{"id":9772,"date":"2020-05-14T11:00:14","date_gmt":"2020-05-14T09:00:14","guid":{"rendered":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=9772"},"modified":"2022-03-25T19:04:35","modified_gmt":"2022-03-25T17:04:35","slug":"najlepsze-soundtracki-z-gier-na-nintendo-64","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/shinigami.pl\/?p=9772","title":{"rendered":"Najlepsze soundtracki z gier na Nintendo 64"},"content":{"rendered":"
<\/div>

Nintendo 64 w sferze d\u017awi\u0119kowej przegrywa\u0142o z konkurencj\u0105, z powodu braku pojemnego no\u015bnika, co wymusza\u0142o kompresj\u0119 plik\u00f3w lub wr\u0119cz ich wycinanie, oraz braku dedykowanego sound chipa. Nie oznacza to jednak, \u017ce na tej konsoli brakowa\u0142o gier z godn\u0105 zapami\u0119tania muzyk\u0105, oj nie.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

W gry na Nintendo 64 gra\u0142em du\u017co, a mo\u017ce i nawet bardzo du\u017co. Cho\u0107 gra\u0142em wcze\u015bniej na Pegasusie i Amidze 500, to dopiero N64 na dobre wci\u0105gn\u0119\u0142o mnie w gry wideo \u2013 pasj\u0119, kt\u00f3rej nie odpu\u015bci\u0142em do dzisiaj, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Efektem ubocznym tego stanu rzeczy jest to, \u017ce przez wiele lat by\u0142em jej betonowym fanbojem, ale nie martwcie si\u0119 \u2013 wyros\u0142em z tego lata temu (a drug\u0105 moj\u0105 ulubion\u0105 gr\u0105 w og\u00f3le nie jest gra z N64, a pewien hit z PlayStation). Mimo wszystko moja mi\u0142o\u015b\u0107 do gier na N64 nie os\u0142ab\u0142a i lubi\u0119 do nich wraca\u0107 czy to my\u015blami, czy to \u201cpraktycznie\u201d: odpalaj\u0105c je od czasu do czasu, czy s\u0142uchaj\u0105c muzyczek z nich na YouTube. Kto nie przegapi\u0142 tytu\u0142u wpisu, ten wie, czego oczekiwa\u0107. Moim celem nie jest jednak stworzenie \u201ctop 10\u201d \u2013 mia\u0142em taki zamiar na pocz\u0105tku, ale serducho nie pozwala\u0142o mi umieszcza\u0107 pewnych gier nad innymi, dlatego poprzesta\u0142em na podzieleniu \u015bcie\u017cek d\u017awi\u0119kowych z gier na dwie grupy: soundtracki kt\u00f3re bardzo lubi\u0119 i te, kt\u00f3re kocham. Na pocz\u0105tek te \u201cniekochane\u201d.<\/span><\/p>\n

\n

Extreme G<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Ach, Acclaim. Wydawca nies\u0142awny z powodu kontrowersyjnych kampanii reklamowych (\u201cnazwij swoje dziecko Turok\u201d czy pr\u00f3by wykupywania reklam na nagrobkach) i BMX XXX, kt\u00f3re to zabiegi okaza\u0142y si\u0119 uciele\u015bnieniem has\u0142a \u201cton\u0105cy brzydko si\u0119 chwyta\u201d, bo jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej Acclaim i tak zbankrutowa\u0142o. Jednak pod koniec lat 90. wydawca ten ostro wspiera\u0142 Nintendo 64 swoimi grami robionymi przez podleg\u0142e mu studia, takie jak Iguana (studio w Teksasie oraz to w Wielkiej Brytanii) czy Probe. To drugie studio w\u0142a\u015bnie, te\u017c zlokalizowane w Wielkiej Brytanii, wyda\u0142o na \u015bwiat Extreme-G, futurystyczn\u0105 \u015bciga\u0142k\u0119, gdzie je\u017adzi\u0142o si\u0119 na przyk\u0142ad po olbrzymich rollercoasterowych zakr\u0119tasach\u2026 no i pru\u0142o si\u0119 do wroga ze znajdowanych broni. Extreme-G, jak i wydany p\u00f3\u017aniej sequel, r\u00f3\u017cni\u0142o si\u0119 klimatem od wi\u0119kszo\u015bci gier na N64, podobnie zreszt\u0105 jak i wiele innych gier Acclaimu na t\u0119 konsol\u0119, razem z Turokiem i Shadow Manem na czele \u2013 bogatsze tekstury, bardziej \u201cdoros\u0142a\u201d (czy te\u017c \u201cniespecjalnie cukierkowa\u201d) oprawa i w przypadku Extreme G muzyka, kt\u00f3r\u0105 chyba trzeba zaklasyfikowa\u0107 jako trance, a og\u00f3lniej mo\u017cna powiedzie\u0107 \u201ctechniawka\u201d \u2013 ch\u0142odny, futurystyczny soundtrack, idealnie skrojony na potrzeby gry.<\/span><\/p>\n

W\u0142a\u015bciwie to muzyka jest moim ulubionym aspektem tej gry \u2013 bo o ile w sam\u0105 gr\u0119 gra\u0142o si\u0119 nawet przyjemnie, to jednak nie by\u0142a na tyle wybitna, by wydawa\u0107 na ni\u0105 tyle kasy, ile kosztowa\u0142y wtedy gry na N64. Gr\u0119 posiada\u0142 kolega, w sumie jedyny jakiego mia\u0142em, kt\u00f3ry te\u017c posiada\u0142 N64 i do\u015b\u0107 cz\u0119sto wymienia\u0142 swoje gry u jakiego\u015b lokalnego handlarza, podczas gdy ja swoje kupowa\u0142em na sta\u0142e (i mam je do dzisiaj). Grali\u015bmy troch\u0119 w multi i w sumie tyle na temat gameplayu, natomiast utwory muzyczne jednak ze mn\u0105 ju\u017c zosta\u0142y \u2013 czego\u015b takiego w \u00f3wczesnym radiu czy telewizji nie puszczali, mog\u0142e\u015b to tylko zdoby\u0107 przegrywaj\u0105c kaset\u0119 Music Instructors od kolegi\u2026 I jeszcze ciekawostka: wspomniany kolega do\u015b\u0107 randomowo stwierdzi\u0142, \u017ce \u201cw Extreme-G da si\u0119 gra\u0107 jedn\u0105 r\u0119k\u0105\u201d, niestety udzieli\u0107 odpowiedzi na pytanie w jakich okoliczno\u015bciach dokona\u0142 tego odkrycia ju\u017c nie chcia\u0142.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Track 6<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Track 8<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Pilotwings 64<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Jeden z tytu\u0142\u00f3w startowych konsoli Nintendo 64. Gra stworzona przez Paradigm Entertainment mo\u017ce troch\u0119 zmyli\u0107, bo wcze\u015bniej ci ludzie zajmowali si\u0119 realistycznymi symulatorami dla klient\u00f3w biznesowych, ale odezwa\u0142o si\u0119 do nich Nintendo z pomys\u0142em na stworzenie gry, kt\u00f3ra b\u0119dzie pokazywa\u0107 moc nowego, jak\u017ce cudownego sprz\u0119tu. I Pilotwings 64 robi\u0142o w swoim czasie wra\u017cenie \u2013 a w szczeg\u00f3lno\u015bci Ma\u0142e Stany, rozleg\u0142a lokacja z wieloma zabawnymi szczeg\u00f3\u0142ami, gdzie mo\u017cna by\u0142o zar\u00f3wno wykonywa\u0107 misje koncentruj\u0105ce si\u0119 wok\u00f3\u0142 danego fragmentu mapy, jak i dla odmiany przeby\u0107 ca\u0142y miniaturowy kontynent na spr\u0119\u017cynowych butach. Bardzo sprawnie wysz\u0142o te\u017c przedstawianie r\u00f3\u017cnej pogody i pory dnia. Sama symulacja te\u017c nie by\u0142a taka znowu prosta i wymaga\u0142a do\u015b\u0107 dok\u0142adnego opanowania analogowego pada, gdzie \u2013 podobnie jak w Super Mario 64 \u2013 do sterowania na przyk\u0142ad lotni\u0105 wymagane by\u0142o lekkie zen, a do wystrzeliwania ludzika z armaty do celu trzeba by\u0142o czasem naprawd\u0119 sporo si\u0119 natrudzi\u0107. Punktacja na ko\u0144cu misji bywa\u0142a bezlitosna.<\/span><\/p>\n

Muzyka w grze jest w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w relaksuj\u0105ca, a przede wszystkim ta podczas etap\u00f3w z lotni\u0105. Skakanie na spr\u0119\u017cynkach jest nale\u017cycie radosne, natomiast muzyczka graj\u0105ca podczas grania Birdmanem \u2013 co jest specjalnym, bonusowym ficzerem, pozwalaj\u0105cym lata\u0107 sobie swobodnie po ca\u0142ej lokacji \u2013 jest, hm, cokolwiek erotyczna w swoim wyd\u017awi\u0119ku.<\/span><\/p>\n

Sam sp\u0119dzi\u0142em przy Pilotwings 64 kawa\u0142 czasu i zdoby\u0142em maksimum punkt\u00f3w w ka\u017cdej misji\u2026 opr\u00f3cz tej ostatniej na lotni, gdzie trzeba zrobi\u0107 trzy zdj\u0119cia i jeszcze idealnie wyl\u0105dowa\u0107. Do idealnej oceny brakuje mi jednego punktu i nie wiem, czy kiedykolwiek go zdob\u0119d\u0119. Ale mam plan pewnego pi\u0119knego dnia si\u0105\u015b\u0107 i pr\u00f3bowa\u0107 do skutku, w ko\u0144cu w ten spos\u00f3b przeszed\u0142em kilka trudnawych rzeczy w innych grach, ale o tym p\u00f3\u017aniej [update: uda\u0142o si\u0119 to na pocz\u0105tku 2018 roku].<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Lotnia<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Spr\u0119\u017cynobuty!<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Birdman<\/a><\/u><\/span><\/span> (ahem)<\/span><\/p>\n

\n

Turok 2<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Ach, Acclaim. Tym razem wydali produkt studia Iguana, kt\u00f3rzy wcze\u015bniej pope\u0142nili r\u00f3wnie\u017c pierwszego Turoka. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem studia by\u0142 Jeff Spangenberg, kt\u00f3ry par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej za\u0142o\u017cy\u0142 te\u017c mocno znan\u0105 firm\u0119: Retro Studios (a potem te\u017c stamt\u0105d odszed\u0142 i\u2026 szkoda gada\u0107 wi\u0119cej). Za pierwszymi dwoma tytu\u0142ami z tej serii sta\u0142 David Dienstbier. Turok 2 by\u0142 ostro promowanym tytu\u0142em, kreowanym na jedn\u0105 z dw\u00f3ch lokomotyw ci\u0105gn\u0105cych Nintendo 64 przez sezon \u015bwi\u0105teczny 1998 roku. Drugim tytu\u0142em, te\u017c upakowanym na wtedy-pot\u0119\u017cnym kartrid\u017cu o pojemno\u015bci 256 megabit\u00f3w (32 megabajty), by\u0142o\u2026 The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Jak kto\u015b sobie zobaczy pierwszego Turoka, to mo\u017ce mi nie uwierzy\u0107, ale wtedy ta gra rozwala\u0142a czachy poziomem graficznym, cho\u0107 obecnie jest to tylko symulator b\u0142\u0105dzenia we mgle. Turok 2 mia\u0142 ZNACZNIE ulepszon\u0105 grafik\u0119 w stosunku do poprzednika, poprawi\u0142 dystans rysowania i\u2026 mocno pogorszy\u0142 liczb\u0119 klatek na sekund\u0119, tak wi\u0119c generalnie odradzam u\u017cywanie miotacza ognia. Gra r\u00f3wnie\u017c pohamowa\u0142a swoje zap\u0119dy do bycia platform\u00f3wk\u0105 fps, jak\u0105 by\u0142 poprzednik, ale w zamian za to zag\u0119\u015bci\u0142a lokacje i uczyni\u0142a z niekt\u00f3rych ca\u0142kiem trudne labirynty. Po\u0142\u0105cz to z powracaniem do poziom\u00f3w i szukaniem ukrytych znajdziek przy u\u017cyciu znajdowanych kluczy i masz co\u015b, co jedni nazywaj\u0105 pierwowzorem Metroida Prime, a ja nazywam niespecjalnie zabawn\u0105 gr\u0105, gdzie wi\u0119cej si\u0119 gubisz po korytarzach, ni\u017c nastrzelasz.<\/span><\/p>\n

Ale co z tego, skoro muzyka jest wy\u017cszej jako\u015bci ni\u017c cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza. Ju\u017c sam motyw przewodni zapada w pami\u0119\u0107, tworz\u0105c klimat polowania i jest przetykany ostrymi, \u015bwidruj\u0105cymi d\u017awi\u0119kami. Ten klimat nie ustaje te\u017c w poziomach: Port of Adia, kt\u00f3re w momencie naszego przybycia jest polem bitwy, a motyw przewodni jest intensywny i sugeruje po\u015bpiech i koncentracj\u0119. Obrona totemu to ju\u017c kompletna panika, bo wrogowie wychodz\u0105 z kilku r\u00f3\u017cnych przej\u015b\u0107 naraz. Jednak jedn\u0105 z najlepszych muzyczek jest ta przy Mother Boss, czyli agresywnej kupie flak\u00f3w, dodaj\u0105ca starciu niezb\u0119dnego klimatu. Niestety poziomy takie jak Death Marshes czy Hive of the Mantids s\u0105 ciemne i \u0142atwo si\u0119 w nich zgubi\u0107, a muzyka te\u017c raczej chowa si\u0119 w tle i nie robi jakiego\u015b istotnego wra\u017cenia.<\/span><\/p>\n

