{"id":5066,"date":"2019-12-07T17:40:42","date_gmt":"2019-12-07T15:40:42","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=5066"},"modified":"2022-01-22T23:21:20","modified_gmt":"2022-01-22T21:21:20","slug":"chowanie-sie-w-cieniu-czyli-klasyczne-skradanki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=5066","title":{"rendered":"Chowanie si\u0119 w cieniu"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Skradanki to gatunek, kt\u00f3ry nie ma przydatno\u015bci w prawdziwym \u017cyciu, a z powodzeniem odnosi sukcesy w grach wideo. No bo zupe\u0142nie szczerze\u2026 kiedy wykorzystali\u015bcie omawian\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107? Podkradanie dziennika szkolnego, aby zrobi\u0107 z jedynki, czw\u00f3rk\u0119? Omijanie patrolu nauczycieli, czo\u0142ganie si\u0119 pod biurkiem, czy chowanie si\u0119 do szafki szkolnej? A mo\u017ce ucieczka z zak\u0142adu pracy w magazynie, kiedy nie chce si\u0119 robi\u0107 na nocnej zmianie? Omijanie kamer, szybkie susy mi\u0119dzy rega\u0142ami i wykorzystanie karty kolegi (kt\u00f3ry niby j\u0105 zgubi\u0142, h\u0142e h\u0142e) potrzebne do odbicia si\u0119 przez bramk\u0119 wyj\u015bciow\u0105.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Gatunek ten powoli zanika, co w sumie nie powinno tak martwi\u0107. Na rynku jest tyle \u015bwietnych przedstawicieli, \u017ce ka\u017cdy znajdzie co\u015b dla siebie. Odkurzaj\u0105c przy okazji konsol\u0119 ze strychu, czy zastanawiaj\u0105c si\u0119 jaki komputer z\u0142o\u017cy\u0107, aby odpali\u0107 relikt przesz\u0142o\u015bci w postaci Thiefa z 1998 r. W tym wydaniu Z\u0142otej Pi\u0105tki dowiecie si\u0119 jakie gry s\u0105 najlepsze do zb\u0119dnej w \u017cyciu umiej\u0119tno\u015bci skradania. Zapraszam na \u201eChowanie si\u0119 w cieniu, czyli klasyczne skradanki\u201d. Poni\u017csza lista nie by\u0142a \u0142atwa do skompletowania, z racji przyj\u0119tych kryteri\u00f3w. \u201eKlasyczne\u201d w tytule oznacza gry, kt\u00f3re skupiaj\u0105 si\u0119 na cichym przemykaniu na r\u00f3\u017cne sposoby. Mo\u017ce to by\u0107 na przyk\u0142ad schowanie si\u0119 do beczki po \u015bledziach. Albo przebranie si\u0119 za maskotk\u0119 Wielkiego Ptaka\u2026 tego z ulicy Sezamkowej. Albo godzinne czyhanie w polu kukurydzy w obdartym stroju stracha na wr\u00f3ble z kijkiem w du\u2026 No w\u0142a\u015bnie. W zestawieniu pomija\u0142em pewne oczywisto\u015bci, jak misje skradankowe w grach akcji (Czernobyl w Call of Duty 4: Modern Warfare), czy hybrydy wielogatunkowe, jak seria Deus Ex i Dishonored. The Last of Us r\u00f3wnie\u017c mo\u017cna zaliczy\u0107 do omawianego gatunku, jednak b\u0105d\u017amy realistami \u2013 to nie ten ci\u0119\u017car gatunkowy pomimo geniuszu Naughty Dog. Za\u0142o\u017cenie by\u0142o wi\u0119c bardzo proste. Od pocz\u0105tku do ko\u0144ca mamy si\u0119 skrada\u0107, a produkcja nie mo\u017ce pozwoli\u0107 na przej\u015bcie misji w spos\u00f3b \u201ena Rambo\u201d. Z drugiej strony jak si\u0119 uprze\u0107 to nawet Thief pozwala na zabijanie strza\u0142ami z \u0142uku, wi\u0119c przymknijmy na to oko.<\/span><\/p>\n

