{"id":60288,"date":"2020-11-13T13:11:49","date_gmt":"2020-11-13T11:11:49","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=60288"},"modified":"2024-09-29T15:50:36","modified_gmt":"2024-09-29T13:50:36","slug":"mirrors-edge","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=60288","title":{"rendered":"Mirror’s Edge"},"content":{"rendered":"
<\/div>

\u201eKwiaty we w\u0142osach potarga\u0142 wiatr\u201d, tak lecia\u0142 kawa\u0142ek Czerwonych Gitar, kt\u00f3ry bardzo adekwatnie opisuje gr\u0119, jak\u0105 dzi\u015b chcia\u0142em Wam przedstawia\u0107. Nowe konsole ju\u017c za progiem, a ja tym bardziej wr\u00f3ci\u0142em do starszych platform. Jaki\u015b czas<\/a> temu zakupi\u0142em Mirror\u2019s Edge, mimo i\u017c ogra\u0142em ju\u017c dawno na platformie, kt\u00f3rej nazwy u nas na stronie si\u0119 nie wypowiada. Pod\u0142\u0105czy\u0142em wi\u0119c PS3, odpali\u0142em klasyczn\u0105 muzyk\u0119 lat 70. i ponownie z przyjemno\u015bci\u0105 przechodzi\u0142em kolejne etapy.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Mirror\u2019s Edge <\/em>jest gr\u0105 DICE, kt\u00f3re pod zwierzchnictwem EA tworzy praktycznie tylko Battlefielda. Ale w roku 2008 bardzo mi\u0142o zaskoczyli mi\u0142o\u015bnik\u00f3w parkour, ten klimat jest tak wyrazisty i charakterystyczny, \u017ce do dzi\u015b gra jest niesamowicie grywalna i oryginalna. Dlatego stwierdzi\u0142em, \u017ce zas\u0142uguje na recenzj\u0119 na Cross-Play, mimo swojego wieku. Jako, \u017ce rozrywka jest tu najwa\u017cniejsza, kwestie fabularne zostawi\u0119 na p\u00f3\u017aniej. Za wiele i tak nie mog\u0119 zdradzi\u0107 bez spojlerowania, wiec nie jest to tak bardzo istotne. Gra w pewien spos\u00f3b by\u0142a prze\u0142omem w gatunku FPP, bo nie by\u0142a typowym shooterem, ani symulatorem chodzenia. Ta gra to flow<\/em>, swobodne pokonywanie przeszk\u00f3d w drodze do celu, czyli wszystko to czym charakteryzuje si\u0119 parkour. Cz\u0119sto b\u0142\u0119dnie nazywany freerunem. Obie dyscypliny maj\u0105 te same korzenie, r\u00f3\u017cnica polega jednak w podej\u015bciu. Freerun bardziej opiera si\u0119 o styl i widowiskowo\u015b\u0107, a parkour o szybko\u015b\u0107 i technik\u0119 pokonywania przeszk\u00f3d. L\u2019art du d\u00e9placement<\/em> narodzi\u0142 si\u0119 we Francji pod koniec lat 90. Sam w tamtych czasach nawala\u0142em break dance\u2019a przy kawa\u0142kach: Bomfunk MC\u2019s<\/em>, Music Instructor<\/em> i Flying Steps<\/em>, a pokonywanie przeszk\u00f3d ze wspinaniem si\u0119 po piorunochronach, to by\u0142 spos\u00f3b na wypoczynek w Polsce post PRL. Mo\u017ce Francuzi wypromowali ten spos\u00f3b rekreacji dzi\u0119ki np. Yamakasi<\/em> i nadali mu nazw\u0119, ale technika szybkiego spierdalania jest znana od pocz\u0105tk\u00f3w ludzko\u015bci (Francuzi tylko opanowali j\u0105 do perfekcji hehe). Gdy tak teraz o tym pisz\u0119, to nawet zrobi\u0142o mi si\u0119 troch\u0119 sentymentalnie i cho\u0107 Mirror\u2019s Edge<\/em> pojawi\u0142 si\u0119 ju\u017c d\u0142ugo p\u00f3\u017aniej, w czasach, gdy mia\u0142em ju\u017c brzuch od piwa i zakwasy po jednym treningu na si\u0142ce lub meczu w kosza. To z przyjemno\u015bci\u0105 zagrywa\u0142em si\u0119 w tego szpila i czu\u0142em si\u0119 znowu jak gnojek biegaj\u0105cy po dachach. <\/span><\/p>\n

