{"id":299577,"date":"2024-07-17T14:14:48","date_gmt":"2024-07-17T12:14:48","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=299577"},"modified":"2024-07-17T15:15:35","modified_gmt":"2024-07-17T13:15:35","slug":"trylogia-alone-in-the-dark-trzy-dekady-pozniej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=299577","title":{"rendered":"Trylogia Alone in the Dark trzy dekady p\u00f3\u017aniej"},"content":{"rendered":"
<\/div>

W tym roku mijaj\u0105 32 lata od premiery pierwszej gry z serii Alone in the Dark<\/em> i 29 lat od powstania jej trzeciej cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra pod\u00f3wczas domkn\u0119\u0142a trylogi\u0119 przyg\u00f3d nieustraszonego detektywa. Wydany kilka miesi\u0119cy temu remake \u201ejedynki\u201d (kt\u00f3rego recenzj\u0119 przeczytacie tutaj<\/a>) by\u0142 dla mnie idealn\u0105 okazj\u0105 do tego, by ponownie zanurzy\u0107 si\u0119 w magii oryginalnych ods\u0142on i oceni\u0107, jak wielkie pi\u0119tno odcisn\u0105\u0142 na nich up\u0142yw a\u017c trzech dekad.<\/span><\/strong><\/p>\n

\n

Alone in the Dark<\/em> (1992)<\/span><\/strong><\/h3>\n
\n

\"\"<\/a>Mimo i\u017c omawian\u0105 tu trylogi\u0119 uwa\u017ca si\u0119 za prekursora wszelkiego mo\u017cliwego survival horroru, sam\u0105 w sobie do owego gatunku zalicza si\u0119 nieco na wyrost. Ma\u0142o bowiem w niej tego drugiego podgatunku, zwi\u0105zanego ze straszeniem potencjalnego odbiorcy. Stosowniejsz\u0105 \u0142atk\u0105 wydaje si\u0119 zatem \u201egry przygodowe w klimatach horroru\u201d i raczej za takie nale\u017ca\u0142oby traktowa\u0107 wszystkie trzy klasyczne cz\u0119\u015bci z lat 90-tych. Tak naprawd\u0119 dopiero czwart\u0105, powsta\u0142\u0105 w 2001 roku ods\u0142on\u0119 przyg\u00f3d detektywa Carnbiego, mo\u017cna wpisa\u0107 w pe\u0142noprawny kanon gatunku. Mimo to powszechnie uwa\u017ca si\u0119, ca\u0142kiem zreszt\u0105 s\u0142usznie, \u017ce gatunek ten nie prezentowa\u0142by si\u0119 tak okazale na urz\u0105dzeniach pi\u0105tej generacji konsol, gdyby nie wydana jedynie na komputerach osobistych w 1992 roku gra Alone in the Dark<\/em>.<\/span><\/p>\n

Z dzisiejszej perspektywy historia opowiadana przez gr\u0119 nie jest szczytem oryginalno\u015bci. Tajemniczy list, zaginiony cz\u0142owiek, nawiedzona rezydencja i wynaj\u0119ty do brudnej roboty detektyw. W skr\u00f3cie: nic, nad czym warto by\u0142oby d\u0142u\u017cej si\u0119 rozwodzi\u0107. Ponadto w toku rozgrywki fabu\u0142a bardzo szybko idzie w odstawk\u0119, skupiaj\u0105c nasz\u0105 uwag\u0119 przede wszystkim na rozwi\u0105zaniu najwa\u017cniejszej z \u0142amig\u0142\u00f3wek \u2013 ewakuacji z posiad\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rej zostali\u015bmy uwi\u0119zieni.<\/strong> Szybko okazuje si\u0119, \u017ce domostwo znajduje si\u0119 pod panowaniem prastarych, z\u0142owieszczych si\u0142, kt\u00f3re nie pozwol\u0105 nam ot tak na otwarcie drzwi wyj\u015bciowych. Nie\u015bwiadomi czaj\u0105cych si\u0119 w podziemnych lochach i korytarzach potworno\u015bci, jeste\u015bmy niejako zmuszeni do brni\u0119cia w g\u0142\u0105b koszmaru i dalszego odkrywania sekret\u00f3w opanowanego przez z\u0142o przybytku.<\/span><\/p>\n

\"\"Ju\u017c z powy\u017cszego opisu mo\u017cna \u0142atwo wywnioskowa\u0107, jak olbrzymie pi\u0119tno odcisn\u0119\u0142a na grze tw\u00f3rczo\u015b\u0107 H.P. Lovecrafta.<\/strong> Bezmiar odniesie\u0144 i nawi\u0105za\u0144 sprawia, \u017ce dzisiaj Alone in the Dark<\/em> mo\u017cna \u015bmia\u0142o traktowa\u0107 jako pierwsz\u0105 w historii bran\u017cy wizyt\u00f3wk\u0119 przeniesienia ksi\u0105\u017ckowych potworno\u015bci w przestrze\u0144 nowego medium. Tytu\u0142 przez niemal ca\u0142\u0105 swoj\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 raczy nas oczywistymi inspiracjami z wielu utwor\u00f3w popularnego pisarza. W odnajdywanych dziennikach enigmatycznie wspominane s\u0105 badania nad Przedwiecznymi (ang. Old Ones<\/em>), tradycyjnie zreszt\u0105 opracowane przez naukowc\u00f3w Uniwerystetu Miskatonic w fikcyjnym mie\u015bcie Arkham. Czytane pami\u0119tniki skrywaj\u0105 lakoniczne zapiski o Dagonie \u2013 pot\u0119\u017cnym b\u00f3stwie z g\u0142\u0119bin, a najistotniejsze ksi\u0119gi zawieraj\u0105 wzmianki o tajemnych rytua\u0142ach i kultach zwi\u0105zanych z dwoma przera\u017caj\u0105cymi b\u00f3stwami \u2013 Cthulhu i Shub-Niggurath. Nawa\u0142nica lovecraftowych zapo\u017cycze\u0144 to obszerny temat, kt\u00f3ry sam w sobie m\u00f3g\u0142by stanowi\u0107 (i mam nadziej\u0119, \u017ce w przysz\u0142o\u015bci tak si\u0119 stanie), sedno osobnej publikacji.<\/span><\/p>\n

