{"id":302510,"date":"2025-05-13T14:45:22","date_gmt":"2025-05-13T12:45:22","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=302510"},"modified":"2025-05-13T15:02:46","modified_gmt":"2025-05-13T13:02:46","slug":"that-dragon-cancer-remedium-na-szczescie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=302510","title":{"rendered":"That Dragon, Cancer \u2013 remedium na szcz\u0119\u015bcie"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Smoki jakie s\u0105, wszyscy wiemy. Monstrualne, dostojne, gro\u017ane. Walczymy z ich arcydemoniczn\u0105 natur\u0105 w serii Dragon Age<\/em><\/a>, polujemy na nie w\u015br\u00f3d mro\u017anych masyw\u00f3w Skyrimu<\/em> i s\u0142uchamy o ich wiecznym panowaniu w Epoce Staro\u017cytnych (Dark Souls<\/em><\/a>). Istniej\u0105 jednak smoki, kt\u00f3rych pokona\u0107 nie spos\u00f3b, nie tylko w \u015bwiecie wirtualnym, ale i tym realnym.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Kim jestem dla niego?<\/span><\/strong><\/em><\/h3>\n
\n

Czym w og\u00f3le jest That Dragon, Cancer<\/em>? To kr\u00f3ciutka, bo trwaj\u0105ca raptem dwie godziny, lecz szalenie intensywna i bogata w emocje interaktywna opowie\u015b\u0107 o ma\u0142ym ch\u0142opcu \u2013 Joelu Greenie. <\/strong><\/span>Historia, co warto podkre\u015bli\u0107 ju\u017c na wst\u0119pie, prawdziwa i z \u017cycia wzi\u0119ta.<\/strong> Ch\u0142opak urodzi\u0142 si\u0119 w 2009 roku w USA jako trzecie dziecko Amy i Ryana Green\u00f3w. W okolicach pierwszych urodzin zdiagnozowano u niego AT\/RT (atypowy nowotw\u00f3r teratoidny)<\/strong><\/a>, czyli wyj\u0105tkowo rzadk\u0105 i z\u0142o\u015bliw\u0105 odmian\u0119 raka m\u00f3zgu. Pomimo niezwykle pesymistycznych rokowa\u0144 lekarzy, daj\u0105cych ch\u0142opcu maksymalnie cztery miesi\u0105ce \u017cycia, ten walczy\u0142 z chorob\u0105 przez kolejne 4 lata. Zmar\u0142 dopiero w marcu 2014 roku, maj\u0105c sko\u0144czone pi\u0119\u0107 lat i dwa miesi\u0105ce. Ale ta gra to r\u00f3wnie\u017c opowie\u015b\u0107 o jego rodzicach, tj. tw\u00f3rcach gry i za\u0142o\u017cycieli studia Numinous Games<\/strong><\/a>, kt\u00f3rzy, pogr\u0105\u017ceni w depresji i bezsilno\u015bci, pr\u00f3bowali radzi\u0107 sobie jako\u015b z codziennymi problemami, narastaj\u0105cymi wyzwaniami, a\u017c w ko\u0144cu z traumatyczn\u0105 prawd\u0105. Fakt, \u017ce ch\u0142opak prze\u017cy\u0142 tak d\u0142ugo, zacz\u0119li w pewnym momencie rozpatrywa\u0107 w kategoriach cudu i bo\u017cej \u0142aski, kt\u00f3ra natchn\u0119\u0142a ich do przekucia swych do\u015bwiadcze\u0144 w co\u015b wi\u0119kszego.<\/span><\/p>\n

\"That
Wiele etap\u00f3w jest kolorowych i na poz\u00f3r zabawnych.<\/span><\/em><\/figcaption><\/figure>\n

