{"id":296729,"date":"2023-09-13T12:53:12","date_gmt":"2023-09-13T10:53:12","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=296729"},"modified":"2024-09-29T15:49:15","modified_gmt":"2024-09-29T13:49:15","slug":"alone-in-the-dark-the-new-nightmare","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=296729","title":{"rendered":"Alone in the Dark: The New Nightmare"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Pami\u0119tam, jakby to by\u0142o wczoraj. Ponad 20 lat temu poszed\u0142em do sklepu, aby kupi\u0107 czasopismo Komputer \u015awiat GRY. Traf chcia\u0142, \u017ce na do\u0142\u0105czonej p\u0142ycie by\u0142o demko Alone in the Dark: The New Nightmare<\/em>. Czym pr\u0119dzej odpali\u0142em kr\u0105\u017cek na nowym kompie podarowanym przez rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy byli przekonani, \u017ce pos\u0142u\u017cy mi do nauki. Jak si\u0119 okaza\u0142o, mieli racj\u0119. Lekcji wyci\u0105gni\u0119tej z wersji demonstracyjnej nie zapomn\u0119 na d\u0142ugo.<\/b><\/span><\/p>\n

\n

Po raz pierwszy w \u017cyciu zacz\u0105\u0142 mnie ogarnia\u0107 strach<\/span>. Taki prawdziwy, namacalny, kiedy d\u0142ugo rozmy\u015bla\u0142em nad kolejnym krokiem, stoj\u0105c w bezruchu jak s\u0142up telegraficzny. Kto\u015b widz\u0105c z boku, \u017ce nic nie robi\u0119, pewnie by powiedzia\u0142 co\u015b w stylu \u201eDlaczego nie grasz?\u201d To odpowiedzia\u0142bym \u2013 \u201eGram, tylko podziwiam statyczn\u0105 grafik\u0119\u201d. Problem w tym, \u017ce Alone<\/em> jest cholernie ciemny, wi\u0119c za du\u017co nie ma z widok\u00f3w \u2013 by\u0142bym spalony. Z perspektywy czasu dochodzi do mnie fakt, \u017ce prawdopodobnie zagra\u0142em w najlepsze demo, jakie udost\u0119pniono kiedykolwiek. M\u00f3wi\u0119 o samym pocz\u0105tku gry, kt\u00f3ry jest tak przepi\u0119knie skrojony, \u017ce tylko podr\u00f3\u017cowanie w wagonie poci\u0105gu w Resident Evil 0<\/em><\/a> czy dokowanie na stacji badawczej Ishimura w Dead Space<\/em><\/a> mo\u017ce r\u00f3wna\u0107 si\u0119 z tym co mo\u017cna zasta\u0107 na Wyspie Cieni. Wyobra\u017a to sobie, drogi Czytelniku. Jest \u015brodek lasu, korony drzew strasz\u0105 upiornymi, strzelistymi ga\u0142\u0119ziami, a na domiar z\u0142ego rozszala\u0142a si\u0119 burza z piorunami. Leje, wieje, pizga, dmucha, zawierucha. Zmierzam w kierunku bramy, jednak przej\u015bcie jest zamkni\u0119te tylko po to, aby na u\u0142amek sekundy, jakby wraz z b\u0142yskiem pioruna, za moimi plecami pojawi\u0142y si\u0119 upiory. D\u0142onie lekko zaczynaj\u0105 si\u0119 poci\u0107, jednak udaj\u0119 odwa\u017cnego i brn\u0119 dalej. <\/span><\/span><\/p>\n

