{"id":297192,"date":"2023-11-02T17:13:57","date_gmt":"2023-11-02T15:13:57","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=297192"},"modified":"2024-09-29T15:49:14","modified_gmt":"2024-09-29T13:49:14","slug":"soma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=297192","title":{"rendered":"SOMA"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Zabieraj\u0105c si\u0119 do kolejnego projektu, magicy straszenia z Frictional Games zrobili rzecz niebywa\u0142\u0105. Sprawili, \u017ce przypisany do gry gatunek, survival horror, straszy w wi\u0119kszym stopniu wizj\u0105 przysz\u0142o\u015bci, a nie wyskakuj\u0105cymi z g\u0142\u0119bin stworami \u2013 kiedy to naszymi oczami widzimy najbardziej ponure konsekwencje wynikaj\u0105ce z po\u0142\u0105czenia ludzi z maszynami. Przera\u017caj\u0105ca wizja rodem z najlepszych film\u00f3w science fiction, w po\u0142\u0105czeniu z nowatorsk\u0105 metodologi\u0105 narracyjn\u0105 \u201eczterech warstw\u201d sprawi\u0142y, \u017ce jest to najbardziej ambitna pozycja w portfolio studia. Szkoda, \u017ce nie najstraszniejsza. <\/strong><\/span>Zapraszam do zapoznania si\u0119 z gr\u0105 SOMA<\/em>.<\/strong><\/p>\n

\n

AI to fundamentalne zagro\u017cenie dla istnienia ludzkiej cywilizacji<\/em> ~ Elon Musk<\/strong><\/span><\/h3>\n
\n

Historia zaprezentowana w grze opowiada o losach Simona Jarretta, kt\u00f3ry ma wyj\u0105tkowego pecha. Pewnego dnia w wypadku samochodowym ginie jego ukochana osoba, a on sam traci przytomno\u015b\u0107<\/span> po nieudanym skanie m\u00f3zgu, kt\u00f3ry mia\u0142 zobrazowa\u0107 wewn\u0119trzne uszkodzenia powypadkowe. Bohater budzi si\u0119 w opuszczonym kompleksie o nazwie PATHOS-II, usytuowanym gdzie\u015b na dnie Oceanu Atlantyckiego. To wydarzenie r\u00f3wnie\u017c mo\u017cna nazwa\u0107 pechowym, bowiem miejsce to zosta\u0142o opanowane przez sztuczn\u0105 inteligencj\u0119, humanoidalne roboty oraz g\u0142\u0119binowe monstra, idealnie wsp\u00f3\u0142\u017cyj\u0105ce w symbiozie z podwodnym \u015bwiatem. <\/span>Jedyn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra b\u0119dzie towarzyszy\u0142a Simonowi, jest Catherine, pani naukowiec pracuj\u0105ca nad tajemniczym projektem o nazwie ARK. Co to jest za projekt? W jaki spos\u00f3b znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w podwodnym kompleksie? W ko\u0144cu \u2013 dlaczego niekt\u00f3re roboty s\u0105 wrogo nastawione do nas, a inne ju\u017c nie?<\/span><\/p>\n

