i opuszczonej g\u0142owy z d\u0142ugimi w\u0142osami zakrywaj\u0105cymi po\u0142ow\u0119 sylwetki, nagle wyrwie si\u0119 do szalonego ataku. <\/span><\/p>\n

Powracaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c \u015bwietnie zaprojektowane walki z bossami, i \u017ceby nie psu\u0107 niespodzianki om\u00f3wi\u0119 tylko charakterystyk\u0119 kilku z nich. Anima to zdecydowanie najbardziej \u201ejapo\u0144skie\u201d straszyd\u0142o w grze. Nawiedza mieszka\u0144c\u00f3w Union, w tym par\u0119 razy protagonist\u0119, a jej przera\u017caj\u0105ce nucenie, nienaturalnie szybkie podrywy i lewituj\u0105ce skrawki szat, s\u0105 gwarancj\u0105 lekkich dreszczy o nocnej porze. Guardian to pierwszy wi\u0119kszy przeciwnik przed kt\u00f3rym musimy bra\u0107 nogi za pas. Typowy Nemesis, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z okaleczonych szcz\u0105tk\u00f3w r\u00f3\u017cnych kobiet, emituj\u0105cy histeryczny chichot podczas gonitwy za nasz\u0105 osob\u0105, oraz posiadaj\u0105cy pi\u0142\u0119 tarczow\u0105 zamiast r\u0119ki. S\u0142odko. Je\u017celi jednak my\u015blisz, \u017ce to najbardziej odjechany projekt, to co powiesz na Obscura. Jego g\u0142\u00f3wne cia\u0142o sk\u0142ada si\u0119 ze zw\u0142ok baletnicy wygi\u0119tej nienaturalnie do ty\u0142u, siedz\u0105cej na zszytej miednicy z trzema nogami, podczas gdy g\u0142owa sk\u0142ada si\u0119 ze starego, d\u0142ugiego, wielkoformatowego aparatu (harmonijka) z uzbrojon\u0105 \u017car\u00f3wk\u0105 b\u0142yskow\u0105, kt\u00f3r\u0105 mo\u017ce<\/span> w\u0142ada\u0107 przeciwko swoim ofiarom. I musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce walka z tym czym\u015b zelektryzowa\u0142a mnie w takim samym stopniu, co znane z jedynki ucieczki przed Laur\u0105, czy spotkania z sejfog\u0142owym rze\u017anikiem Keeperem. Mamy jeszcze Harbingera z miotaczem ognia, kt\u00f3ry zajdzie nam za sk\u00f3r\u0119 ognistymi podmuchami i koncepcyjnym artyzmem potyczki bli\u017aniaczo podobnej do tych wyst\u0119puj\u0105cych w\u2026 Metal Gear Solid 3. <\/span><\/span><\/span>Podsumowuj\u0105c ten troch\u0119 wikipediowy opis; design maszkar nadal stoi na najwy\u017cszym poziomie, a spotkania zar\u00f3wno z tymi mniejszymi (nienaturalne ruchy zombiak\u00f3w, z ci\u0119\u017ckim do wycelowania headshotem), i wi\u0119kszymi bydlakami, gdzie wyst\u0119puje nienaganna symbioza gameplay i level designu \u2013 nadal s\u0105 nie lada wyzwaniem dla obeznanych w temacie graczy, emocjonuj\u0105c\u0105 batali\u0105 z ostatnim nabojem w komorze i potyczkami a\u2019la Resident Evil 4 na poziomie Very Hard. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\n

