{"id":8624,"date":"2020-04-12T15:12:22","date_gmt":"2020-04-12T13:12:22","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=8624"},"modified":"2024-09-29T15:51:01","modified_gmt":"2024-09-29T13:51:01","slug":"project-zero","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=8624","title":{"rendered":"Project Zero"},"content":{"rendered":"
<\/div>

By\u0142 \u015brodek nocy. Niczym zahipnotyzowane dziecko patrzy\u0142em si\u0119 w powoli p\u0142yn\u0105ce literki napis\u00f3w ko\u0144cowych. Oczy by\u0142y przekrwione od niewyspania, sk\u00f3ra na r\u0119kach wygl\u0105da\u0142a jak wierzchnia warstwa porcji roso\u0142owej kurczaka, a blada cera na twarzy zdawa\u0142a si\u0119 jasno wizualizowa\u0107 to, czego nie mog\u0142em wybe\u0142kota\u0107 s\u0142owami. W pierwszym momencie wygl\u0105da\u0142em jakbym zobaczy\u0142 ducha, jednak przygl\u0105daj\u0105c si\u0119, sprawny obserwator m\u00f3g\u0142 ujrze\u0107 lekko podniesione k\u0105ciki na ustach. Tak, by\u0142em szcz\u0119\u015bliwy, \u017ce ten koszmar si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Przeszed\u0142em Project Zero. Wsta\u0142em spocony z siedziska, powolnym krokiem zmierzaj\u0105c ku komodzie. D\u017awi\u0119k skrzypi\u0105cych drzwiczek obudzi\u0142 moj\u0105 dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra p\u00f3\u0142przytomnym g\u0142osem spyta\u0142a ,,Co ty robisz?\u201d. W tym samym czasie, dr\u017c\u0105cymi d\u0142o\u0144mi na poziomie zbli\u017conym najni\u017cszej ,,mocy\u201d wibratora, chwyci\u0142em za stary, zakurzony aparat \u2013 odpowiadaj\u0105c \u2013 ,,Ko-ko-kochanie\u2026 id\u0119 zapolowa\u0107 na duchy\u201d.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Partnerka prawdopodobnie nie us\u0142ysza\u0142a co mia\u0142em na my\u015bli, oznajmuj\u0105c abym ubra\u0142 si\u0119 ciep\u0142o. Nie mia\u0142o to wi\u0119kszego znaczenia. Wyszed\u0142em ju\u017c z domu, a od tego momentu ju\u017c nie by\u0142o powrotu. Albo by\u0142a taka mo\u017cliwo\u015b\u0107, ale tanie has\u0142a z horror\u00f3w wbi\u0142y mi si\u0119 zbyt g\u0142\u0119boko do g\u0142owy. G\u0142owy zape\u0142nionej koszmarnymi wspomnieniami z zako\u0144czonej przed chwil\u0105 produkcji, kt\u00f3ra tajemnicz\u0105 si\u0142\u0105 ci\u0105gnie mnie do niezbadanych zakamark\u00f3w ludzkiej psychiki, w poszukiwaniu zjawisk nadprzyrodzonych. <\/span><\/p>\n

