{"id":296842,"date":"2023-10-06T16:00:57","date_gmt":"2023-10-06T14:00:57","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=296842"},"modified":"2023-10-06T16:05:27","modified_gmt":"2023-10-06T14:05:27","slug":"devil-may-cry-arcydzielo-z-japonii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=296842","title":{"rendered":"Devil May Cry \u2013 arcydzie\u0142o z Japonii"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Kwintesencj\u0119 Devil May Cry<\/em> ci\u0119\u017cko okre\u015bli\u0107 s\u0142owami, dlatego pos\u0142u\u017c\u0119 si\u0119 japo\u0144sk\u0105 kampani\u0105 reklamow\u0105<\/a>, trafnie nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do nowatorskiego systemu walki, kt\u00f3ry wyst\u0119puje w grze. Mamy tam sympatyczn\u0105 Japonk\u0119 i nieszcz\u0119\u015bnika po drugiej stronie, kt\u00f3ry z niewiadomych przyczyn dostaje combo kwiatami, aby za chwil\u0119 wylecie\u0107 w powietrze po \u201ebukietowym\u201d podbr\u00f3dkowym. Kiedy biedaczysko zawisa tak w g\u00f3rze, dziewczyna odstrzeliwuje korek od szampana, wyka\u0144czaj\u0105c \u2013 jak mniemam \u2013 by\u0142ego ch\u0142opaka w absurdalnym i prze\u015bmiewczym stylu, typowym dla Azjat\u00f3w. Witamy na pocz\u0105tku XXI wieku, gdzie producenci jeszcze wiedzieli, jak tworzy\u0107 nowe IP przyci\u0105gaj\u0105ce graczy do szklanego ekranu.<\/span><\/strong><\/p>\n

\n

Diabe\u0142 zap\u0142aka\u0142 po raz pierwszy. Zaraz po fanach, kiedy dowiedzieli si\u0119, \u017ce to nie b\u0119dzie Resident Evil 4<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Jakkolwiek powy\u017csza sytuacja jest absurdalna, to idealnie wizualizuje kluczow\u0105 (w pewnych kr\u0119gach kultow\u0105) sekwencj\u0119 walki z gry. R\u00f3\u017cnica jest taka, \u017ce zamiast bojowo nastawionej Japonki mamy p\u00f3\u0142-demona, p\u00f3\u0142-cz\u0142owieka, Dantego. Jednak zamiast bukietu pi\u0119knie pachn\u0105cych kwiat\u00f3w, nasz siwow\u0142osy dzier\u017cy znacznie bardziej \u015bmierciono\u015bny Rebellion, dwur\u0119czny miecz o magicznych w\u0142a\u015bciwo\u015bciach. Podbijaj\u0105c nim oponent\u00f3w w powietrze i wystrzeliwuj\u0105c dziesi\u0105tki kul z niezawodnych pistolet\u00f3w Ebony & Ivory, Dante mo\u017ce \u017conglowa\u0107 cia\u0142em delikwenta w powietrzu. Nieszcz\u0119\u015bnik spada na ziemi\u0119 w momencie, gdy w magazynkach ko\u0144czy si\u0119 o\u0142\u00f3w. Zupe\u0142nie tak, jakby prawo przyci\u0105gania ziemskiego przybi\u0142o pi\u0105tk\u0119 bohaterowi i nic sobie z tego faktu nie robi\u0142o, a stw\u00f3r by\u0142 zape\u0142niony g\u0105bkami do zmywania naczy\u0144. <\/span>Inspiracj\u0105 dla tak niebywa\u0142ej kombinacji cios\u00f3w by\u0142 b\u0142\u0105d we wcze\u015bniejszej produkcji Capcomu, czyli Onimushy: Warlords<\/em>. Podczas testowania gry okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mo\u017cna utrzymywa\u0107 wrog\u00f3w w powietrzu poprzez wielokrotne zadawanie im cios\u00f3w. Ten ficzer tak spodoba\u0142 si\u0119 Hidekiemu Kamiyi (dyrektorowi kreatywnemu), \u017ce ten postanowi\u0142 wdro\u017cy\u0107 \u00f3w system w nadchodz\u0105cym projekcie.<\/span><\/p>\n