Opowie\u015b\u0107 Joela jest przede wszystkim zbiorem najr\u00f3\u017cniejszych metafor, artystycznych symboli, odniesie\u0144 do Biblii, oraz egzystencjalnych rozterek na temat sensu \u017cycia. Co r\u00f3wnie\u017c szalenie wymowne, obrazem arcysmutnej drogi rodzica<\/strong>, kt\u00f3ry wierzy, \u017ce potrafi dokona\u0107 niemo\u017cliwego, bo \u201ejutro b\u0119dzie lepiej\u201d. Z ka\u017cdym kolejnym miesi\u0105cem i coraz gorszymi diagnozami, wiara ta tonie niczym ci\u0119\u017cki kamie\u0144 ci\u015bni\u0119ty w wod\u0119, a cz\u0142owiek pomimo bycia silnym i doros\u0142ym, staje si\u0119 tak samo bezradny jak to dziecko, kt\u00f3re pragnie uratowa\u0107 od najgorszego. Tak naprawd\u0119 jedyne co mo\u017ce, to pom\u00f3c nie\u015b\u0107 malcowi jego ma\u0142y krzy\u017cyk, a\u017c do ko\u0144ca ich wsp\u00f3lnej drogi.<\/span><\/p>\n

Zreszt\u0105 im bli\u017cej ko\u0144ca przygody jeste\u015bmy, tym wi\u0119cej do\u015bwiadczamy w niej odniesie\u0144 do teologicznych dysput. Czy mo\u017cna mie\u0107 pretensje do Boga o to, co spotka\u0142o blisk\u0105 nam osob\u0119? Nawet je\u015bli t\u0105 osob\u0105 jest malutkie i bezbronne dziecko? Czym tak naprawd\u0119 jest nadzieja, gdyby\u015bmy pomin\u0119li s\u0142owo j\u0105 okre\u015blaj\u0105ce? A czym rado\u015b\u0107? B\u00f3l? Retorycznych pyta\u0144 bez odpowiedzi dostajemy tu wiele, a gra nie narzuca nam jedynego s\u0142usznego dekrypta\u017cu zagadki. <\/strong><\/span>Zamiast tego proponuje zestaw obraz\u00f3w, scenek obyczajowych, smutnych kompozycji i interaktywnych przeno\u015bni<\/strong>, kt\u00f3re maj\u0105 sk\u0142oni\u0107 gracza do pewnych refleksji. Mo\u017ce to i tanie, mo\u017ce momentami na wyrost ekspresyjne, a mo\u017ce i ma\u0142o ciekawe z perspektywy czystej rozgrywki, jednak jak przyznali sami tw\u00f3rcy, Amy i Ryan, bardzo potrzebowali tej gry, aby uzewn\u0119trzni\u0107 fragmenty swoich dusz i zamkn\u0105\u0107 pewien etap ich \u017cycia.<\/span><\/p>\n

\"That
Pewne wie\u015bci sprawiaj\u0105, \u017ce zaczynamy ton\u0105\u0107.<\/span><\/em><\/figcaption><\/figure>\n
\n

Owce trafiaj\u0105 do nieba, a kozy do\u2026 miasta!<\/span><\/strong><\/em><\/h3>\n
\n

\"ThatPocz\u0105tkowo That Dragon, Cancer<\/em> oferuje jedynie skromn\u0105 formu\u0142\u0119 point & click, w ramach kt\u00f3rej wprowadzani jeste\u015bmy w kolorowy \u015bwiat ma\u0142ego dziecka. Interaktywno\u015b\u0107 ogranicza si\u0119 do chodzenia, kilku skromnych kontakt\u00f3w z otoczeniem oraz wys\u0142uchiwania audiolog\u00f3w nagranych przez rodzic\u00f3w. Z czasem wachlarz gameplayowych atrakcji si\u0119 rozk\u0142ada, jednak przez wzgl\u0105d na zale\u017cno\u015bci fabularno-metaforyczne, nie chc\u0119 go tu wprost ilustrowa\u0107.<\/span> By\u0142by to spoiler zbyt wielkiego kalibru, a pewne elementy warto odkry\u0107 samemu. Je\u015bli kto\u015b si\u0119 zastanawia, to tytu\u0142owy smok r\u00f3wnie\u017c si\u0119 pojawia, b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie jednym z najmocniejszych etap\u00f3w tej opowie\u015bci. Historia naszpikowana jest symbolik\u0105 i przeno\u015bni\u0105, lecz pomimo ci\u0119\u017ckiego tematu i wiadomego fina\u0142u, stara si\u0119 nie by\u0107 do b\u00f3lu depresyjna.<\/strong> Bo i \u017cycie ch\u0142opca nie by\u0142o wy\u0142\u0105cznie p\u0142aczem i b\u00f3lem. By\u0142 w nim czas zar\u00f3wno na zabaw\u0119 oraz \u015bmiech, jak i na dzieci\u0119ce odkrywanie \u015bwiata wraz z rodzicami, rodze\u0144stwem i pieskiem.<\/span><\/p>\n