\"The<\/a><\/p>\n

\n

Do The Evil Within 2 dochodz\u0105 proste elementy detektywistyczne, w\u0142\u0105cznie z radiem odbieraj\u0105cym r\u00f3\u017cne cz\u0119stotliwo\u015bci. Komunikator Sebastiana pozwala mu nie tylko utrzymywa\u0107 kontakt z \u201epartnerk\u0105\u201d Kidman, ale z powodu niestabilno\u015bci wyst\u0119puj\u0105cych w STEM, odbiera tak\u017ce echa przesz\u0142ych wydarze\u0144, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w miasteczku Union. Tym sposobem namierzamy rezonans w poszukiwaniu sygna\u0142u zar\u00f3wno w\u0105tku fabularnego, jak i rozsianych po okolicy wydarze\u0144 pobocznych \u2013 z szumi\u0105cym radiem i przerywanymi wycinkami zda\u0144 prosz\u0105cych o pomoc ludzi, buduj\u0105cymi (i b\u0119d\u0119 to powtarza\u0142 niczym zdarta p\u0142yta) g\u0119sty klimat. Te ostatnie na szcz\u0119\u015bcie nie s\u0105 zapchajdziur\u0105, i natrafimy na skradankowe sekwencje ze wspomnian\u0105 wcze\u015bniej zjaw\u0105 Anima, odegramy kr\u00f3tkie retrospekcje z obowi\u0105zkowymi potyczkami kilku wrogich pokrak, czy pod\u0105\u017cymy poszlakami odkrywaj\u0105c makabryczn\u0105 prawd\u0119 o mieszka\u0144cu opuszczonego domostwa. Dochodzi tutaj r\u00f3wnie\u017c kwestia otwartej mapy po kt\u00f3rej mo\u017cemy si\u0119 dowolnie porusza\u0107. <\/span>W odr\u00f3\u017cnieniu od jedynki, kontynuacja pozwala zdecydowa\u0107 o tempie akcji, a styl gry w wi\u0119kszym stopniu zale\u017cy od nas \u2013 czy zrobimy partyzantk\u0119, strzelaj\u0105c do wszystkiego co si\u0119 rusza w pe\u0142nym biegu, a mo\u017ce preferujemy spokojniejsze rozwi\u0105zanie, chowaj\u0105c si\u0119 za przeszkodami, ukrywaj\u0105c si\u0119 w zaro\u015blach, oszcz\u0119dzaj\u0105c amunicj\u0119, w poszukiwaniu zasob\u00f3w (schowanych zazwyczaj w drewnianych skrzyniach, kt\u00f3re nale\u017cy rozbi\u0107). <\/span>Zn\u00f3w konkretne ulepszenia i paczki amunicji s\u0105 umieszczane losowo, a wi\u0119c nie mo\u017cemy spodziewa\u0107 si\u0119, \u017ce co\u015b znajdziemy w konkretnym miejscu, kiedy b\u0119dzie nam to najbardziej potrzebne. Gdyby tego by\u0142o ma\u0142o, okropie\u0144stwa pe\u0142zaj\u0105ce po ca\u0142ym obszarze miasteczka tak\u017ce wyst\u0119puj\u0105 w losowych lokacjach. Zupe\u0142nie tak, jakby tw\u00f3rcy nie zdawali sobie sprawy z tego, \u017ce gra jest bez tego trudna i robili nam na z\u0142o\u015b\u0107.
\n<\/span><\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie do dyspozycji mamy zestaw \u015bmierciono\u015bnych pukawek. Od zwyk\u0142ych pistolet\u00f3w, shotgun\u00f3w i karabin\u00f3w (snajperski te\u017c), po niezawodn\u0105 kusz\u0119 z r\u00f3\u017cnorakimi be\u0142tami: zamra\u017caj\u0105cymi, pora\u017caj\u0105cymi pr\u0105dem kiedy strzelimy w ka\u0142u\u017c\u0119, wypuszczaj\u0105cymi chmar\u0119 dymu w gor\u0105cej sytuacji lub wybuchaj\u0105cymi pu\u0142apkami, kiedy to nale\u017cy rozci\u0105gn\u0105\u0107 link\u0119 mi\u0119dzy dwoma punktami. \u015amierciono\u015bne w\u0142a\u015bciwo\u015bci broni ulepszymy zar\u00f3wno w specjalnych warsztatach, jak i dowolnym miejscu tworz\u0105c je w terenie, z tym\u017ce wtedy koszta do wytworzenia np. amunicji b\u0119d\u0105 znacznie wi\u0119ksze. Od nas wi\u0119c zale\u017cy, czy zmarnujemy wi\u0119cej zebranych po drodze zasob\u00f3w (proszki, gwo\u017adzie, bezpieczniki) na crafting \u201etu i teraz\u201d, czy przeczekamy niebezpieczne fragmenty, zaoszcz\u0119dzaj\u0105c przedmioty, i modl\u0105c si\u0119 przy okazji o st\u00f3\u0142 warsztatowy w najbli\u017cszym pomieszczeniu. Powraca r\u00f3wnie\u017c zielony \u017cel w s\u0142oiku, a tak\u017ce tajemnicza piel\u0119gniarka Tatiana. Kiedy pokonamy przeciwnika, wyp\u0142ywa z niego zielona ma\u017a, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy przela\u0107 do szklanego pojemnika, b\u0119d\u0105c zarazem odpowiednikiem do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re wykorzystujemy\u2026 siedz\u0105c na krze\u015ble elektrycznym podczas wizyty z Tatian\u0105. Wzorem poprzedniej ods\u0142ony wszystkie umiej\u0119tno\u015bci podnosimy z zegarmistrzowsk\u0105 precyzj\u0105. Chcesz zwi\u0119kszy\u0107 szybko\u015b\u0107 prze\u0142adowania wybranej broni? Tylko o 0,24 sekundy. Powi\u0119kszy\u0107 zdrowie? Prosz\u0119 bardzo, masz 10% wi\u0119cej w por\u00f3wnaniu do aktualnego paska zdrowia. A mo\u017ce zmieni\u0107 ilo\u015b\u0107 posiadanych naboi w magazynku? Zaszalejmy, masz teraz o 2 naboje wi\u0119cej! Ja wiem, \u017ce to survival w najbardziej hardcorowym wydaniu, ale panowie z Tango Gameworks mogli poprawi\u0107 ten element w kontynuacji. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce nie ma ju\u017c mechaniki podpalania zw\u0142ok (chocia\u017c to mia\u0142o sw\u00f3j urok) i pami\u0119tnego powi\u0119kszania ilo\u015bci trzymanych zapa\u0142ek w pude\u0142ku (h\u0142e, h\u0142e).
\n<\/span><\/p>\n