Warto przy tym zatrzyma\u0107 si\u0119 przy Dantem. We wst\u0119pnym scenariuszu znany by\u0142 pod pseudonimem jako Tony Redgrave, co mog\u0142o mie\u0107 prze\u0142o\u017cenie w Devil May Cry 3, kiedy protagonista m\u00f3g\u0142 wskakiwa\u0107 na oponent\u00f3w, odpychaj\u0105c si\u0119 nog\u0105, dzi\u0119ki czemu zasuwa\u0142 po ziemi jak na deskorolce (nawi\u0105zuje do Tonego Hawka). Dlatego analogicznie by si\u0119 zgadza\u0142o, ale \u017carty zostawmy na bok. Lu\u017an\u0105 inspiracj\u0105 dla g\u0142\u00f3wnego bohatera oraz samej gry, jest utw\u00f3r pt. B<\/em>oska komedia<\/em>. <\/em><\/b>Jego\u00a0autorem jest oczywi\u015bcie Dante Alighieri \u2013\u00a0<\/i>\u015bredniowieczny poeta i filozof, charakteryzowany przez\u00a0Friedricha Engelsa<\/a> jako \u201eostatni poeta \u015bredniowiecza i jednocze\u015bnie pierwszy poeta nowych czas\u00f3w\u201d. Poemat ten opowiada o losach w\u0119dr\u00f3wki artysty (Dantego) po za\u015bwiatach, gdzie jego przewodnikiem by\u0142 Wergiliusz. Dla niewtajemniczonych szybka podpowied\u017a: \u201ecapcomowy\u201d Vergil jest bratem protagonisty. Dosy\u0107 wyluzowana osobowo\u015b\u0107 Dantego nie wzi\u0119\u0142a si\u0119 znik\u0105d, tak samo jak ubi\u00f3r. Tytu\u0142owy bohater japo\u0144skiej serii mang Cobra<\/em> (1978-1984) by\u0142 g\u0142\u00f3wnym wyznacznikiem tego, jak mia\u0142 zachowywa\u0107 si\u0119 protagonista gry. Jak to okre\u015bli\u0142 sam Kamiya, Dante mia\u0142 by\u0107 \u201epostaci\u0105, z kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142by\u015b p\u00f3j\u015b\u0107 na drinka\u201d. Tak po prostu. Za\u015b czerwony p\u0142aszcz nie tyle odnosi si\u0119 do barwy szat, kt\u00f3re nosi\u0142 Alighieri, lecz tak\u017ce do japo\u0144skiej tradycji m\u00f3wi\u0105cej o tym, \u017ce bohaterskim kolorem jest czerwie\u0144. Zreszt\u0105 co by nie m\u00f3wi\u0107, d\u0142ugi czerwony p\u0142aszcz jest po prostu cool<\/em>, a kto z tym faktem dyskutuje, jest na straconej pozycji. Nawet je\u015bli w grze materia\u0142 ten cz\u0119sto przenika\u0142 przez miecz na plecach Dantego lub inne tekstury.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
To nie kadr z Resident Evil. Premierowa ods\u0142ona Devil May Cry to \u201enajstraszniejsza\u201d gra w ca\u0142ej serii.<\/figcaption><\/figure>\n