Warto jeszcze wspomnie\u0107 o jednym. Praktycznie wszystkie poni\u017csze gry to kontynuacje, kt\u00f3re wzbogaci\u0142y mechanik\u0119 o nowe ruchy, doda\u0142y od siebie wi\u0119cej mo\u017cliwo\u015bci, czy \u015bcie\u017cek do celu. Przy tym nie ka\u017cdy musi si\u0119 zgodzi\u0107 co do wyboru wybranej cz\u0119\u015bci w serii. C\u00f3\u017c\u2026 z opiniami jest jak z dup\u0105. Ka\u017cdy ma w\u0142asn\u0105 \u2013 chocia\u017c zapewniam, stara\u0142em si\u0119 jak mog\u0142em, aby wybra\u0107 te najlepsze. Ok! Czas za\u0142o\u017cy\u0107 portki w moro i gogle termowizyjne, czas poskrada\u0107 si\u0119 przed stra\u017cnikami!<\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Thief II: The Metal Age<\/strong><\/span><\/p>\n

Klasyka gatunku i jedna z tych gier, do kt\u00f3rej podchodzi\u0142em niczym saper z patykiem w r\u0119ku \u2013 bowiem nie by\u0142em przekonany do \u201ekultowo\u015bci\u201d z\u0142odziejaszka, w kt\u00f3rym ma\u0142o by\u0142o co wida\u0107 (ciemno\u015b\u0107 widz\u0119), a moja posta\u0107 nosi\u0142a \u0142uk. Ot taki kaprys. Znajome wam jest to uczucie, kiedy produkcja ani zi\u0119bi, ani grzeje, a p\u00f3\u017aniej \u017ca\u0142ujecie, \u017ce nie przeszli\u015bcie gry te kilkana\u015bcie lat temu? Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 okaza\u0142a si\u0119 dla mnie czym\u015b wyj\u0105tkowym. Od pierwszego zauroczenia g\u0142osu Garretta, po zaskakuj\u0105ce projekty map i momenty strasz\u0105ce lepsze ni\u017c w horrorze. Z ca\u0142ym sercem chcia\u0142bym umie\u015bci\u0107 Thiefa: The Dark Project na zaszczytnym miejscu w Z\u0142otej Pi\u0105tce. Jednak ukaza\u0142a si\u0119 kontynuacja wskakuj\u0105c na podium najlepszego FPS (first person sneaker). Skoro jedynka by\u0142a genialna, to co sprawi\u0142o, \u017ce \u2018wiek metalu\u2019 by\u0142 lepszy? Niesamowity wr\u0119cz steampunkowy klimat wylewaj\u0105cy si\u0119 z ekranu, w\u0119druj\u0105cy po biurku i zatapiaj\u0105cy klawiatur\u0119. Tw\u00f3rcy dodatkowo zrezygnowali z element\u00f3w fantastycznych, kiedy to w poprzedniej ods\u0142onie trafiali\u015bmy do surrealistycznego domu, czy atakowa\u0142y nas upiorne ko\u015bciotrupy, wstr\u0119tne paj\u0105ki, zombiaki i cmentarne duchy. A przypominam, \u017ce wbrew pozorom nie ka\u017cdemu mog\u0142o si\u0119 to podoba\u0107. Przy tym dw\u00f3jka to czysty stealth. Omijanie stra\u017cnik\u00f3w przeskakuj\u0105c z dachu na dach, okradanie z sakiewek, uwa\u017canie na technologicznych stra\u017cnik\u00f3w; od kamer przemys\u0142owych po roboty sterowane na par\u0119. W\u0142am do banku, wizyta w wi\u0119zieniu z upiornym lochem, porty rybackie z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 zanurkowania w g\u0142\u0105b zatopionego statku, czy luksusowe posiad\u0142o\u015bci naszpikowane nowoczesnymi zabezpieczeniami. No i genialny las, kiedy to d\u017awi\u0119k przeszywa twoj\u0105 sk\u00f3r\u0119, a szelest li\u015bci zamienia si\u0119 w chodz\u0105ce ,,co\u015b\u201d. <\/span>Zreszt\u0105, co ja b\u0119d\u0119 si\u0119 produkowa\u0107. Wystarczy sam fakt, \u017ce Thief jako seria posiada niesamowit\u0105 wr\u0119cz baz\u0119 oddanych fan\u00f3w, kt\u00f3rzy po dzi\u015b dzie\u0144 tworz\u0105 w\u0142asne misje w edytorze poziom\u00f3w (The Dark Mod).<\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Splinter Cell: Chaos Theory<\/strong><\/span><\/p>\n