\n

\"The<\/a><\/p>\n

\n

Pomimo do\u015b\u0107 powa\u017cnego settingu, gra posiada pierwiastek japo\u0144skich cech charakterystycznych dla os\u00f3b z Kraju Kwitn\u0105cej Wi\u015bni. Miejscem wypadowym do miasta jest biuro \u015bledcze Sebastiana Castellanosa. Urz\u0119duj\u0105cy tam kot wyrwany wprost z anime Czarodziejki z Ksi\u0119\u017cyca, obdarowuje nas fantami po ka\u017cdym odtworzeniu filmu na rzutniku (znajd\u017aka). Wypicie fili\u017canki kawy z ekspresu przywraca ca\u0142kowit\u0105 energi\u0119 bohatera, a podczas zabawy w specjalnie przygotowanej strzelnicy (ciekawa aktywno\u015b\u0107 dodatkowa) i uzyskaniu wysokiego wyniku punktowego, protagonista ukazuje zabawn\u0105 cieszynk\u0119. Lokacje s\u0105 jak zwykle \u015bwietnie zaprojektowane, otwarte po\u0142acie terenu s\u0105 pe\u0142ne detali, a grafika cieszy oczy przer\u00f3\u017cnymi efektami \u015bwietlnymi. Na ulicach pe\u0142no jest porzuconych samochod\u00f3w i metalowych barierek za kt\u00f3rymi mo\u017cemy si\u0119 schowa\u0107, omijaj\u0105c stwory urz\u0119duj\u0105ce w skupiskach. Drewniane domki, opuszczone gara\u017ce, wagony poci\u0105gu oraz pobliskie parki wprost zach\u0119caj\u0105 do zwiedzania na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, a otoczenie stworzone przez STEM zachwyca widokiem lewituj\u0105cych wysp-miast na dalszym planie. Podr\u0119czna latarka w naturalny spos\u00f3b o\u015bwietla pomieszczenia, nakre\u015blaj\u0105c poruszaj\u0105ce si\u0119 cienie, lustra posiadaj\u0105 nienaganne odbicia, a faktura asfaltu z ka\u0142u\u017cami, czy efekty pora\u017cenia pr\u0105dem wygl\u0105daj\u0105 jak \u017cywe. Kruki zasiadaj\u0105ce sygnalizacje \u015bwietlne wzlatuj\u0105 w powietrze, \u015bwierszcze graj\u0105 swoje melodie do odleg\u0142ych poj\u0119kiwa\u0144 r\u00f3\u017cnych monstr\u00f3w, drzewa strasz\u0105 go\u0142ymi ga\u0142\u0119ziami, a wok\u00f3\u0142 latarni zbieraj\u0105 si\u0119 skupiska ciem. Jest nastrojowo, chocia\u017c jak wcze\u015bniej wspomina\u0142em \u201ejedynka\u201d mia\u0142a ten rze\u017anicki klimat wyci\u0105gni\u0119ty wprost z filmu Pi\u0142a \u2013 tutaj bli\u017cej jest do miasteczka Bright Falls<\/span><\/span> z Alana Wake\u2019a, tylko \u017ce zamiast lewituj\u0105cych ci\u0105gnik\u00f3w i wyskakuj\u0105cych cieni, mamy charcz\u0105ce zombiaki i zaciekle goni\u0105cych nas Nemesis\u00f3w.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