W kamiennej kapliczce spotykam go\u015bcia, kt\u00f3ry postrada\u0142 zmys\u0142y. W ko\u0144cu radzi, abym jak najszybciej opu\u015bci\u0142 gr\u0119\u2026 to znaczy wysp\u0119. Po tym jak przekaza\u0142em paczk\u0119 amunicji o kt\u00f3r\u0105 prosi\u0142, wyszed\u0142em na zewn\u0105trz. Huk wystrza\u0142u by\u0142 niez\u0142ym jump scarem d\u017awi\u0119kowym, a tak\u017ce potwierdzeniem samob\u00f3jstwa, do kt\u00f3rego nie chcia\u0142em wraca\u0107. P\u00f3\u017aniej zobaczy\u0142em, jak niewidzialny patyczak zajada si\u0119 truch\u0142em obdartego ze sk\u00f3ry psa. I kiedy by\u0142em pewien, \u017ce nic ju\u017c mnie nie zaskoczy, w nast\u0119pnej scenerii pojawi\u0142y si\u0119 psy wyrywaj\u0105ce si\u0119 w\u015bciekle z \u0142a\u0144cuch\u00f3w, przytwierdzonych do muru. Kiedy w ko\u0144cu pu\u015bci\u0142y, a psy zacz\u0119\u0142y biec w moj\u0105 stron\u0119, pomy\u015bla\u0142em: \u201eJu\u017c po mnie!\u201d. Tw\u00f3rcy jednak byli na tyle perfidni, \u017ce dobermany obieg\u0142y protagonist\u0119 tylko po to, aby nap\u0119dzi\u0107 graczom pietra. Nie powiem, uda\u0142o im si\u0119, skuba\u0144com. Po przej\u015bciu do ogrod\u00f3w rezydencji, znowu daj\u0119 si\u0119 zaskoczy\u0107 i znowu podskakuj\u0119 z krzes\u0142a, kiedy w zmy\u015blnie ustawionym kadrze wyskakuje pies. Tak, ten sam, kt\u00f3ry by\u0142 obdarty ze sk\u00f3ry, z \u017cebrami na wierzchu i nie powinien zanadto si\u0119 rusza\u0107. Chwyci\u0142 mnie za r\u0119k\u0119, a ja zacz\u0105\u0142em miota\u0107 si\u0119 niczym szatan. Wdusi\u0142em przyciski na klawiaturze, kt\u00f3re nie powinny by\u0107 aktywowane, przez co wyszed\u0142em do Windowsa. Wracaj\u0105c mokry, jakbym wyszed\u0142 z kabiny prysznicowej, w\u0142adowa\u0142em w czworonoga ca\u0142y magazynek, a ten jeszcze czo\u0142ga\u0142 si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119! <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n

Reasumuj\u0105c, stan\u00f3w przedzawa\u0142owych mia\u0142em kilka, a moment\u00f3w zw\u0105tpienia raptem jeden \u2013 kiedy musia\u0142em zej\u015b\u0107 do kana\u0142\u00f3w. Tam, brodz\u0105c do pasa w zielonym syfie, kt\u00f3re tylko przypomina\u0142o wod\u0119, rusza\u0142em si\u0119 centymetr po centymetrze gotowy na to, \u017ce zaraz zostan\u0119 wci\u0105gni\u0119ty przez jakiego\u015b zmutowanego b\u0142otnego \u017c\u00f3\u0142wia. Na szcz\u0119\u015bcie demo sko\u0144czy\u0142o si\u0119, a ja mog\u0142em \u015bmia\u0142o wymieni\u0107 ubrudzone gacie. Po tym prze\u017cyciu przysi\u0105g\u0142em sobie, \u017ce nigdy wi\u0119cej nie zagram w Alone in the Dark<\/em>. Nast\u0105pi\u0142 jednak ten moment, kiedy uros\u0142y mi cojones i mog\u0142em zabra\u0107 si\u0119 za pe\u0142n\u0105 wersj\u0119. Zastanawiacie si\u0119 zatem, czy gra przesz\u0142a pr\u00f3b\u0119 czasu? Edward Carnby, czyli bohater \u201eSamotnego w ciemno\u015bci cztery\u201d, jak i poprzednich ods\u0142on, na pewno takow\u0105 pr\u00f3b\u0119 przeszed\u0142, poniewa\u017c sylwetka postaci zosta\u0142a znacznie odm\u0142odzona w por\u00f3wnaniu do klasyk\u00f3w sprzed lat. A ten do\u015bwiadczony w walce ze z\u0142em detektyw ponownie musi si\u0119 zmierzy\u0107 ze s\u0142ugusami ciemno\u015bci. Na, wydawa\u0142oby si\u0119, zapomnianej przez cywilizacj\u0119 Wyspie Cieni, odnaleziono zw\u0142oki przyjaciela Carnby\u2019ego, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 \u015bledztwo w sprawie szalonego naukowca zafascynowanego magi\u0105 Voodoo. <\/span><\/p>\n