Po godzinnej w\u0119dr\u00f3wce, kiedy miasto dawa\u0142o oznaki martwej ciszy, b\u0119d\u0105c w g\u0142\u0119bokim \u015bnie \u2013 stan\u0105\u0142em rozkrokiem przy zardzewia\u0142ej furtce niczym Simon, potomek rodu Belmont w grze Castlevania. Tylko zamiast sk\u00f3rzanego bicza, mia\u0142em aparat, a zamiast upiornego zamku by\u0142 miejski cmentarz. Z udawanym grymasem m\u0119sko\u015bci, kopn\u0105\u0142em z ca\u0142ych si\u0142 furtk\u0119 tak, aby z pewno\u015bci\u0105 w pierwszej kolejno\u015bci z\u0142ama\u0107 sobie nog\u0119, a p\u00f3\u017aniej dopiero wywnioskowa\u0107, \u017ce gruby \u0142a\u0144cuch otulaj\u0105cy kraty nie pojawi\u0142 si\u0119 bez przyczyny. Kulej\u0105c niczym zbity pies, zdecydowa\u0142em si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 wzd\u0142u\u017c d\u0142ugiego muru, na ko\u0144cu kt\u00f3rego rozpo\u015bciera\u0142a si\u0119 druciana siatka, z klasycznym rozerwaniem \u2013 przez kt\u00f3re oczywi\u015bcie przeszed\u0142em. Cmentarz, kt\u00f3ry wygl\u0105da\u0142 za dnia w miar\u0119 przytulnie, w nocy straszy\u0142 niemal ka\u017cdym nagrobkiem, drzewem i wiewi\u00f3rk\u0105 na drzewie, kt\u00f3ra poruszy\u0142a si\u0119 o centymetr. W dodatku by\u0142a jesie\u0144. Ka\u017cdy krok w g\u0142\u0119bi tego ponurego miejsca i ka\u017cdy podmuch wiatru, sprawia\u0142y szelest tych wysuszonych, cholernych li\u015bci. A mo\u017ce to duchy zmar\u0142ych, obserwuj\u0105cych nieproszonego go\u015bcia? \u2013 Jakim w tym momencie by\u0142em.<\/span><\/p>\n

\"Project<\/a><\/span><\/p>\n

Ksi\u0119\u017cycowe \u015bwiat\u0142o odbijaj\u0105ce si\u0119 od nagrobk\u00f3w i zapalone znicze z ta\u0144cz\u0105cym na wietrze p\u0142omieniem, by\u0142y jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em o\u015bwietlenia w terenie opanowanym przez g\u0119sty mrok. I przez duchy, kt\u00f3re z pewno\u015bci\u0105 lewitowa\u0142y za moimi plecami. Ob\u0142\u0105kanie szybko przemieni\u0142o si\u0119 w szale\u0144stwo, kiedy ujrza\u0142em z daleka posta\u0107 kl\u0119kaj\u0105c\u0105 nad nagrobkiem. Przygotowa\u0142em aparat, w\u0142\u0105czy\u0142em na tryb nocny, sprawdzaj\u0105c po raz setny, czy bateryjka na wy\u015bwietlaczu wskazuje 3 kreski. Duch mia\u0142 t\u0142uste, zapuszczone w\u0142osy, d\u0142ug\u0105 wyblak\u0142\u0105 sukni\u0119 i z pewno\u015bci\u0105 zabrudzone paznokcie. Ca\u0142y czas to co\u015b charcza\u0142o pod nosem, sprawiaj\u0105c u mnie ciarki o nasileniu zbli\u017conym do czwartego poziomu skali Richtera. Przy\u0142o\u017cy\u0142em ,,g\u0142\u00f3wn\u0105 bro\u0144\u201d do przera\u017conych oczu, zwi\u0119kszaj\u0105c jego si\u0142\u0119 za pomoc\u0105 wbudowanego flesza. ,,Jak dostanie strza\u0142a, to ino roz!\u201d wyszepta\u0142em do siebie, przeczuwaj\u0105c zjaw\u0119 z ni\u017cszej p\u00f3\u0142ki. Nagle cia\u0142o cmentarnej baby odwr\u00f3ci\u0142o si\u0119 w moim kierunku, ukazuj\u0105c swoje wstr\u0119tne, pomarszczone lico z wy\u0142upiastymi oczami. Dla pewno\u015bci wystrzeli\u0142em b\u0142yskawicznie seri\u0119 zdj\u0119\u0107, a o\u015blepiaj\u0105cy b\u0142ysk flesza zrobi\u0142 robot\u0119. Po ca\u0142ym cmentarzu rozleg\u0142y si\u0119 poj\u0119kiwania ,,Mooojee oczyy! Mooojeeee oczyyyy!\u201d, kt\u00f3re z miejsca przeszywa\u0142y ca\u0142e cia\u0142o, od g\u0142owy, poprzez jajca, na stopach ko\u0144cz\u0105c. By\u0142em pewny swego sukcesu. By\u0142em pewny, \u017ce zrobi\u0119 jeszcze par\u0119 ostatnich zdj\u0119\u0107 wstr\u0119tnego ryjca w obiektywie aparatu, a duch zostanie przep\u0119dzony na zawsze. A\u017c tu nagle\u2026 jak nie dosta\u0142em przez \u0142eb reklam\u00f3wk\u0105 z Biedronki! Upad\u0142em i zakr\u0119ci\u0142o mi si\u0119 w g\u0142owie. Ma\u0142o tego, dupa zacz\u0119\u0142a bole\u0107, a duch przem\u00f3wi\u0142 ludzkim g\u0142osem: ,,Co ty wyrabiasz, pieronie jeden! Ta m\u0142odzie\u017c dzisiejsza! Nie mo\u017cna w spokoju czy\u015bci\u0107 nagrobk\u00f3w! Poszed\u0142 won mi, ale ju\u017c!\u201d.<\/span><\/p>\n