Mo\u017ce to dziwne, ale na Turoka 2 by\u0142em napalony niewiele mniej ni\u017c na Zeld\u0119. W ko\u0144cu gra wysz\u0142a, po zaliczeniu obsuwy (wed\u0142ug Wikipedii: Acclaim sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 z gr\u0105 na cykl produkcyjny kartrid\u017cy), pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze screeny z gameplaya i moim oczom ukaza\u0142 si\u0119 szaro-bury \u015bwiat, kt\u00f3ry nijak mia\u0142 si\u0119 do screenshot\u00f3w przedpremierowych. Zapa\u0142 do kupna spad\u0142 u mnie do zera, ale u kolegi nie \u2013 i on Turoka 2 mia\u0142 i mi po\u017cyczy\u0142. Gra miejscami gubi\u0142a mn\u00f3stwo klatek (dopiero lata p\u00f3\u017aniej Banjo-Tooie wyda\u0142o mi si\u0119 jeszcze gorsze pod tym wzgl\u0119dem), ale mia\u0142a fantastyczne bronie jak Cerebral Bore czy ta pi\u0142a-bumerang i jako\u015b tam gra\u0142em, do czasu gdy zacz\u0105\u0142em si\u0119 gubi\u0107 w takich poziomach jak Lair of the Blind Ones czy Hive of the Mantids \u2013 szczeg\u00f3lnie to drugie, gdzie pomieszczenia wygl\u0105da\u0142y jeszcze bardziej monotonnie ni\u017c w pierwszym Halo. W sumie ostatniego bossa rozwali\u0142em na kodach i jedyne, co z tej gry naprawd\u0119 dobrze pami\u0119tam, to soundtrack oraz panienka imieniem Adon.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

main menu<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Port of Adia<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Mother boss<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Conker\u2019s Bad Fur Day<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Legenda g\u0142osi, \u017ce developerzy Rare byli podzieleni na zespo\u0142y, mi\u0119dzy kt\u00f3rymi istnia\u0142a rywalizacja. Jeden taki zesp\u00f3\u0142 kleci\u0142 sobie Conker\u2019s Quest, przemianowany p\u00f3\u017aniej na Twelve Tales: Conker 64. Wed\u0142ug developer\u00f3w Conkera, inny zesp\u00f3\u0142 podkrad\u0142 im pomys\u0142y i wyplu\u0142 przed nimi pierwszego bajkowego platformera: Banjo Kazooie. Potem Rare wypu\u015bci\u0142o Donkey Kong 64, Banjo Tooie i ju\u017c nie by\u0142o miejsca na jeszcze jednego kolorowego, family-friendly platformera. W takiej sytuacji nasza weso\u0142a ekipa, z Chrisem Seavorem i Robinem Beanlandem na czele, postanowi\u0142a zrobi\u0107 co\u015b kompletnie innego, a mianowicie\u2026 za\u017cartowa\u0107 sobie. Conker\u2019s Bad Fur Day to zbi\u00f3r niskiego lotu gag\u00f3w albo o sraniu, albo o fruwaj\u0105cych flakach; ubrany w ramy parodii filmowych i podany w konwencji platformera 3D, miejscami mocno frustruj\u0105cego i niedorobionego trzeba doda\u0107. Conker\u2019s Bad Fur Day to jedna z najlepszych gier na Nintendo 64. Bo oto humor, gagi, parodie, projekty postaci \u2013 to wszystko idealnie do siebie pasuje. Gameplay nie polega tylko i wy\u0142\u0105cznie na skakaniu i zbieraniu \u015bmieci, ale raczej na wykonywaniu konkretnych zada\u0144, docieraniu w okre\u015blone miejsce i tak dalej, gra jest po prostu bardziej \u201cukierunkowana\u201d (no dobra, liniowa) co do stawianych wyzwa\u0144 w por\u00f3wnaniu do otwartych poziom\u00f3w wcze\u015bniejszych platformer\u00f3w Rare. Jest to te\u017c jedna z najbardziej zaawansowanych technologicznie gier na Nintendo 64, gdzie programi\u015bci na przyk\u0142ad pisali customowy mikrokod by wpakowa\u0107 wi\u0119cej mo\u017cliwych naraz \u017ar\u00f3de\u0142 \u015bwiat\u0142a, obs\u0142ug\u0119 plik\u00f3w MP3 i inne cuda. Zreszt\u0105 gra, najprawdopodobniej ze wzgl\u0119du na olbrzymi\u0105 liczb\u0119 m\u00f3wionych kwestii, zosta\u0142a upakowana na kartrid\u017cu o pojemno\u015bci 64 MB \u2013 nie potrafi\u0119 sobie przypomnie\u0107 innej gry na N64, kt\u00f3ra by korzysta\u0142a z takiego carta, za wyj\u0105tkiem Resident Evil 2.<\/span><\/p>\n

David Wise, Grant Kirkhope, Robin Beanland. To s\u0105 najs\u0142ynniejsi kompozytorzy Rare, zreszt\u0105 nie bez powodu. Robin Beanland zreszt\u0105 pracuje w Rare do dzisiaj. Nie do\u015b\u0107, \u017ce jest wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 scenariusza Conkera, to na dodatek pope\u0142ni\u0142 do niego \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, kt\u00f3ra \u2013 podobnie jak wszystko inne \u2013 pasuje idealnie. Na tyle, \u017ce spo\u015br\u00f3d r\u00f3wnego i b\u0119d\u0105cego na wysokim poziomie soundtracku ci\u0119\u017cko mi jest wyr\u00f3\u017cni\u0107 jaki\u015b konkretny utw\u00f3r\u2026 za wyj\u0105tkiem dw\u00f3ch. Pierwszy z nich to oczywi\u015bcie motyw przewodni z hub worldu, kt\u00f3rego s\u0142uchasz najd\u0142u\u017cej i kt\u00f3ry oczywi\u015bcie, jak to w platformerach od Rare, zmienia si\u0119 troch\u0119 zale\u017cnie od klimatu lokacji, w kt\u00f3rej akurat przebywasz. Drugi to pierwsza rzecz, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cdy ma przed oczami widz\u0105c tytu\u0142 tej gry: Sloprano. Czyli wielka, gadaj\u0105ca kupa, \u015bpiewaj\u0105ca operowym g\u0142osem i rzucaj\u0105ca w Conkera kawa\u0142kami \u0142ajna, czyli samego siebie, a walka z ni\u0105 polega na wrzucaniu jej do g\u0119by rolek papieru toaletowego. How about some scat, you little twat?<\/em><\/span><\/p>\n

Nie ma si\u0119 czym chwali\u0107, ale Conkera przeszed\u0142em na emulatorze. Wersji PAL tej gry, podobnie jak i Banjo-Kazooie, nie wypuszczono w jakich\u015b ogromnych nak\u0142adach i na dodatek bodaj w tym samym miesi\u0105cu. Efektem tego s\u0105 absurdalnie wysokie ceny na aukcjach i \u017ceby w to pogra\u0107 na Nintendo 64 trzeba si\u0119 troch\u0119 natrudzi\u0107 i wyda\u0107 prawie 1000 z\u0142 czy to na kartrid\u017c, czy te\u017c na Everdrive 3.0 (to ostatnie zreszt\u0105 od niedawna posiadam). Gra jednak jest warta zachodu wed\u0142ug mnie \u2013 humor pijanych brytoli bardzo mi odpowiada\u0142, nawet niespecjalnie wiele wyci\u0119to z powodu interwencji Nintendo (nawi\u0105zanie do Pikachu oraz Ku-Klux-Klanu, tudzie\u017c sekcj\u0119 na jeszcze \u017cywej wiewi\u00f3rze), a to, co zosta\u0142o, sprawdza si\u0119 z nawi\u0105zk\u0105: wspomniane Sloprano, niezwykle dosadna parodia \u201cSzeregowca Ryana\u201d, czy przemocarne, niespodziewane i ca\u0142kiem ponure zako\u0144czenie. Gra wyj\u0105tkowa.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Windy (overworld theme)<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Sloprano<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Rock Solid<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Bomberman 64<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Po tym, jak Super Mario 64 zrobi\u0142o sw\u00f3j wielce udany przeskok w tr\u00f3jwymiar, od innych gier oczekiwano, \u017ce te\u017c b\u0119d\u0105 w 3D i najlepiej z \u201c64\u201d w tytule. Castlevanii niespecjalnie to wysz\u0142o, ale moim zdaniem Bombermanowi uda\u0142o si\u0119 ca\u0142kiem nie\u017ale i jest to ca\u0142kiem dobra gra, niestety dzi\u015b raczej zapomniana \u2013 prawdopodobnie za spraw\u0105 olbrzymiej konkurencji. Opr\u00f3cz fajnego multiplayera gra mia\u0142a ca\u0142kiem rozbudowany tryb adventure, gdzie zwiedza\u0142o si\u0119 plansze, rozwi\u0105zywa\u0142o zagadki z u\u017cyciem bomb, by\u0142y walki z bossami\u2026 Zagadki by\u0142y ca\u0142kiem ciekawe i cz\u0119sto wymaga\u0142y skakania na bombach, uk\u0142adania z nich przej\u015b\u0107 i tak dalej, co wtedy wydawa\u0142o mi si\u0119 ca\u0142kiem sprytne. By\u0142y sequele tej gry i tak dalej, ale ostatecznie nic naprawd\u0119 wielkiego z tego nie wysz\u0142o. Zreszt\u0105 nawet sam Hudson ju\u017c dzisiaj de facto nie istnieje, odk\u0105d dosta\u0142 si\u0119 we w\u0142adanie Konami. A szkoda, bo by\u0142a to jedna z tych tradycyjnych japo\u0144skich firm, kt\u00f3ra niestety nie przetrwa\u0142a pr\u00f3by czasu. A jeden z budynk\u00f3w nale\u017c\u0105cych do firmy mia\u0142 nawet w\u0142asn\u0105 zabawkow\u0105 lokomotyw\u0119 przeje\u017cd\u017caj\u0105c\u0105 przez ca\u0142y gmach i na zewn\u0105trz\u2026<\/span><\/p>\n

\u015acie\u017cka d\u017awi\u0119kowa stoi na generalnie solidnym poziomie, ale najmilej wspominam utwory muzyczne z pocz\u0105tkowych poziom\u00f3w, na kt\u00f3rych gra\u0142em najd\u0142u\u017cej, marnuj\u0105c czas w poszukiwaniu tych cholernych z\u0142otych kart i czuj\u0105c olbrzymi\u0105 satysfakcj\u0119 z rozwik\u0142ania zagadek do nich prowadz\u0105cych. Zreszt\u0105 kt\u00f3ry to by\u0142 rok, 1997? Mia\u0142em wtedy 13 lat i cieszy\u0142em si\u0119 jak g\u0142upi, \u017ce mog\u0119 w sobot\u0119 popo\u0142udniu gra\u0107 do wieczora, a potem jeszcze le\u017c\u0105c w wyrze m\u00f3c odpali\u0107 konsol\u0119; takie to niezwykle sympatyczne skojarzenia z czas\u00f3w grania w to przywo\u0142uje mi ten soundtrack.<\/span>
\nNiestety w pewnym momencie m\u00f3j progres zosta\u0142 zastopowany przez jak\u0105\u015b bram\u0119 wymagaj\u0105c\u0105 okre\u015blonej ilo\u015bci z\u0142otych kart, kt\u00f3rych nie mog\u0142em znale\u017a\u0107 wystarczaj\u0105co du\u017co \u2013 i gr\u0119 trzeba by\u0142o odda\u0107 koledze (kt\u00f3ry swoje gry wymienia\u0142 i ci\u0105gle mia\u0142 nowe, podczas gdy ja zostawa\u0142em przy swojej bibliotece). W sumie do dzisiaj nie wiem co jest dalej i jak zdoby\u0107 brakuj\u0105ce z\u0142ote karty i ch\u0119tnie bym wr\u00f3ci\u0142 do tej gry, ale troch\u0119 si\u0119 waham \u2013 bo mo\u017ce faktycznie nie jest tak fajna, jak j\u0105 zapami\u0119ta\u0142em\u2026<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Blue Resort<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Green Garden<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Diddy Kong Racing<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Polityka wydawnicza Nintendo wobec N64 brzmia\u0142a \u201cma\u0142o, a dobrze\u201d. Najgorszym jej aspektem by\u0142o \u201cma\u0142o\u201d, a konsolka pierwszej powa\u017cnej zadyszki dosta\u0142a pod koniec 1997 roku, bo oto nagle okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie ma \u015bwi\u0105tecznego hitu, kt\u00f3ry by poci\u0105gn\u0105\u0142 sprzeda\u017c. Nie pierwszy i nie ostatni raz z pomoc\u0105 przysz\u0142o Rare, kt\u00f3re wcze\u015bniej w tym samym roku wypu\u015bci\u0142o Goldeneye 007, a teraz pchn\u0119\u0142o niespecjalnie wcze\u015bniej og\u0142aszane Diddy Kong Racing. Nie do ko\u0144ca wiadomo by\u0142o dlaczego, bo Nintendo 64 mia\u0142o ju\u017c swoje wy\u015bcigi kart\u00f3w, i to w postaci legendarnego Mario Kart 64, ale sta\u0142o si\u0119 \u2013 kolejny wy\u015bcig z sympatycznymi postaciami sta\u0142 si\u0119 faktem. Wielkim usprawnieniem w stosunku do konkurencji by\u0142 tryb adventure, gdzie mo\u017cna by\u0142o swobodnie poje\u017adzi\u0107 autkiem po hub worldzie, by\u0142 jaki\u015b g\u0142\u00f3wny z\u0142y (Wizpig), by\u0142y zadania do wykonania i wy\u015bcigi 1 na 1 z bossami. Gra chodzi\u0142a w mniejszej ilo\u015bci klatek ni\u017c Mario Kart 64, ale co z tego \u2013 Rare z t\u0105 gr\u0105 odnios\u0142o drugi po Goldeneye 007 du\u017cy sukces ze swoj\u0105 gr\u0105 na Nintendo 64.<\/span><\/p>\n

O muzyk\u0119 zadba\u0142 tym razem David Wise. Kompozytor bardzo dobrze znany z takich gier jak Battletoads czy serii Donkey Kong Country na SNESa, stworzy\u0142 tutaj soundtrack dynamiczny, sympatyczny i godny zapami\u0119tania. Jak to cz\u0119sto bywa w produkcjach Rare, najbardziej chwytliwy jest motyw przewodni, kt\u00f3ry jest cz\u0119sto miksowany i grany za pomoc\u0105 r\u00f3\u017cnych d\u017awi\u0119k\u00f3w zale\u017cnie od sytuacji. R\u00f3wnie\u017c w krainie z adventure mode, gdzie wybierasz pakiet tras, by\u0142 zastosowany ten sam efekt i je\u015bli dobrze pami\u0119tam, to po zbli\u017ceniu si\u0119 do \u017cabek w stawie by\u0142 dzieci\u0119cy ch\u00f3r. Muzyczki graj\u0105ce podczas wy\u015bcig\u00f3w rzecz jasna pasuj\u0105 tematycznie do samych tras: pla\u017ca, wulkan, zasypana \u015bniegiem kraina i inne. Do moich osobistych faworyt\u00f3w zaliczam dwie muzyczki ze \u015bwiata \u015bniegowego i naprawd\u0119 ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce David Wise jest anga\u017cowany do prac przy wielu nowych grach.<\/span><\/p>\n