\"Mirror's<\/a><\/p>\n

Pierwszy etap to typowe szkolenie, uczymy si\u0119 wszystkich potrzebnych umiej\u0119tno\u015bci i mamy mo\u017cliwo\u015b\u0107, by eksperymentowa\u0107. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 umiej\u0119tno\u015bci mo\u017cna \u0142\u0105czy\u0107, je\u015bli posiadamy ma\u0142pi refleks. Szybko\u015b\u0107 jest tu kluczowa, bo wi\u0119kszo\u015b\u0107 gry opiera si\u0119 na ucieczce, wspinaniu i szukaniu wyj\u015bcia z pomieszcze\u0144. Budowa poziom\u00f3w jest raczej liniowa, ale daje troch\u0119 swobody w drodze do celu. Dzi\u0119ki temu nie czujemy, \u017ce biegniemy po rynnie jak w Final Fantasy XIII<\/em>. Poza tym, ka\u017cdy etap jest na tyle r\u00f3\u017cnorodny, \u017ce nie nudzimy si\u0119, a raczej z ka\u017cdym kolejnym czujemy si\u0119 pewniej. T\u0119 gr\u0119 mo\u017cna okre\u015bli\u0107 zwrotem: \u201eEasy to learn, hard to master\u201d, cho\u0107 standardowe ustawienie skoku pod L1 by\u0142o dla mnie dziwne. Jednak mo\u017cemy to zmieni\u0107 w ustawieniach. Mamy tez sterowanie \u017cyroskopem, ale machanie padem jako\u015b mi nie podesz\u0142o i jest ma\u0142o precyzyjne, ale istnieje taka opcja. Na pocz\u0105tku normalne jest pomylenie skoku z atakiem lub delikatnym l\u0105dowaniem, wynika to z faktu, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 najcz\u0119\u015bciej u\u017cywanych akcji jest przypisana do bumper\u00f3w i trigger\u00f3w. Potrzeba chwili obycia, by w krytycznym momencie nie dosta\u0107 zawiechy m\u00f3zgu i w panice nie nacisn\u0105\u0107 z\u0142ego przycisku. Co i tak zdarzy wam si\u0119 do\u015b\u0107 cz\u0119sto, szczeg\u00f3lnie w ferworze walki. Ale jak pisa\u0142em, po pierwszym lub drugim etapie b\u0119dziecie \u015bmiga\u0107 szybciej, ni\u017c Hajto przez przej\u015bcia dla pieszych. Jednak poziom mistrzowski jest wymagany tylko w dodatkowych czas\u00f3wkach. Fabu\u0142a, niezale\u017cnie od poziomu, to raczej sielanka. Nie licz\u0105c tylko ostatniego etapu na trudnym. Rozgrywa (mi osobi\u015bcie) przywo\u0142uje w swojej prostocie czasy automatowego grania i gry, w kt\u00f3rych wszystko jest zrozumia\u0142e ju\u017c po chwili. Mo\u017ce nie w kwestii sterowania, ale bardziej celu. Bo tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce naszym celem jest bieg, tylko i a\u017c. Biegamy po \u015bcianach, skaczemy pomi\u0119dzy wie\u017cowcami i odbijamy si\u0119 od przeszk\u00f3d niczym Ksi\u0105\u017c\u0119 Persji. Ci\u0105gle wy\u017cej, ci\u0105gle do przodu, nie zwa\u017caj\u0105c na wysoko\u015bci i trudno\u015bci. B\u0142\u0105d lub zatrzymanie oznacza \u015bmier\u0107, gra bardzo umiej\u0119tnie generuje w graczu uczucie pr\u0119dko\u015bci i adrenalin\u0119, jest przy tym niesamowicie immersyjna. A sam design jest naszym przyjacielem. Nasza protagonistka posiada tzw. \u201erunner vision\u201d, czyli co\u015b w stylu sz\u00f3stego zmys\u0142u, kt\u00f3ry czerwonym kolorem pod\u015bwietla optymaln\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. Oczywi\u015bcie cz\u0119sto s\u0105 inne drogi, ale podczas pierwszego przej\u015bcia jest to du\u017ce u\u0142atwienie, kt\u00f3re dodatkowo bardzo dobrze jest zrealizowane w \u015bwiecie gry. Ot\u00f3\u017c miejsce akcji, to niemal utopijnie miasto przysz\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rym przest\u0119pczo\u015b\u0107 praktycznie nie istnieje, a rz\u0105d sprawuje totalitarn\u0105 kontrol\u0119 nad obywatelami. Wszystko jest futurystyczne i sterylne jednocze\u015bnie. Niczym projekty na wystawach architektury nowoczesnej dla ludzi, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 w domach ze szk\u0142a i ubieraj\u0105 si\u0119 jak Jared Leto. Miasto jest nowoczesne, ale i praktycznie pozbawione \u017cycia, co doskonale wsp\u00f3\u0142gra z fabu\u0142\u0105 i motywem przewodnim, jakim jest \u017cycie na \u201ekraw\u0119dzi lustra\u201d. <\/span><\/p>\n