Kontrastem do tego s\u0105 czarne naro\u015ble, symbolizuj\u0105ce nowotw\u00f3r.<\/strong> Pojawiaj\u0105 si\u0119 one ju\u017c w pierwszych minutach gry, gdy po szeregu interakcji z hu\u015btawkami i zje\u017cd\u017calniami na placu zabaw, zauwa\u017camy, \u017ce w szcz\u0119\u015bliwym \u017cyciu rodziny zaczynaj\u0105 pojawia\u0107 si\u0119 skazy. Czarne, wielkie, momentami pulsuj\u0105ce. Pocz\u0105tkowo niezrozumia\u0142e, lecz ju\u017c na tym etapie doprowadzaj\u0105ce do smutnych konsekwencji \u2013 hospitalizacji i poszukiwa\u0144 przyczyn problemu.<\/strong> Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej szpital staje si\u0119 g\u0142\u00f3wnym miejscem nie tyle akcji gry, co ca\u0142ego \u017cycia ch\u0142opca i jego rodzic\u00f3w. Od pocz\u0105tku domy\u015blamy si\u0119, dok\u0105d to wszystko zmierza i mo\u017cemy \u0142atwo przewidzie\u0107, \u017ce w tej historii nie ujrzymy happy endu. W pewnym momencie gra nam to dosadnie komunikuje. <\/span>Z tego te\u017c powodu do\u015bwiadczanie tej historii nie jest, i w sumie nie powinno by\u0107, \u017cadnym mi\u0142ym prze\u017cyciem. Dla mnie z pewno\u015bci\u0105 takie nie by\u0142o.
\n<\/span><\/p>\n

\"ThatNajbardziej przejmuj\u0105cym etapem by\u0142 dla mnie fragment, w kt\u00f3rym w roli ojca opiekujemy si\u0119 Joelem w szpitalnym pokoju. Ch\u0142opak ci\u0105gle p\u0142acze. Dlaczego? Nie wiadomo. Mo\u017ce chce mu si\u0119 pi\u0107? Po nie\u0142atwych pr\u00f3bach napojenia ch\u0142opca, ten wszystko zwraca i zabawa zaczyna si\u0119 od nowa. Kto ma\/mia\u0142 dzieci, ten doskonale wie, \u017ce s\u0105 r\u00f3\u017cne rodzaje p\u0142aczu. Wo\u0142anie wynikaj\u0105ce z g\u0142odu jest delikatnie odmienne od tego kojarzonego z b\u00f3lem. Niestety p\u0142acz, kt\u00f3ry towarzyszy nam w grze, jest tym gorszym. Z czasem staje si\u0119 g\u0142o\u015bniejszy, a nast\u0119pnie przechodzi w histeryczne krzyki, d\u0142awienie si\u0119 i uderzanie g\u0142ow\u0105 o barierki \u0142\u00f3\u017cka. Nie widzimy w tej scenie dziecka, ale s\u0142yszymy jak bardzo cierpi. S\u0142uchamy tego p\u0142aczu przez d\u0142ugie minuty, w trakcie kt\u00f3rych ojciec pr\u00f3buje go jako\u015b uspokoi\u0107, ale te\u017c przeprasza go za to, \u017ce nie potrafi mu pom\u00f3c. Za to, \u017ce nie ma ju\u017c si\u0142y nosi\u0107 go na r\u0119kach. W ko\u0144cu siada zrezygnowany na fotelu i prosi o spok\u00f3j, o ukojenie tego b\u00f3lu. Co wra\u017cliwsi i bardziej empatyczni, je\u015bli oczywi\u015bcie jakim\u015b cudem do tego czasu jeszcze tego nie zrobili, tutaj z pewno\u015bci\u0105 uroni\u0105 kilka \u0142ez. Albo nawet ich rzek\u0119. Ja uroni\u0142em i si\u0119 tego nie wstydz\u0119.<\/span><\/p>\n