Premierowa cz\u0119\u015b\u0107 to dla mnie numer jeden. Dlaczego wi\u0119c wymieni\u0142em \u201eteori\u0119 chaosu\u201d? Raz, \u017ce jedynka nie wytrzyma\u0142a pr\u00f3by czasu, z racji sztywno\u015bci ruch\u00f3w Sama, a dwa to trzeba powiedzie\u0107 prawd\u0119 w oczy \u2013 jest ubo\u017csza w kwestii r\u00f3\u017cnorodno\u015bci omijania stra\u017cnik\u00f3w. Co prawda efektowny szpagat rozpo\u015bcieraj\u0105cych n\u00f3g, kiedy przeciwnicy przechodzili pod nami, poszed\u0142 w odstawk\u0119, ale pozosta\u0142e elementy wybijaj\u0105 z\u0119by poprzednikowi. Od zaimplementowania techniki walki w zwarciu (szybkie chwyty, ci\u0119cia no\u017cem) i wprowadzeniu nowych animacji, a tak\u017ce przecinanie ostrzem materia\u0142u odblokowuj\u0105c przy tym now\u0105 drog\u0119, a\u017c po\u2026 gwizdanie. Skrywanie w cieniu, dynamiczne podchodzenie do osobnika od ty\u0142u (powolne prostowanie si\u0119 sylwetki i wyci\u0105ganie broni) i udoskonalony do granic mo\u017cliwo\u015bci widok soczewki gogli termowizyjnych, jeszcze nigdy nie by\u0142o tak udane, jak w trzeciej ods\u0142onie Splinter Cell. No i ten niesamowity klimat! Przedzieranie si\u0119 w jaskini, kt\u00f3ra odbija\u0142a wod\u0119 na ska\u0142ach, stary drewniany mostek, padaj\u0105cy deszcz o\u015bwietlany snopem \u015bwiat\u0142a wydobywaj\u0105cego si\u0119 z pobliskiej latarni i rozbite namioty, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o przecina\u0107. Jeden stra\u017cnik s\u0142odko \u015bpi, a drugi s\u0142ucha prognozy pogody w radiu. A czy wspomnia\u0142em, \u017ce mo\u017cna zosta\u0107 zauwa\u017conym przez b\u0142ysk pioruna, kt\u00f3ry o\u015bwietla nasz\u0105 sylwetk\u0119 ukryt\u0105 w \u201enajczarniejszym z czarnych\u201d naro\u017cnik\u00f3w na mapie? Dolicz do tego wspinaczk\u0119 po latarni, aby finalnie wyrzuci\u0107 pewnego nieszcz\u0119\u015bnika za barierk\u0119. A to dopiero pierwsza misja w grze! Splinter Cell jako nowe IP zaskoczy\u0142o chyba samych tw\u00f3rc\u00f3w i w mojej opinii to najlepszy przedstawiciel ,,czystego\u201d stealth na rynku. Bez przebieranek, strza\u0142\u00f3w mchowych, czy gazetek pornograficznych w roli wabika. Tu liczy si\u0119 spryt, wykorzystanie gad\u017cet\u00f3w i gimnastyczne umiej\u0119tno\u015bci protagonisty. No i zapomnia\u0142bym. Kiedy Sam pyta Lamberta: ,,Nie m\u00f3w mi\u2026 trzy alarmy i koniec misji?\u201d Jego prze\u0142o\u017cony odpowiada: \u201eOczywi\u015bcie nie\u2026 to nie gra wideo Fisher.\u201d<\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Metal Gear Solid 3: Subsistence<\/strong><\/span><\/p>\n