Seria Project Zero lub jak kto woli Fatal Frame zosta\u0142a zapocz\u0105tkowana w 2002 r. na PlayStation 2, aby p\u00f3\u017aniej wskoczy\u0107 na Xboxa w wersji rozbudowanej (nowe duchy, stroje, dodatkowe zako\u0144czenie i poziom trudno\u015bci). Gra opowiada o losach rodze\u0144stwa Hanasaki i zaczyna si\u0119, gdy starszy brat imieniem Mafuyu odwiedza opuszczon\u0105 rezydencj\u0119 w poszukiwaniu swojego mentora, popularnego pisarza. Po niewyja\u015bnionych okoliczno\u015bciach zagini\u0119cia ch\u0142opaka, jego starsza siostra Miku postanawia dowiedzie\u0107 si\u0119, co dok\u0142adnie si\u0119 sta\u0142o. Faktem godnym odnotowania jest opowiadanie historii poprzez gameplay, bowiem przez pierwsze minuty wcielamy si\u0119 w braciszka, a tw\u00f3rcy narzucaj\u0105 czarno-bia\u0142y filtr na ekran, co dodaje grze klimatu ju\u017c od pierwszego zetkni\u0119cia z padem. Dopiero p\u00f3\u017aniej sterujemy m\u0142odocian\u0105 studentk\u0105 doprowadzaj\u0105c histori\u0119 do zaskakuj\u0105cego fina\u0142u. Smaczku ca\u0142emu wydarzeniu dodaje metoda promocji, kt\u00f3r\u0105 pos\u0142u\u017cono si\u0119 w Ameryce. Bazuje ona na legendach posiad\u0142o\u015bci rodziny Himuro, kt\u00f3ra obecnie znajduje si\u0119 na obrze\u017cach Tokio, a tak\u017ce pewnej folklorowej opowiastki o \u0142kaj\u0105cym drzewie. Nie wdaj\u0105c si\u0119 w szczeg\u00f3\u0142y, mog\u0119 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 powiedzie\u0107, \u017ce zawarte w grze japo\u0144skie legendy, przes\u0105dy, rytua\u0142y, duchy i zdarzenia s\u0105 zbyt nieprawdopodobne, aby bazowa\u0142y na faktach. Dlatego has\u0142a na pude\u0142kach z gr\u0105, jak i w samej produkcji z dopiskiem ,,based on a true story\u201d, mo\u017cna bra\u0107 pod swoist\u0105 form\u0119 taniej promocji, ni\u017c czego\u015b wartego uwagi.<\/span><\/p>\n

