{"id":298586,"date":"2024-02-23T16:25:29","date_gmt":"2024-02-23T14:25:29","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=298586"},"modified":"2024-09-01T19:55:27","modified_gmt":"2024-09-01T17:55:27","slug":"save-point-inside-spojrzec-wewnatrz-siebie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=298586","title":{"rendered":"Save-Point | Inside – spojrze\u0107 wewn\u0105trz siebie"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Je\u015bli Limbo<\/em><\/a> potraktowa\u0107 jako metafor\u0119 \u017cycia b\u0119d\u0105cego czarnobia\u0142ym piek\u0142em pe\u0142nym przeszk\u00f3d i udr\u0119ki, tak Inside<\/em><\/a> b\u0119dzie jego dope\u0142niaj\u0105cym zwierciad\u0142em, w kt\u00f3rym pod przykrywk\u0105 totalitarnego re\u017cimu i niehumanitarnych eksperyment\u00f3w, wyt\u0142uszczono palet\u0119 naszych wewn\u0119trznych traum i l\u0119k\u00f3w. Obrazu w kt\u00f3rym nie ma miejsca na szcz\u0119\u015bliwe zako\u0144czenie.<\/span><\/strong><\/p>\n

\n\n\n\n
Uwaga! <\/strong>Tekst stanowi zbi\u00f3r przemy\u015ble\u0144 na temat zawarto\u015bci gry Inside, wi\u0119c z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w zawiera spor\u0105 dawk\u0119 spoiler\u00f3w. Zalecam lektur\u0119 dopiero po uko\u0144czeniu tego kr\u00f3tkiego indyka. Je\u015bli jednak nie czujesz si\u0119 do niego wystarczaj\u0105co przekonany \u2013 odsy\u0142am do recenzji gry<\/a> na naszym portalu.<\/span><\/em><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n
\n

Pozorny totalitaryzm, niepozorny realizm<\/span><\/strong><\/h3>\n

Otwarcie gry\u00a0 jest nie tyle mocne, co surowe i niepozostawiaj\u0105ce z\u0142udze\u0144. Ze\u015blizguj\u0105c si\u0119 z kamiennego osuwiska i l\u0105duj\u0105c na le\u015bnej \u015bcie\u017cce, mamy przed sob\u0105 tylko jeden kierunek podr\u00f3\u017cy. Zupe\u0142nie jak \u017cycie i czas nieub\u0142aganie biegn\u0105ce tylko w jednym, nieuchronnym kierunku. Z Inside<\/em> bije absurdalny wr\u0119cz minimalizm w zakresie tak interfejsu, jak i graficznych fajerwerk\u00f3w, co jest oczywi\u015bcie zabiegiem celowym. Wsp\u00f3lnie z wsz\u0119dobylsk\u0105 szaro\u015bci\u0105, permanentnym poczuciem zagro\u017cenia oraz ekspresj\u0105 bij\u0105cych po b\u0119benkach d\u017awi\u0119k\u00f3w, tworz\u0105 depresyjny klimat tak bliski, a jednocze\u015bnie tak odmienny od Limbo<\/em>, poprzedniej gry studia Playdead<\/strong><\/a>.<\/span><\/p>\n