\"\"W kolejnych latach gra stanowi\u0142a nieocenione \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji dla innych tw\u00f3rc\u00f3w, ze sztandarowym przyk\u0142adem pierwszej ods\u0142ony serii Resident Evil<\/em> na czele.<\/strong> Gra Capcomu zaczerpn\u0119\u0142a mi\u0119dzy innymi wykorzystanie r\u0119cznie pisanych pami\u0119tnik\u00f3w w celach narracyjnych oraz niekt\u00f3re pomys\u0142y na ulokowanie zagadek i przedmiot\u00f3w. Z drugiej strony, tytu\u0142 z 1992 roku posiada palet\u0119 charakterystycznych mechanik, kt\u00f3rych nie znajdziemy w inspirowanych nim horrorach. Mowa tu mi\u0119dzy innymi o mo\u017cliwo\u015bci rzucania wszystkimi dost\u0119pnymi przedmiotami, np. wykorzystanymi ju\u017c kluczami czy ksi\u0105\u017ckami, konieczno\u015b\u0107 odpalania w cz\u0119\u015bci pomieszcze\u0144 lampy naftowej, bez kt\u00f3rej widzimy tylko czarny ekran, czy nie\u015bmiertelnych przeciwnik\u00f3w, kt\u00f3rych aktywacja nieuchronnie sprowadza nas do wczytania wcze\u015bniejszego zapisu gry.<\/span><\/p>\n

Sam w nieforemno\u015bci<\/span><\/span><\/strong><\/span><\/h4>\n

Decyduj\u0105c si\u0119 dzisiaj na odwiedziny mrocznej posiad\u0142o\u015bci Derceto, czeka nas nie lada wyzwanie. Tym trudniejsze, im mniejszy posiadamy baga\u017c do\u015bwiadcze\u0144 z pierwszymi iteracjami takich marek jak Resident Evil<\/em>, czy Silent Hill<\/em>. Horrory b\u0119d\u0105ce swego czasu arcydzie\u0142ami i definiuj\u0105cymi nowo powsta\u0142y gatunek, przez wzgl\u0105d na wyst\u0119puj\u0105ce w nich oczywiste archaizmy, mog\u0105 by\u0107 trudno akceptowalne dla dzisiejszego odbiorcy. Dok\u0142adnie tak samo jest z Alone in the\u00a0 Dark<\/em>. To tytu\u0142 zmuszaj\u0105cy gracza do uwa\u017cnego przeczesywania otoczenia, zagl\u0105dania pod ka\u017cdy mo\u017cliwy kredens, oraz do wymy\u015blania momentami abstrakcyjnych powi\u0105za\u0144 mi\u0119dzy zbieranymi fantami, a interaktywnymi elementami otoczenia.<\/strong> Garniec z surowymi wn\u0119trzno\u015bciami, kolorowy kocyk czy dzbanek z wod\u0105, to tylko wybrane przyk\u0142ady do\u015b\u0107 nieoczywistych przedmiot\u00f3w kluczowych, kt\u00f3rych przeznaczenie musimy rozwik\u0142a\u0107 sami, lub skorzysta\u0107 z internetowych \u015bci\u0105g.<\/span><\/p>\n

\"\"Jako jedyna ods\u0142ona w omawianej trylogii, gra proponuje nam na starcie wyb\u00f3r postaci. Emily Hartwood to krewna w\u0142a\u015bciciela mrocznych w\u0142o\u015bci \u2013 Jeremiego Hartwooda, za\u015b Edward Carnby to prywatny detektyw, kt\u00f3ry za 150 dolar\u00f3w wsadzi r\u0119ce w najmroczniejsze czelu\u015bcie okultystycznych kryj\u00f3wek. Cho\u0107 z dzisiejszej perspektywy wydawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o inaczej, wyb\u00f3r ten jest wy\u0142\u0105cznie kosmetyczny. Poza wygl\u0105dem sterowanego awatara, ca\u0142o\u015b\u0107 programu wygl\u0105da identycznie<\/strong>, \u0142\u0105cznie z posiadanym na starcie ekwipunkiem (czyt. pustymi kieszeniami). W obu przypadkach gr\u0119 rozpoczynamy w tym samym miejscu \u2013 na ikonicznym zakurzonym strychu, stanowi\u0105cym pewn\u0105 form\u0119 samouczka przed dalsz\u0105 wypraw\u0105. To tutaj przesuniemy pierwszy mebel, przeczytamy pierwsze notatki i otworzymy pierwsz\u0105 skrzyni\u0119, w kt\u00f3rej nota bene znajdziemy pierwszy egzemplarz broni palnej. P\u00f3\u017aniej jest ju\u017c tylko ci\u0119\u017cej.<\/span><\/p>\n