\n

Abstrakt cierpienia i rozpaczy<\/span><\/strong><\/h3>\n
\n

Pocz\u0105tkowo Ryan i Amy planowali stworzy\u0107 gr\u0119 odzwierciedlaj\u0105c\u0105 wy\u0142\u0105cznie ich kilkuletni\u0105 drog\u0119 przez m\u0119k\u0119. Po \u015bmierci dziecka stwierdzili jednak, \u017ce lepszym pomys\u0142em jest stworzenie czego\u015b na kszta\u0142t ho\u0142du i upami\u0119tnienia ch\u0142opca. Jest w grze etap, w kt\u00f3rym podziwiamy galeri\u0119 sztuki, spaceruj\u0105c szpitalnym korytarzem. W zawieszonych ramach znajduj\u0105 si\u0119 rysunki i malowid\u0142a zwi\u0105zane z \u017cyciem ch\u0142opca, a tak\u017ce jego zdj\u0119cia z bliskimi.<\/strong> Na wisz\u0105cych wsz\u0119dzie sznurach znajdziemy dziesi\u0105tki kartek po\u017cegnalnych i \u017cycze\u0144. Nie tylko dla Joela, ale r\u00f3wnie\u017c innych os\u00f3b. Bo szpital by\u0142 w ko\u0144cu ich drugim domem, w kt\u00f3rym na zga\u015bni\u0119cie tego ostatniego p\u0142omyczka nadziei czeka\u0142o znacznie wi\u0119cej ludzkich istot. Ka\u017cd\u0105 z kartek mo\u017cemy wzi\u0105\u0107 do r\u0105k, otworzy\u0107 i przeczyta\u0107, lecz, jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, nie jest to weso\u0142a lektura.<\/span><\/p>\n

Po napisach ko\u0144cowych nasz\u0142a mnie pewna refleksja. Gdyby w przysz\u0142o\u015bci sztuczna inteligencja by\u0142a wystarczaj\u0105co rozwini\u0119ta, mo\u017cna by stworzy\u0107 wyj\u0105tkowy i unikalny format jej zastosowania, kt\u00f3ry bazuj\u0105c na dostarczonych materia\u0142ach o dowolnej zmar\u0142ej osobie, wygeneruje tego typu cyfrowe epitafium. Bo na takie upami\u0119tnienie z pewno\u015bci\u0105 zas\u0142uguje wiele innych os\u00f3b.<\/span><\/p>\n

\"That
Nieustaj\u0105cy i histeryczny p\u0142acz dziecka \u2013 piek\u0142o wielu rodzic\u00f3w.<\/span><\/em><\/figcaption><\/figure>\n