\"\"<\/a>Wspomnia\u0142em we wst\u0119pie o nowym IP nie bez przyczyny, bowiem ma\u0142o brakowa\u0142o, aby Devil May Cry<\/em> by\u0142\u2026 kolejnym Resident Evil<\/em>. Kiedy w grudniu 1999 r. zesp\u00f3\u0142 Shinjiego Mikamiego rozpocz\u0105\u0142 prace nad Resident Evil 4<\/em>, gra nie by\u0142a nawet w najmniejszym procencie podobna do aktualnej wersji. Fabu\u0142a opiera\u0142a si\u0119 na rozwik\u0142aniu tajemnicy otaczaj\u0105cej cia\u0142o g\u0142\u00f3wnego bohatera \u2013 Tony\u2019ego Redgrave\u2019a \u2013<\/span> kt\u00f3ry w wyniku pewnego eksperymentu posiad\u0142 nadludzkie zdolno\u015bci. Znaj\u0105c korporacj\u0119 Umbrella, mieliby\u015bmy do czynienia z biotechnologi\u0105 i szczepionkami wzmacniaj\u0105cymi w\u0142\u00f3kna mi\u0119\u015bniowe, refleks i cokolwiek, co tam jeszcze sterydy mog\u0105 zmieni\u0107. Ju\u017c na pocz\u0105tku procesu wiele element\u00f3w nie pasowa\u0142o do gatunku survival horror: system walki, charakterystyka bohatera, a tak\u017ce ustawienie kamery, tym razem dynamicznej. <\/span><\/span><\/p>\n

Za zgod\u0105 Hidekiego postanowiono zmieni\u0107 koncepcj\u0119 gry, przepisuj\u0105c scenariusz na nowo. Zupe\u0142nie inny kierunek wymaga\u0142 od zespo\u0142u podr\u00f3\u017cy do Europy, gdzie sp\u0119dzi\u0142 jedena\u015bcie dni w Hiszpanii i Wielkiej Brytanii, fotografuj\u0105c m.in. gotyckie budowle, pos\u0105gi oraz kamienne chodniki. Zreszt\u0105 ich starania doskonale wida\u0107 ju\u017c w pierwszych minutach gry. Zanim jednak otrzymali\u015bmy pe\u0142noprawn\u0105 nazw\u0119, tw\u00f3rcy pos\u0142ugiwali si\u0119 tytu\u0142em roboczym Karnival<\/em> (nie wiedzie\u0107 czemu, pisownia trzyma\u0142a si\u0119 litery K, jak w Mortal Kombat<\/em>). Ostatecznie stan\u0119\u0142o na \u201eDiabe\u0142 mo\u017ce p\u0142aka\u0107\u201d, a tytu\u0142em roboczym ochrzczono dwup\u0142atowiec pojawiaj\u0105cy si\u0119 w grze. Mo\u017cna w tym momencie zada\u0107 pytanie: sk\u0105d pomys\u0142 na taki w\u0142a\u015bnie tytu\u0142? Wyja\u015bnione jest to w pierwszym filmiku otwieraj\u0105cym gr\u0119, kiedy kamera ukazuje biuro siwow\u0142osego pogromcy demon\u00f3w, a w kolejnej scenie ten podnosi s\u0142uchawk\u0119, m\u00f3wi\u0105c \u201eDevil May Cry. <\/em>Przepraszam, zamykamy o 9\u201d. Mniej bezpo\u015brednim powi\u0105zaniem jest ukazanie emocji, wzruszenia, a w ostateczno\u015bci sp\u0142ywaj\u0105ce krople \u0142ez u demona w ko\u0144cowej fazie fabu\u0142y. Jednak powstrzymam si\u0119 przed spoilerami. Ma\u0142o brakowa\u0142o, a gra nazywa\u0142aby si\u0119 Devil May Care<\/em> z powodu postawy bohatera, kt\u00f3ry przejmuje si\u0119 losami innych. Jednak\u017ce by\u0142y problemy z prawami autorskimi i zdecydowano si\u0119 na zmian\u0119. Mo\u017ce to i lepiej.<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\n