\"Project<\/a><\/span><\/p>\n

Omawiana ods\u0142ona wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 czym\u015b innym. W dobie takich film\u00f3w jak The Ring, czy Ju-on, g\u0142\u00f3wny re\u017cyser serii Makoto Shibata postawi\u0142 sobie za cel stworzenie horroru w podobnej atmosferze, przekonuj\u0105c zesp\u00f3\u0142 o tym, \u017ce im gra b\u0119dzie straszniejsza tym stanie si\u0119 popularniejsza. Teraz wiemy, \u017ce nie do ko\u0144ca to si\u0119 uda\u0142o \u2013 je\u017celi postawi\u0107 popularno\u015b\u0107 Project Zero w szranki z Silent Hillem. Jednak osobn\u0105 kwesti\u0105 jest ju\u017c podej\u015bcie do samego straszenia. Tam, gdzie w innych grach trzeba by\u0142o zdzieli\u0107 maszkar\u0119 z zardzewia\u0142ej rurki i chowa\u0107 si\u0119 po szafkach, tak tutaj \u2013 o zgrozo \u2013 straszyd\u0142a wyst\u0119puj\u0105 tylko i wy\u0142\u0105cznie w postaci niematerialnej. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, s\u0105 duchami. Innowacyjny system wprowadzony przez ludzi z Tecmo polega\u0142 na robieniu zdj\u0119\u0107 owym duchom za pomoc\u0105 Camera Obscura, aparatu fotograficznego posiadaj\u0105cego zdolno\u015b\u0107 przep\u0119dzania czystego z\u0142a i uwalniania dusz zmar\u0142ych. Widok w obiektywie omawianego aparatu z perspektywy FPP wraz z nacieraj\u0105cym duchem sprawdza si\u0119 tutaj doskonale stawiaj\u0105c gracza w niecodziennej sytuacji i wrzucaj\u0105c w zupe\u0142nie inny wymiar strachu. Kiedy to nie mo\u017cemy odwr\u00f3ci\u0107 wzroku od maszkary, uciekaj\u0105c gdzie pieprz ro\u015bnie. I musz\u0119 to powiedzie\u0107 wprost. Od czas\u00f3w premierowej cz\u0119\u015bci Silent Hill, dawno nie czu\u0142em tak wyj\u0105tkowej atmosfery i nasilenia du\u017cej dawki strachu skondensowanej w do\u015b\u0107 kr\u00f3tkiej rozgrywce. W\u0142os je\u017cy\u0142 mi si\u0119 na sk\u00f3rze, a ciarki przeszywa\u0142y ca\u0142e cia\u0142o za ka\u017cdym razem, kiedy posta\u0107 widmo w\u0119drowa\u0142a w tle, ,,Kacperek\u201d wyskoczy\u0142 przed obiektywem, czy zwyk\u0142y neutralny duch pojawi\u0142 si\u0119 na kilka sekund. Momentalnie podnosi\u0142o ci\u015bnienie, a serce stawa\u0142o w gardle.<\/span><\/p>\n