Co do moich osobistych prze\u017cy\u0107 z t\u0105 gr\u0105, to\u2026 nie cierpi\u0119 jej. Jest to bardzo radykalna opinia i niespecjalnie zwi\u0105zana z sam\u0105 jako\u015bci\u0105 gry, co chc\u0119 zaznaczy\u0107 ju\u017c teraz \u2013 owszem, bywa mocno trudna w single playerze i dzia\u0142a wolniej, ni\u017c Mario Kart 64, ale w dalszym ci\u0105gu jest to gra co najmniej bardzo solidna. Po prostu gra\u0142em w t\u0119 gr\u0119 w trakcie prawdopodobnie jednych z najgorszych chwil mojego \u017cywota, o kt\u00f3rych nie kwapi\u0119 si\u0119 pisa\u0107 na forum publicznym, i tak ju\u017c mi zosta\u0142o. Przykro mi, Diddy \u2013 Donkey Kong 64 to gra z tob\u0105, kt\u00f3r\u0105 lubi\u0119 du\u017co bardziej (a \u017ce DK64 nie za\u0142apa\u0142 si\u0119 na t\u0119 list\u0119 to ju\u017c inna sprawa, kt\u00f3r\u0105 wyja\u015bni\u0119 p\u00f3\u017aniej).<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Title theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Hot Top Volcano<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Frosty Village<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Mission: Impossible<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Na bezrybiu i rak ryba \u2013 to przys\u0142owie powinno t\u0142umaczy\u0107 niejak\u0105 popularno\u015b\u0107 tej gry w wersji na N64. Podobno pierwowz\u00f3r filmowy z Tomem Cruise\u2019em mia\u0142 wielokrotnie przerabiany scenariusz, st\u0105d niekt\u00f3re akcje w grze s\u0105 naprawd\u0119 inne, ale s\u0105 te\u017c takie, kt\u00f3re staraj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 wiernie odda\u0107 to, co by\u0142o w filmie. Misje gramy z perspektywy trzeciej osoby i miejscami jest to taki Hitman, z naciskiem na cz\u0119\u015b\u0107 pierwsz\u0105 \u2013 przebieramy si\u0119 za r\u00f3\u017cne postacie (za pomoc\u0105 \u2013 a jak\u017ce \u2013 facemakera!), skradamy si\u0119, strzelamy. Misje mia\u0142y szereg zada\u0144 do zaliczenia, kt\u00f3re \u0142atwo by\u0142o uwali\u0107, je\u015bli si\u0119 nie wiedzia\u0142o, co si\u0119 robi, i stara\u0142y si\u0119 by\u0107 r\u00f3\u017cnorodne. Cho\u0107 czasem wychodzi\u0142o to dosy\u0107 absurdalnie, na przyk\u0142ad mieli\u015bmy za zadanie ochrania\u0107 panienk\u0119 przed zamachowcami, maj\u0105c do dyspozycji karabin snajperski. Panna przebiega\u0142a przez t\u0142um ludzi i trzeba by\u0142o szybko ustrzeli\u0107 tych, kt\u00f3rzy zachowywali si\u0119 podejrzanie. Tandet\u0105 niesamowit\u0105 wia\u0142 fakt, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie dla zmy\u0142ki wykonywali dziwne ruchy, by\u2026 znienacka wyj\u0105\u0107 kieliszek wina i si\u0119 napi\u0107, a to wszystko tylko po to, \u017ceby zmyli\u0107 gracza. R\u00f3wnie\u017c zdarza\u0142y si\u0119 dziwne bugi i glitche, z kt\u00f3rych najzabawniejszy jest ten, gdzie wysadzali\u015bmy goni\u0105cy nas samoch\u00f3d z mafiozami, a gangsterzy jechali w powietrzu dalej\u2026 Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce gra by\u0142a mocno przeci\u0119tna.<\/span><\/p>\n

Nie zmienia to faktu, \u017ce niekt\u00f3re utwory muzyczne mia\u0142a absolutnie genialne i kt\u00f3re wwierci\u0142y si\u0119 w moj\u0105 pami\u0119\u0107 na lata. Przede wszystkim akcja w ambasadzie w Pradze, gdzie \u0142azimy w przebraniu kelnera. W trakcie szwendania si\u0119 po korytarzach gra typowo szpiegowski, sensacyjny motyw, maj\u0105cy podbi\u0107 i tak ju\u017c napi\u0119t\u0105 atmosfer\u0119. Ale w miar\u0119 jak zbli\u017camy si\u0119 do sali bankietowej ambasady, gdzie dzielny pianista katuje sw\u00f3j instrument, g\u0142o\u015bniejsza staje si\u0119 ta sama \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa, ale grana na pianinie. Gdy wejdziemy na sal\u0119, to centrum muzyki staje si\u0119 to pianino w\u0142a\u015bnie i muzyczka ze s\u0142yszanej \u201cog\u00f3lnie\u201d staje si\u0119 s\u0142yszan\u0105 \u201cw punkcie\u201d, czyli gdy odwr\u00f3cimy si\u0119 plecami do pianina, to s\u0142yszymy j\u0105 \u201cza plecami\u201d. Ten efekt zrobi\u0142 wtedy na mnie olbrzymie wra\u017cenie i je\u015bli kto\u015b nagrywa\u0142 t\u0119 muzyczk\u0119 na kaset\u0119 magnetofonow\u0105 i r\u00f3wnocze\u015bnie chodzi\u0142 po poziomie, to mo\u017cna by\u0142o w pami\u0119ci odtworzy\u0107, jak\u0105 szed\u0142 tras\u0105\u2026 A to jeszcze nie koniec, bo CIA Rooftop r\u00f3wnie\u017c ma bardzo szpiegowsko-dramatyczny motyw (dzia\u0142amy tam pod przykryciem jako osoba mocno niepo\u017c\u0105dana), ale zdecydowanie moim ulubionym utworem z ca\u0142ej gry jest Train \u2013 to jest ju\u017c pod sam koniec gry, i motyw muzyczny zdaje si\u0119 inkorporowa\u0107 do pewnego stopnia stukanie k\u00f3\u0142 poci\u0105gu w swoim tempie, ale zachowuje dramatyzm i daje odczu\u0107, \u017ce faktycznie stawiamy wszystko na jedn\u0105 kart\u0119.<\/span><\/p>\n

Jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 gier z tej cz\u0119\u015bci wpisu, r\u00f3wnie\u017c Mission: Impossible po\u017cyczy\u0142 mi wielokrotnie wspominany kolega. Gra\u0142o si\u0119 fajnie, gad\u017cety by\u0142y interesuj\u0105ce i ten proto-hitmanowy styl gry mi si\u0119 podoba\u0142, gdzie pewne rzeczy trzeba by\u0142o wykona\u0107 dopiero wtedy, gry okre\u015blona osoba raczy\u0142a przemie\u015bci\u0107 si\u0119 w okre\u015blone miejsce, co by\u0142o szczeg\u00f3lnie istotne podczas misji w ambasadzie. Wspomnia\u0142em o nagrywaniu muzyczki na kaset\u0119 \u2013 o ten wyczyn poprosili\u015bmy koleg\u0119, kt\u00f3ry pod tym pretekstem wys\u0119pi\u0142 od nas Nintendo 64 na par\u0119 dni (na szcz\u0119\u015bcie nie moje). Oczywi\u015bcie nagrywaj\u0105c ambasad\u0119 \u0142azi\u0142 po poziomie, st\u0105d uwaga wcze\u015bniej. \u017beby by\u0142o zabawniej: moje trzy ulubione muzyczki z tej gry by\u0142y r\u00f3wnie\u017c ulubionymi kolegi. Tak na marginesie to mia\u0142em kilkadziesi\u0105t kaset zawieraj\u0105cych g\u0142\u00f3wnie muzyk\u0119 z gier, a\u017c pojawi\u0142 si\u0119 w moim domu komputer, a wraz z nim net, MP3 i p\u00f3\u017aniej YouTube.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Embassy<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

CIA Rooftop<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Train Car<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Mario Kart 64<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Nintendo 64 defaultowo pozwala\u0142o na podpi\u0119cie czterech kontroler\u00f3w, bez potrzeby kupowania jakich\u015b dodatkowych urz\u0105dze\u0144. Tak jak Super Mario 64 powsta\u0142o, by korzysta\u0107 z analogowego pada, tak Mario Kart 64 stworzono po to, by do czterech graczy naraz mog\u0142o si\u0119 wy\u015bmienicie bawi\u0107. No co ja mam wi\u0119cej pisa\u0107 \u2013 to jest druga najlepiej sprzedaj\u0105ca si\u0119 gra na N64, a formu\u0142a weso\u0142ych wy\u015bcig\u00f3w jest na tyle prosta, \u017ce ka\u017cdy powinien kuma\u0107 o co chodzi. Dwuwymiarowe postacie \u015bcigaj\u0105 si\u0119 w gokartach na tr\u00f3jwymiarowej trasie, znajduj\u0105 r\u00f3\u017cne przeszkadzajki i perfidnie u\u017cywaj\u0105 ich na przeciwnikach, cz\u0119sto w bardzo z\u0142o\u015bliwy spos\u00f3b, na przyk\u0142ad ten piorun na Wario Stadium, kt\u00f3ry u\u017cyty w odpowiednim momencie mo\u017ce ci wygra\u0107 ca\u0142y wy\u015bcig. \u015aciga si\u0119 naraz tylko osiem postaci, w zwi\u0105zku z czym nie ma takiego ba\u0142aganu jak w Mario Kart 8. Po znalezieniu jednej znajd\u017aki mo\u017cna podnie\u015b\u0107 drug\u0105 i trzyma\u0107 j\u0105 w zapasie, co dodaje troszk\u0119 strategii do gry \u2013 tego te\u017c cholernie w MK8 na Wii U mi brakuje. Gra przez lata zosta\u0142a roz\u0142o\u017cona na czynniki pierwsze i ludzie znale\u017ali szalone skr\u00f3ty, a niekt\u00f3re z nich jest w stanie wykona\u0107 nawet zwyk\u0142y \u015bmiertelnik i niekt\u00f3re skipy nawet mi si\u0119 udaj\u0105 \u2013 a przynajmniej udawa\u0142y w czasach, gdy intensywnie w to gra\u0142em.<\/span><\/p>\n

Muzyka jest \u2013 jak to cz\u0119sto bywa w grach Nintendo \u2013 prosta, ale skuteczna. Kompozycje mo\u017ce jako\u015b nie porywaj\u0105 przy pierwszym ods\u0142uchaniu, ale co z tego, skoro niemal natychmiast staj\u0105 si\u0119 klasykami, kt\u00f3re znasz i pami\u0119tasz na lata i nierzadko je sobie nucisz pod nosem. Do moich ulubionych nale\u017c\u0105: motyw z pla\u017cy (Koopa Troopa Beach) i \u015bniegowy (Frappe Snowland), ze wskazaniem na ten drugi. Obydwa s\u0105 rytmiczne i weso\u0142e, co idealnie pasuje do klimatu gry. Inna kategoria to Toad\u2019s Turnpike, kt\u00f3ra jest do\u015b\u0107 spokojna i \u201cnocna\u201d, co zawsze kontrastowa\u0142o z tym, co si\u0119 dzieje na tej planszy, gdzie trzeba omija\u0107 inne samochody, by unikn\u0105\u0107 kraksy. A ju\u017c lustrzane odbicie tej trasy to lekki hardkor, bo wtedy wszyscy zawodnicy jad\u0105 pod pr\u0105d, wprost pod ko\u0142a autobus\u00f3w\u2026 Ale zawsze czu\u0142em si\u0119 na tej trasie niez\u0142y. No i obowi\u0105zkowo genialne Rainbow Road\u2026 Pami\u0119tacie to, co pisa\u0142em przy okazji Bombermana 64, o tym \u201cczym\u015b\u201d, o jakim\u015b uczuciu z dzieci\u0144stwa, kt\u00f3re ju\u017c bezpowrotnie przemin\u0119\u0142o i pozostaje je tylko wspomina\u0107 z rozrzewnieniem? Tym jest w\u0142a\u015bnie dla mnie motyw z Rainbow Road, kwintesencja czego\u015b, co jest r\u00f3wnocze\u015bnie radosne i cholernie nostalgiczne. \u201cTo ju\u017c si\u0119 sko\u0144czy\u0142o i smutno mi z tego powodu, ale r\u00f3wnocze\u015bnie ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce to mia\u0142o miejsce.\u201d Zreszt\u0105 bardzo podobne uczucie mam przy end creditsach tej gry.<\/span><\/p>\n

W okolicy by\u0142o jeszcze dw\u00f3ch kolesi (bracia) maj\u0105cych konsolk\u0119 i to chyba oni mieli Mario Kart 64 jako pierwsi. To w\u0142a\u015bnie z nimi testowali\u015bmy tryb dla czterech graczy. W sumie granie na Nintendo 64 by\u0142o jedyn\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 mia\u0142em z nimi wsp\u00f3ln\u0105, bo poza tym tych kolesi w og\u00f3le nie lubi\u0142em. Na dobr\u0105 spraw\u0119 nie pami\u0119tam, kiedy i za ile odkupi\u0142em od nich t\u0119 gr\u0119 \u2013 chyba wtedy jak powiedzieli, \u017ce chc\u0105 j\u0105 sprzeda\u0107 komu\u015b innemu, ale g\u0142owy nie dam. Nawet po uko\u0144czeniu podstaw\u00f3wki i p\u00f3j\u015bciu do r\u00f3\u017cnych szk\u00f3\u0142 \u015brednich ja i kolega spotykali\u015bmy si\u0119 co sobot\u0119 na kilkugodzinn\u0105 sesj\u0119 wsp\u00f3lnego grania, kt\u00f3rej zwie\u0144czeniem by\u0142o przej\u015bcie wszystkiego w Mario Kart 64 w\u0142a\u015bnie. Traktowa\u0142em te sesje z nabo\u017cn\u0105 czci\u0105, pewnie dlatego, \u017ce nigdy nie by\u0142em specjalnie towarzysk\u0105 osob\u0105 i na dobr\u0105 spraw\u0119 to by\u0142 m\u00f3j jedyny kontakt z innym cz\u0142owiekiem o bardzo podobnych zainteresowaniach. Te sesje trwa\u0142y jeszcze\u2026 przez par\u0119 kolejnych lat? W Mario Kart 64 nie by\u0142o licznika czasu grania, ale pewnie by spokojnie pokazywa\u0142 trzycyfrowe ilo\u015bci godzin. Ostatecznie muzyka z Mario Kart 64 tak nam spowszednia\u0142a, \u017ce raz w ramach eksperymentu wyciszy\u0142em j\u0105 i pu\u015bci\u0142em z kasety magnetofonowej utwory Eiffel 65 i tak ju\u017c nam zosta\u0142o \u2013 dziwne, ale prawdziwe. Tak si\u0119 zastanawiam, czy te sesje trwa\u0142yby do dzisiaj, gdyby\u015bmy pewnego pi\u0119knego dnia nie po\u017carli si\u0119 o co\u015b \u2013 chyba o jak\u0105\u015b bzdur\u0119, bo kompletnie nie pami\u0119tam ju\u017c o co chodzi\u0142o \u2013 i nasze drogi rozesz\u0142y si\u0119 definitywnie i nawet nie do ko\u0144ca wiem, co si\u0119 z dawnym koleg\u0105 dzieje, opr\u00f3cz tego, \u017ce ma \u017con\u0119 i chyba dw\u00f3jk\u0119 dzieci, podczas gdy ja dalej gram w gry i pisz\u0119 w\u0105tpliwej jako\u015bci teksty. No ale nie rozczulajmy si\u0119, bo to nawet nie jest jeszcze po\u0142owa wpisu.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Frappe Snowland<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Toad\u2019s Turnpike<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Rainbow Road<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Fighters Destiny<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Jednym z kilku gatunk\u00f3w gier, pod wzgl\u0119dem kt\u00f3rych Nintendo 64 s\u0142abowa\u0142o, by\u0142y bijatyki. Owszem, nie by\u0142o tak \u017ale jak z jrpg (czy rpg w og\u00f3le), ale mimo wszystko bijatyki wydawane na t\u0119 maszynk\u0119 czterech liter nie urywa\u0142y i nijak si\u0119 mia\u0142y do Tekken\u00f3w czy Virtua Fighter\u00f3w. Fighters Destiny jednak nadrabia\u0142o pomys\u0142em, a gra\u0142o si\u0119 w to znakomicie. Niby wszystko jest \u015brednie \u2013 b\u0119d\u0105ce zaprzeczeniem oryginalno\u015bci postacie z kiepskawym wyborem cios\u00f3w ok\u0142adaj\u0105 si\u0119 na tr\u00f3jwymiarowym ringu. Jednak tutaj wychodzi na jaw najwa\u017cniejsza cecha Fighters Destiny \u2013 tu gramy na punkty, a pasek zdrowia nie jest najwa\u017cniejszy. Owszem, za K.O. dostajesz jakie\u015b punkty, ale w sytuacji krytycznej mo\u017cesz za\u0142o\u017cy\u0107 przeciwnikowi rzut, z kt\u00f3rego nie zd\u0105\u017cy si\u0119 wyrwa\u0107 (jest kr\u00f3tszy lub d\u0142u\u017cszy pasek cancela), wtedy runda si\u0119 ko\u0144czy i ty dostajesz punkty. Zwisasz z ringu i przeciwnik chce ci\u0119 z niego wywali\u0107? Jak dobrze si\u0105dzie, to mo\u017cesz chwyci\u0107 rywala za nog\u0119 i zrzuci\u0107 jego. Najwi\u0119cej, bo cztery punkty, dostawa\u0142o si\u0119 za wykonanie na wrogu ciosu specjalnego. I kolejny fajny patent: kolejne ciosy posta\u0107 zdobywa\u0142a w specjalnym trybie, gdzie losowa\u0142o si\u0119 walki z r\u00f3\u017cnymi przeciwnikami. Je\u015bli trafi\u0142o si\u0119 na pole z nauczycielem, to mo\u017cna by\u0142o pozna\u0107 nowy cios. Ale by\u0142 te\u017c Joker, chyba najsilniejszy przeciwnik w grze (kraj pochodzenia: Rosja\u2026), z kt\u00f3rym wygra\u0107 by\u0142o niezwykle ci\u0119\u017cko, bo atakowa\u0142 ci\u0119 g\u0142\u00f3wnie swoimi ciosami specjalnymi i mo\u017cna by\u0142o przegra\u0107 w rekordowo kr\u00f3tkim czasie, i oczywi\u015bcie traci\u0142o si\u0119 poznane ju\u017c ciosy\u2026 Tak \u201cwyhodowan\u0105\u201d posta\u0107 mo\u017cna by\u0142o zapisa\u0107 na Controller Paku (karta pami\u0119ci wsadzana od spodu pada) i zabra\u0107 do kolegi na pojedynek.<\/span><\/p>\n