SOMA<\/em> jest o tyle z\u0142o\u017con\u0105 narracyjnie produkcj\u0105, \u017ce zadaje znacznie wi\u0119cej niejednoznacznych pyta\u0144 i wymaga od nas dog\u0142\u0119bnej interpretacji. Przy tym gra w \u015bwietny spos\u00f3b pr\u00f3buje kwestionowa\u0107 nasze przekonania wobec, wydawa\u0142oby si\u0119, prostych spraw. Np. skoro martwimy si\u0119 losami drugiego cz\u0142owieka, to czy zadawanie b\u00f3lu robotowi o ludzkich cechach \u2013 umiej\u0119tno\u015bci komunikacji, my\u015blenia, czy w ko\u0144cu \u015bwiadomo\u015bci \u2013 b\u0119dzie w r\u00f3wnym stopniu przejmuj\u0105ce? Podobn\u0105 kwesti\u0119 mieli\u015bmy przecie\u017c w kultowym \u0141owcy Android\u00f3w<\/em> Ridleya Scotta, gdzie replikant\u00f3w<\/a> \u2013 istot biologicznych podobnych do ludzi \u2013 nie u\u015bmiercano, lecz posy\u0142ano na \u201eemerytur\u0119\u201d. R\u00f3wnie\u017c powie\u015b\u0107 science fiction napisana przez Philipa K. Dicka \u2013 Czy androidy \u015bni\u0105 o elektrycznych owcach? <\/em>na kt\u00f3rej przecie\u017c opiera\u0142 si\u0119 wy\u017cej wymieniony klasyk filmowy \u2013<\/em>\u00a0<\/b>porusza\u0142a tematyk\u0119 koegzystencji android\u00f3w i ludzi, w tym rozwa\u017cania o sensie cz\u0142owiecze\u0144stwa. Zaryzykuj\u0119 wi\u0119c stwierdzeniem, \u017ce gra w r\u00f3wnie przekonuj\u0105cy spos\u00f3b ukazuje omawiany problem. Zreszt\u0105, dawno nie mia\u0142em \u201emy\u015blowej pustki\u201d w g\u0142owie po ujrzeniu napis\u00f3w ko\u0144cowych po emocjonuj\u0105cym finale. SOMA<\/em> zmiot\u0142a mnie powag\u0105 sytuacji, zaskakuj\u0105cymi zwrotami akcji oraz opowie\u015bci\u0105, kt\u00f3ra pozostanie mi na d\u0142ugo w pami\u0119ci.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"SOMA<\/a><\/p>\n

Omawiany tytu\u0142 wykorzystuje nie tylko dobrze napisany scenariusz, przeniesiony z pustych linijek tekstu na poruszaj\u0105cy si\u0119 obraz. Tw\u00f3rcy niemal wzorowo zrealizowali r\u00f3wnie\u017c teori\u0119 podej\u015bcia do projektowania gier w metodologii tzw. czterech warstw. Co ciekawe, we wsp\u00f3\u0142pracy z Adrianem Chmielarzem. W skr\u00f3cie oznacza to, \u017ce wszystkie elementy w grze musz\u0105 ze sob\u0105 wsp\u00f3\u0142gra\u0107 w taki spos\u00f3b, aby zar\u00f3wno rozgrywka, cel, t\u0142o narracyjne oraz poszczeg\u00f3lne sekwencje by\u0142y sp\u00f3jne, logiczne i interesuj\u0105ce dla graj\u0105cego. W SOMA<\/em> wida\u0107 doskonale jak to dzia\u0142a. Nie chodzi ju\u017c o \u201erobienie rzeczy, aby historia si\u0119 potoczy\u0142a\u201d, tylko \u201erobienie rzeczy ze wzgl\u0119du na histori\u0119\u201d. Przemierzanie podwodnych kompleks\u00f3w podzielonych na sekcje, kt\u00f3re za ka\u017cdym razem ods\u0142aniaj\u0105 wa\u017cny aspekt fabularny, jest uzale\u017cniaj\u0105ce. A prowadzenie protagonisty przez kolejne podwodne sektory jak Lambda, Theta i Omicron, z pomoc\u0105 naturalnych drogowskaz\u00f3w w otoczeniu i post\u0119puj\u0105c\u0105 opowie\u015bci\u0105 sprawiaj\u0105, \u017ce omawian\u0105 pozycj\u0119 przechodzi si\u0119 w por\u00f3wnywalny spos\u00f3b, co przewracanie stron w \u015bwietnie napisanej ksi\u0105\u017cce.<\/span><\/p>\n