Z\u0142a s\u0142awa wyspy i wspomniane zdarzenie utwierdzi\u0142y detektywa w przekonaniu, \u017ce spraw\u0105 trzeba si\u0119 niezw\u0142ocznie zaj\u0105\u0107. Do wyprawy w niebezpieczne rejony do\u0142\u0105cza Aline Cedrac \u2013 profesor etologii, poszukuj\u0105ca odpowiedzi na temat india\u0144skiego plemienia, a tak\u017ce to\u017csamo\u015bci ojca skrywanej gdzie\u015b na Shadow Island. Tw\u00f3rcy \u015bwietnie rozwi\u0105zali spraw\u0119 wyboru grywalnej postaci, wplataj\u0105c w to katastrof\u0119 lotnicz\u0105, w wyniku kt\u00f3rej on l\u0105duje we wcze\u015bniej wspomnianym lesie, a ona na dachu posiad\u0142o\u015bci nieopodal. <\/span>Nie umniejszaj\u0105c takim klasykom, jak Resident Evil 2<\/em>, gdzie r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy dwojgiem bohater\u00f3w pod wzgl\u0119dem rozgrywki by\u0142a marginalna \u2013 tak tutaj postarano si\u0119 o grubo zarysowane r\u00f3\u017cnice, zar\u00f3wno gameplayowe, jak i wynikaj\u0105ce z konstrukcji etap\u00f3w. Edward, jak to facet, co\u015b pie*<\/span>dolnie, co\u015b przesunie (h\u0142e), przez lwi\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 gry chwytaj\u0105c za \u201eklamk\u0119\u201d, aby odstrzeli\u0107 pojawiaj\u0105ce si\u0119 tu\u017c pod nogami plugastwo. Randkuj\u0105c z Aline mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce cz\u0119\u015bciej ruszymy zwojami m\u00f3zgowymi i b\u0119dziemy zmuszeni bra\u0107 nogi za pas, stroni\u0105c od przemocy fizycznej. R\u00f3wnie\u017c wykorzystanie \u015bwiat\u0142a latarki do odstraszenia wyskakuj\u0105cych maszkar b\u0119dzie kluczowym aspektem dla przetrwania. W wielkim skr\u00f3cie: przygoda Edwarda jest bli\u017csza serii Resident Evil<\/em>, a rudow\u0142osej Aline \u2013 Silent Hill<\/em>. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n