Soundtrack do gry jest solidny, cho\u0107 podpada pod \u201ctypical Japanese soundtrack for a video game\u201d, cokolwiek by to nie znaczy\u0142o. Raczej nie us\u0142yszymy \u017cadnych d\u017awi\u0119k\u00f3w na\u015bladuj\u0105cych prawdziwe instrumenty, nie znaczy to jednak, \u017ce wygrywane melodie s\u0105 z\u0142e. One s\u0105 po prostu\u2026 solidne, z kilkoma wyj\u0105tkami wpadaj\u0105cymi w ucho i jednym utworem po prostu genialnym. Wpadaj\u0105 w ucho przede wszystkim utwory\u2026 z menus\u00f3w: podczas Master Challenge oraz wyboru technik. \u015awietnym utworem jest ten graj\u0105cy w stage\u2019u Nind\u017cy (m\u00f3wi\u0142em, \u017ce postacie nie s\u0105 specjalnie oryginalne) i brzmi tak japo\u0144sko, \u017ce a\u017c dziwne, \u017ce nie puszczaj\u0105 go na zjazdach otaku. Natomiast absolutnie genialnym utworem jest ten znany generalnie jako \u201cJoker\u2019s Room\u201d. Przede wszystkim ta muzyczka gra na ostatnim stage\u2019u normalnego trybu, gdzie walczysz w Szwajcarii z panienk\u0105 imieniem Boro, robi\u0105c\u0105 za \u201cpodstawowego\u201d bossa gry. Jednak bossem prawdziwym jest wspomniany Joker i walka z nim to ju\u017c prawdziwe by\u0107 albo nie by\u0107, bo sukinsyn (musia\u0142em u\u017cy\u0107 tego popularnego rosyjskiego okre\u015blenia) jest szybki, klepie mocno i ani si\u0119 spostrze\u017cesz, a ju\u017c jeste\u015b cztery lub osiem punkt\u00f3w w plecy. Muzyka idealnie podkre\u015bla starcie z nim i jak dla mnie idealnie pasuje do atmosfery stawianego wyzwania i generalnie \u201cshit just got real\u201d.<\/span><\/p>\n

Jak z wieloma innymi grami w tej cz\u0119\u015bci wpisu, tak i tutaj mia\u0142em Fighters Destiny od kolegi. Grali\u015bmy w to ca\u0142kiem sporo i by\u0142o z tego mn\u00f3stwo zabawy, szczeg\u00f3lnie ze \u015bci\u0105gania przeciwnika z ringu. Nie pami\u0119tam, czy kt\u00f3ry\u015b z nas by\u0142 w to wyra\u017anie lepszy czy nie, ale gra przypad\u0142a mi do gustu bardzo mocno i opr\u00f3cz Tekkena 3 i Soul Blade nale\u017cy do grona moich ulubionych bijatyk 3D. Smutny fakt jest taki, \u017ce gra i pomys\u0142 na przebieg rund odszed\u0142 w zapomnienie, nad czym ubolewam.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Master Challenge<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Ninja Room<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Joker\u2019s Room<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Super Mario 64<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Jedna z najlepszych gier na N64 i w og\u00f3le w bran\u017cy, prawdopodobnie najlepszy launch title w historii konsol, jedna z najbardziej innowacyjnych gier Nintendo. Prawie dwana\u015bcie milion\u00f3w sprzedanych kopii: to znaczy, \u017ce wi\u0119cej ni\u017c 1\/3 posiadaczy konsoli zdecydowa\u0142a si\u0119 kupi\u0107 r\u00f3wnie\u017c t\u0119 gr\u0119. C\u00f3\u017c wi\u0119cej pisa\u0107 \u2013 wiele r\u00f3\u017cnych gier mia\u0142o problemy z przeskokiem w gameplay 3D, a Marian zrobi\u0142 to tak genialnie, \u017ce ma\u0142o kt\u00f3remu innemu bohaterowi uda\u0142o si\u0119 dor\u00f3wna\u0107. Zreszt\u0105 sami pracownicy Rare przyznawali, \u017ce nie byli w stanie odtworzy\u0107 takich rzeczy jak praca kamery czy architektura poziom\u00f3w, dlatego upro\u015bcili sterowanie postaci\u0105 i zamiast tego dodali wi\u0119cej rzeczy do zbierania i atrakcyjnych wizualnie lokacji do zwiedzania. Sterowanie wymaga dobrego opanowania analogowego pada, bo Marian po nabraniu wi\u0119kszej pr\u0119dko\u015bci nie zmieni od razu kierunku ruchu; mo\u017cna (i czasem trzeba) odbija\u0107 si\u0119 od \u015bcian i zna\u0107 geometri\u0119 poziomu: wszystkie pochylnie, r\u00f3wnowa\u017cnie i tak dalej. Zreszt\u0105 je\u015bli tylko s\u0142ysza\u0142e\u015b o tej grze, a nie mia\u0142e\u015b okazji zagra\u0107 samemu, to najlepiej samemu si\u0119 przekona\u0107, czy to na N64, czy na Wii U VC \u2013 gdziekolwiek, byle z u\u017cyciem analogowego pada.<\/span><\/p>\n

Muzyka w tej grze jest, jak to w przypadku wi\u0119kszo\u015bci gier od Nintendo, prosta, ale skuteczna. A miejscami nawet pi\u0119kna, jak nieco melancholijny motyw z Dire, Dire Docks. Wiele melodii wykorzystuje tradycyjne motywy z wcze\u015bniejszych gier o Marianie, ale za najlepsz\u0105 z nich uwa\u017cam t\u0119 od Super Star. W Super Mario 64 akurat nie ma Super Star (gwiazdka nietykalno\u015bci), wi\u0119c melodia gra podczas korzystania z Wing Cap albo Vanish Cap. Najprawdopodobniej gracz us\u0142yszy j\u0105 po raz pierwszy w levelu, gdzie jest przycisk aktywuj\u0105cy Wing Cap, czyli od razu zaczynamy w przestworzach \u2013 i jest to niezapomniany moment. Zreszt\u0105 pierwsze razy pami\u0119ta si\u0119 najmocniej, wi\u0119c uwielbiam te\u017c motyw, kt\u00f3ry gra tylko podczas wyboru pliku z sejwem. Wszystkie te melodie sta\u0142y si\u0119 niejako z urz\u0119du i natychmiastowo klasykami, o ile ju\u017c wcze\u015bniej nie by\u0142y.<\/span><\/p>\n

Jako dzieciak graj\u0105cy jeszcze pod koniec 1996 roku na Amidze 500 mia\u0142em \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ten sprz\u0119t mo\u017ce by\u0107 ju\u017c nieco przestarza\u0142y. I wtedy w dodatku do czasopisma \u201c\u015awiat Gier Komputerowych\u201d by\u0142a seria artyku\u0142\u00f3w o PSX, Saturnie i Nintendo 64 w\u0142a\u015bnie. I jak m\u0142odzieniec, kt\u00f3ry wcze\u015bniej zagrywa\u0142 si\u0119 na Pegasusie w Super Mario Bros., m\u00f3g\u0142 si\u0119 nie zajara\u0107 tak\u0105 mega nowo\u015bci\u0105, jak Super Mario 64? Szale\u0144stwo istne mnie dopad\u0142o, odk\u0142ada\u0142em wszelk\u0105 kas\u0119, jaka wpad\u0142a mi w r\u0119ce i mia\u0142em jeden cel: sprawi\u0107 sobie konsol\u0119 wraz z t\u0105 gr\u0105. Sta\u0142em si\u0119 \u015blepym fanatykiem i dobrze, \u017ce wtedy nie by\u0142o internetu, bo inaczej nie omieszka\u0142bym powiadamia\u0107 o swoich pogl\u0105dach reszty \u015bwiata, a tak n\u0119kane przeze mnie by\u0142o tylko grono kilku os\u00f3b. U s\u0105siad\u00f3w by\u0142 kto\u015b, kto je\u017adzi\u0142 do pracy w Niemczech. Sprowadzenie konsoli z kraju naszych odwiecznych zachodnich braci by\u0142o w tamtych czasach du\u017co ta\u0144szym rozwi\u0105zaniem, wi\u0119c zmieni\u0142em swoje oszcz\u0119dno\u015bci na dojcze marken i kupili mi tam konsol\u0119 i przewie\u017ali pod siedzeniem samochodu, a gr\u0119 mia\u0142em ju\u017c wcze\u015bniej \u2013 kupion\u0105 w jakim\u015b sklepie w Szczecinie, gdzie by\u0142em w 1997 roku na wakacjach u wujka (sklep by\u0142 ca\u0142kiem niedaleko salonu gier \u2013 pewnie ju\u017c obydwu przybytk\u00f3w dawno nie ma\u2026). W ko\u0144cu konsola przyjecha\u0142a, a ja id\u0105c z ni\u0105 do domu, przenosz\u0105c pud\u0142o z konsol\u0105 w wielkiej reklam\u00f3wce, by\u0142em prawdopodobnie najszcz\u0119\u015bliwszym dzieciakiem w promieniu kilkudziesi\u0119ciu kilometr\u00f3w. Reszta jest histori\u0105 \u2013 przej\u015bcie tej gry na 120 gwiazdek zaj\u0119\u0142o mi kilkana\u015bcie dni ci\u0105g\u0142ego grania i stanowi moment, od kt\u00f3rego ca\u0142e wakacje (i wszystkie inne wolne chwile) sp\u0119dza\u0142em nad grami, co zreszt\u0105 trwa do dzi\u015b i niech cho\u0107by to t\u0142umaczy m\u00f3j olbrzymi szacunek do Super Mario 64.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Dire, Dire Docks<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

File Select theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Wing Cap<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Turok<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Ach, Acclaim. To by\u0142a ich pierwsza gra na Nintendo 64, kt\u00f3ra przyci\u0105ga\u0142a uwag\u0119 kilkoma rzeczami. Pierwsza z nich jest taka, \u017ce Turok pokazywa\u0142 \u201cprawdziw\u0105 moc konsoli\u201d \u2013 z dzisiejszej perspektywy jest to \u015bmiechu warte, bo Turok to generalnie symulator b\u0142\u0105dzenia we mgle, kt\u00f3r\u0105 ustawiono bardzo blisko gracza celem ukrycia dorysowuj\u0105cych si\u0119 fragment\u00f3w. Ale wtedy\u2026 to by\u0142y takie dziwne czasy, gdzie mo\u017cliwo\u015bci graficzne konsol by\u0142y w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci stawki, pecety domowe gdzie\u015b tam si\u0119 czepia\u0142y ich ogona, a na czele sta\u0142y\u2026 automaty. Dzi\u015b automaty, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, straci\u0142y na popularno\u015bci, a to konsole czepiaj\u0105 si\u0119 ogona peceta, kt\u00f3ry mo\u017cesz uzbroi\u0107 w zaawansowane karty graficzne, ale wtedy akceleratory grafiki 3D typu VooDoo nie zadomowi\u0142y si\u0119 jeszcze na rynku. No i przyszed\u0142 Turok, ze swoimi dopracowanymi animacjami wrog\u00f3w, bajerami typu animacje ognia, wody, no i mia\u0142 te\u017c lens flare, tak dzi\u015b wyszydzane. To by\u0142a po prostu bajerancko wygl\u0105daj\u0105ca gra i co\u015b, co z dum\u0105 posiadacze N64 mogli pokaza\u0107 z\u0142o\u015bliwym zazdro\u015bnikom. By\u0142o tam nawet troch\u0119 krwi i brutalno\u015bci, powsta\u0142a te\u017c specjalna wersja na rynek niemiecki, gdzie wszystkie postacie ludzkie zast\u0105pi\u0142y roboty. Niestety ostatecznie gra opu\u015bci\u0142a go\u015bcinne sloty N64 i trafi\u0142a r\u00f3wnie\u017c na pecety, i drugim wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 faktem jest to, \u017ce by\u0142a to pierwsza gra pecetowa, wymagaj\u0105ca do poprawnego dzia\u0142ania akceleratora grafiki 3D. Trzecim by\u0142a absurdalnie wysoka cena w Polsce na premier\u0119, gdzieniegdzie to cudo kosztowa\u0142o nawet 350 z\u0142\u2026<\/span><\/p>\n