\u015amia\u0107 mi si\u0119 chce gdy przypominam sobie, jak wpad\u0142em w przepa\u015b\u0107 w pierwszej minucie gry\u2026 normalnie jak w Soulsach. Zejd\u017amy jednak na ziemi\u0119. Najstarsi g\u00f3rale powiadaj\u0105, \u017ce najbardziej rozbudowany system skradania znajduje si\u0119 w pi\u0105tce. Mo\u017ce to i prawda, jednak rewolucyjny jak na swoje czasy okaza\u0142 si\u0119 omawiany hit. Co ja gadam, gra generacji i prawdopodobnie jedna z najbardziej unikatowych produkcji jak\u0105 widzia\u0142 \u015bwiat gamingowy. Rozbudowany system walki w postaci CQC to tylko przystawka. Daniem g\u0142\u00f3wnym okaza\u0142 si\u0119 dynamiczny system kamufla\u017cu i g\u0119sta trawa otulaj\u0105ca d\u017cungl\u0119. Wystarczy\u0142o za\u0142o\u017cy\u0107 mundur o kolorze ceglanego \u0142ososia, aby wtopi\u0107 si\u0119 w krwiste murki nieopodal zrujnowanego budynku z cegie\u0142. Brudna ziemia, b\u0142oto, z\u0142oty piasek, czy trawa liczona w setkach odcieni. Bywa\u0142o absurdalnie kiedy stra\u017cnik nie potrafi\u0142 dostrzec sylwetki Snake\u2019a z odleg\u0142o\u015bci dw\u00f3ch metr\u00f3w, ale wszystko to mia\u0142o sens, a co najwa\u017cniejsze bawi\u0142o. Dawa\u0142o \u015bwie\u017cego oddechu, porzucaj\u0105c w zapomnienie kultowy ju\u017c karton. Mi\u0119dzy bujnymi trawami, rzekami i drzewami znajdowali\u015bmy mas\u0119 smaczk\u00f3w. Od mo\u017cliwo\u015bci przetr\u0105cenia ulu, aby przegoni\u0107 przeciwnik\u00f3w zwyk\u0142ymi pszczo\u0142ami, do zwisania z ga\u0142\u0119zi i ostrza\u0142, a\u017c po nurkowanie przed snopem \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 nas wykry\u0107. Z perspektywy czasu Kojima przesadzi\u0142 z proporcjami rozgrywki, kiedy to gameplay opiera\u0142 si\u0119 na ma\u0142ych mapkach przerywany ton\u0105 filmik\u00f3w. Ten przekl\u0119ty kodek! <\/span>To w sumie jedna z nielicznych skradanek, gdzie ciemno\u015b\u0107 nie by\u0142a atutem, a mnogo\u015b\u0107 unikatowych i prze\u015bmiewczych pomys\u0142\u00f3w na omini\u0119cie stra\u017cnika przewy\u017csza\u0142y mozolne skrywanie si\u0119 w cieniu. Subsistence pozwala\u0142 na dowolne obracanie kamery, kt\u00f3ra by\u0142a sztywno zawieszona w podstawowej wersji. Nie musz\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce po tej edycji skradanie by\u0142o jeszcze lepsze?<\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Hitman 2: Silent Assassin<\/strong><\/span><\/p>\n

Agent 47 r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142by z tym swoim kodem kreskowym na potylicy zosta\u0107 sprzedawc\u0105 w Biedronce. Ale nie\u2026 musia\u0142 wej\u015b\u0107 z buta jako p\u0142atny zab\u00f3jca. \u017barty jednak na bok, bo mamy tutaj kolejnego przedstawiciela w wielkiej gali rozdania nagr\u00f3d. \u0141ysy wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 spo\u015br\u00f3d wszystkich przedstawicieli omawianego gatunku. Tutaj nie skradamy si\u0119, bo i po co? Wystarczy obezw\u0142adni\u0107 listonosza, kt\u00f3ry poszed\u0142 siku w krzaczki. Podnosimy kwiaty, przebieramy si\u0119 w str\u00f3j i mo\u017cemy wej\u015b\u0107 legalnie do posiad\u0142o\u015bci. Bez \u017cadnych ,,ale\u201d. Przebieranki to si\u0142a nap\u0119dowa Hitmana, chocia\u017c nie nale\u017cy do konieczno\u015bci \u2013 raczej dodatku, kt\u00f3ry urozmaica rozgrywk\u0119. A ta jest mo\u017ce najmniej skradankowa ze wszystkich gier ,,na kartrid\u017cu\u201d, ale nie ust\u0119puje na linii wci\u0105gaj\u0105cej rozgrywki i miejsc z g\u0119stym niczym puch \u015bniegowy klimatem. Przedzieranie si\u0119 miejskimi kana\u0142ami, aby dotrze\u0107 do miasta i z dogodnej pozycji pozbawi\u0107 g\u0142owy wa\u017cnej osobisto\u015bci strzelaj\u0105c ze snajperki. Oszklony wie\u017cowiec z rz\u0119sistym deszczem, luksusowymi pomieszczeniami, schowanym sejfem za obrazem i podr\u00f3\u017cy po kraw\u0119dziach budynku na wysoko\u015bci kilkuset metr\u00f3w. <\/span>No i moja ulubiona. Omijanie snajperskich celownik\u00f3w chowaj\u0105c si\u0119 za drzewami, w sporych rozmiar\u00f3w terenie przypominaj\u0105cy nam zim\u0119 stulecia (ulubiona pora dla naszych kierowc\u00f3w). \u015anie\u017cyca, wyj\u0105ce wilki, mo\u017cliwo\u015b\u0107 przeja\u017cd\u017cki furgonetk\u0105 jako pasa\u017cer na gap\u0119, kusza z celownikiem przybli\u017caj\u0105cym i japo\u0144ska rezydencja z do\u015bwiadczonymi wojownikami ninja. Jest g\u0119sto, czu\u0107 w powietrzu do\u015bwiadczenie i \u015bwiadome, powolne kroki naszej postaci w kierunku ka\u017cdego kto mo\u017ce u\u017cyczy\u0107 swojej szyi. W celu uduszenia za pomoc\u0105 linki. Chleb powszedni szanuj\u0105cego si\u0119 zab\u00f3jcy. Jako skradanka wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 rozbudowanymi mapami, genialn\u0105 muzyk\u0105 i chyba najlepsz\u0105 mapk\u0105, aby przeanalizowa\u0107 ka\u017cdy ruch oponenta.<\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Tenchu 2: Birth of the Stealth Assassins<\/strong><\/span><\/p>\n