\"\"Oto niepozorny ch\u0142opiec l\u0105duje w \u015bwiecie pe\u0142nym terroru, ksenofobii oraz bezlitosnej ucieczki. Przed nim brutalna podr\u00f3\u017c po postapokapiltycznej Ziemi, w kt\u00f3rej ruiny wsp\u00f3\u0142czesnej cywilizacji mieszaj\u0105 si\u0119 z pozaziemsk\u0105 technologi\u0105, a futurystyczne eksperymenty na ludziach wywo\u0142uj\u0105 dreszcz niepokoju. Tylko czy aby na pewno o to dok\u0142adnie chodzi w Inside<\/em>?<\/strong> Czym\u017ce innym jest w tym wypadku wierzchnia warstwa utopii, budowanej na surrealistycznych fundamentach anihilacji ludzko\u015bci, a czym\u015b nieco odmiennym wewn\u0119trzna podr\u00f3\u017c, jak\u0105 ch\u0142opcu funduje jego chory umys\u0142 wype\u0142niony l\u0119kami. Bo tak w\u0142a\u015bnie mo\u017cna do tematu Inside<\/em> podej\u015b\u0107. Tak ja to postrzega\u0142em od mniej wi\u0119cej po\u0142owy mojego kontaktu z gr\u0105. Jako podr\u00f3\u017c wewn\u0105trz siebie i rozliczenie naszej duszy z wszelkimi trapi\u0105cymi je fobiami.<\/strong> A w przypadku wielu os\u00f3b jest co rozlicza\u0107! I dlatego te\u017c tak bardzo uderzy\u0142a mnie ostatnia sekwencja gry, w kt\u00f3rej ludzki byt postawiony zostaje pod znakiem zapytania. Wlepiwszy wzrok w sufit sp\u0119dzi\u0142em bezsenne godziny na zbieraniu my\u015bli i emocji jakie towarzyszy\u0142y mi podczas napis\u00f3w ko\u0144cowych. Czy w pe\u0142ni si\u0119 pozbiera\u0142em\u2026 tego nie potrafi\u0119 jednoznacznie przyzna\u0107\u2026<\/span><\/p>\n