Muzyka w pierwszym Turoku jest du\u017co prostsza ni\u017c w drugim. Dlaczego wi\u0119c jest w gronie soundtrack\u00f3w \u201ckochanych\u201d? Za t\u0119 prostot\u0119 w\u0142a\u015bnie. Turok to \u0142owca dinozaur\u00f3w i soundtrack jest, \u017ce tak powiem, prymitywniejszy, co genialnie podkre\u015bla atmosfer\u0119 poziom\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 albo d\u017cungl\u0105, albo jaskiniami, albo staro\u017cytnymi ruinami. Jest nawet wioska rozci\u0105gni\u0119ta mi\u0119dzy pniami drzew i dopiero od pewnego momentu ostatnich poziom\u00f3w wchodz\u0105 do gry stalowe korytarze i cybernetyczne dinozaury. Muzyka jest szybka i pompuje do dzia\u0142ania, bo w ko\u0144cu w grze jeste\u015b kolesiem rzucaj\u0105cym si\u0119 z no\u017cem na agresywne jaszczury. Rytm b\u0119bn\u00f3w wyzwoli w tobie twojego wewn\u0119trznego \u0142owc\u0119 dinozaur\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Moja osobista historia zwi\u0105zana z t\u0105 gr\u0105 jest dosy\u0107 bolesna, po pierwsze ze wzgl\u0119du na okoliczno\u015bci, w jakich w ni\u0105 gra\u0142em (wtedy w moim \u017cyciu do\u015b\u0107 paskudnie si\u0119 dzia\u0142o), po drugie z powod\u00f3w czysto gameplayowych. Ale jest te\u017c bardzo wa\u017cny aspekt techniczny \u2013 Turok, w przeciwie\u0144stwie do wi\u0119kszo\u015bci moich gier na N64, stan gry zapisywa\u0142 na zewn\u0119trznej karcie pami\u0119ci (Controller Pak, wpinany od spodu pada), a nie na samym kartrid\u017cu. Efektem tego, \u017ceby przej\u015b\u0107 wszystko, musia\u0142e\u015b przej\u015b\u0107 ca\u0142\u0105 gr\u0119 za jednym posiedzeniem. Turoka na w\u0142asno\u015b\u0107 nigdy nie mia\u0142em, tylko wy\u0142\u0105cznie jako po\u017cyczon\u0105 rzecz \u2013 najpierw od tych dw\u00f3ch mniej lubianych koleg\u00f3w, a potem \u2013 pierwszy i jedyny raz \u2013 z lokalnej wypo\u017cyczalni gier, gdzie na trzy dni ferii (albo \u015bwi\u0105t? zima w ka\u017cdym razie) za 15 z\u0142 mog\u0142em si\u0119 zag\u0142\u0119bi\u0107 w mg\u0142\u0119 tej gry. Granie pami\u0119tam g\u0142\u00f3wnie jako prowadzenie znaczka po mapie i skakanie po platformach, bo gra mia\u0142a fetysz bycia platform\u00f3wk\u0105 i nie raz, nie dwa to mnie pokonywa\u0142o. Gr\u0119 chcia\u0142em po prostu przej\u015b\u0107, wi\u0119c w\u0142\u0105czy\u0142em jaki\u015b cheat, dzi\u0119ki kt\u00f3remu wrogowie nie atakowali, tylko ta\u0144czyli (Disco Mode) i jedziemy. Trzeciego, ostatniego dnia uda\u0142o si\u0119 w ko\u0144cu opanowa\u0107 system na tyle, \u017ce wyskaka\u0142em sobie drog\u0119 do ostatniego poziomu i tam lekki zonk \u2013 jest pomieszczenie, gdzie musisz stan\u0105\u0107 na przycisku, a potem szybko \u2013 skacz\u0105c po platformach nad law\u0105 \u2013 przeskoczy\u0107, nim drzwi si\u0119 zamkn\u0105. Po chyba p\u00f3\u0142 godzinie pr\u00f3b dotar\u0142em do drzwi w ostatniej sekundzie tak, \u017ce\u2026 zablokowa\u0142em si\u0119 w nich i nie mog\u0142em ruszy\u0107 si\u0119 w \u017cadnym kierunku, a jedynym lekarstwem by\u0142 reset konsoli, kt\u00f3ry ze\u017car\u0142 ca\u0142y m\u00f3j progres. Par\u0119 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej (a mo\u017ce to by\u0142o nawet rok p\u00f3\u017aniej\u2026?), gdy mia\u0142em ju\u017c Controller Pak, po\u017cyczy\u0142em od tych dw\u00f3ch koleg\u00f3w gr\u0119 po raz kolejny na trzy dni, nawet da\u0142em im te 15 z\u0142, i tym razem przechodz\u0105c na spokojnie i sejwuj\u0105c regularnie, przeszed\u0142em wszystkie poziomy od pocz\u0105tku do ko\u0144ca, ubi\u0142em T-Rexa i wreszcie Campaignera. Gr\u0119 odda\u0142em i nie zamierzam przechodzi\u0107 Turoka nigdy wi\u0119cej, a\u017c do ko\u0144ca mojego \u017cywota.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Ancient City<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Ruins<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Hub<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Star Wars: Shadows of the Empire<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Dawno, dawno temu, w odleg\u0142ej galaktyce, by\u0142 taki czas w uniwersum Gwiezdnych Wojen, \u017ce nie do ko\u0144ca by\u0142o wiadomo, co z tym dalej zrobi\u0107. Od premiery ostatniego filmu min\u0119\u0142o ponad dwadzie\u015bcia lat; gry, ksi\u0105\u017cki, komiksy \u017cy\u0142y sobie w\u0142asnym \u017cyciem w gronie fan\u00f3w, ale po tak d\u0142ugim czasie decydenci z rad nadzorczych nie byli specjalnie przekonani, czy zainteresowanie mark\u0105 faktycznie jest na tyle du\u017ce, \u017ceby zainwestowa\u0107 dziesi\u0105tki i setki milion\u00f3w dolar\u00f3w w produkcj\u0119 kolejnych film\u00f3w. Zdecydowano si\u0119 utworzy\u0107 p\u0142atne badanie fokusowe rynku, kt\u00f3remu nadano nazw\u0119 Shadows of the Empire. Projekt sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z ksi\u0105\u017cki, komiksu, nowego soundtracku no i gry wideo oczywi\u015bcie. Fabu\u0142a gry r\u00f3\u017cni si\u0119 nieco od fabu\u0142y ksi\u0105\u017cki i koncentruje si\u0119 na Absolutnie -Nie-Hanie-Solo, czyli na cwanym przemytniku imieniem Dash Rendar (nawet jego statek przypomina Millennium Falcona) i swoj\u0105 kulminacj\u0119 znajduje w zwalczaniu syndykatu Black Sun, rz\u0105dzonego przez wielce niedobrego ksi\u0119cia Xizora, stoj\u0105cego po stronie Imperium. Gra sk\u0142ada si\u0119 z dziesi\u0119ciu poziom\u00f3w, gdzie na wi\u0119kszo\u015bci z nich sterujemy samym Dashem Rendarem (mo\u017cemy prze\u0142\u0105cza\u0107 mi\u0119dzy widokami fpp i tpp), ale s\u0105 te\u017c etapy \u201clatane\u201d, kt\u00f3re s\u0105 najlepsz\u0105 jej cz\u0119\u015bci\u0105, a przede wszystkim pierwszy, gdzie latamy nad lodow\u0105 planet\u0105 Hoth, odtwarzaj\u0105c bitw\u0119 z pocz\u0105tku \u201cImperium Kontratakuje\u201d i mo\u017cna tam osobi\u015bcie rozci\u0105gn\u0105\u0107 lin\u0119 pod nogami kolosalnych AT-AT. Jest te\u017c jeden etap z wy\u015bcigiem na Tatooine, kt\u00f3ry uwa\u017cam za jedn\u0105 z, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, najbardziej chujowych i wkurwiaj\u0105cych sekwencji w grach wideo w og\u00f3le. Niemniej gra ma cut scenki mi\u0119dzy etapami (w formie \u201cwycinanek\u201d, kt\u00f3re w p\u00f3\u017aniejszej wersji PC zosta\u0142y zast\u0105pione renderowanymi filmikami), boss\u00f3w znanych z filmu, typu IG-88 czy Boba Fett, no i prawdziwy orkiestrowy soundtrack, mo\u017cliwe, \u017ce jedyny taki na N64\u2026?<\/span><\/p>\n

Nagrany by\u0142 przez Szkock\u0105 Orkiestr\u0119 Symfoniczn\u0105 na potrzeby ca\u0142ego projektu i u\u017cywany chyba g\u0142\u00f3wnie jako podk\u0142ad do audiobooka (ale nie jestem tego na 100% pewien), w mocno skompresowanej i okrojonej wersji zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c upchany na kartrid\u017cu. D\u017awi\u0119k nie jest tak czysty, jak by mo\u017cna by\u0142o oczekiwa\u0107, a melodia gra przez jakie\u015b 20-30 sekund i potem si\u0119 zap\u0119tla, a w przypadku co najmniej jednego poziomu ten loop jest kiepsko uci\u0119ty. Mimo to jest jeden przyk\u0142ad, gdzie ta \u201cmonotonia\u201d sprawdza si\u0119 absolutnie genialnie, a jest to poziom z poci\u0105giem na planecie-z\u0142omowisku, Ord Mantell. Musisz przeskakiwa\u0107 z wagonu na wagon, walczy\u0107 z wrogami i najlepiej zbiera\u0107 ukryte znajd\u017aki daj\u0105ce dodatkowe \u017cycia, a wszystko jest na czas, bo je\u015bli zostaniesz na z\u0142ym wagonie, to wjedziesz w stert\u0119 \u0142ajna i po zabawie. Zreszt\u0105 w tym samym tonie utrzymana jest muzyczka graj\u0105ca przy starciach z bossami. Intensywna, ale te\u017c bardziej epicka jest melodia graj\u0105ca w pa\u0142acu Xizora. Fina\u0142owa bitwa w przestrzeni kosmicznej, gdzie musimy zniszczy\u0107 Skyhook Base, Prawie-\u017be-Gwiazd\u0119-\u015amierci zbudowan\u0105 przez Xizora, to ju\u017c czysta apokalipsa, z ch\u00f3ralnymi za\u015bpiewami podkre\u015blaj\u0105cymi desperack\u0105 sytuacj\u0119. Ja osobi\u015bcie wskaza\u0142bym te\u017c melodi\u0119 z Gall Spaceport (gdzie na ko\u0144cu walczymy z Boba Fettem), bo ile czasu ja sp\u0119dzi\u0142em na tym poziomie w poszukiwaniu ukrytych Challenge Points to moje, a lokacja jest chyba najwi\u0119ksz\u0105 w ca\u0142ej grze \u2013 a mimo to ta muzyczka mi si\u0119 nie znudzi\u0142a.<\/span><\/p>\n

Podobnie jak w przypadku Turoka, w SOTE gra\u0142em gdzie\u015b pod koniec 1997 roku, gdy w moim \u017cyciu dzia\u0142y si\u0119 chyba najgorsze chwile jak dot\u0105d, tak wi\u0119c s\u0142owo \u201ceskapizm\u201d jest jak najbardziej na miejscu. Szczerze m\u00f3wi\u0105c m\u00f3j umys\u0142 wyrzuci\u0142 jako\u015b tamte wspomnienia i nie potrafi\u0119 sobie przypomnie\u0107 od kogo mia\u0142em t\u0119 gr\u0119 po\u017cyczon\u0105, jak d\u0142ugo w ni\u0105 gra\u0142em, kiedy musia\u0142em odda\u0107 i tak dalej. Pami\u0119tam tylko sam fakt grania. Zreszt\u0105 par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej kupi\u0142em sobie w\u0142asny egzemplarz, kt\u00f3ry mam do dzisiaj. Ale dosy\u0107 tych sm\u0119t\u00f3w \u2013 bo SOTE to jedna z ostatnich ciekawych starwarsowych rzeczy przed nastaniem prequelowej zag\u0142ady i p\u00f3\u017aniejszego zaorania wszystkiego przez Disneya. Do czego zmierzam \u2013 w SOTE miecz \u015bwietlny jest widziany chyba tylko podczas jednej z cut-scenkowych ilustracji, w samej grze go nie ma. Gra polega na lataniu statkami wygl\u0105daj\u0105cymi jak w miar\u0119 foremna, ale jednak kupa z\u0142omu, oraz przemierzaniu gigantycznych statk\u00f3w kosmicznych b\u0105d\u017a mocno przesadzonych formacji skalnych. Zreszt\u0105 Jedi Outcast te\u017c oferowa\u0142o co\u015b podobnego, nawet je\u015bli potem ganiamy ju\u017c z mieczem \u015bwietlnym. I tym w\u0142a\u015bnie jest dla mnie Star Wars \u2013 szaro-bure gigantyczne statki, robi\u0105ce \u201cpew pew\u201d lasery, okazyjnie ciachanie mieczem \u015bwietlnym. Prequelowe filmy nada\u0142y du\u017co wi\u0119ksze znaczenie tym nieszcz\u0119snym lightsaberom i generalnie nie by\u0142o w nich zbyt wiele rzeczy, za kt\u00f3re to uniwersum polubi\u0142em. Potem przyszed\u0142 Disney i wywali\u0142 prawie wszystko poza kanon, w tym dziesi\u0105tki ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re czyta\u0142em jako nastolatek: Dash Rendar, Kyle Katarn, Mara Jade, dzieci Hana i Lei, syn Luke\u2019a i Mary Jade, Trylogia Thrawna, a nawet Nowa Era Jedi, kt\u00f3r\u0105 osobi\u015bcie bardzo polubi\u0142em, a przynajmniej lubi\u0142em jako nastolatek ze wzgl\u0119du na niewyobra\u017caln\u0105 rze\u017a, jaka tam si\u0119 odbywa. W zamian dostajemy Bezpieczne Star Wars, kt\u00f3rym b\u0119dziemy karmieni co najmniej raz na rok. W tym kontek\u015bcie SOTE, cho\u0107 gr\u0105 jest raczej \u201cprzeci\u0119tn\u0105 z dobrymi fragmentami\u201d, zostanie dla mnie przypomnieniem dawnych czas\u00f3w (jak to brzmi!), z tym swoim soundtrackiem, kt\u00f3ry jest bardziej johnwilliamsowy ni\u017c John Williams.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Ord Mantell<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Gall Spaceport<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Skyhook Battle<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

The Legend of Zelda: Ocarina of Time<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Po Super Mario przyszed\u0142 czas na kolejny flagowy tytu\u0142 Nintendo, kt\u00f3ry oczekiwa\u0142 na przeskok w 3D. Ocarina of Time wprowadzi\u0142a Z-targeting, dzi\u0119ki kt\u00f3remu walka z przeciwnikiem w tr\u00f3jwymiarowym \u015brodowisku wreszcie nabra\u0142a sensu. Nie wiesz, co to jest Z-targeting? Lockowa\u0142e\u015b si\u0119 kiedykolwiek na przeciwniku w Dark Souls? No w\u0142a\u015bnie. Zreszt\u0105 co ja tu b\u0119d\u0119 si\u0119 produkowa\u0142: Ocarina of Time, po jakich\u015b dw\u00f3ch latach op\u00f3\u017anie\u0144 w stosunku do pierwszych zapowiedzi, zawita\u0142a na konsole pod koniec roku 1998 i zarz\u0105dzi\u0142a tak niesamowicie, \u017ce w dzisiejszych czasach ci\u0119\u017cko to ogarn\u0105\u0107. Jako pierwsza gra w historii Famitsu dosta\u0142a perfekcyjne 40\/40 i by\u0142o to w czasach, gdy oceny z recenzji mia\u0142y jeszcze znaczenie \u2013 zreszt\u0105 moja z\u0142o\u015bliwa hipoteza jest taka, \u017ce wielu wydawc\u00f3w zw\u0105cha\u0142o, jak fajnie wygl\u0105da tytu\u0142 \u201cnajlepiej ocenianej gry wszechczas\u00f3w\u201d w reklamie i to zapocz\u0105tkowa\u0142o er\u0119 inflacji ocen, no ale to taka dygresja fanatyka. Po\u0142\u0105czenie eksploracji, przygody, rado\u015bci odkrycia, rozwi\u0105zywania zagadek i fabu\u0142y zaczynaj\u0105cej si\u0119 skromnie, a dochodz\u0105cej do epickich proporcji z miejsca umie\u015bci\u0142o Ocarina of Time na li\u015bcie klasyk\u00f3w, najwa\u017cniejszych i najlepszych gier w bran\u017cy i generalnie t\u0119 laurk\u0119 pochwa\u0142 i r\u00f3\u017caniec modlitw m\u00f3g\u0142bym kontynuowa\u0107 jeszcze d\u0142ugo. Dodam jeszcze tylko, \u017ce rozwi\u0105zania z Ocarina of Time by\u0142y stosowane z powodzeniem w kolejnych Zeldach 3D przez nast\u0119pne 19 lat, do czasu Breath of the Wild z 2017 roku.<\/span><\/p>\n