[go\u015bcinnie Iron<\/em>] Po sukcesie pierwszej cz\u0119\u015bci Acquire daje nam ulepszon\u0105 pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem dw\u00f3jk\u0119. Gra opiera\u0142a si\u0119 na tych samych rozwi\u0105zaniach co jedynka, jednak wszystko zosta\u0142o podrasowane. Postacie ruszaj\u0105 si\u0119 p\u0142ynniej i \u017cwawiej, AI wrog\u00f3w jest lepsze i nieraz spostrzeg\u0105 ci\u0119 za przeszkod\u0105, ale m\u00f3wimy tu o grze na PSX, na dzisiejsze standardy sza\u0142u nie ma. W grze kierujemy jedn\u0105 z trzech postaci: Rikimaru, Ayame i Tatsumaru. Ka\u017cda ma troch\u0119 inny styl walki i inne wyko\u0144czenia, jednak zasady zabawy pozostaj\u0105 takie same. Ka\u017cda posta\u0107 posiada te\u017c swoj\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 fabularn\u0105, cho\u0107 te Rikimaru i Ayame s\u0105 bardzo podobne. Tylko po zako\u0144czeniu gry trzema postaciami dowiemy si\u0119 wszystkiego co oferuje fabu\u0142a. W T2 o wiele wi\u0119kszy nacisk postawiono na fabu\u0142\u0119 i swobod\u0119 eksploracji, mimo oczywistych ogranicze\u0144 sprz\u0119towych. Rangi po wykonaniu misji motywowa\u0142y do jak najlepszego przechodzenia, ale czasem te\u017c irytowa\u0142y jak w Dishonored. Osi\u0105gni\u0119cie wszystkich rang GRAND MASTER jest niez\u0142ym wyzwaniem i tylko najbardziej wytrwa\u0142ym si\u0119 to uda. Podobnie jak w poprzedniej cz\u0119\u015bci, irytuj\u0105 drobne b\u0142\u0119dy z systemem kolizji i trackingiem cios\u00f3w, czasami wrogowie potrafili zauwa\u017cy\u0107 Ci\u0119 praktycznie przez \u015bcian\u0119, co utrudnia\u0142o gr\u0119. Chowanie si\u0119 w wodzie by\u0142o \u015bwietnym patentem.<\/span><\/p>\n

Anonimowy cytat ,,Jedna z lepszych gier na pierwsze PlayStation. Skradanka pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105 z \u015bwietn\u0105 histori\u0105 dw\u00f3ch Ninja z klanu Azuma, Rikimaru i Ayame. Historia w grze poprzedza wydarzenia z pierwszej cz\u0119\u015bci Tenchu. To by\u0142 m\u00f3j pierwszy kontakt z seri\u0105 Tenchu na PlayStation. Polecam wszystkim t\u0119 gr\u0119, ma fantastyczny klimat feudalnej Japonii i jest bardzo d\u0142uga<\/em>\u201d.<\/span><\/p>\n

\n

Gry, kt\u00f3re omin\u0105\u0142em znalaz\u0142y si\u0119 w \u201eZ\u0142otej czw\u00f3rce\u201d. W sk\u0142ad kt\u00f3rej wchodz\u0105:<\/span><\/em><\/p>\n