\n

Suma naszych strach\u00f3w<\/span><\/strong><\/h3>\n

\"\"Inside<\/em>, troch\u0119 podobnie jak Limbo<\/em><\/a>, jest niczym podr\u00f3\u017c przez \u017cycie.<\/strong> Im wi\u0119cej sp\u0119dzimy w nim czasu i im dalej w nim zabrniemy, tym bardziej skomplikowane i nieoczywiste staj\u0105 si\u0119 nasze problemy. Pierwszym jaki jest nam prezentowany po post\u0105pieniu zaledwie kilku krok\u00f3w, jest zamkni\u0119cie grupki ludzi w ci\u0119\u017car\u00f3wce i wywiezienie ich w nieznane. Metaforycznie patrz\u0105c, tym w\u0142a\u015bnie jest pierwszy strach nowo narodzonego dziecka. Strach przed utrat\u0105 matki, opiekuna, kogokolwiek kto by\u0142bym \u017ar\u00f3d\u0142em mi\u0142o\u015bci i stanowi\u0142by o naszym bezpiecze\u0144stwie. <\/span>Id\u0105c dalej, jednymi z pierwszych przeciwnik\u00f3w, kt\u00f3rzy bardzo szybko mog\u0105 zako\u0144czy\u0107 nasz\u0105 przygod\u0119, s\u0105 psy oraz patroluj\u0105cy teren ludzie z karabinami. Spotykamy ich ju\u017c w pocz\u0105tkowym fragmencie lasu, kt\u00f3ry jest rozgrzewkowym testem refleksu i szybko\u015bci. I gdy teraz patrz\u0119 na to z perspektywy ca\u0142o\u015bci utworu, widz\u0119 w tym pierwsze oznaki pojawiaj\u0105cych si\u0119 traum. Dziecko bardzo \u0142atwo przerazi\u0107, a ujadaj\u0105cy w\u015bciekle pies jest oczywistym postrachem m\u0142odziutkiego umys\u0142u. Widz\u0119 to r\u00f3wnie\u017c po w\u0142asnym dziecku, kt\u00f3re na widok szczekaj\u0105cego psa wpada w panik\u0119 i przykleja si\u0119 do nogi rodzica. W\u015bciek\u0142e dobermany goni\u0105 ch\u0142opaka w wielu kolejnych etapach, co ma odzwierciedla\u0107 niez\u0142omno\u015b\u0107 tej fobii, tym silniejszej, im bardziej nafaszerowanej traumatycznymi do\u015bwiadczeniami w trakcie naszego \u017cycia. Ta fobia narasta z ka\u017cd\u0105 minut\u0105, a jej zwie\u0144czeniem jest niebezpieczny balans na ogrodzeniu, w otoczeniu trzech goni\u0105cych nas morderczych czworonog\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Cz\u0142owiek doros\u0142y jest tu marionetk\u0105. Kamieniem s\u0142u\u017c\u0105cym jako obci\u0105\u017cnik, bezduszn\u0105 kuk\u0142\u0105 wykonuj\u0105c\u0105 polecenia. Kuk\u0142\u0105, kt\u00f3ra jest bardzo istotnym elementem nie tylko narracji, ale r\u00f3wnie\u017c mechaniki gry. Sami z tych kukie\u0142 korzystamy przy pomocy specjalnych he\u0142m\u00f3w, w pewnym momencie nawet masowo. Najbardziej sugestywny i zatrwa\u017caj\u0105cy w swoim kontek\u015bcie jest jednak fragment, w kt\u00f3rym sami musimy przywdzia\u0107 sk\u00f3r\u0119 owej kuk\u0142y, w strachu przed rozpoznaniem i utylizacj\u0105. Krok w prz\u00f3d, obr\u00f3t, krok w prz\u00f3d, podskok. Utrata dzieci\u0119cej fantazji i niezale\u017cno\u015bci jawi si\u0119 tu jako najwi\u0119kszy horror, ale czym\u017ce jest doros\u0142e \u017cycie, jak nie w\u0142a\u015bnie takim ta\u015bmowym wykonywaniem kolejnych krok\u00f3w. Ka\u017cdy kolejny wydaje si\u0119 taki sam jak poprzedni, a jednocze\u015bnie ka\u017cdy przybli\u017ca nas do ko\u0144ca naszego istnienia. Ci\u0105gle kto\u015b patrzy, kto\u015b inny wymaga, a jeszcze kolejny nas kontroluje. Kar\u0105 za niepos\u0142usze\u0144stwo jest zwyczajne wyci\u0119cie nas z uk\u0142adanki zwanej \u017cyciem. W oczach malca jest to wizja wr\u0119cz fatalistyczna i nie bez powodu odznacza si\u0119 tak du\u017cym akcentem w tej przygn\u0119biaj\u0105cej akwareli malowanej fobiami.<\/span><\/p>\n

\"\"W pewnym momencie analogowy licznik wskazuje 20. R\u00f3wno tylu ludzi potrzeba na platformie, by ta otworzy\u0142a stoj\u0105ce nam na drodze wrota. Poczekalnia dla dusz przed kt\u00f3rymi otwieraj\u0105 si\u0119 bramy nieba? Nic bardziej mylnego. Istoty pomagaj\u0105 sobie jak mog\u0105, przepychaj\u0105 wsp\u00f3lnie ci\u0119\u017cki wagon, uwalniaj\u0105 si\u0119 z klatek i wi\u0119z\u00f3w, a wszystko pod dyktando ch\u0142opca, kt\u00f3ry nie mo\u017ce d\u0142u\u017cej czeka\u0107. W ko\u0144cu ci\u0119\u017cka brama otwiera si\u0119, lecz nagrod\u0105 okazuje si\u0119 przej\u015bcie do jeszcze wi\u0119kszego piek\u0142a. \u015awiata pe\u0142nego eksplozji i morderczej si\u0142y fal uderzeniowych. Strach przed rozrywaj\u0105cym b\u0119benki d\u017awi\u0119kiem? A mo\u017ce przed nieprawdopodobnie silnym wiatrem, kt\u00f3ry zdmuchuj\u0105c nas z molo, wbija nas w lodowat\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 morskich odm\u0119t\u00f3w? Zar\u00f3wno wiatr jak i woda potrafi\u0105 nie\u015b\u0107 ze sob\u0105 niesamowit\u0105 destrukcj\u0119 otoczenia, ale przede wszystkim wla\u0107 w dzieci\u0119cy umys\u0142 strach. L\u0119k, kt\u00f3rego mocy wielu ludzi nigdy ju\u017c p\u00f3\u017aniej nie przezwyci\u0119\u017ca.<\/span><\/p>\n