Niech za dobry przyk\u0142ad pos\u0142u\u017cy nieaktywny batyskaf nieopodal w\u0142azu prowadz\u0105cego do sektora Lambda. Nie dosy\u0107, \u017ce w owym sektorze znajdujemy Omnitool potrzebny do uruchomienia pojazdu, to dowiadujemy si\u0119 o celach podr\u00f3\u017cy, odkrywaj\u0105c kolejne fragmenty historii. Tw\u00f3rcy wyszli obronn\u0105 r\u0119k\u0105 przy realizacji teorii czterech warstw, kt\u00f3rej jednym z za\u0142o\u017ce\u0144 jest podzielenie gry na sceny, tak \u017ceby nie pojawia\u0142y si\u0119 powt\u00f3rzenia. Nie b\u0119d\u0119 sili\u0142 si\u0119 w tym momencie na spoilery. Jedynie nadmieni\u0119, \u017ce przyjdzie Wam podr\u00f3\u017cowa\u0107 w kompletnych ciemno\u015bciach, a tak\u017ce natraficie na wrog\u0105 istot\u0119 tylko jeden, jedyny raz w ca\u0142ej grze. Cholernie udana rzecz. Nast\u0119pnym za\u0142o\u017ceniem metody jest ubieranie wszystkich sytuacji, kt\u00f3re musi wykona\u0107 gracz, w fabu\u0142\u0119 i podejmowanie emocjonalnych decyzji. \u015awietnym tego przyk\u0142adem jest banalna \u0142amig\u0142\u00f3wka z konieczno\u015bci\u0105 od\u0142\u0105czenia robota od zasilania, by otworzy\u0107 drzwi. Gadaj\u0105cy robot, kt\u00f3ry przekonuje nas, \u017ce jest cz\u0142owiekiem, zaczyna odczuwa\u0107 b\u00f3l po ka\u017cdym poci\u0105gni\u0119ciu d\u017awigni, a my czujemy si\u0119 dziwnie pomimo \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce to tylko robot. Czy metalowa puszka ma jednak \u015bwiadomo\u015b\u0107 i odczuwa b\u00f3l? Czy nie by\u0142o innego wyj\u015bcia z sytuacji? Tego typu zagadnie\u0144 jest w SOMA<\/em> bez liku.\u00a0 \u00a0 <\/span><\/p>\n

\n

Robot Carl: Nie przejmuj si\u0119, po prostu sprowad\u017a mi lekarza.<\/em>
\nSimon: Ale jeste\u015b tylko robotem!<\/em>
\nRobot Carl: Naprawd\u0119? Czy roboty maj\u0105 nogi, g\u0142ow\u0119 i twarz? Masz urojenia.<\/em><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\"SOMA<\/a><\/p>\n

\n

Rzeczywisto\u015bci\u0105 jest to, co nie znika, kiedy przestajesz w to wierzy\u0107<\/em> ~ Philip K. Dick<\/strong><\/span><\/h3>\n
\n

W za\u0142o\u017ceniach rozgrywki Szwedzi starali si\u0119 troch\u0119 odej\u015b\u0107 od tego, co mo\u017cna by\u0142o zazna\u0107 w seriach Penumbra<\/em> oraz Amnesia<\/em>. Ju\u017c nie jeste\u015bmy zamkni\u0119ci na cztery spusty w klaustrofobicznych lokacjach (chocia\u017c i takie si\u0119 trafiaj\u0105), a dostajemy znacznie wi\u0119kszy teren do zbadania. W pewnych momentach mo\u017cemy swobodnie przemieszcza\u0107 si\u0119 po dnie oceanu, otwieraj\u0105c \u015bluzy do kolejnych stacji, zar\u00f3wno tych ma\u0142ych, jak pomieszczenia kontrolne dla za\u0142ogi, czy wi\u0119kszych, np. stacji badawczych. W poprzednikach raczej kr\u00f3lowa\u0142o poj\u0119cie \u201esymulatora chodzenia\u201d, gdzie od czasu do czasu rozwi\u0105zywali\u015bmy zagadki i chowali\u015bmy si\u0119 przed potworami, czytaj\u0105c w mi\u0119dzyczasie ton\u0119 notatek czy list\u00f3w. W SOMA<\/em> wszystko wygl\u0105da podobnie, ale inaczej. Ju\u017c t\u0142umacz\u0119. Ca\u0142y czas wspominana przeze mnie narracja odgrywa tutaj kluczow\u0105 rol\u0119, nawet podczas opisywania rozgrywki. Nie jeste\u015bmy do ko\u0144ca osamotnieni. Simon ca\u0142y czas \u017cywio\u0142owo komentuje wydarzenia rozgrywaj\u0105ce si\u0119 na ekranie, rozmawia z Catherine, a jego cia\u0142o ma r\u00f3wnie\u017c r\u0119ce i odbicie w lustrze. Nie jeste\u015bmy r\u00f3wnie\u017c otoczeni bestiariuszem, jak to w horrorach. Na trzy wrogie jednostki, przypada zawsze ta jedna pomocna, jak np. p\u0142ywaj\u0105cy robocik, kt\u00f3ry w pewnym momencie wskazuje nam drog\u0119 do kolejnej bazy. To sprawia, \u017ce odbi\u00f3r gry jest bardziej filmowy, a ona sama odbierana jest zgo\u0142a inaczej ni\u017c wtedy, kiedy bohaterem jest niemowa, a byle krwio\u017cercza lod\u00f3wka zaczyna nas goni\u0107.<\/span><\/p>\n