Przy okazji Super Mario 64 napisa\u0142em, \u017ce melodie w grach Nintendo s\u0105 tyle\u017c proste, co skuteczne. W przypadku Ocarina of Time te\u017c jest to oczywi\u015bcie prawd\u0105, ale tylko do pewnego stopnia \u2013 bo s\u0105 melodie weso\u0142e, jak ta z Lost Woods, czy podczas przemierzania \u015bwiata albo w Kakariko Village. Jednak z czasem dochodzimy do fragment\u00f3w, gdzie rado\u015bnie by\u0107 przestaje, a Ocarina of Time staje si\u0119 jedn\u0105 z najbardziej klimatycznych gier, w jakie gra\u0142em, a muzyka odgrywa w tym swoj\u0105 niebagateln\u0105 rol\u0119. I tu oczywi\u015bcie musz\u0119 wspomnie\u0107 o Forest Temple. To ju\u017c trzeba geniuszu, \u017ceby co\u015b takiego skomponowa\u0107\u2026 albo szale\u0144ca. W Forest Temple chodzi o to, \u017ce z\u0142e duchy ukrad\u0142y ogie\u0144 pochodni i trzeba go odzyska\u0107 \u2013 b\u0142\u0105dz\u0105c po popadaj\u0105cym w ruin\u0119 i zarastaj\u0105cym zielskiem zamczysku, czy te\u017c posiad\u0142o\u015bci, gdzie kiedy\u015b kto\u015b mieszka\u0142, ale ju\u017c dawno ludzka stopa tam nie posta\u0142a. To miejsce jest nawiedzone i jasny gwint, b\u0119dziesz czu\u0142 niepok\u00f3j \u2013 je\u015bli nie od razu, to on si\u0119 zacznie wwierca\u0107 w ciebie. Albo kolejny przyk\u0142ad, Fire Temple. W wersji europejskiej s\u0142yszymy w tle te same zawodzenia, co w Shadow Temple, ale pierwsza wersja gry mia\u0142a inne d\u017awi\u0119ki, ludzkie g\u0142osy \u2013 dzi\u0119ki kt\u00f3rym pierwsza wersja Fire Temple jest jedn\u0105 z najbardziej klimatycznych muzyczek w grze. Niestety te \u201cludzkie g\u0142osy\u201d to muzu\u0142ma\u0144skie za\u015bpiewy religijne, kt\u00f3re niefortunnie znalaz\u0142y si\u0119 komercyjnie wydanej bibliotece sampli, z kt\u00f3rej wielu developer\u00f3w ch\u0119tnie korzysta\u0142o \u2013 i gdy Nintendo si\u0119 zorientowa\u0142o, co potencjalnie mo\u017ce si\u0119 sta\u0107, w kolejnych wersjach gry muzyczka jest ju\u017c zmieniona. No i Spirit Temple, labirynt na samym kra\u0144cu znanego \u015bwiata \u2013 gdzie b\u0119bny powoli wprowadzaj\u0105 w trans, a melodia dosadnie daje ci zna\u0107, \u017ce ta lokacja rz\u0105dzi si\u0119 w\u0142asnymi, odmiennymi od reszty prawami. A i jeszcze wrzuc\u0119 do tego worka dobroci muzyk\u0119 z Stone Tower Temple, labiryntu z \u201ckontynuacji\u201d (tak naprawd\u0119 rozbudowanego, stand alone expansion packa do Ocarina of Time), Majora\u2019s Mask: kt\u00f3ra \u0142\u0105czy ponure nuty z b\u0119bnami i niekt\u00f3rymi du\u017co bardziej egzotycznymi instrumentami, tworz\u0105c klimat tak g\u0119sty, \u017ce mo\u017cna go kroi\u0107 no\u017cem. Wed\u0142ug mnie \u017cadna kolejna Zelda nie zbli\u017cy\u0142a si\u0119 za specjalnie do tego konkretnego klimatu, ale te\u017c \u017cadna opr\u00f3cz Twilight Princess za specjalnie nie pr\u00f3bowa\u0142a.<\/span><\/p>\n

Ocarina of Time to moja ulubiona gra wszech czas\u00f3w, kropka. I mo\u017ce to wyda si\u0119 komu\u015b dziwne, ale nie potrafi\u0119 o niej pisa\u0107, a ju\u017c na pewno nie lubi\u0119 rozpisywa\u0107 si\u0119 \u2013 jest i tyle, taki dogmat. Gra by\u0142a wyczekiwana przeze mnie niczym drugie przyj\u015bcie Chrystusa i mia\u0142a dotrze\u0107 do mnie t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, co konsola \u2013 przez znajomego pracuj\u0105cego w Niemczech. Nast\u0105pi\u0142o to pod koniec pierwszego tygodnia ferii roku 1999, gdy by\u0142em w \u00f3smej, ostatniej klasie podstaw\u00f3wki. Gr\u0119 odebra\u0142em i gra\u0142em po 16-18 godzin na dob\u0119 i to by\u0142 chyba jedyny przypadek, gdy pod wiecz\u00f3r jednego z maraton\u00f3w oczy zacz\u0119\u0142y bole\u0107 mnie tak bardzo, \u017ce musia\u0142em przesta\u0107 gdzie\u015b zaledwie o 21:00 i odpocz\u0105\u0107. Ten maraton grania uwa\u017cam za jedno z najlepszych prze\u017cy\u0107 w swoim nie obfituj\u0105cym w pozytywne zdarzenia \u017cywocie.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Forest Temple<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Fire Temple (pierwsza wersja)<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Spirit Temple<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Stone Tower Temple (utw\u00f3r z Majora\u2019s Mask)<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Shadow Man<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Ach, Acclaim. Developer znany wcze\u015bniej jako Iguana Entertainment UK, p\u00f3\u017aniej przemianowany na Acclaim Studios Teesside, dosta\u0142 polecenie: \u201czrobi\u0107 gr\u0119-horror, ale w pe\u0142nym 3D, a nie w statycznych lokacjach\u201d, jak \u00f3wczesne Residenty. Zasugerowano te\u017c, by wykorzysta\u0107 kt\u00f3ry\u015b z komiks\u00f3w spod szyldu Valiant Comics, kt\u00f3rego Acclaim by\u0142 wtedy w\u0142a\u015bcicielem. Designerzy ochoczo wybrali \u201cShadowmana\u201d i z zapa\u0142em zabrali si\u0119 do roboty nad gr\u0105, kt\u00f3rej bohaterem jest facet z ko\u015bcian\u0105 mask\u0105, pozwalaj\u0105c\u0105 mu na podr\u00f3\u017c do Deadside \u2013 \u015bwiata umar\u0142ych. A ma po co tam si\u0119 wybiera\u0107, bo sk\u0105din\u0105d znany (z Biblii) Legion skuma\u0142 si\u0119 z r\u00f3\u017cnymi seryjnymi zab\u00f3jcami (mi\u0119dzy innymi z Kub\u0105 Rozpruwaczem, w tej grze: architektem) i planuje szeroko zakrojon\u0105 inwazj\u0119 do \u015bwiata \u017cywych. Kuba Rozpruwacz zbudowa\u0142 mu Asylum (kt\u00f3rej wygl\u0105d w grze jest inspirowany obrazem \u201cWie\u017ca Babel\u201d Pietera Bruegla), gigantyczn\u0105 budowl\u0119, w kt\u00f3rej trzewiach pracuje Mroczny Silnik, nap\u0119dzany \u2013 a jak\u017ce! \u2013 Mrocznymi Duszami (ang. Dark Souls), kt\u00f3rych Legion z tego wzgl\u0119du wielce po\u017c\u0105da. Dlatego nasz bohater, imieniem Michael LeRoi, od kap\u0142anki voodoo Nettie otrzymuje misj\u0119 zebrania wszystkich Mrocznych Dusz przed Legionem. Sytuacji nie poprawia fakt, \u017ce Pi\u0119ciu, mordercy s\u0142u\u017c\u0105cy Legionowi, ju\u017c do naszego \u015bwiata si\u0119 przedostali i siej\u0105 zam\u0119t, a sam Miszel podczas wizyt w Deadside ma wizje swojego m\u0142odszego braciszka, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 z jego winy. Sama gra wysz\u0142a na wiele r\u00f3\u017cnych platform, z kt\u00f3rych ta na N64 by\u0142a chyba najpopularniejsz\u0105, ale niestety nie najlepsz\u0105. Owszem, nie by\u0142a te\u017c najgorsz\u0105 (tak\u0105 by\u0142 port na PlayStation z racji braku optymalizacji silnika w wersji na t\u0119 konsol\u0119), ale mimo to uk\u0142ad poziom\u00f3w, fina\u0142owy bonus za wszystkie Dark Souls i \u2013 co najgorsze \u2013 muzyczki zosta\u0142y poci\u0119te, albo wyci\u0119te. Dlatego je\u015bli kto\u015b mia\u0142by teraz w to gra\u0107, to ostro\u017cnie poleca\u0142bym wersj\u0119 na Dreamcasta albo wr\u0119cz re-release na PC ze Steama lub GOG-a. Gameplay nazwa\u0142bym zeldowo-tombraiderowym \u2013 chodzimy po lokacjach, walczymy z przeciwnikami, strzelaj\u0105c do nich z pistoletu, cho\u0107 tutaj zamiast jakich\u015b wi\u0119kszych przestrzeni mamy konkretne lokacje jak w Tomb Raiderze w\u0142a\u015bnie. Ale z Zeldy mamy \u015bwi\u0105tynie, po uko\u0144czeniu kt\u00f3rych dostajemy nowe moce, niezb\u0119dne do dotarcia do niedost\u0119pnych wcze\u015bniej fragment\u00f3w zwiedzonych ju\u017c lokacji. Jednak to, co sprawia, \u017ce Shadow Man zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci tych, kt\u00f3rzy grali, jest klimat horroru. Jump scares nie ma (chyba \u017ce na twoje w\u0142asne \u017cyczenie), ale niekt\u00f3re lokacje nie spos\u00f3b nazwa\u0107 inaczej, jak \u201cchore\u201d i oczywi\u015bcie jako pierwsze przychodz\u0105 mi na my\u015bl Asylum Playrooms. Niemo\u017cliwe budowle, pomosty z ludzkiej sk\u00f3ry, rzeki krwi czy g\u0142\u00f3wne artefakty w Katedrze B\u00f3lu \u2013 rozci\u0105gni\u0119te na sznurach g\u00f3rne po\u0142owy ludzkiego cia\u0142a \u2013 przez kt\u00f3re zreszt\u0105 przenikasz do \u015bwiata rzeczywistego, u\u017cywaj\u0105c na nich urz\u0105dzenia medycznego do rozwierania mostka\u2026 Asylum Playrooms zawiera pomieszczenia wystrojone jak pok\u00f3j niemowlaka, tyle \u017ce w kojcu le\u017cy albo gnij\u0105ca kupa mi\u0119sa, albo jaki\u015b mutant z hakami zamiast r\u0105k.<\/span><\/p>\n

Jednak najwi\u0119cej klimatu buduje muzyka. Ju\u017c temat g\u0142\u00f3wny buduje ciekaw\u0105 atmosfer\u0119, ale ta muzyczka jest jeszcze perfekcyjnie normalna. Im g\u0142\u0119biej natomiast w Deadside i trzewia Asylum, tym robi si\u0119 coraz dziwniej. W odwiedzanych \u015bwi\u0105tyniach s\u0142yszymy dziwne i niepokoj\u0105ce za\u015bpiewy \u2013 i zreszt\u0105 s\u0142usznie, bo znienacka mog\u0105 ci\u0119 zaatakowa\u0107 Sisters of Blood, a z nimi nie ma \u017cart\u00f3w. Podczas podr\u00f3\u017cy wagonikiem (obitym od \u015brodka czerwonym aksamitem) s\u0142yszysz jakie\u015b ambientowe szumy przemieszane z p\u0142aczem ma\u0142ych dzieci. W ko\u0144cu d\u017awi\u0119ki robi\u0105 si\u0119 coraz dziwniejsze, jakby kto\u015b grzeba\u0142 paluchem w mielonym mi\u0119sie, niekt\u00f3re odg\u0142osy s\u0105 puszczane od ty\u0142u, s\u0142ycha\u0107 czyje\u015b kroki i to, do ci\u0119\u017ckiej cholery, jest chyba celowo i z premedytacj\u0105 tak skomponowane, by wywo\u0142a\u0107 w tobie stany l\u0119kowe. Podk\u0142ad do Asylum Playrooms przekracza t\u0119 granic\u0119 i galopuje dalej: pierwsze d\u017awi\u0119ki to pisk gumowej kaczuszki, s\u0142yszana z pewnej odleg\u0142o\u015bci ko\u0142ysanka, d\u017awi\u0119k wiert\u0142a dentystycznego wwiercaj\u0105cego si\u0119 w g\u0142\u00f3wk\u0119 niemowlaka. S\u0142yszysz p\u0142acz, krzyki agonii, szalony \u015bmiech, wszystko na\u0142o\u017cone na wspomnian\u0105 ko\u0142ysank\u0119. Kompozytor do\u0142o\u017cy\u0142 wspomniane wcze\u015bniej d\u017awi\u0119ki ciaprania paluchem w mielonym mi\u0119sie.<\/span><\/p>\n

Asylum Playrooms to jedyna lokacja w jakiejkolwiek grze, podczas grania w kt\u00f3rej wy\u0142\u0105czam d\u017awi\u0119k. Normalnie nie mam z grami tego typu problem\u00f3w \u2013 ale w po\u0142\u0105czeniu z walk\u0105 z goni\u0105cymi mnie potworami i szukaniem drogi\u2026 nie wytrzyma\u0142em; mo\u017cliwe, \u017ce dosta\u0142em wtedy lekkiego ataku paniki. \u017badna inna gra nie oddzia\u0142ywa\u0142a na mnie w ten spos\u00f3b i nie przyprawi\u0142a mnie o koszmar, z kt\u00f3rego gwa\u0142townie si\u0119 obudzi\u0142em \u2013 a \u015bni\u0142o mi si\u0119, \u017ce ganiam si\u0119 z Home Improvement Killerem (robi\u0105cym z cia\u0142 ofiar r\u00f3\u017cne przydatne w gospodarstwie domowym przedmioty) po ciasnych korytarzach jego domostwa. Klimat tej gry tak g\u0142\u0119boko wr\u00f3s\u0142 we mnie, \u017ce moje jakie\u015b tam pierwsze konkretne pr\u00f3by pisarskie by\u0142y praktycznie parodi\u0105 fabu\u0142y Shadow Mana, mo\u017ce to by\u0142a pr\u00f3ba oswojenia si\u0119 z ni\u0105\u2026? W ka\u017cdym razie przej\u015bcie tej do\u015b\u0107 wyj\u0105tkowej jak na klimaty gier na N64 pozycji okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 niezapomnianym prze\u017cyciem, z kt\u00f3rego si\u0119 nie otrz\u0105sn\u0119, cho\u0107bym chcia\u0142.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Main Theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

muzyczki ze \u015bwi\u0105ty\u0144<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Asylum Playrooms<\/a><\/u><\/span><\/span> (uwaga: niekt\u00f3rzy mog\u0105 uzna\u0107 t\u0119 melodi\u0119 za niepokoj\u0105c\u0105)<\/span><\/p>\n