Przedwieczne mary w nawiedzonej willi<\/span><\/span><\/strong><\/span><\/h4>\n

Wykorzystuj\u0105c liczne elementy otoczenia i fantastyczne ud\u017awi\u0119kowienie, gra potrafi wytworzy\u0107 w graczu niepokoj\u0105ce wra\u017cenie obcowania z nawiedzon\u0105 rezydencj\u0105. Odg\u0142osy skrzypi\u0105cej pod\u0142ogi, piszcz\u0105cych szczur\u00f3w i ujadaj\u0105cych za oknem straszyde\u0142, robi\u0142y pot\u0119\u017cne wra\u017cenie na d\u0142ugo, nim ws\u0142uchiwali\u015bmy si\u0119 w tykanie jadalnianego zegara czy psiego skowytu w ogrodzie (Resident Evil<\/em>). W tym wzgl\u0119dzie, jak r\u00f3wnie\u017c pod k\u0105tem podnosz\u0105cych ci\u015bnienie dynamicznych ambient\u00f3w podczas walk, pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 serii zestarza\u0142a si\u0119 bardzo godnie. Niestety tego samego nie mo\u017cna powiedzie\u0107 o oprawie wizualnej. Z dzisiejszej perspektywy gra wygl\u0105da koszmarnie<\/strong>. Mimo i\u017c Alone in the Dark<\/em> osadza bohater\u00f3w i wszelkie interaktywne obiekty na rysowanych, prerenderowanych t\u0142ach, tak ich jako\u015b\u0107 daleka jest od poziomu znanego z wi\u0119kszo\u015bci klasyk\u00f3w pierwszego PlayStation.<\/strong> Najgorzej jednak zestarza\u0142y si\u0119 modele postaci \u2013 zar\u00f3wno kanciastych g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w, jak i wszelkich cz\u0142api\u0105cych po domostwie maszkar. Moim faworytem jest karykaturalny kurczak wskakuj\u0105cy przez okno, kt\u00f3ry zamiast strachu wywo\u0142a\u0142 u mnie autentyczny atak \u015bmiechu. W odbiorze produkcji nie pomagaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c toporny system walki i oci\u0119\u017ca\u0142e poruszanie si\u0119 postaciami. W 1992 roku tzw. tank controls<\/em> by\u0142y jeszcze na etapie niezbyt zwrotnych prototyp\u00f3w wojennych.<\/span><\/p>\n

\"\"Znaj\u0105c skomplikowan\u0105 struktur\u0119 tytu\u0142u i lokalizacj\u0119 najwa\u017cniejszych przedmiot\u00f3w, da si\u0119 go spokojnie uko\u0144czy\u0107 w jeden wiecz\u00f3r. Problem pojawia si\u0119, je\u015bli jeszcze ich nie znamy. Raz, \u017ce poszukiwanie kolejnych rozwi\u0105za\u0144 pokracznych \u0142amig\u0142\u00f3wek wymaga\u0107 b\u0119dzie od nas sporego backtrackingu, a dwa, \u017ce gra w kilku kwestiach bezwzgl\u0119dnie karze nasz\u0105 niewiedz\u0119. Tytu\u0142 posiada kilka newralgicznych miejsc, kt\u00f3re \u017ale wykonane lub pomini\u0119te, mog\u0105 na sta\u0142e odci\u0105\u0107 nas od zako\u0144czenia. Je\u017celi nie\u015bwiadomie przekroczymy wal\u0105cy si\u0119 za nami most prowadz\u0105cy do podziemnego kompleksu komnat, nie posiadaj\u0105c w plecaku zestawu kluczowych do uko\u0144czenia gry artefakt\u00f3w, zako\u0144czenie pozostanie dla nas nieosi\u0105galne. Podobnie je\u015bli przedwcze\u015bnie zu\u017cyjemy ca\u0142\u0105 naft\u0119 w lampie lub aktywujemy pu\u0142apk\u0119 w pewnym pomieszczeniu. Od\u015bwie\u017caj\u0105c sobie gr\u0119 po kilkunastu latach i nie pami\u0119taj\u0105c z niej praktycznie niczego, wpad\u0142em w tak\u0105 pu\u0142apk\u0119 a\u017c dwukrotnie, co najlepiej \u015bwiadczy o archaicznej strukturze gry. Nie by\u0142o wi\u0119c wyj\u015bcia, zacisn\u0105\u0142em z\u0119by i wcisn\u0105\u0142em \u201enowa gra\u201d.<\/span><\/p>\n

Opisane niedoci\u0105gni\u0119cia stanowi\u0105 istot\u0119 problemu pierwszej ods\u0142ony gry. Nawet je\u017celi z ogromnej ch\u0119ci zapoznania si\u0119 z gatunkow\u0105 klasyk\u0105 zdystansujemy si\u0119 od jej og\u00f3lnej archaiczno\u015bci, ta opr\u00f3cz wizualnej brzydoty i toporno\u015bci rozgrywki, rzuca\u0107 nam b\u0119dzie kolejne k\u0142ody pod nogi. W\u00a0 tym wzgl\u0119dzie gra bardzo \u017ale si\u0119 zestarza\u0142a. Z drugiej strony nie mo\u017cna jej odm\u00f3wi\u0107 jednego. <\/span>Pomimo technologicznych u\u0142omno\u015bci wynikaj\u0105cych z okresu powstania tytu\u0142u, pierwsza ods\u0142ona Alone in the Dark<\/em> mimowolnie sta\u0142a si\u0119 matryc\u0105, na kt\u00f3rej w kolejnych latach rozwijano koncept survival horroru i z kt\u00f3rej spu\u015bcizny korzystamy do dzisiaj. Ostatecznie to produkcja szalenie toporna, ale i satysfakcjonuj\u0105ca.<\/strong> Je\u015bli tylko wyrobimy w sobie odpowiedni poziom tolerancji na gameplayowe u\u0142omno\u015bci i nie zniech\u0119c\u0105 nas \u015brodowiskowe \u0142amig\u0142\u00f3wki z piek\u0142a rodem, posiad\u0142o\u015b\u0107 Derceto zaskoczy nas \u015bwietnie zrealizowan\u0105 lovecraftowsk\u0105 atmosfer\u0105 i wieloma ciekawymi pomys\u0142ami. Klasyka, kt\u00f3r\u0105 warto zna\u0107.
\n<\/span><\/p>\n