Nie mog\u0142o jednak zabrakn\u0105\u0107 wizyt\u00f3wki Frictional Games, jak\u0105 s\u0105 interaktywne przedmioty, kt\u00f3re mo\u017cemy podnie\u015b\u0107 i dowolnie obr\u00f3ci\u0107. Aby otworzy\u0107 szuflad\u0119, \u0142apiemy za ni\u0105 i poci\u0105gamy do siebie. Aby wybi\u0107 szyb\u0119, rzucamy ga\u015bnic\u0105. Aby pod\u0142\u0105czy\u0107 kabel, po prostu bierzemy go z ziemi i wtykamy do gniazdka. Proste, logiczne i w miar\u0119 fajne rozwi\u0105zanie, kt\u00f3re dobrze sprawuje si\u0119 w wielu grach tego producenta. R\u00f3wnie\u017c wszelka interakcja zosta\u0142a \u015bwietnie wywa\u017cona, wpleciona w \u0142amig\u0142\u00f3wki. Czasami nale\u017cy znale\u017a\u0107 kod otwieraj\u0105cy dost\u0119p, odtworzy\u0107 wirtualne otoczenie dla budz\u0105cego si\u0119 pacjenta, czy przekierowa\u0107 strumie\u0144 do w\u0142a\u015bciwych port\u00f3w. R\u00f3wnie\u017c zdarzy si\u0119 myszkowa\u0107 w komputerze, pos\u0142ucha\u0107 audiolog\u00f3w, czy wype\u0142ni\u0107 ankiet\u0119 dla personelu dotycz\u0105c\u0105\u2026 naszego samopoczucia. Burzenie tzw. czwartej \u015bciany nigdy nie by\u0142o tak dobrze zrobione w relacji mi\u0119dzy wirtualn\u0105 rozgrywk\u0105 a graczem. Musicie tylko przej\u015b\u0107 gr\u0119, a patrz\u0105c na statystyki Steama<\/a>, mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, dlaczego gr\u0119 uko\u0144czy\u0142o zaledwie 30% jej posiadaczy (na ca\u0142ym \u015bwiecie). Dla jednych mo\u017ce by\u0107 to powtarzalno\u015b\u0107, gdy\u017c schemat odkrywania kolejnych stacji PATHOS-II przebiega w podobny spos\u00f3b. Dla drugich to powolna rozgrywka i oci\u0119\u017ca\u0142o\u015b\u0107 ruch\u00f3w w ogromnym zbiorniku wodnym, w kt\u00f3rym si\u0119 poruszamy. Nie ka\u017cdy lubi przecie\u017c takie klimaty. A dla wszystkich innych to, co zawsze: \u201emamo, tato, ja nie wiem co zrobi\u0107\u201d oraz \u201eza ma\u0142o akcji, ja chc\u0119 wi\u0119cej mi\u0119sa!\u00a8. Dla nich nie ma ratunku i niech wracaj\u0105 do swoich Fortnite\u2019\u00f3w i Minecraft\u00f3w.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"SOMA<\/a><\/p>\n

\n

Tam, na g\u0142\u0119boko\u015bci 500 m, \u017cycie nie mo\u017ce istnie\u0107. Ogromne ci\u015bnienie wody, absolutna ciemno\u015b\u0107 i wieczne zimno wykluczaj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 bytowania w tych warunkach \u017cywych organizm\u00f3w<\/strong> ~ Edward Forbes<\/strong><\/span><\/h3>\n
\n