,,Zero\u201d straszy w bardzo dobry, paskudny i zaskakuj\u0105cy spos\u00f3b. Ca\u0142y czas buduje wok\u00f3\u0142 naszej postaci odpowiedni\u0105 aur\u0119 niepewno\u015bci. Zaczynaj\u0105c od dobrego ud\u017awi\u0119kowienia, jak przera\u017caj\u0105cy motyw muzyczny w \u015bwi\u0105tyni, szama\u0144skie przywo\u0142ania, poj\u0119kiwanie duch\u00f3w (My eyeees!), ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 dyszenie, niewidzialne kroki biegn\u0105cego dziecka w korytarzu; po duszne pomieszczenia rezydencji, powykr\u0119cane cia\u0142a duch\u00f3w, spos\u00f3b narracyjny opowiadanej historii, pod\u0142e ustawienie kamery i same momenty strasz\u0105ce. W\u0142a\u015bnie widok z Camera Obscura, g\u0119sty klimat, wraz z fragmentami typu ,,jump-scare\u201d graj\u0105 tutaj pierwsze skrzypce. Widok turlaj\u0105cej si\u0119 (uci\u0119tej) g\u0142owy po schodach, aby p\u00f3\u017aniej zacz\u0119\u0142a lewitowa\u0107 w nasz\u0105 stron\u0119 \u2013 to tylko pocz\u0105tek. Zjawa spadaj\u0105ca z balkonu, kobieta z zakrwawionymi oczami pojawiaj\u0105ca si\u0119 na u\u0142amek sekundy, duch wyskakuj\u0105cy za naszymi plecami kiedy otwieramy drzwi albo czo\u0142gaj\u0105cy si\u0119 spod schod\u00f3w (brrr), czy elementy otoczenia \u2013 poruszaj\u0105ca si\u0119 skrzynia, jakby co\u015b by\u0142o w \u015brodku, nawiedzone lampiony ko\u0142ysz\u0105ce si\u0119 na sznurze, podnoszone wieko studni, czy posta\u0107 we mgle, kt\u00f3ra okazuje si\u0119\u2026 stoj\u0105cym zgaszonym lampionem. Upiorne duchy to kolejny sk\u0142adnik bazowy, kt\u00f3ry nie pozwala spa\u0107 po sko\u0144czonej sesji. Lewituj\u0105ce ,,prze\u015bcierad\u0142a\u201d z wstr\u0119tnym ryjcem, cz\u0142api\u0105ce dziadygi z d\u0142ugimi r\u0119kami, czy sympatyczne kobitki lewituj\u0105ce do ty\u0142u z wykr\u0119con\u0105 g\u0142ow\u0105 i zapuszczonymi w\u0142osami. Dorzu\u0107my do tego perfidne straszaki, kiedy w ciasnym pomieszczeniu musimy za pomoc\u0105 aparatu znale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o niepokoj\u0105cych ,,sygna\u0142\u00f3w\u201d, a kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 w postaci ducha zaczepionego na suficie. A otrzymamy \u2013 i m\u00f3wi\u0119 tutaj bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci \u2013 horror, kt\u00f3ry intensywno\u015bci\u0105 i sposobem straszenia przypomina, a niekiedy przewy\u017csza dokonania Silent Hill z 1999 r.<\/span>
\nChocia\u017c zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce tutaj jest efekt ,,pierwszego kontaktu\u201d i mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119, \u017ce nowy wymiar strachu nie b\u0119dzie smakowa\u0107 tak samo w kolejnych ods\u0142onach. Dlatego czytelniku, je\u017celi podnosisz brew ze zdziwienia, wymrukuj\u0105c pod nosem ,,Przecie\u017c jedynka nie jest taka straszna\u201d, to wiedz, \u017ce jest to moje pierwsze spotkanie z Project Zero.<\/span><\/p>\n