Diabelnie udana kompozycja gotyckiego zamku, pos\u0119pnej muzyki i \u015bwietnie zaprojektowanego bestiariusza<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Nie ma co ukrywa\u0107, \u017ce projekt lokacji w Devil May Cry<\/em> wyprzedzi\u0142 swoje czasy pod niemal\u017ce ka\u017cdym wzgl\u0119dem. Recenzenci w dniu premiery piali z zachwytu nie tylko z powodu dynamicznej rozgrywki i widowiskowo\u015bci, ale te\u017c og\u00f3lnej koncepcji wyspy Mallet, miejsca w kt\u00f3rym zaczyna si\u0119 nasza przygoda w grze. Mroczna, gotycka sceneria to pierwsze co przychodzi na my\u015bl. Dlatego te\u017c tw\u00f3rcy zasiadaj\u0105c do sto\u0142\u00f3w kre\u015blarskich i oprogramowania graficznego dok\u0142adnie przestudiowali architektur\u0119 gotyck\u0105. Z pocz\u0105tku wszystko si\u0119 zgadza. Strzeliste katedry, wysokie witra\u017ce z wpadaj\u0105cymi barwnymi promieniami, kamienne wie\u017ce z kr\u0119tymi schodami i nadgryzione z\u0119bem czasu pionowe filary, po kt\u00f3rych cz\u0119sto skaczemy jak g\u0142upi w poszukiwaniu ukrytych Orb\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142czesne akcenty, takie jak wspomniany wcze\u015bniej dwup\u0142atowiec, surrealistycznie pulsuj\u0105ce \u201e\u017cywe\u201d kolumny, szkielet tyranozaura wypluwaj\u0105cego ogniste kule, czy nadprzyrodzone zjawiska w postaci zjaw wype\u0142zaj\u0105cych z obrazu, to pierwsze z brzegu przyk\u0142ady wprowadzenia autorskiej wizji, kt\u00f3re robi\u0142y niesamowite wra\u017cenie (i robi\u0105 to teraz). <\/span><\/p>\n

Zaprezentowany gotyk w Devil May Cry<\/em> to r\u00f3wnie\u017c staro\u017cytne scenerie opuszczone przez cywilizacj\u0119, o niekiedy przyt\u0142aczaj\u0105cej skali, gdzie moce nadprzyrodzone cz\u0119sto mieszaj\u0105 si\u0119 z sytuacjami wyci\u0105gni\u0119tymi wprost z horroru. Wystarczy przecie\u017c wspomnie\u0107 o mrocznej wersji zamku, kiedy zdobywamy energi\u0119 o\u015bwietlaj\u0105c\u0105 nam drog\u0119, a z g\u0142o\u015bnik\u00f3w wydobywaj\u0105 si\u0119 niepokoj\u0105ce nuty<\/a>. Ba, pierwsze przekroczenie mur\u00f3w fortecy i ogromny hol z pos\u0105giem konia, sprawiaj\u0105, \u017ce czujemy pot\u0119g\u0119 oraz pos\u0119pno\u015b\u0107 tego miejsca od pierwszych minut. Jest to spowodowane symfoniczn\u0105 pos\u0119pn\u0105 muzyk\u0105<\/a>, wzbogacon\u0105 przerywanymi organami ko\u015bcielnymi, \u015bpiewami ch\u00f3ralnymi i sporadycznymi uderzeniami gigantycznych dzwon\u00f3w. Czujemy osamotnienie i niepok\u00f3j p\u0142yn\u0105cy z ka\u017cdego mrocznego zakamarka, do czasu kiedy uzmys\u0142owimy sobie, \u017ce to nie jest kolejny Resident Evil<\/em>. <\/span>W Devil May Cry<\/em> wida\u0107 t\u0119 inno\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c wtedy, kiedy Dante nic nie robi sobie z miecza wbitego na wylot w jego pier\u015b, a kamienna gotycka statua lwa rozpada si\u0119 na kawa\u0142eczki, uwalniaj\u0105c o\u017cywionego kociego demona [Ave Nynek! \u2013 dop. May_Day]<\/em>\u00a0imieniem Cie\u0144.