\n

Alone in the Dark 2<\/em> (1994)<\/span><\/strong><\/h3>\n
\n

Edward Carnby nie by\u0142by sob\u0105, gdyby po traumatycznych przygodach w posiad\u0142o\u015bci Derceto, wyrzuci\u0142 licencj\u0119 do kosza\"\"<\/a> i spocz\u0105\u0142 na laurach. Opowie\u015b\u0107 numer dwa rozpoczyna si\u0119 trzy miesi\u0105ce po wydarzeniach z pierwszej ods\u0142ony, lecz nie jest z nimi w \u017caden spos\u00f3b powi\u0105zana. Tym razem detektywowi przychodzi rozwik\u0142a\u0107 zagadk\u0119 porwanej dziewczynki Grace Saunders, kt\u00f3ra zgodnie z posiadanymi przez nas informacjami przetrzymywana jest w posiad\u0142o\u015bci Hell\u2019s Kitchen<\/a> w stanie Kalifornia.<\/strong> Podobnie jak poprzednio, nowa rezydencja odkrywa przed nami poka\u017any repertuar mrocznych tajemnic i koneksji z magicznymi, nadnaturalnymi mocami.<\/span><\/p>\n

Maj\u0105c w pami\u0119ci przygod\u0119 w nawiedzonym domostwie Jeremiego Hartwooda, druga ods\u0142ona ju\u017c od samego pocz\u0105tku zaskakuje nie\u015bwiadomego gracza. Nie opraw\u0105 graficzn\u0105, interfejsem czy systemem walki \u2013 te pozosta\u0142y niezmienione wzgl\u0119dem poprzednika. Tym, co przede wszystkim wyr\u00f3\u017cnia sequel, jest zupe\u0142nie inne tempo gry i ilo\u015b\u0107 wyst\u0119puj\u0105cej w niej akcji.<\/strong> W pierwszej ods\u0142onie zaczynali\u015bmy przygod\u0119 od \u201ewylizania\u201d wszystkich mo\u017cliwych \u015bcian i zakamark\u00f3w w poszukiwaniu poszlak, wskaz\u00f3wek i przedmiot\u00f3w kluczowych. W \u201edw\u00f3jce\u201d dostajemy pistolet maszynowy Thompsona i gang uzbrojonych po z\u0119by oprych\u00f3w do wystrzelania ju\u017c w pierwszej minucie gry. Szalony galop przez \u017cywop\u0142otowy labirynt ko\u0144czy si\u0119 wpadni\u0119ciem do kolejnej rozleg\u0142ej rezydencji, gdzie ponownie przychodzi nam przeczyta\u0107 niejedn\u0105 ksi\u0119g\u0119, pomacha\u0107 r\u00f3\u017cnorak\u0105 broni\u0105 bia\u0142\u0105, czy skompletowa\u0107 magiczne artefakty. Tam akcja wcale nie zwalnia, a sama posiad\u0142o\u015b\u0107 naszpikowana jest cz\u0142onkami gangu Jednookiego Jacka, kt\u00f3rzy tylko czekaj\u0105 na odpalenie swoich antycznych czarnoprochowc\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"W teorii druga cz\u0119\u015b\u0107 serii powinna wzbudza\u0107 we mnie znacznie wi\u0119kszy sentyment od pozosta\u0142ych ods\u0142on. Jako jedyna bowiem doczeka\u0142a si\u0119 port\u00f3w na konsole \u00f3wczesnej generacji, co prze\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na m\u00f3j pierwszy kontakt z seri\u0105 na konsoli Sega Saturn. R\u00f3\u017cowych okular\u00f3w jednak u mnie nie u\u015bwiadczycie z do\u015b\u0107 trywialnego powodu. W dzieci\u0144stwie gry tej szczerze nie znosi\u0142em. A mowa tu mniej wi\u0119cej o ko\u0144c\u00f3wce poprzedniego wieku, gdy zagrywa\u0142em si\u0119 ju\u017c w pe\u0142n\u0105 trylogi\u0119 Resident Evil<\/em> i inne gatunkowe klasyki. Gra wydana na konsolach jako Alone in the Dark: Jack is Back<\/em> by\u0142a jednak dla mnie pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem brzydsza, toporniejsza i ca\u0142o\u015bciowo znacznie gorsza od p\u00f3\u017aniejszych produkcji Capcomu. C\u00f3\u017c, akurat w tej materii w moim podej\u015bciu niewiele si\u0119 zmieni\u0142o, cho\u0107 tym razem przynajmniej dobrn\u0105\u0142em do napis\u00f3w ko\u0144cowych.<\/span><\/p>\n

Nie by\u0142a to jednak \u0142atwa przeprawa, a i przyjemno\u015b\u0107 z jej odbycia zaliczy\u0142bym raczej do tych w\u0105tpliwych. Co prawda pod pewnymi wzgl\u0119dami sequel zosta\u0142 usprawniony wzgl\u0119dem pierwszej ods\u0142ony, jednak pod wieloma innymi zosta\u0142 niezbyt dobrze przedefiniowany.<\/strong> Z pozytywnych aspekt\u00f3w wymieni\u0107 mog\u0119 znacznie szybsze i bardziej elastyczne poruszanie si\u0119 detektywa, nieco dynamiczniejsz\u0105 walk\u0119, u\u0142atwienia w zakresie interakcji z otoczeniem, a tak\u017ce kr\u00f3tki fragment pozwalaj\u0105cy wcieli\u0107 si\u0119 w inn\u0105 posta\u0107. <\/span><\/p>\n