\"Project<\/a><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n\n\n\n
\n

\"Project<\/a><\/em>Strategia geopolityczna sprawi\u0142a, \u017ce wygl\u0105d g\u0142\u00f3wnej bohaterki gry r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 w zale\u017cno\u015bci od regionu. W japo\u0144skiej wersji Miku jest przestraszon\u0105 siedemnastoletni\u0105 dziewczyn\u0105 w mundurku szkolnym. Podczas gdy japo\u0144scy gracze wydaj\u0105 si\u0119 preferowa\u0107 postacie podobne do dzieci, w USA i Europie gracze zdecydowanie wol\u0105 doros\u0142e postaci. Poniewa\u017c wp\u0142yn\u0119\u0142oby to na sukces gry, zdecydowano, \u017ce dla zachodniej widowni Miku powinna mie\u0107 oko\u0142o dwudziestki, mie\u0107 zachodnie rysy twarzy i nie nosi\u0107 oryginalnego japo\u0144skiego mundurka szkolnego, przez co mo\u017ce wygl\u0105da\u0107 na zbyt m\u0142od\u0105. W wersji PAL\/NTSC dziewczyna nosi czerwon\u0105 koszul\u0119 pod bia\u0142\u0105 bluzk\u0105, a jej rysy twarzy s\u0105 bardziej realistyczne i bardziej zachodnie ni\u017c w japo\u0144skiej wersji (preferuj\u0105ca anime). R\u00f3wnie\u017c jej g\u0142os zosta\u0142 zmodyfikowany w zale\u017cno\u015bci od typu.<\/em><\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Rozgrywka lawiruje ostro\u017cnie mi\u0119dzy pojedynkami z lewituj\u0105cymi pokrakami w nawiedzonym domostwie, a prostymi zagadkami. Z pozoru prostymi, bo kiedy doszed\u0142em do drzwi zablokowanymi okr\u0119giem ,,japo\u0144skich znak\u00f3w\u201d, kt\u00f3re r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 miedzy sob\u0105 tak samo, jak r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 chi\u0144scy obywatele; w mojej g\u0142owie zapuka\u0142 go\u015bciu wykrzykuj\u0105c ,,Surprise Motherfu**er!\u201d. Na szcz\u0119\u015bcie \u0142amig\u0142\u00f3wka wygl\u0105da\u0142a tylko na trudn\u0105. Przy tym uwypuklaj\u0105c jedn\u0105 z wad produkcji. Odnosi\u0142em wra\u017cenie, \u017ce tw\u00f3rcy zbyt cz\u0119sto powielaj\u0105 schematy, daj\u0105c po prostu takie same zagadki tylko w coraz trudniejszej ods\u0142onie. Jedna polega\u0142a na wbijaniu czterech symboli w odpowiedniej kolejno\u015bci, druga kaza\u0142a przesuwa\u0107 p\u0142ytki z oznaczeniami w zakresie kilku ruch\u00f3w, a kolejna bazowa\u0142a na fotograficznej pami\u0119ci \u2013 kiedy trzeba by\u0142o odnale\u017a\u0107 miejsce wskazane na urywku zdj\u0119cia. Gra raczej zagadkami nie stoi, wysuwaj\u0105c na pierwszy plan eksploracj\u0119 i obszern\u0105 tre\u015b\u0107 zbieranych notatek domownik\u00f3w. No i starcia z duchami przechodz\u0105cymi przez \u015bciany. Jak wygl\u0105da zatem creme de la creme opisywanej gry? Przej\u015bcie z TPP na widok FPP trzymanej przez Miku Camera Obscura zawsze wzbudza dreszczyk emocji, kiedy pojawi si\u0119 duch. Obiektyw aparatu posiada pole centralne i to tutaj musimy zmie\u015bci\u0107 upiorne lico oponenta. Im d\u0142u\u017cej \u015bledzimy go w okr\u0119gu, tym wi\u0119ksze obra\u017cenia otrzyma, a\u017c do punktu ,,Zero\u201d (kolorowa po\u015bwiata) kiedy to duchowi obrywa si\u0119 atakiem krytycznym. M\u00f3wi\u0105c dosadnie, im bli\u017cej jest przeciwnik tym lepiej. A im bli\u017cej jest nas, tym wi\u0119cej robimy w pory. I tak spirala strachu zatacza ko\u0142o i nakr\u0119ca do zbyt wczesnego wy\u0142\u0105czenia konsoli. Przeciwnik\u00f3w jest wystarczaj\u0105ca ilo\u015b\u0107, a ka\u017cdy wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 cechami szczeg\u00f3lnymi. S\u0105 duchy szybkie, cz\u0119sto znikaj\u0105ce, atakuj\u0105ce z zaskoczenia lub czo\u0142gaj\u0105ce si\u0119 po pod\u0142odze. Za zbierane dusze (Spirit Points), robienie fotografii neutralnym duchom (pojawiaj\u0105 si\u0119 na kilka sekund), odkrywanie p\u00f3l tajemniczej energii; mo\u017cemy udoskonali\u0107 fotograficzne narz\u0119dzie mordu. Upgrade\u2019y to m.in spowolnienie, zatrzymanie, odepchni\u0119cie lub ujawnienie ducha, kt\u00f3ry jest niewidzialny. Po drodze znajdziemy r\u00f3wnie\u017c specjalne filmy, kt\u00f3re wzmacniaj\u0105 moc, a tak\u017ce Stone Mirror jako przedmiot aktywuj\u0105cy wspomniane wcze\u015bniej ulepszenia aparatu i stawiaj\u0105cy protagonistk\u0119 na nogi w przypadku utraty ca\u0142ej energii.<\/span><\/p>\n