D\u0142ugie w\u0142osy topielca, kt\u00f3ry goni nas w g\u0119stej toni zalanego kompleksu jednoznacznie sugeruj\u0105, \u017ce mowa o dziewczynce. Nagiej, bezbronnej, boj\u0105cej si\u0119 \u015bwiat\u0142a. Jednocze\u015bnie na wskro\u015b samotnej, \u017c\u0105dnej towarzystwa i pragn\u0105cej, by kto\u015b do niej do\u0142\u0105czy\u0142. By dzieli\u0142 z ni\u0105 jej osobiste piek\u0142o. Czy ch\u0142opiec wi\u0119zi w sobie traumatyczne wspomnienia \u015bmierci przyjaci\u00f3\u0142ki? Mo\u017ce siostry? Uwi\u0119ziona pod warstw\u0105 sp\u0119kanego lodu, przypomina o sobie nie tylko w obrazach z tamtego traumatycznego wypadku, ale r\u00f3wnie\u017c w najczarniejszych snach, gnaj\u0105c za nami jak za utracon\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Koniec ko\u0144c\u00f3w g\u0142\u00f3wny bohater t\u0119 walk\u0119 przegrywa, lecz na tym jego koszmar si\u0119 nie ko\u0144czy. Cho\u0107 ju\u017c zawsze b\u0119dzie trzyma\u0142 w sobie fobi\u0119 \u017cywio\u0142u i \u017ca\u0142ob\u0119 po utracie bliskiej osoby, musi brn\u0105\u0107 przez \u017cycie dalej i walczy\u0107 z kolejnymi przeciwno\u015bciami losu. Od tej chwili nie potrzebuje ochronnego batyskafu, sam przemierza przyt\u0142aczaj\u0105ce g\u0142\u0119biny w\u0142asnej \u015bwiadomo\u015bci.<\/span><\/p>\n

\n

Exodus istnienia<\/span><\/strong><\/h3>\n

\"\"Progres gry wskazuje nam linia checkpoint\u00f3w, ukryta w niepozornej komendzie \u201eLoad<\/em>\u201d. Punkcik po punkciku nie odkrywamy jednak tajemnicy, a grzebiemy si\u0119 w niej coraz bardziej. W g\u0142\u0105b w\u0142asnych fobii i uroje\u0144. W\u00a0prze\u015bwiadczeniu, \u017ce na ko\u0144cu czeka nas dobre zako\u0144czenie. Niestety nie czeka. Nigdy nie czeka\u0142o. Gdy nasz umys\u0142 pogodzi si\u0119 ju\u017c z wszelkimi dotychczasowymi marami, zosta\u0142a ta jedna, ostateczna\u2026 Wci\u0105gaj\u0105c ch\u0142opca w rzeczywisto\u015b\u0107 doros\u0142ego \u017cycia, odziera nas nie tylko z ubra\u0144, ale i wszelkich dotychczasowych nadziei na lepszy los. Zostajemy nadzy, a jedyne co nam pozosta\u0142o, to oderwa\u0107 dzieci\u0119ce czepki z marzeniami i do\u0142\u0105czy\u0107 do reszty. Do kot\u0142uj\u0105cego si\u0119 wewn\u0105trz zbiornika zlepka ludzkich byt\u00f3w. Do odra\u017caj\u0105cej kupy mi\u0119sa b\u0119d\u0105cej po\u0142\u0105czeniem nas wszystkich. Ludzi szarych i nic nieznacz\u0105cych. To jedna z najwi\u0119kszych mo\u017cliwych traum wchodz\u0105cego w doros\u0142o\u015b\u0107 umys\u0142u \u2013 my\u015bl, \u017ce oto zostaniemy po prostu kolejn\u0105 porcj\u0105 masy w tym odra\u017caj\u0105cym zro\u015bcie zwanym spo\u0142ecze\u0144stwem. Na tym etapie alternatywa ju\u017c nie istnieje, jest na ni\u0105 za p\u00f3\u017ano. Ch\u0142opca ju\u017c nie ma. Jest tylko oble\u015bny zrost, na kt\u00f3rego wybra\u0144cy mog\u0105 patrze\u0107 z g\u00f3ry i beznami\u0119tnie ocenia\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnej skali.<\/span><\/p>\n