Tw\u00f3rcy z DarkWorks podbierali z powy\u017cszych klasyk\u00f3w, co tylko si\u0119 da\u0142o, g\u0142\u00f3wnie z \u201eRezydencji Z\u0142a\u201d, co jest przewrotne, kiedy pomy\u015blimy o inspiracjach Japo\u0144czyk\u00f3w podczas powstawania pierwszego Resi<\/em>. Chocia\u017c pewne \u017ar\u00f3d\u0142a m\u00f3wi\u0105 o Sweet Home<\/em>, to niezaprzeczalnym faktem jest to, \u017ce gra Capcomu mog\u0142aby zupe\u0142nie inaczej wygl\u0105da\u0107, gdyby w 1992 r. nie wysz\u0142o Alone in the Dark<\/em>. Dlatego w The New Nightmare<\/em> zetkniemy si\u0119 z: zarz\u0105dzaniem ekwipunkiem, medalionami pozwalaj\u0105cymi na zapisanie post\u0119pu gry (odpowiednik ribbon\u00f3w), czerstwymi dialogami napotkanych bohater\u00f3w, statycznymi kamerami zawieszonymi w r\u00f3\u017cnych punktach oraz sposobem kontrolowania postaci, znanym jako \u201etank control\u201d. Dlatego walk\u0119 mo\u017cemy spokojnie okre\u015bli\u0107 jako archaiczn\u0105, kiedy to musimy odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do szar\u017cuj\u0105cego psa za naszymi plecami, a ten z pewno\u015bci\u0105 zd\u0105\u017cy nas dziabn\u0105\u0107. Podstaw\u0105 przetrwania jest nie tylko bro\u0144 palna (rewolwer, obrzyn, karabin \u201ena pr\u0105d\u201d), ale i\u2026 latarka czy prze\u0142\u0105cznik \u015bwiat\u0142a. Bowiem wszelkie \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwiat\u0142a odstraszaj\u0105 pomniejsze potworki. Te albo odskakuj\u0105, kiedy przekierujemy snop \u015bwiat\u0142a wprost na nich, albo znikaj\u0105, kiedy uruchomi si\u0119 pstryczek na \u015bcianie. Patent ten nie tylko pozwala na zaoszcz\u0119dzenie amunicji, ale i umo\u017cliwia prze\u0142adowanie broni lub ucieczk\u0119 w stresuj\u0105cych momentach. Testowa\u0142em r\u00f3wnie\u017c cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 wyst\u0119puj\u0105cych poczwar i w egipskich ciemno\u015bciach jest tego znacznie wi\u0119cej do ubicia. <\/span><\/p>\n

Oczywistym jest, \u017ce lepiej strzeli\u0107 z dwururki w chodz\u0105ce \u015bcierwo, ale aspekt roz\u015bwietlanego pomieszczenia i wynikaj\u0105ce z niego zale\u017cno\u015bci nie tyle odr\u00f3\u017cniaj\u0105 ten tytu\u0142 od podobnych mu produkcji, ale te\u017c sprawiaj\u0105, \u017ce survival horror nabiera pewnego smaczku. Wspominaj\u0105c o o\u015bwietleniu, grzechem by\u0142oby pomini\u0119cie mo\u017cliwo\u015bci nakierowania snopu \u015bwiat\u0142a latarki w dowolnym kierunku, roz\u015bwietlaj\u0105c pomieszczenia w czasie rzeczywistym. Teraz nie jest to zaskoczeniem, ale w tamtych czasach (kiedy nie pojawi\u0142 si\u0119 Splinter Cell<\/em>) tak \u015bwietnie oddany bajer m\u00f3g\u0142 zachwyci\u0107. Ba, nawet teraz wygl\u0105da to do\u015b\u0107 dobrze i sugestywnie, pomimo braku \u201eta\u0144cz\u0105cych\u201d cieni. Mo\u017cemy nakierowa\u0107 strumie\u0144 \u015bwiat\u0142a, rozja\u015bniaj\u0105c ciemne korytarze w poszukiwaniu b\u0142yszcz\u0105cego przedmiotu, czy nawet rozwi\u0105zuj\u0105c prost\u0105 zagadk\u0119. Tak jest, zagadk\u0119. Steruj\u0105c Aline, cz\u0119sto \u0142\u0105czymy ze sob\u0105 r\u00f3\u017cne przedmioty, czy te\u017c uk\u0142adamy elementy w odpowiedniej kolejno\u015bci. Zn\u00f3w Edward cz\u0119sto wykorzystuje fragmenty tekstu z r\u00f3\u017cnych ksi\u0105g, a tak\u017ce u\u017cywa znalezionych fant\u00f3w, pomocnych w utorowaniu zablokowanej drogi. Jak na klasyczne gry przysta\u0142o, z pewno\u015bci\u0105 nadziejecie si\u0119 na taki moment, w kt\u00f3rym \u201ezatniecie si\u0119\u201d przy danej \u0142amig\u0142\u00f3wce. Pami\u0119tam, jak znalaz\u0142em \u0142om i kr\u0119ci\u0142em si\u0119 po posiad\u0142o\u015bci jak smr\u00f3d po gaciach przez bite p\u00f3\u0142 godziny, nie wiedz\u0105c co z nim zrobi\u0107. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n