That Dragon, Cancer<\/em> to skrajnie depresyjna opowie\u015b\u0107 o walce z g\u00f3ry przegranej, a tak\u017ce o jej wp\u0142ywie na najbli\u017cszych. Cho\u0107 obraz ten wydaje si\u0119 na pierwszy rzut oka ciep\u0142y i kolorowy, okaza\u0142 si\u0119 dla mnie bardzo nieprzyjemnym do\u015bwiadczeniem<\/strong>. Prawdopodobnym jest, \u017ce ogra\u0142em ten tytu\u0142 w najgorszym mo\u017cliwym momencie mojego \u017cycia. Lada moment moja c\u00f3rka sko\u0144czy roczek, a m\u00f3j syn lat pi\u0119\u0107, wi\u0119c ich wiek przera\u017caj\u0105co zbiega si\u0119 z latami diagnozy i walki z chorob\u0105 Joela. Nie wyobra\u017cam sobie sytuacji, w kt\u00f3rej czekamy wraz z \u017con\u0105 na koniec kt\u00f3rejkolwiek z ich dr\u00f3g. \u017baden rodzic zapewne sobie tego nie wyobra\u017ca. A jednak s\u0105 w\u015br\u00f3d nas tacy, kt\u00f3rzy musz\u0105 si\u0119 z tym potworem zmierzy\u0107. Z ziej\u0105c\u0105 ogniem, \u0142uskowat\u0105 besti\u0105, kt\u00f3ra prawie nikomu nie daje szans na przetrwanie.<\/span><\/p>\n

Prze\u017cyte wraz z Amy i Ryanem dwie godziny by\u0142y wystarczaj\u0105co smutnym prze\u017cyciem, bym zapami\u0119ta\u0142 je na zawsze. Jaki z nich wyci\u0105gam wniosek? Trywialny. By cieszy\u0107 si\u0119 z tego, co mam. Bo zdrowe dzieci to skarb nie do przecenienia, o kt\u00f3rym w codziennej gonitwie cz\u0119sto zapominamy. Nie podejmuj\u0119 si\u0119 oceny punktowej That Dragon, Cancer<\/em>, bo i nie mam bladego poj\u0119cia, jakimi kryteriami mia\u0142bym si\u0119 kierowa\u0107.<\/strong> Postanowi\u0142em wi\u0119c nie tworzy\u0107 tradycyjnej recenzji z gwiazdkami na ko\u0144cu. Niech ten tekst pozostanie pami\u0105tk\u0105 po wylanych \u0142zach, nie tylko moich. Czy polecam ten tytu\u0142? Tak, ale nie dla ka\u017cdego. B\u0119d\u0105 tacy, dla kt\u00f3rych b\u0119dzie on zbyt ci\u0119\u017cki i zbyt przygn\u0119biaj\u0105cy. Innych emocjonalnie nie ruszy, a mo\u017ce nawet wynudzi. Z pewno\u015bci\u0105 jednak jest to dzie\u0142o cholernie unikalne, z w\u0142asn\u0105 dusz\u0105 i zgodnie z kategori\u0105, w kt\u00f3rej zosta\u0142o nagrodzone na gali The Game Awards 2016<\/strong><\/a>, anga\u017cuj\u0105ce i maj\u0105ce realny wp\u0142yw na ludzi. W tym wzgl\u0119dzie, warto zna\u0107 je na pewno.
\n<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Smoki jakie s\u0105, wszyscy wiemy. Monstrualne, dostojne, gro\u017ane. Walczymy z ich arcydemoniczn\u0105 natur\u0105 w serii Dragon Age, polujemy na nie w\u015br\u00f3d mro\u017anych masyw\u00f3w Skyrimu i s\u0142uchamy o ich wiecznym panowaniu w Epoce Staro\u017cytnych (Dark Souls). Istniej\u0105 jednak smoki, kt\u00f3rych pokona\u0107 nie spos\u00f3b, nie tylko w \u015bwiecie wirtualnym, ale i tym … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":58,"featured_media":302511,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1857,1231],"tags":[942,2230,2231,2229,318,2228,231],"coauthors":[1344],"class_list":["post-302510","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-indie","category-publicystyka","tag-942","tag-emocje","tag-games-for-impact","tag-gry-zaangazowane","tag-indie","tag-numinous-games","tag-point-and-click","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/302510","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/58"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=302510"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/302510\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":302638,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/302510\/revisions\/302638"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/302511"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=302510"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=302510"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=302510"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=302510"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}