\"Project<\/a><\/span><\/p>\n

W dniu premiery gra wygl\u0105da\u0142a dobrze, i by\u0142oby pewnie lepiej gdyby nie fakt wydania przez Konami drugiej cz\u0119\u015bci Silent Hill w poprzednim roku. Troch\u0119 dwie inne ligi. Project Zero zaskakuje z pewno\u015bci\u0105 doskonale ustawionymi uj\u0119ciami zawieszonej w pomieszczeniach kamery. Lawiruje ona mi\u0119dzy szczebelkami drewnianych okien, ustawia si\u0119 za plecami bohaterki, kiedy ta otwiera kolejne drzwi, perfekcyjnie zmienia po\u0142o\u017cenie i ukazuje ponownie odwiedzany teren z r\u00f3\u017cnych perspektyw. Jak dla mnie jest cichym bohaterem opisywanej gry. Technicznie nie ma mowy o loadingach, ka\u017cde drzwi otwierane s\u0105 przez Miku na bie\u017c\u0105co, skrywaj\u0105c przy tym lekk\u0105 nutk\u0119 tajemniczo\u015bci i zarazem strachu. Trzymana przez posta\u0107 latarka dobrze rysuje cienie na \u015bcianach (szczeg\u00f3\u0142owe cienie drewnianych element\u00f3w konstrukcyjnych, czy \u015bwiec stoj\u0105cych na stole), zawieszone lampiony mo\u017cna poruszy\u0107, kiedy si\u0119 na nie wchodzi, a w lustrze wida\u0107 dok\u0142adne odbicie bohaterki i otoczenia, nakre\u015blaj\u0105c kolejny detal \u2013 lekko faluj\u0105ce w\u0142osy, kiedy posta\u0107 si\u0119 porusza. Gra dzia\u0142a zaskakuj\u0105co p\u0142ynnie, a snop \u015bwiat\u0142a latarki mo\u017cemy dowolnie przemieszcza\u0107 za pomoc\u0105 prawej ga\u0142ki kontrolera. <\/span><\/p>\n