\n

Jet Force Gemini<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

W Rare by\u0142o kilka grup developer\u00f3w, pracuj\u0105cych mniej lub bardziej niezale\u017cnie nad r\u00f3\u017cnymi projektami. I opr\u00f3cz wypluwaj\u0105cych hit za hitem grup byli te\u017c tacy, kt\u00f3rzy robili po prostu solidne gry, kt\u00f3re niestety by\u0142y przy\u0107miewane przez najg\u0142o\u015bniejsze tytu\u0142y developera z Twycross. Kr\u00f3tko po premierze konsolki wysz\u0142a gra Blast Corps, kt\u00f3ra ma\u0142o kogo rzuci\u0142a na kolana, ale ludzie grali, cieszyli si\u0119 i kl\u0119li na wysoki poziom trudno\u015bci, bo Rare czasem lubi\u0142o dokr\u0119ci\u0107 \u015brub\u0119 (patrz: Battletoads). Ta sama ekipa zwar\u0142a po\u015blady i postanowi\u0142a stworzy\u0107 kolejn\u0105 gr\u0119, inspirowan\u0105 tak strzelaninami, jak i platformerami 3D (na obydwu tych polach Rare odnios\u0142o du\u017ce sukcesy). Hybryd\u0105 tych pomys\u0142\u00f3w okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 Jet Force Gemini, strzelanina z perspektywy trzeciej osoby. Pierwsze projekty postaci ukazywa\u0142y par\u0119 bohater\u00f3w (rodze\u0144stwo: Juno i Vela) bardziej przypominaj\u0105cych ma\u0142e dzieci, ale rzekomo wed\u0142ug sugestii Nintendo zmieniono ich wygl\u0105d na par\u0119 nastolatk\u00f3w. Parze naszych bohater\u00f3w (z kt\u00f3rych ka\u017cde posiada nieco inne umiej\u0119tno\u015bci, pozwalaj\u0105ce dociera\u0107 w r\u00f3\u017cne zak\u0105tki poziom\u00f3w) towarzyszy jeszcze trzecia grywalna posta\u0107, czyli pies Lupus, kt\u00f3ry jest po pierwsze maskotk\u0105 teamu, a po drugie ma\u0142ym, bardzo mobilnym czo\u0142giem. S\u0105 r\u00f3wnie\u017c sekcje wy\u015bcigowo-latane, gdzie pomaga nam ma\u0142y robot Floyd, wygl\u0105dem przypominaj\u0105cy Wii U Pro Controller ze \u015bmigie\u0142kiem. W grze biegamy, skaczemy i przede wszystkim strzelamy do hord robali, kt\u00f3re eksploduj\u0105 fontannami lataj\u0105cych odn\u00f3\u017cy i zielonej krwi. Serio, poziom gore w tej grze jest ca\u0142kiem wysoki, ale skoro nie rozwalasz niczego, co by przypomina\u0142o ludzi, to jest chyba ok \u2013 przyr\u00f3wna\u0142bym to do scen w Samurai Jack, gdzie g\u0142\u00f3wny bohater odcina \u0142eb robotowi i z szyi tryska olej. Jednym z element\u00f3w gry jest ratowanie Tribali, mi\u015bk\u00f3w z wielgachnymi oczami, kojarz\u0105cych mi si\u0119 nieco z Ewokami z \u201cPowrotu Jedi\u201d. Ratowanie tych dziad\u00f3w nie nale\u017cy do prostych zada\u0144, bo cz\u0119sto robale trzymaj\u0105 je jako zak\u0142adnik\u00f3w, mi\u015bki r\u00f3wnie\u017c uwielbiaj\u0105 w\u0142azi\u0107 na lini\u0119 strza\u0142u. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce par\u0119 mi\u015bkowych \u0142b\u00f3w r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie fruwa\u0142o w powietrzu (\u0142by tak robali, jak i mi\u015bk\u00f3w mo\u017cna zbiera\u0107, je\u015bli dobrze pami\u0119tam \u2013 ot, kolejny przyk\u0142ad suchego humoru w grach Rare). A ratowanie Tribali jest niezb\u0119dne, by dotrze\u0107 do walki z fina\u0142owym bossem, kt\u00f3ry grozi zniszczeniem Ziemi \u2013 przyw\u00f3dc\u0105 armii robali, Mizarem. Jest to starcie epickie, a samo zako\u0144czenie bardzo zaskakuj\u0105ce, kto gra\u0142, ten wie.<\/span><\/p>\n

Mordowa\u0107 wrog\u00f3w, ale te\u017c i gada\u0107 z r\u00f3\u017cnymi istotami i wykonywa\u0107 dziwne misje b\u0119dziemy na bardzo r\u00f3\u017cnorodnych poziomach, od d\u017cungli i bagien, po statki kosmiczne, wulkany i asteroidy. Ka\u017cdy z poziom\u00f3w otrzyma\u0142 godziw\u0105 opraw\u0119 muzyczn\u0105, za kt\u00f3r\u0105 w g\u0142\u00f3wnej mierze odpowiedzialni byli Robin Beanland i Graeme Norgate. Mo\u017ce i Shadows of the Empire to jedyna gra na N64, kt\u00f3ra ma soundtrack nagrany przez prawdziw\u0105 orkiestr\u0119, ale panowie z Rare bardzo si\u0119 starali i na pewno nie ograniczali do powielania motyw\u00f3w. Ju\u017c od pocz\u0105tku atakuje nas z miejsca wpadaj\u0105cy w ucho, marszowy rytm ekranu wyboru postaci (do jego autorstwa przyznaje si\u0119 Graeme Norgate, co wida\u0107 w jego komentarzu pod filmikiem na YT). Zreszt\u0105 motyw muzyczny z wulkanicznej planety Eschebone powinien doskonale wyt\u0142umaczy\u0107, dlaczego muzyka z Jet Force Gemini jest godna uwagi cho\u0107by tylko z technicznego punktu widzenia. A to jeszcze nie koniec, bo motyw muzyczny graj\u0105cy przy bossach to wed\u0142ug mnie klasyk i je\u015bli my\u015bl\u0119 o muzyczkach przy bossach w grach nie b\u0119d\u0105cych jrpg-ami, to ten motyw przychodzi mi na my\u015bl jako jeden z pierwszych. Ale i na tym Jet Force Gemini nie poprzestaje, bo zawiera jedn\u0105 melodi\u0119, kt\u00f3ra jest wyj\u0105tkowa je\u015bli chodzi o ca\u0142\u0105 gr\u0119 i jest jedn\u0105 z moich ulubionych muzyczek z gier w og\u00f3le: Water Ruins. Water Ruins to pi\u0119kna, zalana s\u0142o\u0144cem lokacja, w kt\u00f3rej zreszt\u0105 chyba nie ma \u017cadnego wroga, je\u015bli dobrze pami\u0119tam \u2013 mo\u017cemy si\u0119 zaj\u0105\u0107 wy\u0142\u0105cznie eksploracj\u0105 i poszukiwaniem znajdziek. Klimat melodii jest r\u00f3wnocze\u015bnie uspokajaj\u0105cy niczym ten w Dire, Dire Docks z Super Mario 64, ale szybko robi si\u0119 dramatyczny, zostawiaj\u0105c ci\u0119 troch\u0119 z poczuciem, \u017ce jednak gdzie\u015b tam kto\u015b wymaga ratowania, a ty si\u0119 opierniczasz na spokojnej planecie \u2013 ale zosta\u0144 jeszcze chwil\u0119 i popodziwiaj widoki.<\/span><\/p>\n

Jet Force Gemini, cho\u0107 wysz\u0142o pod koniec 1999 roku, sprawi\u0142em sobie bodaj jako ostatni\u0105 gr\u0119 w trakcie \u017cywota Nintendo 64, a i to nast\u0105pi\u0142o dopiero w po\u0142owie 2001 roku. Jet Force Gemini jest po prostu solidn\u0105 gr\u0105, kt\u00f3r\u0105 zreszt\u0105 przeszed\u0142em na 100%, cho\u0107 niekt\u00f3re fragmenty potrafi\u0142y da\u0107 w ko\u015b\u0107. Jest kilka lokacji, kt\u00f3re szczeg\u00f3lnie zapadaj\u0105 w pami\u0119\u0107, na przyk\u0142ad jest klub muzyczny, gdzie mo\u017cna po przebraniu si\u0119 za robala wej\u015b\u0107 i nawet poprosi\u0107 did\u017ceja o zmian\u0119 muzyczki. Jednak najlepszy moment dla mnie to by\u0142a fina\u0142owa walka z Mizarem \u2013 tam w og\u00f3le z bossami nie ma \u017cart\u00f3w, a je\u015bli w trakcie walki sko\u0144czy ci si\u0119 amunicja, to po prostu przegra\u0142e\u015b i lepiej zacz\u0105\u0107 od nowa. Walka z przyw\u00f3dc\u0105 robali jest, a jak\u017ce, kilkuetapowa, i trzeba po prostu solidnie potrenowa\u0107 unikanie r\u00f3\u017cnorodnych atak\u00f3w bossa, bo zdrowie od nich spada b\u0142yskawicznie. Gra mia\u0142a te\u017c multiplayer, ale ten wyj\u0105tkowo nie przypad\u0142 ani mnie, ani cz\u0119sto wspominanemu tutaj koledze do gustu i mo\u017ce raz tylko w niego grali\u015bmy.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

character select<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

boss battle<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Eschebone<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Water Ruins<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Goldeneye 007<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

W strzelaniny z perspektywy pierwszej osoby najlepiej gra si\u0119 myszk\u0105 i klawiatur\u0105. Po prostu nie ma por\u00f3wnania \u2013 to, co wykonasz prostym ruchem mysz\u0105, na padzie wymaga opanowania zen czy podobnych sztuk tajemnych. Pecetowe strzelaniny przeniesione na konsole bez wzi\u0119cia poprawki na sterowanie raczej nie b\u0119d\u0105 zbyt przyjemne do grania na padzie. I w po\u0142owie 1997 roku przysz\u0142o Goldeneye 007 i pokaza\u0142o, \u017ce na konsoli da si\u0119 zrobi\u0107 udanego FPSa, i to nawet z wci\u0105gaj\u0105cym multiplayerem. A na pocz\u0105tku nawet nie mia\u0142o by\u0107 tego typu gr\u0105 \u2013 bo bardziej celowano (ha!) w gr\u0119 typu Virtua Cop, gdzie gracz ma tylko strzela\u0107, a za ruch po scenerii ju\u017c odpowiada sama gra. Zreszt\u0105 ten pomys\u0142 dalej jest mocno widoczny, z poziomem Train na czele, gdzie idziesz przed siebie, a wrogowie wyskakuj\u0105 zza skrzynek. Gr\u0119 kleci\u0142 zesp\u00f3\u0142 os\u00f3b, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 nigdy wcze\u015bniej nie pracowa\u0142a nad gr\u0105 wideo. To zreszt\u0105 wida\u0107 \u2013 na przyk\u0142ad poziom Facility (sowiecka fabryka gazu bojowego) ma kilka pomieszcze\u0144, do kt\u00f3rych normalnie gracz nie zawita, ale mimo to s\u0105 tam sobie i logicznie pasuj\u0105 do uk\u0142adu budynku, to samo zreszt\u0105 z Archives (budynek GRU). Dlaczego kto\u015b to tak zrobi\u0142? Legenda g\u0142osi, \u017ce projektantowi poziom\u00f3w kazali zaprojektowa\u0107 budynek, to taki zrobi\u0142 \u2013 a \u017ce b\u0119dzie tam mn\u00f3stwo pomieszcze\u0144 bez wi\u0119kszego u\u017cytku dla gracza, to ju\u017c mu do g\u0142owy nie przysz\u0142o. No ale czym ta gra si\u0119 r\u00f3\u017cni od dominuj\u0105cego wtedy modelu fps-\u00f3w? Na pececie premiowana by\u0142a szybko\u015b\u0107, du\u017ca ilo\u015b\u0107 stwor\u00f3w do ubicia, przeszukiwanie poziom\u00f3w-labirynt\u00f3w w poszukiwaniu amunicji i zdrowia. Goldeneye 007 z racji bycia gr\u0105 po pierwsze o tajnym agencie, po drugie sterowan\u0105 mniej precyzyjnym ni\u017c myszka padem, postawi\u0142o w kwestii strzelania na bardziej stacjonarnych wrog\u00f3w, ale chowaj\u0105cych si\u0119 za os\u0142onami (skrzynki, mury), niczym na strzelnicy. Dodatkowo by\u0142y te\u017c poziomy, gdzie mo\u017cliwe (ale nie wymagane) by\u0142o skradanie si\u0119, szczeg\u00f3lnie obydwa poziomy dziej\u0105ce si\u0119 na etapie Bunker. A na pewno w Bunker 2, gdzie po wydostaniu si\u0119 z wi\u0119zienia mo\u017cna by\u0142o \u2013 przemykaj\u0105c z dala od kamer i korzystaj\u0105c tylko z no\u017cy, albo wystrzeliwuj\u0105c mniejsze ilo\u015bci pocisk\u00f3w \u2013 eliminowa\u0107 wrog\u00f3w bez w\u0142\u0105czania alarmu. Jednak najlepsz\u0105 rzecz\u0105 w tej grze by\u0142 nacisk na wykonywanie zada\u0144 \u2013 nie wystarczy\u0142o dotrze\u0107 do ko\u0144ca, konieczne by\u0142o te\u017c wykonywanie misji, jak ratowanie zak\u0142adnik\u00f3w, buchni\u0119cie przepustki, wysadzenie radia i tak dalej. I teraz uwaga: nie do\u015b\u0107, \u017ce na wy\u017cszych poziomach trudno\u015bci wrogowie s\u0105 wytrzymalsi i celniejsi, to na dodatek cz\u0119sto dochodz\u0105 nowe zadania do wykonania, zmuszaj\u0105ce do odwiedzenia cz\u0119\u015bci poziomu, do kt\u00f3rej wcze\u015bniej mog\u0142e\u015b nawet w og\u00f3le nie zawita\u0107! Pierwszy poziom chocia\u017cby (Dam \u2013 zapora), gdzie trzeba przej\u015b\u0107 przez jej ca\u0142e wn\u0119trze do serwerowni. Gra mia\u0142a je\u017cd\u017cenie czo\u0142giem, kt\u00f3rym mo\u017cna by\u0142o rozje\u017cd\u017ca\u0107 inne pojazdy oraz ludzi (a na poziomie Streets<\/a><\/u><\/span><\/span> przeciwko nam wychodzili wrogowie z wyrzutniami rakiet, przez co czasem dzia\u0142a si\u0119 na ekranie sodomia i Gomoria), by\u0142 te\u017c jeden z pierwszych, a mo\u017ce i w og\u00f3le pierwszy, dzia\u0142aj\u0105cy w real time karabin snajperski. By\u0142o kilkadziesi\u0105t broni do wyboru (razem z dual wieldingiem), w tym no\u017ce do rzucania i kilka rodzaj\u00f3w wybuchade\u0142 rzucanych (miny zbli\u017ceniowe, czasowe, zdalnie detonowane) i miotanych (granaty, wyrzutnia granat\u00f3w, wyrzutnia rakiet), bondowskie gad\u017cety w zegarku (magnes, laser), konieczno\u015b\u0107 prze\u0142adowywania broni\u2026 D\u0142ugo by wymienia\u0107, a dok\u0142adniej opisywa\u0107 w tym miejscu nawet nie mam zamiaru \u2013 po prostu uwa\u017cam zar\u00f3wno t\u0119 gr\u0119, jak i Perfect Dark, za wyprzedzaj\u0105ce swoje czasy, co potwierdzenie swoje znajduje tak w moim osobistym czasie sp\u0119dzonym przy tych grach, przyjemno\u015bci p\u0142yn\u0105cej z grania oraz \u2013 co dla tw\u00f3rc\u00f3w i wydawcy najwa\u017cniejsze \u2013 wynikach sprzeda\u017cy, bo Goldeneye 007 to trzecia najlepiej sprzedaj\u0105ca si\u0119 gra na Nintendo 64, z ponad o\u015bmioma milionami egzemplarzy jest za Super Mario 64 i Mario Kart 64, a przed Ocarina of Time chocia\u017cby.<\/span><\/p>\n