I na tym w zasadzie nasza opowie\u015b\u0107 mog\u0142aby si\u0119 zako\u0144czy\u0107. No bo co nam pozosta\u0142o? Owszem, jako spo\u0142eczno\u015bciowy kolektyw mo\u017cemy pr\u00f3bowa\u0107 wyrwa\u0107 si\u0119 z otaczaj\u0105cego nas wi\u0119zienia. Szyba p\u0119ka, kolejne mury i stropy padaj\u0105 pod naporem naszej zbiorowej si\u0142y, jednak do czego nas to zaprowadzi? Inside<\/em> na to pytanie odpowiada. Nie dojdziemy w ten spos\u00f3b do niczego. Burzymy kolejne \u015bciany naszych marze\u0144, uciekamy chc\u0105cym ponownie nas uwi\u0119zi\u0107 dyrygentom naszego \u017cycia, tylko po to, by nie by\u0107 zdolnym do samodzielnej egzystencji. Uciekaj\u0105c z laboratorium l\u0105dujemy na trawie, na kt\u00f3rej w \u015bwietle zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca umieramy. Wszyscy bez wyj\u0105tku. Martwe cia\u0142o bez duszy.<\/span><\/p>\n

\"\"Czy dla \u00f3w scenariusza mamy jak\u0105kolwiek alternatyw\u0119? Tak, jest jedna. Czy jest mniej przera\u017caj\u0105ca ni\u017c \u017cycie na pokaz? Nie wiem\u2026 Je\u017celi przyjmiemy koncepcj\u0119 odnajdywania sekretnych energetycznych kul, jako przezwyci\u0119\u017canie kolejnych naszych l\u0119k\u00f3w, finalnie doprowadzimy do otwarcia si\u0119 tajemniczego, sferycznego wehiku\u0142u tu\u017c przed fina\u0142owym etapem naszego dorastania. Jako gracze obserwuj\u0105cy t\u0105 scen\u0119 z boku nie mamy mo\u017cliwo\u015bci ujrzenia jego wn\u0119trza, jednak ch\u0142opcu zaprezentowana zostaje tam brutalna prawda o naszej rzeczywisto\u015bci. Jedyn\u0105 alternatyw\u0105 na \u00f3w nieszcz\u0119sny los cz\u0142owieka, jest niebyt. Wyrywamy wtyczk\u0119, \u00a0od\u0142\u0105czamy pr\u0105d, gasimy \u015bwiat\u0142a. Pozostajemy sami w mroku.<\/span><\/p>\n