\"\"Patrz\u0105c jednak na ca\u0142o\u015b\u0107, zalety te r\u00f3wnowa\u017cone s\u0105 przez kilka frustruj\u0105cych wad, wynikaj\u0105cych nie tyle z wieku produkcji, co g\u0142\u00f3wnie z decyzji projektowych.<\/strong> W\u015br\u00f3d nich prym wiod\u0105 w mojej ocenie zbyt du\u017ce nawarstwienie przeciwnik\u00f3w w niekt\u00f3rych lokacjach, co niesamowicie cz\u0119sto prowadzi do irytacji, a tak\u017ce skrajnie nieintuicyjne zagadki \u015brodowiskowe. Te drugie s\u0105 momentami tak wymy\u015blne, \u017ce samemu w nap\u0142ywie beznadziei i niemocy rwa\u0142em w\u0142osy z n\u00f3g. Mimo do\u015b\u0107 sporego moim zdaniem obycia w grach, niekt\u00f3re kombinacje precyzyjnie ustalonego zastosowania przedmiot\u00f3w, by\u0142y dla mnie zwyczajnie nie do rozszyfrowania. Je\u017celi kto\u015b z powodu \u0142amig\u0142\u00f3wek mia\u0142 problem z uko\u0144czeniem pierwszego Alone in the Dark<\/em>, niech do drugiej ods\u0142ony nawet nie siada bez poradnika.<\/span><\/p>\n

Maszynowa seria w pirackiej otoczce<\/span><\/strong><\/span><\/h4>\n

\"\"Zupe\u0142nie odmienny jest r\u00f3wnie\u017c klimat ca\u0142ej opowie\u015bci, co w zale\u017cno\u015bci od subiektywnych preferencji mo\u017ce stanowi\u0107 zar\u00f3wno zalet\u0119, jak i wad\u0119. Sequel odchodzi od lovecraftowych okropno\u015bci zwi\u0105zanych z przedwiecznymi bytami i niepokoj\u0105cego klimatu nawiedzonego domu. W zamian oferuje odrobin\u0119 pirackiej przygody<\/strong>, w ramach kt\u00f3rej poznajemy tajemnicze losy za\u0142ogi Lataj\u0105cego Holendra, a tak\u017ce pewnej wied\u017amy specjalizuj\u0105cej si\u0119 w kl\u0105twach voodoo. Przez ca\u0142\u0105 gr\u0119 towarzyszy nam szantopodobny podk\u0142ad, a napotykani przez nas przeciwnicy to ksi\u0105\u017ckowe przypadki spod pirackiej sztancy, od jednookich oprych\u00f3w i kutern\u00f3g, po zalanych rumem kloszard\u00f3w. Osobi\u015bcie preferuj\u0119 atmosfer\u0119 lovecraftowej trwogi i grozy z pierwszej ods\u0142ony, jednak bardzo doceniam wysi\u0142ek w\u0142o\u017cony w budow\u0119 nowego klimatu, kt\u00f3ry jako\u015bci\u0105 wykonania wcale nie ust\u0119puje nawiedzonej posiad\u0142o\u015bci.<\/span><\/p>\n

\"\"Niestety, ale postawienie g\u0142\u00f3wnego akcentu na walk\u0119 okaza\u0142o si\u0119 op\u0142akane w skutkach, zw\u0142aszcza oceniaj\u0105c po tych kilkudziesi\u0119ciu latach.<\/strong> Mimo pewnych usprawnie\u0144, systemowi walki ci\u0105gle bardzo daleko do stanowienia satysfakcjonuj\u0105cego elementu gry. W pierwszej ods\u0142onie nie zwracamy na to a\u017c takiej uwagi, bowiem ilo\u015b\u0107 wyst\u0119puj\u0105cej w niej akcji jest znacznie mniejsza, a i proporcje wzgl\u0119dem zagadek \u015brodowiskowych zosta\u0142y dobrane znacznie sensowniej. W drugiej cz\u0119\u015bci jedna strzelanina goni kolejn\u0105, co uwypukla jeszcze bardziej jedn\u0105 z najwi\u0119kszych bol\u0105czek ca\u0142ej trylogii \u2013 drewniane poruszanie si\u0119 i wspomniany system walki. Dodatkowo<\/span> w kr\u00f3tkich przerwach od przeciwnik\u00f3w, raczeni jeste\u015bmy festiwalem zagadek tak bardzo nieczytelnych i irytuj\u0105cych, \u017ce niezwykle \u0142atwo o zaniechanie dalszej gry.<\/span><\/p>\n\n\n\n
\n

\"\"Pajacyk w pude\u0142eczku<\/span><\/u><\/b><\/span><\/span><\/h4>\n

W grudniu 1993 roku wydany zosta\u0142 kr\u00f3tki spin-off serii, teoretycznie stanowi\u0105cy wprowadzenie do Alone in the Dark 2<\/em>. Wcielamy si\u0119 w nim w zagubion\u0105 w drugiej ods\u0142onie dziewczynk\u0119 \u2013 Grace Saunders, kt\u00f3ra w trakcie halloweenowego zbierania \u0142akoci trafia do nawiedzonego sklepu z zabawkami. Naszym celem jest rozwi\u0105zanie kilku prostych \u0142amig\u0142\u00f3wek i ucieczka przed wp\u0142ywem nikczemnego Jacka<\/strong><\/a>.<\/span><\/span><\/p>\n