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Cie\u0144, kt\u00f3ry jest jednym z wielu wspania\u0142ych projekt\u00f3w bestii, stworzonym na desce kre\u015blarskiej przez artyst\u00f3w pracuj\u0105cych w Capcomie. Tw\u00f3rca gry \u2013 Shinji Mikami \u2013 po\u015bwi\u0119ci\u0142 wiele uwagi na przygotowanie wszelkich przeciwnik\u00f3w, co zdecydowanie wida\u0107 w grze. Kolejno pojawi\u0105j\u0105ce si\u0119 monstra odchodz\u0105 od powielanych schemat\u00f3w i wyobra\u017ce\u0144. We\u017amy na przyk\u0142ad podstawowe mi\u0119so armatnie, Marionetk\u0119. Wisz\u0105ca nieruchomo pod sufitem na cienkich linkach kuk\u0142a, ubrana w kolorowe \u015bredniowieczne stroje, o\u017cywia w odpowiednim momencie, strasz\u0105c swoim klekotem. W rzeczywisto\u015bci s\u0105 to z\u0142e duchy, kt\u00f3re opanowa\u0142y cia\u0142o w poszukiwaniu \u201efizyczno\u015bci\u201d, a na wczesnym etapie rozwoju <\/span>pierwotnie projektowano je jako zamaskowane zombie (patrz: obrazek). Wype\u0142zaj\u0105ce z obraz\u00f3w Grzechy, inspirowane prawdopodobnie zachodni\u0105 interpretacj\u0105 Ponurego <\/span>\u017bniwiarza, <\/span>ubrane w czarne szaty i trzymaj\u0105ce zakrzywione no\u017cyce, przewy\u017cszaj\u0105ce gabarytami w\u0142asn\u0105 postur\u0119, r\u00f3wnie dobrze mog\u0142yby si\u0119 pojawi\u0107 w serii Project Zero<\/em> (Fatal Frame<\/em>). Ich zapadaj\u0105cy w pami\u0119\u0107 \u015bmiech rozbrzmiewa echem, nawet kiedy zostaj\u0105 pokonane, co sprawia, \u017ce gracz nie jest do ko\u0144ca pewien, czy duch zosta\u0142 przep\u0119dzony. Zmiennokszta\u0142tny nietoperz, kt\u00f3ry potrafi przybra\u0107 cechy charakterystyczne bohatera, czy po\u0142\u0105czenie skorpiona z paj\u0105kiem, Phantom \u2013 to projekty przeciwnik\u00f3w, kt\u00f3re robi\u0142y kolosalne wra\u017cenie i zapadaj\u0105 g\u0142\u0119boko w pami\u0119\u0107. <\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Co ciekawe, podczas ucieczki przed paj\u0119cz\u0105 besti\u0105 Dante m\u00f3g\u0142 odbija\u0107 mieczem wystrzeliwane przez ni\u0105 pociski, a po jej pokonaniu zdobywa\u0142o si\u0119 tysi\u0105c Orb\u00f3w! Najlepszym za\u015b dowodem na japo\u0144sk\u0105 kreatywno\u015b\u0107 i pr\u00f3b\u0119 odej\u015bcia od schemat\u00f3w, jest ostatni boss w grze, Mundus. Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce w normalnych warunkach spotkaliby\u015bmy rogatego diab\u0142a, czarnego niczym smo\u0142a. Tymczasem, co zaskakuj\u0105ce, mieli\u015bmy do czynienia z o\u017cywionym pos\u0105giem o anielskich skrzyd\u0142ach i zarazem podstarza\u0142ym brodatym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Zreszt\u0105, jak zaznaczy\u0142 Tomoya Ohtsubo (Enemy Motion Artist w Capcomie):<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Wizualnie wygl\u0105da jak b\u00f3g. Celowo przybiera wygl\u0105d boski, wi\u0119c wzi\u0119li\u015bmy to sobie do serca, czyni\u0105c jego sylwetk\u0119 bosk\u0105 i majestatyczn\u0105. Rozpadaj\u0105ca si\u0119 druga forma ma pokaza\u0107, jak \u017ca\u0142osny jest w rzeczywisto\u015bci, w por\u00f3wnaniu z majestatem tej pierwszej formy. <\/span><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