\n

Moje w\u0142asne piek\u0142o<\/span><\/strong><\/h3>\n

Inside znaczy wn\u0119trze. Dla ka\u017cdego inne, wype\u0142nione indywidualnymi s\u0142abo\u015bciami i traumami.<\/strong> Po napisach ko\u0144cowych nasz\u0142a mnie my\u015bl \u2013 a gdybym ja wpad\u0142 w limbo i mia\u0142 tak \u015bni\u0107, z czym walczy\u0142by m\u00f3j umys\u0142. Z psami? To na pewno. Jako cz\u0142owiek zwi\u0105zany ze sportem niemal ca\u0142e \u017cycie i lubuj\u0105cy si\u0119 w biegach d\u0142ugodystansowych, zbyt wiele razy do\u015bwiadcza\u0142em przykro\u015bci i strachu zwi\u0105zanego z tymi zwierz\u0119tami. A mo\u017ce win\u0105 s\u0105 raczej ich g\u0142upi w\u0142a\u015bciciele? By\u0107 mo\u017ce, ale to nieistotne. To nie przed nimi ucieka\u0142em, a przed chc\u0105cymi odgry\u017a\u0107 mi nog\u0119 ujadaj\u0105cymi potworami. Co jeszcze? Mo\u017ce paj\u0105ki? Raczej nie, je\u015bli ju\u017c to muchy\u2026 Zamknijcie mnie w pomieszczeniu wype\u0142nionym setkami much, a przez wziernik ze szkie\u0142kiem szybko zobaczycie, jak wygl\u0105da cz\u0142owiek trac\u0105cy rozum i zmys\u0142y\u2026 Strachu przed wod\u0105 jako takiego nie odczuwam, pr\u0119dzej przed nieznanymi mi organizmami \u017cyj\u0105cymi w ich g\u0142\u0119binach. Byli\u015bcie kiedy\u015b w sytuacji, w kt\u00f3rej p\u0142ywacie sobie spokojnie w jeziorze, a nagle wasza stopa zapl\u0105tuje si\u0119 w wyrastaj\u0105cy z dna glon? Chwyta was lovecraftowsk\u0105 mack\u0105 i pr\u00f3buje \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 na dno, do podwodnego miasta przedwiecznych okropno\u015bci\u2026 Nie polecam!<\/span><\/p>\n

\n

Opisany powy\u017cej tok my\u015blowy to ledwie jedna z wielu mo\u017cliwych interpretacji gry. W sieci znajdziecie kilkana\u015bcie innych i \u017cadna nie jest moim zdaniem gorsza od pozosta\u0142ych. Tylko od nas samych zale\u017cy, do kt\u00f3rej b\u0119dzie nam najbli\u017cej.
\n<\/span><\/strong><\/p>\n

\n\n\n\n
\n

Save-Point<\/em><\/strong> <\/a>\u2013 cykl osobistych felieton\u00f3w pisanych z pasji i mi\u0142o\u015bci do gier. <\/em><\/span><\/p>\n

Zaprasza \u0141ukasz \u201ehrabia\u201d Baron. <\/em><\/span>Publikacje na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 portalu Cross-Play.pl<\/em><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je\u015bli Limbo potraktowa\u0107 jako metafor\u0119 \u017cycia b\u0119d\u0105cego czarnobia\u0142ym piek\u0142em pe\u0142nym przeszk\u00f3d i udr\u0119ki, tak Inside b\u0119dzie jego dope\u0142niaj\u0105cym zwierciad\u0142em, w kt\u00f3rym pod przykrywk\u0105 totalitarnego re\u017cimu i niehumanitarnych eksperyment\u00f3w, wyt\u0142uszczono palet\u0119 naszych wewn\u0119trznych traum i l\u0119k\u00f3w. Obrazu w kt\u00f3rym nie ma miejsca na szcz\u0119\u015bliwe zako\u0144czenie. Uwaga! Tekst stanowi zbi\u00f3r przemy\u015ble\u0144 na … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":58,"featured_media":294656,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":null,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1857,1231,1626],"tags":[1960,134,1337,1959,137,1958,1674,1520],"coauthors":[1344],"class_list":["post-298586","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-indie","category-publicystyka","category-wyroznione","tag-fobia","tag-inside","tag-interpretacja","tag-lek","tag-limbo","tag-playdead","tag-save-point","tag-strach","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/298586","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/58"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=298586"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/298586\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":299298,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/298586\/revisions\/299298"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/294656"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=298586"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=298586"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=298586"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=298586"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}