Jack in the Dark<\/em><\/strong> jest dzisiaj dost\u0119pne do ogrania w formie osobnego dodatku, uruchamianego z poziomu ekranu startowego cz\u0119\u015bci drugiej. Moja ocena \u2013 totalnie nie warto!<\/strong> Historyjka jest skrajnie kr\u00f3tka, w dodatku nie wnosz\u0105c praktycznie niczego do kanonu trylogii, poruszanie postaci\u0105 jest jeszcze bardziej drewniane ni\u017c w przypadku detektywa, a zagadki, pomimo mocno ograniczonych opcji interakcji, potrafi\u0105 wyprowadzi\u0107 z r\u00f3wnowagi. Osobi\u015bcie polecam seans pe\u0142nego przej\u015bcia na YouTube (np. tego filmu<\/a>), kt\u00f3ry trwa ok. 7-8 minut.<\/strong><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Podsumowanie drugiej ods\u0142ony serii jest wi\u0119c do\u015b\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce. Tytu\u0142 ten ma swoje dobre strony, takie jak oryginalny klimat, \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 czy ciekaw\u0105 fabu\u0142\u0119 i bohater\u00f3w pobocznych. Niemniej ilo\u015b\u0107 frustracji jak\u0105 trzeba prze\u017cy\u0107, by dobrn\u0105\u0107 do weso\u0142ego zako\u0144czenia, jest niewsp\u00f3\u0142mierna do liczby pozytywnych chwil i wartych zapami\u0119tania moment\u00f3w. Na tle ca\u0142ego gatunku powiedzie\u0107 tu mo\u017cemy co najwy\u017cej o \u015bredniaku, a i por\u00f3wnania z pierwsz\u0105 ods\u0142on\u0105 serii sequel zwyczajnie nie wytrzymuje. Tytu\u0142 wy\u0142\u0105cznie dla prawdziwych historyk\u00f3w bran\u017cy lub pasjonat\u00f3w gatunku.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Alone in the Dark 3<\/em> (1995)<\/span><\/strong><\/h3>\n
\n

\"\"<\/a>Trzecia przygoda spod szyldu Samotnego w ciemno\u015bci<\/em> ponownie przestawia klimat opowie\u015bci o 180 stopni. Mamy lipiec 1925 roku, czyli troch\u0119 ponad p\u00f3\u0142 roku po wydarzeniach z cz\u0119\u015bci drugiej. Tym razem trafiamy na ameryka\u0144ski Dziki Zach\u00f3d, na kt\u00f3rym przychodzi nam zwiedzi\u0107 miasteczko Slaughter Gulch<\/a>.<\/strong> Opuszczona osada, kt\u00f3ra pos\u0142u\u017cy\u0107 mia\u0142a za plan filmowy najnowszego westernu z Emily Hartwood (bohaterki pierwszej cz\u0119\u015bci serii), okazuje si\u0119 na wskro\u015b nawiedzona i niebezpieczna, co oczywi\u015bcie filmowa ekipa odkrywa zdecydowanie zbyt p\u00f3\u017ano. Zjawy bezwzgl\u0119dnych kowbojskich oprych\u00f3w daj\u0105 o sobie zna\u0107, <\/span>a jedynym ratunkiem dla Emily jest nie kto inny, jak dzielny detektyw Edward Carnby.\u00a0<\/span><\/p>\n

Po mini\u0119ciu zdezelowanej tabliczki z nazw\u0105 miejscowo\u015bci i przekroczeniu lichego drewnianego mostku, ten drugi jest przez tutejszych gospodarzy wysadzany, zamykaj\u0105c g\u0142\u00f3wnego bohatera w \u015bmiertelnej pu\u0142apce. Nawi\u0105zanie do pierwszej cz\u0119\u015bci serii jest tu do\u015b\u0107 oczywiste, lecz trzecia ods\u0142ona posiada ich znacznie wi\u0119cej, zar\u00f3wno w stosunku do \u201ejedynki\u201d, jak i \u201edw\u00f3jki\u201d. Ponadto studio Infogrames wr\u00f3ci\u0142o do niekt\u00f3rych pomys\u0142\u00f3w gameplayowych z ods\u0142ony pierwszej, mi\u0119dzy innymi przywracaj\u0105c opcj\u0119 \u201eopen\/search\u201d pozwalaj\u0105c\u0105 na wej\u015bcie w interakcj\u0119 z otoczeniem<\/strong> (w dw\u00f3jce wystarczy\u0142o podej\u015b\u0107 lub podbiec do danego elementu), <\/span>a do kieszeni ponownie dostajemy lamp\u0119 naftow\u0105 i paczk\u0119 zapa\u0142ek. Oczka puszczone do fan\u00f3w poprzednich ods\u0142on s\u0105 tu mi\u0142\u0105 niespodziank\u0105, kt\u00f3rych ods\u0142ona druga nie posiada\u0142a.<\/span><\/p>\n

\"\"Ponownie jak to mia\u0142o miejsce przy sequelu, tak i tutaj pochwali\u0107 musz\u0119 genialn\u0105 kreacj\u0119 \u015bwiata i jako\u015b\u0107 budowanego w grze klimatu. Niepokoj\u0105ce ambienty do sp\u00f3\u0142ki z westernowo-india\u0144skimi motywami w soundtracku nadaj\u0105 grze niepowtarzalnej aury kowbojskiego horroru. Na przestrzeni ca\u0142ej gry czu\u0107 wyra\u017anie w kt\u00f3rym miejscu na Ziemi jeste\u015bmy, co ponownie jest zas\u0142ug\u0105 fantastycznie przemy\u015blanej wizji artystycznej.<\/strong><\/span><\/p>\n