Warto r\u00f3wnie\u017c wspomnie\u0107, \u017ce dwa projekty przeciwnik\u00f3w, czyli Belzebub i Blade, to zmodyfikowane wersje pierwotnych projekt\u00f3w bestii dla niedosz\u0142ej wersji Resident Evil 4<\/em>. Owadzi Belzebub w ostateczno\u015bci sta\u0142 si\u0119 Novistadorem<\/a> w oryginalnej wersji Rezydencji Z\u0142a Cztery<\/em>. Natomiast Dante walczy\u0142 z \u201eprzero\u015bni\u0119tymi muchami\u201d tylko z tego wzgl\u0119du, \u017ce tw\u00f3rcy musieli zmniejszy\u0107 ilo\u015b\u0107 wielok\u0105t\u00f3w, aby przeciwnicy ci mogli pojawi\u0107 si\u0119 w wi\u0119kszej grupie. Zn\u00f3w Blade to inna wersja Huntera<\/a> (znanego z pierwszej ods\u0142ony RE). Poniewa\u017c Hideki Kamiya mia\u0142 na celu gr\u0119 bardziej zorientowan\u0105 na akcj\u0119, postanowiono wyd\u0142u\u017cy\u0107 sylwetk\u0119 stwora, nadaj\u0105c kszta\u0142tu bli\u017cszemu jaszczurki z uniwersaln\u0105 zdolno\u015bci\u0105 nurkowania w ziemi i wodzie. Je\u017celi kto\u015b pami\u0119ta pierwsze pojawienie si\u0119 tego przeciwnika, to z pewno\u015bci\u0105 zaskoczy go fakt, \u017ce scena, w kt\u00f3rej jaszczur wysuwa ostrza<\/a>, jest nawi\u0105zaniem do filmu X-Men<\/em> z 2000 r., w kt\u00f3rym Wolverine<\/a> pokazuje \u015brodkowy pazur.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\n

W\u0142oska pizza poci\u0119ta na drobne kawa\u0142eczki nadal jest diabelsko dobra, czyli jak sprawuje si\u0119 Devil May Cry po latach<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Nie ka\u017cdy o tym wie, ale <\/span>Devil May Cry<\/span><\/i> opracowa\u0142o wewn\u0119trzne studio Capcomu, czyli <\/span>Team Little Devils<\/span>. Premiera odby\u0142a si\u0119 16 pa\u017adziernika 2001 r. na konsoli PlayStation 2. Gra zachwyci\u0142a recenzent\u00f3w za spraw\u0105 dopieszczonej grafiki oraz \u015bwie\u017cego spojrzenia na system walki, kt\u00f3ry wp\u0142yn\u0105\u0142 na gatunek przygodowych gier akcji. Ju\u017c nie chodzi tutaj o sam fakt po\u0142\u0105czenia niekonwencjonalnych zagra\u0144 z atmosfer\u0105 przypominaj\u0105c\u0105 nie\u015bmia\u0142o, \u017ce mamy do czynienia z quasi-residentem. Wa\u017cniejszy okaza\u0142 si\u0119 gameplay: podzia\u0142 gry na 23 kr\u00f3tkie misje, wysoki poziom trudno\u015bci oraz nowatorski (jak na tamte czasy) system oceniania naszego stylu walki. Wyniki w ka\u017cdym etapie by\u0142y oceniane literowo, zaczynaj\u0105c od