Za powy\u017cszymi nie id\u0105 w parze pewne archaizmy. Dziewczyna porusza si\u0119 z gracj\u0105 drewnianego kloca, a ka\u017cde przej\u015bcie mi\u0119dzy nowymi kadrami mo\u017ce doprowadzi\u0107 do niekontrolowanego sza\u0142u, kiedy to wychylaj\u0105c ga\u0142k\u0119 pada do przodu, nagle po zmianie perspektywy, dziewcz\u0119 lezie do ty\u0142u. Projekt ma\u0142ych rozmiar\u00f3w rezydencji skrywa ponure ukryte pomieszczenia za \u015bcian\u0105, d\u0142ugie korytarze z rozwieszonymi sznurami, pokoje z japo\u0144skimi parawanami, ogrody z upiornymi drzewami i zalane groty podziemne. Cz\u0119sto wracamy si\u0119, odwiedzaj\u0105c ponownie te same pomieszczenia, co sprytnie wykorzystali tw\u00f3rcy, wrzucaj\u0105c do kodu pewn\u0105 dawk\u0119 losowo\u015bci pojawiaj\u0105cych si\u0119 duch\u00f3w i zaplanowane skrypty jump-scare\u2019\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Rozgrywka pomimo cz\u0119stych safe point\u00f3w pod koniec gry robi si\u0119 do\u015b\u0107 trudna. Znajdujemy mniejsz\u0105 ilo\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w leczniczych, napotkane duchy s\u0105 coraz trudniejsze (wyst\u0119puj\u0105 w wi\u0119kszej ilo\u015bci ni\u017c jeden!) i mo\u017cemy dozna\u0107 tak zwanego \u017cycia na kraw\u0119dzi. Kiedy to zar\u00f3wno ze strachu, jak i wzrastaj\u0105cego wyzwania biegniemy do najbli\u017cszego punktu zapisu rozgrywki, modl\u0105c si\u0119 aby \u017caden ,,Kacperek\u201d nie wyszed\u0142 z pobliskiej \u015bciany.<\/span><\/p>\n

\"Project<\/a><\/span><\/p>\n

Project Zero\/Fatal Frame przywr\u00f3ci\u0142 wspomnienia, kt\u00f3re drzema\u0142y we mnie przez wiele lat od pami\u0119tnego uko\u0144czenia Silent Hill. Tutaj strach dotyka niemal twoich d\u0142oni, obmacuje ca\u0142e cia\u0142o w poszukiwaniu s\u0142abo\u015bci, wdra\u017ca si\u0119 z si\u0142\u0105 wiert\u0142a w b\u0119benki uszne i atakuje zmys\u0142y g\u0119stym klimatem od samego pocz\u0105tku do ko\u0144ca. I tylko szkoda, \u017ce podobie\u0144stwa na tym si\u0119 ko\u0144cz\u0105. Bo Silent Hill mia\u0142 ciekawsz\u0105 fabu\u0142\u0119, obszerniejsze miejsc\u00f3wki i elektryzuj\u0105c\u0105 muzyk\u0119. Tutaj czu\u0107, \u017ce to pierwsza ods\u0142ona. Obstawiam, \u017ce kolejna cz\u0119\u015b\u0107 wyeliminuje wszystkie mankamenty, staj\u0105c si\u0119 ju\u017c Must-Playem. Je\u017celi to tw\u00f3j pierwszy raz, zapewniam, b\u0119dziesz ci\u0119\u017cko zastanawia\u0142 si\u0119 nad odpaleniem konsoli w nocy.<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By\u0142 \u015brodek nocy. Niczym zahipnotyzowane dziecko patrzy\u0142em si\u0119 w powoli p\u0142yn\u0105ce literki napis\u00f3w ko\u0144cowych. Oczy by\u0142y przekrwione od niewyspania, sk\u00f3ra na r\u0119kach wygl\u0105da\u0142a jak wierzchnia warstwa porcji roso\u0142owej kurczaka, a blada cera na twarzy zdawa\u0142a si\u0119 jasno wizualizowa\u0107 to, czego nie mog\u0142em wybe\u0142kota\u0107 s\u0142owami. W pierwszym momencie wygl\u0105da\u0142em jakbym zobaczy\u0142 … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":8620,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1195,4,1192,1243],"tags":[941,74,178,868,75,312,1152,981,915],"coauthors":[521],"class_list":["post-8624","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-microsoft","category-recenzje","category-retro","category-sony","tag-941","tag-fatal-frame","tag-horror","tag-koei-tecmo","tag-project-zero","tag-przygoda","tag-recenzja","tag-survival-horror","tag-warto-zagrac","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8624","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8624"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":289712,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8624\/revisions\/289712"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8620"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8624"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=8624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}