Trzecia ods\u0142ona serii odchodzi od motywu eksplorowania jednej, acz mocno rozbudowanej posiad\u0142o\u015bci b\u0119d\u0105cej centrum wydarze\u0144, na rzecz kilku skromniejszych miejsc\u00f3wek w ramach niewielkiego miasteczka. Ka\u017cdorazowo gdy o tym pomy\u015bl\u0119 zdumiewa mnie fakt, \u017ce Capcom kilka lat p\u00f3\u017aniej post\u0105pi\u0142 identycznie przy trzeciej ods\u0142onie w\u0142asnej marki. Tutaj z kolei, jak na osad\u0119 na pustyni Mojave przysta\u0142o, zwiedzi\u0107 mo\u017cemy klasyczny Saloon, wi\u0119zienie, stacj\u0119 kolejow\u0105, hotel czy, zgodnie z tradycj\u0105 serii, mroczne podziemia pe\u0142ne z\u0142owieszczej magii. Pod k\u0105tem skali, odwiedzanym miejscom bli\u017cej jest ich odpowiednikom z Resident Evil 3<\/em>\u00a0ni\u017c pierwszych ods\u0142on Silent Hill<\/em>, czego wyj\u0105tkowo nie uwa\u017cam za wad\u0119, bior\u0105c pod uwag\u0119 rok powstania produkcji.<\/span><\/p>\n

Kapeluszem, rewolwerem i z\u0142otym nabojem<\/span><\/strong><\/span><\/h4>\n

\"\"<\/p>\n

Trzecia cz\u0119\u015b\u0107 trylogii ponownie mocno przetasowuje proporcje wzgl\u0119dem najwa\u017cniejszych sk\u0142adowych gry, zbli\u017caj\u0105c jej charakter nieco bardziej do pierwszej ods\u0142ony serii. Tym razem walka, cho\u0107 zrealizowana najlepiej w ca\u0142ej trylogii, nie zam\u0119czy nas nadmiarem oponent\u00f3w i frustruj\u0105cych star\u0107. Tak naprawd\u0119 dopiero pod koniec przygody jej ilo\u015b\u0107 znacz\u0105co wzrasta, czemu towarzyszy kilka ciekawych twist\u00f3w fabularno-gameplayowych.<\/span><\/p>\n

Jak mawia stare porzekad\u0142o \u2013 i tak \u017ale, i tak niedobrze. Znaczne zredukowanie liczby walk przynios\u0142o trzeciej ods\u0142onie serii oczywisty efekt uboczny \u2013 wi\u0119cej czasu antenowego dla zagadek logicznych. Te z kolei s\u0105 w wi\u0119kszo\u015bci koszmarnie nieczytelne i zamiast umila\u0107 m\u00f3j czas w grze, w wi\u0119kszo\u015bci go obrzydza\u0142y. <\/span>Wspomniany wcze\u015bniej powr\u00f3t do mechaniki \u201eopen\/search\u201d jest w tym przypadku najwi\u0119kszym gwo\u017adziem do trumny. Chc\u0105c jakkolwiek doszuka\u0107 si\u0119 poukrywanych zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy elementami otoczenia, zmuszeni jeste\u015bmy setki razy wchodzi\u0107 w menu i wybiera\u0107 odpowiedni\u0105 opcj\u0119<\/strong>. Z kolei samo <\/span>rozwi\u0105zanie niekt\u00f3rych \u0142amig\u0142\u00f3wek napsu\u0142o mi bezpowrotnie zbyt wiele galon\u00f3w krwi, ostatecznie pozostawiaj\u0105c raczej niesmak ni\u017c zachwyt nad pomys\u0142owo\u015bci\u0105 tw\u00f3rc\u00f3w. Do rozczarowuj\u0105cego kompletu dorzucam r\u00f3wnie\u017c zbyt cz\u0119sto szwankuj\u0105ce interakcje z otoczeniem. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce nawet gdy wpada\u0142em na poprawne rozwi\u0105zanie, to gra nie zalicza\u0142a moich wysi\u0142k\u00f3w<\/span> z powodu np. niepoprawnego k\u0105ta patrzenia mojej postaci. Gdy po kolejnych straconych minutach i zerkni\u0119ciach w poradnik okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce gra zwyczajnie nie reagowa\u0142a tak jak powinna, mog\u0142em jedynie roz\u0142o\u017cy\u0107 r\u0119ce z bezsilno\u015bci.<\/span><\/p>\n

\"\"W\u015br\u00f3d zaproponowanych w Alone in the Dark 3<\/em> nowo\u015bci, warto zwr\u00f3ci\u0107 r\u00f3wnie\u017c uwag\u0119 na wprowadzenie po raz pierwszy w serii r\u00f3\u017cnych poziom\u00f3w trudno\u015bci.<\/strong> Mo\u017cemy wybra\u0107 kt\u00f3ry\u015b z trzech odg\u00f3rnie zdefiniowanych \u2013 beginner<\/em>, intermediate<\/em> lub expert<\/em>, b\u0105d\u017a samemu okre\u015bli\u0107 poziom \u017cycia Edwarda, a tak\u017ce moc oponent\u00f3w. Dodatkowo wybrane parametry n<\/span>ie s\u0105 przypisane na sztywno do rozgrywki (jak np. w Silent Hill 2<\/em><\/strong><\/a>) i w ka\u017cdym momencie mo\u017cemy dowolnie je regulowa\u0107. W wersji najprostszej przeciwnicy padaj\u0105 po jednym-dw\u00f3ch strza\u0142ach z karabinu Winchestera \u2013 jednej z podstawowych broni w grze. Wed\u0142ug mnie, nie ma sensu si\u0119 trudzi\u0107 z wy\u017cszymi ustawieniami. Gra i bez tego potrafi frustrowa\u0107, po co wi\u0119c dok\u0142ada\u0107 do pieca.<\/span><\/p>\n