najni\u017cszej noty, czyli D \u2013 \u201eDull\u201d, C \u2013 \u201eCool\u201d, po \u015bredni B \u2013 \u201eBravo\u201d, a\u017c po najbardziej efektowne A \u2013 \u201eAbsolute\u201d i S \u2013 \u201eStylish\u201d. Ocena ko\u0144cowa zale\u017ca\u0142a m.in. od czasu, w jakim uko\u0144czyli\u015bmy zadania, liczby zebranych czerwonych kul (Orb\u00f3w), ilo\u015bci otrzymanych obra\u017ce\u0144, czy stylu wszystkich potyczek. <\/span><\/span><\/span>Dodatkowo sam styl walki musia\u0142 by\u0107 nieprzerwanym \u0142a\u0144cuszkiem kombinacji cios\u00f3w, bez wielokrotnego powtarzania tych samych sekwencji, kt\u00f3re powodowa\u0142y \u017ce \u00f3w wska\u017anik \u201ezajebisto\u015bci\u201d przesta\u0142 rosn\u0105\u0107. W ten spos\u00f3b zach\u0119caj\u0105c graczy do cz\u0119stego kombinowania.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Oczywistym jest, \u017ce uzyskuj\u0105c najwy\u017cszy wynik, dostali\u015bmy sowit\u0105 nagrod\u0119 w postaci du\u017cej ilo\u015bci Orb\u00f3w, s\u0142u\u017c\u0105cych jako walut\u0119 w sklepiku gry. Jednak w wi\u0119kszym stopniu kr\u00f3luje tutaj zwyk\u0142a determinacja, aby pobija\u0107 w\u0142asne rekordy. Dlatego decyzj\u0119 o porzuceniu otwartej (jak w Resident Evil)<\/i> struktury gry\u00a0<\/i>na rzecz podzia\u0142u na misje, podj\u0119to na p\u00f3\u017anym etapie procesu tworzenia. Ma\u0142o tego, ka\u017cdy poziom trudno\u015bci r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 nie tylko na p\u0142aszczy\u017anie obra\u017ce\u0144 zadawanych przez wroga oraz zwi\u0119kszonej odporno\u015bci g\u0142\u00f3wnego bohatera na ciosy. Poziom \u0142atwy r\u00f3\u017cni si\u0119 od trudnego pod tak wieloma wzgl\u0119dami, \u017ce ci\u0119\u017cko to okre\u015bli\u0107 jednym zdaniem. W skr\u00f3cie: mamy do czynienia z przetasowaniami bestiariuszy w lokacjach, a tak\u017ce pomniejszymi utrudnieniami\/u\u0142atwieniami, w zale\u017cno\u015bci od sytuacji. Graj\u0105c na Easy-Automatic nie spotkamy Cienia, czy Lodowych Blade\u2019\u00f3w, a w kana\u0142ach nigdy nie natrafimy na Phantoma, kt\u00f3ry zaciekle gania\u0142 nas r\u00f3wnie\u017c w korytarzu. Przyk\u0142adowo, na trudniejszym poziomie Marionetki s\u0105 zdecydowanie agresywniejsze, a zdrowie nie regeneruje si\u0119 tak szybko podczas przemiany w Devil Trigger. Generalnie nie polecam wybiera\u0107 na pocz\u0105tku Easy-Automatic, poniewa\u017c du\u017co przez to tracimy przy pierwszym podej\u015bciu. <\/span><\/span><\/span>Jak si\u0119 okazuje, poziom trudno\u015bci Devil May Cry<\/em> by\u0142<\/span> zamierzony, a Hideki Kamiya nazwa\u0142 go \u201ewyzwaniem dla tych, kt\u00f3rzy graj\u0105 w lekkie, swobodne gry\u201d. \u00a0<\/span><\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
\n

\"\"<\/a>TOP 5 Ciekawostki<\/span><\/strong><\/p>\n