Idealnym dope\u0142nieniem powy\u017cszego jest eksploracja, nad wyraz odmienna od tych prze\u017cywanych w horrorach, gdzie kr\u00f3luj\u0105 opuszczone domostwa w \u015brodku lasu. Poniewa\u017c PATHOS-II to ogromny podwodny kompleks, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z pomniejszych o\u015brodk\u00f3w oddalonych od siebie zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem odleg\u0142o\u015bci, jak i g\u0142\u0119boko\u015bci, podr\u00f3\u017c ta jest interesuj\u0105ca ze wzgl\u0119du na panuj\u0105ce warunki. Piesze wycieczki po zaro\u015bni\u0119tych szlakach prowadz\u0105cych do coraz ciemniejszych zak\u0105tk\u00f3w s\u0105 hipnotyzuj\u0105ce, troch\u0119 przera\u017caj\u0105ce, nawet je\u015bli nie musimy si\u0119 martwi\u0107 o spadaj\u0105cy poziom tlenu. Atmosfera jest g\u0119sta. M\u00f3g\u0142bym rzec, \u017ce \u015bwiat Rapture w BioShocku<\/em> by\u0142 zanadto \u201ecukierkowy\u201d w por\u00f3wnaniu z tym, co mo\u017cemy ujrze\u0107 w SOMA<\/em>. Zatopione, niekoniecznie opuszczone statki pe\u0142ne s\u0105 \u017celastwa z grub\u0105 warstw\u0105 rdzy, a stacje badawcze pokryte s\u0105 zielonym mchem. Spogl\u0105daj\u0105c gdzie\u015b w dal, nie jeste\u015bmy pewni, czy lampki otulaj\u0105ce budynek mog\u0105 zaraz si\u0119 poruszy\u0107, ujawniaj\u0105c ogromn\u0105 g\u0142\u0119binow\u0105 besti\u0119. Otaczaj\u0105ce nas wysokie ci\u015bnienie wody, przekraczaj\u0105ce 200 atmosfer, a tak\u017ce piekielnie dobre ud\u017awi\u0119kowienie sprawiaj\u0105, \u017ce czujemy si\u0119 jakby gdzie\u015b w prawdziwym \u015bwiecie istnia\u0142o takie \u017cycie, a my wskoczyli\u015bmy do niego w butach Simona. Wchodz\u0105c do \u0142\u0105cznika, kt\u00f3ry odpompowuje wod\u0119, aby przej\u015b\u0107 do ,,suchej\u201d lokacji, czujemy odizolowanie w s\u0142abo o\u015bwietlonych, pustych, zardzewia\u0142ych i poro\u015bni\u0119tych organiczn\u0105 substancj\u0105 pomieszcze\u0144. Tw\u00f3rcy odwalili kawa\u0142 solidnej roboty, daj\u0105c nam wizj\u0119 namacalnego, dystopijnego \u015bwiata.\u00a0<\/span><\/p>\n