Tytu\u0142 \u201eEdwarda samego w ciemno\u015bci\u201d zobowi\u0105zuje, wi\u0119c prosimy nie regulowa\u0107 odbiornik\u00f3w, poniewa\u017c gra jest mroczna do b\u00f3lu. Dlatego pierwsze, co przychodzi na my\u015bl po wparowaniu do kolejnego pomieszczenia, to \u201egdzie jest w\u0142\u0105cznik \u015bwiat\u0142a?\u201d. Mrok wylewaj\u0105cy si\u0119 z lokacji jest autentyczny i z pewno\u015bci\u0105 nie chcieliby\u015bmy znale\u017a\u0107 si\u0119 w takim miejscu. Od zalanych, st\u0119ch\u0142ych piwnic, po zakrwawione, duszne korytarze z nadgryzionymi z\u0119bem czasu \u015bcianami, a\u017c do skrzypi\u0105cego poddasza z r\u00f3wnie skrzypi\u0105cymi panelami pod\u0142ogowymi. Gdy wyjdziemy z tego zaduchu zaczerpn\u0105\u0107 \u015bwie\u017cego powietrza, okazuje si\u0119, \u017ce jest r\u00f3wnie nieprzyjemnie co w zamkni\u0119tych budynkach. Podmok\u0142e bagna, jak zawsze upiorny cmentarz, czy tereny otaczaj\u0105ce posiad\u0142o\u015bci, do kt\u00f3rych nie chcemy wchodzi\u0107. Spodoba\u0142o mi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c ,,artystyczne\u201d pozycjonowanie kamery, z moim ulubionym uj\u0119ciem nawi\u0105zuj\u0105cym do orygina\u0142u, przedstawiaj\u0105cym widok z wysoko po\u0142o\u017conej okiennicy, kiedy to w oddali porusza si\u0119 sylwetka protagonisty. Du\u017cym plusem takiego rozwi\u0105zania jest r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce oszcz\u0119dne widoki i uci\u0119te kadry ka\u017c\u0105 niepokoi\u0107 si\u0119 tym, co mo\u017ce kry\u0107 si\u0119 za rogiem. Mo\u017cna by rzec, \u017ce pierwsza godzina jest \u015bwietn\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105 The New Nightmare<\/em>. Niestety odbi\u00f3r ca\u0142o\u015bci psuje skaszaniona ko\u0144c\u00f3wka gry, kt\u00f3ra ka\u017ce nam \u0142azi\u0107 po nudnych jak flaki z olejem jaskiniach. <\/span><\/p>\n