The Evil Within 2 nie tylko wydaje si\u0119, ale po prostu jest \u0142agodniejszy w odbiorze. Przez otwarto\u015b\u0107 nie jeste\u015bmy przyci\u015bni\u0119ci do muru klaustrofobicznych obszar\u00f3w jak w jedynce, podchodzimy do pewnych rzeczy swobodniej, dzi\u0119ki czemu nie czujemy przyt\u0142aczaj\u0105cego klimatu zaszczucia na ka\u017cdym kroku. Jasne, w ko\u0144cu natrafimy na wyczerpuj\u0105cy pojedynek, korytarz strachu z iluzjonistycznymi sztuczkami, mroczne kompleksy badawcze z zombiakami zajadaj\u0105cymi si\u0119 truch\u0142em, czy klasyczn\u0105 obron\u0119 chatki przed nacieraj\u0105cymi zewsz\u0105d wrogami, wyskakuj\u0105cymi przez okna, czy burz\u0105cymi \u015bciany. Ma par\u0119 strasznych moment\u00f3w, jednak to jest poziom bli\u017cszy takim klasykom jak pierwsze Resident Evil, czy chocia\u017cby Dead Space, ni\u017c Silent Hill i\u00a0 Amnesia: The Dark Descent. Ci\u0119\u017cko mi zatem okre\u015bli\u0107, kt\u00f3ra z tych dw\u00f3ch niedocenionych pozycji jest lepsza? To chyba zale\u017cy od tego, kt\u00f3r\u0105 w\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 jako t\u0105 pierwsz\u0105. Jednak jestem pewien jednego: gdyby po\u0142\u0105czy\u0107 najlepsze momenty z obu cz\u0119\u015bci i poprawi\u0107 troch\u0119 oci\u0119\u017ca\u0142\u0105 mechanik\u0119 postaci \u2013 otrzymaliby\u015bmy prawdopodobnie najlepszy survival horror jaki powsta\u0142. Obecnie The Evil Within 2 przez wielu jest niestety pomijane w jakichkolwiek zestawieniach, a szkoda bo to produkcja pod niekt\u00f3rymi wzgl\u0119dami lepsza ni\u017c hucznie reklamowane remake\u2019i Resident Evil. Na koniec wypada\u0142oby om\u00f3wi\u0107 pewne wady trapi\u0105ce omawian\u0105 pozycj\u0119. S\u0105 to jednak pewne standardy, czyli: czasami kulej\u0105ca sztuczna inteligencja oponent\u00f3w, z\u0142e decyzje projektowe (brak uzupe\u0142nienia zapasu przed potyczk\u0105 z wi\u0119kszym przeciwnikiem), niedopracowana animacja, czy dziwne kwestie dialogowe, kiedy np. rozmawiamy z napotkan\u0105 kobiet\u0105 co s\u0105dzi o Hofman, kt\u00f3ra\u2026 stoi za naszymi plecami i s\u0142yszy wszystko o czym m\u00f3wimy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\n