No dobrze, wypada\u0142oby w ko\u0144cu przej\u015b\u0107 do troch\u0119 s\u0142abszego elementu omawianej produkcji. Jak SOMA<\/em> straszy i czy rzeczywi\u015bcie jest to czysta definicja survival horroru? Du\u017co os\u00f3b ocenia gr\u0119 jako ma\u0142o przera\u017caj\u0105c\u0105 i jest to w sumie prawda, zestawiaj\u0105c z takimi tytu\u0142ami jak Amnesia: The Dark Descent<\/em>, czy nawet Alien: Isolation<\/em>. Zasada jest prosta, pojawia si\u0119 potworek \u2013 nale\u017cy go omija\u0107. R\u00f3\u017cnica tylko polega na tym, \u017ce jeden jest wyczulony na d\u017awi\u0119ki, a na drugiego nie mo\u017cna za d\u0142ugo patrze\u0107 (bo jest tak brzydki, h\u0142e h\u0142e). <\/span>Jednak je\u015bli \u201estraszyd\u0142o\u201d trafi w nasz czu\u0142y punkt, to ju\u017c po nas. <\/span><\/span>Wystarczy klaustrofobia albo strach przed paj\u0105kami i ju\u017c mo\u017cna mie\u0107 problemy w pewnych etapach. Zn\u00f3w je\u015bli nie lubicie, gdy potw\u00f3r nagle pojawia si\u0119 wam ko\u0142o nosa, to par\u0119 razy podskoczycie na krze\u015ble. Ju\u017c nie wspominaj\u0105c o talasofobii, czyli panicznym strachu przed otwartymi, ciemnymi przestrzeniami wodnymi, a tak\u017ce organizmami, jakie mog\u0105 si\u0119 tam znajdowa\u0107. Z tym ostatnim \u017cycz\u0119 powodzenia. Serio, jest naprawd\u0119 grubo. Tak \u017ce SOMA<\/em> \u015brednio bawi si\u0119 w horror, ale pokazuje, \u017ce strach ma nie tylko wielkie oczy, ale i wiele wciele\u0144. Na zako\u0144czenie wypada mi jeszcze cieszy\u0107 si\u0119 paroma smaczkami zawartymi w grze. Efekty wizualne, kt\u00f3re towarzysz\u0105 nam podczas spojrzenia na stwora s\u0105 psychodelicznie \u015bwietne. Tak samo jak ud\u017awi\u0119kowienie, w tym wszelakie d\u017awi\u0119ki zar\u00f3wno pod wod\u0105, jak \u201eza szk\u0142em\u201d, czy odg\u0142osy robot\u00f3w niczym z Wall-E<\/em>. Poza tym jest jeszcze nieoficjalne spolszczenie gry<\/a>.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\n

SOMA<\/em> to z jednej strony najwi\u0119ksza, najbardziej rozbudowana gra w portfolio Frictional Games, stawiaj\u0105ca na narracj\u0119 i mroczn\u0105 przygod\u0119, z drugiej zn\u00f3w traktuj\u0105ca poj\u0119cie survival horroru jako uzupe\u0142niacz i niespe\u0142niaj\u0105ca oczekiwa\u0144 fan\u00f3w poprzednich produkcji tego studia. Jednak im g\u0142\u0119biej zapuszczamy si\u0119 w t\u0119 przepe\u0142nion\u0105 ludzkim dramatem opowie\u015b\u0107, tym jest ciekawiej. Dlatego warto zaznaczy\u0107, \u017ce cho\u0107 pierwsza po\u0142owa gry stawia na klimat i poznawanie historii, tak druga jest emocjonalnym rollercoasterem z wi\u0119kszym naciskiem na survival horror. Tak jakby tw\u00f3rcy najlepsze zostawili na p\u00f3\u017aniej. Zastanawia\u0142em si\u0119 powa\u017cnie nad wystawieniem oceny Must-Play, ale jest ona zarezerwowana dla Amnesii<\/em> \u2013 opus magnum uzdolnionej ekipy od horror\u00f3w.<\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

\"SOMA<\/a><\/p>\n

\u017br\u00f3d\u0142o do recenzji https:\/\/frictionalgames.blogspot.com\/2014\/04\/4-layers-narrative-design-approach.html<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zabieraj\u0105c si\u0119 do kolejnego projektu, magicy straszenia z Frictional Games zrobili rzecz niebywa\u0142\u0105. Sprawili, \u017ce przypisany do gry gatunek, survival horror, straszy w wi\u0119kszym stopniu wizj\u0105 przysz\u0142o\u015bci, a nie wyskakuj\u0105cymi z g\u0142\u0119bin stworami \u2013 kiedy to naszymi oczami widzimy najbardziej ponure konsekwencje wynikaj\u0105ce z po\u0142\u0105czenia ludzi z maszynami. Przera\u017caj\u0105ca wizja … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":297201,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1195,1424,4,1243],"tags":[986,1670,1444,1871,1732,1152,1283,1343,981],"coauthors":[521],"class_list":["post-297192","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-microsoft","category-pc","category-recenzje","category-sony","tag-fpp","tag-frictional-games","tag-narracja","tag-podwodny-swiat","tag-przygodowka","tag-recenzja","tag-science-fiction","tag-soma","tag-survival-horror","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297192","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=297192"}],"version-history":[{"count":39,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297192\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":297272,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297192\/revisions\/297272"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/297201"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=297192"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=297192"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=297192"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=297192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}