Aby jednak gra by\u0142a bli\u017cej survivalu ni\u017c horroru, wypada\u0142oby zape\u0142ni\u0107 powy\u017csze miejsca mi\u0119sem armatnim w postaci bestiariusza. I teraz tak. Fajnie, \u017ce zombiaczki wolno snuj\u0105 si\u0119 po korytarzach, pieski przy zestrzeleniu ostatkiem si\u0142 czo\u0142gaj\u0105 si\u0119 w nasz\u0105 stron\u0119, a skrzecz\u0105ce pokraki uciekaj\u0105 w pop\u0142ochu przed \u015bwiat\u0142em. Funkcjonuje to nale\u017cycie, poza dwoma kwestiami. Pierwsza dotyczy pewnej przesadnej ilo\u015bci oraz powtarzalno\u015bci trzech projekt\u00f3w maszkar na krzy\u017c \u2013 tak jakby artysta koncepcyjny w po\u0142owie pracy poszed\u0142 na urlop. Druga kwestia dotyczy dziwnych niedor\u00f3bek w ich zachowaniu. Cz\u0142api\u0105ca pokraka potrafi zaci\u0105\u0107 si\u0119 na przeszkodzie, telepi\u0105c ko\u0144czynami w miejscu (smutne), a truposze znikaj\u0105, nie zd\u0105\u017cywszy upa\u015b\u0107 na gleb\u0119. Nie wiem r\u00f3wnie\u017c co bra\u0142y osoby, kt\u00f3re pozwoli\u0142y, aby krwio\u017cercze psy atakowa\u0142y posta\u0107 na zewn\u0119trznym gzymsie budynku, wysoko nad ziemi\u0105. Ja wiem, \u017ce tytu\u0142 ten bazuje r\u00f3wnie\u017c na jump scare\u2019ach, ale to jest tak niedorzeczne, jak przesuwanie pomnika do lustra, aby zobaczy\u0107 w odbiciu specjalne znaki. No ale dobrze, to tylko gra. Wyskakuj\u0105ce psy i pojawiaj\u0105ce si\u0119 na u\u0142amek sekundy straszaki w symbiozie z upiornymi lokacjami i ci\u0119\u017ckiej dla ucha \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej, powoduj\u0105 \u017ce omawiana pozycja jest po prostu straszna. Powiedzia\u0142bym, \u017ce 80% klimatu to pierwszy Resident Evil<\/em>, a 20% to Silent Hill, <\/em>cho\u0107 jest to krzywdz\u0105ce, bo seria Alone in the Dark<\/em> zawsze posiada\u0142a w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

\n

Czwarta ods\u0142ona Alone in the Dark<\/em> to klasyczne podej\u015bcie do straszenia i najlepsze, co obecnie ma do zaoferowania seria. Opr\u00f3cz pierwszych ods\u0142on<\/a>, kt\u00f3re stanowi\u0105 teraz g\u0142\u00f3wnie ciekawostk\u0119 dla fan\u00f3w retro. Pod p\u0142aszczem zamglonej kampanii reklamowej oraz ocen w granicach mocnej si\u00f3demki kryje si\u0119 produkt niewiele odstaj\u0105cy od tuz\u00f3w gatunku. Przemy\u015blana opowie\u015b\u0107 splataj\u0105ca przygod\u0119 dw\u00f3jki bohater\u00f3w zaskoczy was koszmarnymi sytuacjami, kt\u00f3re potrafi\u0105 zje\u017cy\u0107 w\u0142osy na g\u0142owie. Problem polega na tym, \u017ce wszystko co najlepsze, dostaniemy w pierwszej po\u0142owie gry, p\u00f3\u017aniej niestety nast\u0119puje tendencja spadkowa. Mimo tego, warto w ni\u0105 zagra\u0107.<\/b><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pami\u0119tam, jakby to by\u0142o wczoraj. Ponad 20 lat temu poszed\u0142em do sklepu, aby kupi\u0107 czasopismo Komputer \u015awiat GRY. Traf chcia\u0142, \u017ce na do\u0142\u0105czonej p\u0142ycie by\u0142o demko Alone in the Dark: The New Nightmare. Czym pr\u0119dzej odpali\u0142em kr\u0105\u017cek na nowym kompie podarowanym przez rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy byli przekonani, \u017ce pos\u0142u\u017cy mi do … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":296734,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1424,4,1192,1243],"tags":[1043,1832,497,1835,178,1836,1834,1152,701,981,1833],"coauthors":[521],"class_list":["post-296729","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-pc","category-recenzje","category-retro","category-sony","tag-1043","tag-alone-in-the-dark","tag-atari","tag-darkworks","tag-horror","tag-infogrames","tag-koszmar-powraca","tag-recenzja","tag-retro","tag-survival-horror","tag-the-new-nightmare","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/296729","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=296729"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/296729\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":296786,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/296729\/revisions\/296786"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/296734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=296729"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=296729"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=296729"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=296729"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}