W ostatecznym rozrachunku <\/span><\/strong>Alone in the Dark 3<\/em> oceniam dzisiaj mocno przeci\u0119tnie i radz\u0119 podej\u015b\u0107 do niej raczej jak do niezobowi\u0105zuj\u0105cej ciekawostki.<\/strong> Nieznacznie lepszej od cz\u0119\u015bci drugiej, ale nie na tyle, by przesz\u0142y mi przez palce s\u0142owa szczerej rekomendacji. Mroczna wersja Dzikiego Zachodu przypad\u0142a mi do gustu znacznie bardziej ni\u017c pirackie motywy poprzednika, ale to oczywi\u015bcie kwestia ca\u0142kowicie subiektywna. Spinaj\u0105c jednak ca\u0142o\u015b\u0107 trylogii w kilku zdaniach\u2026<\/span><\/p>\n

\n

Podsumowanie<\/span><\/strong><\/span><\/h3>\n

\"\"Jako wieloletni fan survival horroru, bardzo ciesz\u0119 si\u0119 z nadrobienia tak wiekowej klasyki. Sk\u0142ama\u0142bym pisz\u0105c, \u017ce bawi\u0142em si\u0119 przez ca\u0142y ten czas wy\u015bmienicie. To, co mog\u0119 im odda\u0107, to fantastyczna realizacja wizji artystycznej, wy\u015bmienite \u017conglowanie klimatem i wprowadzenie na salony gamingu kilku ciekawych patent\u00f3w powielanych nast\u0119pnie przez gatunkowych spadkobierc\u00f3w. Dodatkowo wraz z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 ods\u0142on\u0105, odczuwalnie ro\u015bnie poziom wykonania prerenderowanych te\u0142 i p\u0142ynno\u015b\u0107 poruszania si\u0119 postaci. Mimo tego wszystkiego, produkcje te s\u0105 na wskro\u015b archaiczne i ogrywanie ich dzisiaj wymaga sporej dozy tolerancji i cierpliwo\u015bci. K<\/span>a\u017cda z ods\u0142on ma swoje w\u0142asne, opisane wy\u017cej bol\u0105czki, kt\u00f3re przy dzisiejszym ogrywaniu mog\u0105 stanowi\u0107 barier\u0119 nie do przej\u015bcia.<\/span><\/p>\n

Moja diagnoza jest nast\u0119puj\u0105ca. Je\u017celi kto\u015b dotychczas nie ogrywa\u0142 \u017cadnej ze starych <\/strong><\/span>ods\u0142on Alone in the Dark<\/em>, polecam zmierzenie si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z cz\u0119\u015bci\u0105 pierwsz\u0105.<\/strong> Pomimo najwi\u0119kszej dozy archaizm\u00f3w i brzydoty, stanowi ona dzisiaj wizyt\u00f3wk\u0119 omawianej trylogii i wed\u0142ug mnie zestarza\u0142a si\u0119 najkorzystniej. Ods\u0142ony numer dwa i trzy znacznie bardziej mnie wym\u0119czy\u0142y, irytowa\u0142y zbyt wymy\u015blnymi kombinacjami przedmiot\u00f3w do rozszyfrowania, a w przypadku cz\u0119\u015bci drugiej, r\u00f3wnie\u017c przesadzon\u0105 ilo\u015bci\u0105 topornej walki. <\/span><\/p>\n

Serii Alone in the Dark<\/em> nie mo\u017cna odm\u00f3wi\u0107 sowitego wk\u0142adu zar\u00f3wno w gatunek horroru, jak i w ca\u0142\u0105 bran\u017c\u0119 gier. Jednak\u017ce w por\u00f3wnaniu z o pi\u0119\u0107 lat m\u0142odsz\u0105 trylogi\u0105 Resident Evil<\/em>, starsi krewni zestarzeli si\u0119 niepor\u00f3wnywalnie gorzej. Czy na tyle, by przekroczy\u0107 granic\u0119 satysfakcjonuj\u0105cej regrywalno\u015bci \u2013 uwa\u017cam, \u017ce dla przyt\u0142aczaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci graczy tak w\u0142a\u015bnie b\u0119dzie. Je\u015bli jednak klimaty retro nie s\u0105 wam obce i \u015bwietnie odnajdujecie si\u0119 w prze\u017cytkach wieku minionego, om\u00f3wiona tu trylogia ci\u0105gle pozostaje jednym z obowi\u0105zkowych punkt\u00f3w odniesienia do reszty gatunkowej spu\u015bcizny.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W tym roku mijaj\u0105 32 lata od premiery pierwszej gry z serii Alone in the Dark i 29 lat od powstania jej trzeciej cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra pod\u00f3wczas domkn\u0119\u0142a trylogi\u0119 przyg\u00f3d nieustraszonego detektywa. Wydany kilka miesi\u0119cy temu remake \u201ejedynki\u201d (kt\u00f3rego recenzj\u0119 przeczytacie tutaj) by\u0142 dla mnie idealn\u0105 okazj\u0105 do tego, by ponownie … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":58,"featured_media":299560,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":null,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1231,1192],"tags":[2034,1832,1836,1732,981],"coauthors":[1344],"class_list":["post-299577","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-publicystyka","category-retro","tag-2034","tag-alone-in-the-dark","tag-infogrames","tag-przygodowka","tag-survival-horror","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/299577","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/58"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=299577"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/299577\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":299945,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/299577\/revisions\/299945"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/299560"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=299577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=299577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=299577"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=299577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}