Muzyk\u0119 w tej grze najpro\u015bciej opisa\u0107 jako \u201cremiksy bondowskiego motywu przewodniego\u201d i do pewnego stopnia b\u0119dzie to prawda. Grant Kirkhope podczas wyst\u0119pu w Game Grumps (pierwszy i ostatni odcinek Game Grumps, kt\u00f3ry obejrza\u0142em) wyjawi\u0142, \u017ce Monty Norman, kompozytor \u201cBond Theme\u201d, dostawa\u0142 dolara od ka\u017cdej sprzedanej kopii gry \u2013 czyli facet zarobi\u0142 osiem milion\u00f3w dolar\u00f3w za to, \u017ce inni kompozytorzy przez par\u0119 miesi\u0119cy tworzyli utwory, w kt\u00f3re wplatali jego melodi\u0119, oj co\u015b nie chce mi si\u0119 w to wierzy\u0107\u2026 No ale od pocz\u0105tku \u2013 muzyk\u0119 tworzyli przede wszystkim Grant Kirkhpe i Graeme Norgate, przy do\u015b\u0107 znikomym wk\u0142adzie Robina Beanlanda, kt\u00f3ry \u2013 wed\u0142ug napis\u00f3w ko\u0144cowych w grze \u2013 pope\u0142ni\u0142 tylko te muzyczki, kt\u00f3re graj\u0105 w windzie. Nie zaskocz\u0119 nikogo gdy powiem, \u017ce utwory idealnie pasuj\u0105 do poziom\u00f3w \u2013 pierwszy etap na zaporze wodnej wplata nieco \u201cmarynistyczne\u201d (wed\u0142ug mnie) nuty, Facility jest ju\u017c bardziej, eee, industrialne. Zreszt\u0105 Grant Kirkhope powiedzia\u0142, \u017ce stara\u0142 si\u0119 emulowa\u0107 d\u017awi\u0119ki ze \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej filmu i nawet podawa\u0142 konkretny \u201cd\u017awi\u0119k sonara\u201d z syntezatora, r\u00f3wnie\u017c podczas wspomnianego chwil\u0119 wcze\u015bniej odcinka Game Grumps. Gra\u0142em w Goldeneye 007 tyle, \u017ce te muzyczki po prostu wros\u0142y we mnie, niczym soundtrack z Super Mario 64, ale i tak jestem w stanie wskaza\u0107 ulubione: ta z fina\u0142owego poziomu chocia\u017cby. Nie z Cradle, bo gra ma jeszcze dwa ukryte poziomy, nawi\u0105zuj\u0105ce do wcze\u015bniejszych film\u00f3w z Bondem: Aztec i Temple. Temple w\u0142a\u015bnie, tam gdzie znajdujemy Golden Gun i walczymy z Baronem Samedim, klimatem po prostu mia\u017cd\u017cy. A \u015bmiech tego przeciwnika zapami\u0119ta chyba ka\u017cdy, kto z nim si\u0119 mierzy\u0142. Skoro m\u00f3wimy o klimacie, to jest Caverns \u2013 d\u0142ugi, trudny i do\u015b\u0107 ponury poziom, kt\u00f3ry na najwy\u017cszym poziomie trudno\u015bci przeszed\u0142em mo\u017ce ze dwa razy, bo cholerniki zawsze wysadzaj\u0105 to pieprzone radio, nim zd\u0105\u017c\u0119 je w\u0142\u0105czy\u0107. Z szybszych motyw\u00f3w jest Silo, gdzie rzeczy s\u0105 na czas i trzeba naprawd\u0119 si\u0119 spieszy\u0107; dyskotekowy Control, gdzie \u017co\u0142nierze r\u00f3wnie ochoczo robi\u0105 sito z ciebie, jak i z towarzyszki, kt\u00f3r\u0105 eskortujesz (polska aktorka Izabela Scorupco, kt\u00f3ra zrobi\u0142a karier\u0119 r\u00f3wnie wielk\u0105, jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u201cdziewczyn Bonda\u201d!)\u2026 Jedyny \u201cutw\u00f3r\u201d, kt\u00f3rego nie lubi\u0119, to Jungle, gdzie w\u0142a\u015bciwie mamy do czynienia ze zbiorem odg\u0142os\u00f3w, poza tym Jungle to jedyny poziom w tej grze, kt\u00f3rego szczerze nienawidz\u0119. Natomiast najlepszy\u2026 Mamy Runaway, czyli poziom trzeci, graj\u0105cy podczas ucieczki Bonda z Facility (scena w filmie, gdzie Bond wskakuje do spadaj\u0105cego samolotu). Ale jest taki myk: multiplayer w grze po wybraniu planszy losuje muzyczk\u0119 i czasem zdarza si\u0119 tak, \u017ce gra co\u015b, czego podczas poziom\u00f3w single player nie us\u0142yszymy. Jest kilka takich utwor\u00f3w, kt\u00f3re brzmi\u0105 jak alternatywne wersje muzyczek z trybu single player i zosta\u0142y nazwane przez fan\u00f3w na mod\u0142\u0119 Perfect Dark (gdzie ka\u017cdy utw\u00f3r mia\u0142 swoj\u0105 bardziej dynamiczn\u0105 wersj\u0119, z dopisan\u0105 literk\u0105 \u201cX\u201d) Train X, Surface X. Moj\u0105 ulubion\u0105 muzyczk\u0105 z ca\u0142ego Goldeneye 007 jest Runaway X w\u0142a\u015bnie.<\/span><\/p>\n

Multiplayer. Graj\u0105c cotygodniowe deathmatche z koleg\u0105 cz\u0119sto resetowali\u015bmy poziom kilka-kilkana\u015bcie razy, \u017ceby wypad\u0142a w\u0142a\u015bnie ta, czyli Runaway X. Zreszt\u0105 w og\u00f3le od multiplayera do tej gry si\u0119 zacz\u0119\u0142o \u2013 wspominani parokrotnie koledzy (ci bracia) mieli t\u0119 gr\u0119, przynie\u015bli, grali\u015bmy w multi we czterech na split screenie. Nie maj\u0105c poj\u0119cia jak gra\u0107, uda\u0142o mi si\u0119 zabi\u0107 jednego z nich ciosami \u201cz karata\u201d, podczas gdy on mia\u0142 Golden Guna. A tak w og\u00f3le to tryb multi, napisany przez jednego cz\u0142owieka na kilka miesi\u0119cy przed premier\u0105 gry i wrzucony niejako na doczepk\u0119, by\u0142 jak na konsolowe standardy superfajny i je\u015bli kto\u015b nie by\u0142 przyzwyczajony do pecetowych standard\u00f3w, to bawi\u0142 si\u0119 przy nim wy\u015bmienicie. By\u0142 wyb\u00f3r postaci (wysokie\/niskie, brzydkie\/bardzo brzydkie), grupy broni do znalezienia (rakiety w ciasnych korytarzach!), r\u00f3\u017cne tryby rozgrywki (np. slappers only \u2013 tylko walka wr\u0119cz!)\u2026 Naprawd\u0119 d\u0142ugo by wymienia\u0107. Jak raz kolega zabi\u0142 mnie laserami 28 do zera, to mi si\u0119 uda\u0142o 29 do 1 czy co\u015b takiego i w sumie dopiero multi do Perfect Dark sprawi\u0142, \u017ce przestali\u015bmy gra\u0107 w Goldeneye 007 multi. Jeszcze inne wspomnienie, jakie mam z t\u0105 gr\u0105 to takie, \u017ce odblokowa\u0142em wszystkie cheaty do niej. Wymaga to przej\u015bcia poziomu poni\u017cej okre\u015blonego czasu i na odpowiednim poziomie trudno\u015bci, a to oznacza, \u017ce niekt\u00f3re trzeba by\u0142o gra\u0107 na najwy\u017cszym. To chyba pierwszy przypadek, gdzie naprawd\u0119 si\u0119 upar\u0142em i postanowi\u0142em, \u017ce przejd\u0119, cho\u0107bym nie wiem ile mia\u0142 pr\u00f3bowa\u0107 \u2013 jako pierwsze do takiego m\u0119czenia posz\u0142o Facility \u2013 \u017car\u00f3wka w lampie strzeli\u0142a? Nic to, gramy po ciemku! Trzeba by\u0142o nauczy\u0107 si\u0119 jakich\u015b podstaw speedruna (biegamy bokiem, nie strzelamy do stra\u017cnik\u00f3w tylko omijamy itd.) i mie\u0107 szcz\u0119\u015bcie, \u017ceby Dr Doak (NPC, kt\u00f3ry daje nam dekoder do drzwi) zjawi\u0142 si\u0119 w dogodnej lokacji, bo jego po\u0142o\u017cenie by\u0142o inne z rozgrywki na rozgrywk\u0119. Ostatecznie wym\u0119czy\u0142em wszystkie cheaty \u2013 i do dzisiaj jestem z tego dumny.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Facility<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Runaway<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Control<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Runaway X<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Banjo-Kazooie<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Zacz\u0119\u0142o si\u0119, je\u015bli wierzy\u0107 grupie podpitych Anglik\u00f3w, od Conkera 64. Ekipa mia\u0142a pomys\u0142 na gr\u0119, kt\u00f3ra by\u0142aby w konwencji interaktywnej kresk\u00f3wki, z sympatycznym bohaterem w kolorowym \u015bwiecie. Podobno zesp\u00f3\u0142 od Banjo-Kazooie podpatrzy\u0142 pomys\u0142 i ruszy\u0142 ze swoim projektem na tyle szybko i sprawnie, \u017ce Conker 64 zosta\u0142 od\u0142o\u017cony na p\u00f3\u0142k\u0119, a potem kompletnie zmieniony na pijanego wiewi\u00f3ra, szukaj\u0105cego po \u015bwiecie kasy oraz sposobu, jak sprawniej wsadzi\u0107 \u0142ap\u0119 w majtki swojej dziewczyny. Czy te opowie\u015bci s\u0105 prawdziwe \u2013 nie mam poj\u0119cia, bo oficjalna wersja jest taka, \u017ce Banjo-Kazooie zacz\u0119\u0142o sw\u00f3j \u017cywot jako \u201cProject Dream\u201d jeszcze na SNESa, z u\u017cyciem technologii znanej z Donkey Kong Country i Killer Instinct, gdzie ch\u0142opiec zadar\u0142 z piratami (ich kapitana wida\u0107 na paru portretach w grze, a w Banjo-Tooie nawet we w\u0142asnej osobie, gdzie zapija smutki w barze dla gej\u00f3w<\/a><\/u><\/span><\/span>). Ale przysz\u0142o N64, postacie 2D ju\u017c nikogo nie rajcowa\u0142y, i trzeba by\u0142o zacz\u0105\u0107 od nowa. Rare kombinowa\u0142o z platform\u00f3wk\u0105 2D, ale z u\u017cyciem postaci 3D, a\u017c w ko\u0144cu spr\u00f3bowali skopiowa\u0107 Super Mario 64. Nie podo\u0142ali, nie potrafili rozgry\u017a\u0107 pracy kamery i akrobacji w po\u0142\u0105czeniu ze skomplikowan\u0105 geometri\u0105 poziom\u00f3w, dlatego zamiast skakania postawili na co\u015b innego: eksploracj\u0119, zbieranie r\u00f3\u017cnych znajdziek i du\u017co wi\u0119cej postaci do spotkania, nadaj\u0105c grze wi\u0119cej \u017cycia i popychaj\u0105c j\u0105 w stron\u0119 gry przygodowej. Jakby tego ma\u0142o, podczas rozm\u00f3w postacie \u201cg\u0119gaj\u0105\u201d, ale ka\u017cda z nich ma sw\u00f3j charakterystyczny g\u0142os, kt\u00f3ry gracz od razu przypisuje do konkretnej postaci (i pod Banjo i pod Kazooie g\u0142os podk\u0142ada\u0142a ta sama osoba, Chris Sutherland \u2013 obecnie jeden z lider\u00f3w projektu Yooka-Laylee). Postulat \u201cinteraktywnej kresk\u00f3wki\u201d zosta\u0142 spe\u0142niony \u2013 gra ostatecznie wysz\u0142a w 1998 roku i z miejsca sta\u0142a si\u0119 hitem, zapisa\u0142a si\u0119 w pami\u0119ci wielu obecnych trzydziestoparolatk\u00f3w (patrz: JonTron) i \u015bmia\u0142o mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce sta\u0142a si\u0119 kultowa, a Rare kontynuowa\u0142o pomys\u0142 na zbieractwo przedmiot\u00f3w, przygod\u0119 i bajkowo\u015b\u0107 w jeszcze dw\u00f3ch popularnych grach: Donkey Kong 64 i Banjo-Tooie, cho\u0107 to by\u0142o raczej wi\u0119cej tego samego, ni\u017c nowo\u015b\u0107, jak\u0105 by\u0142o Banjo-Kazooie. Bohaterowie, cho\u0107 wcze\u015bniej niezbyt znani (sam Banjo pojawi\u0142 si\u0119 solo jako jedna z postaci w Diddy Kong Racing), z miejsca zyskali sympati\u0119, bo duet powolnego i spokojnego mi\u015bka i irytuj\u0105cego, z\u0142o\u015bliwego ptaszyska idealnie si\u0119 uzupe\u0142nia\u0142, a ich wsp\u00f3lne ruchy typu wysoki skok, wyd\u0142u\u017cony skok czy latanie wygl\u0105da\u0142y \u015bwietnie i by\u0142y po prostu czym\u015b nowym. Nie wspominaj\u0105c o mocach specjalnych, uzyskiwanych przez przemian\u0119 pary bohater\u00f3w w jakiego\u015b zwierzaka (lub jeszcze dziwniejsze stworzenie), dzi\u0119ki czemu mo\u017cna by\u0142o dotrze\u0107 do wcze\u015bniej niedost\u0119pnych fragment\u00f3w poziomu.<\/span><\/p>\n

Muzyka w tej grze to osobny rozdzia\u0142. Jej kompozytorem jest znany i szanowany Grant Kirkhope, kt\u00f3ry zreszt\u0105 zrobi\u0142 muzyk\u0119 w tym samym tonie r\u00f3wnie\u017c do wspomnianych ju\u017c wcze\u015bniej DK64 i B-T. Najwa\u017cniejsz\u0105 cech\u0105 oprawy muzycznej w tej grze jest to, \u017ce w danej lokacji ca\u0142y czas gra ta sama melodia, kt\u00f3ra jednak zmienia si\u0119 zale\u017cnie od fragmentu poziomu, w kt\u00f3rym jeste\u015bmy, co najlepiej s\u0142ycha\u0107 w hub world, czyli Gruntilda\u2019s Lair \u2013 w miar\u0119 przemierzania tej lokacji docieramy do wej\u015b\u0107 do poszczeg\u00f3lnych \u015bwiat\u00f3w i motyw przewodni (zawieraj\u0105cy zreszt\u0105 elementy klasycznej melodii \u201cTeddy Bear\u2019s Picnic<\/a><\/u><\/span><\/span>\u201c), kt\u00f3ry zmienia sw\u00f3j \u201cklimat\u201d na przyk\u0142ad na pustynny, le\u015bny, podwodny i tak dalej. Wtedy to by\u0142 pierwszy raz, gdy us\u0142ysza\u0142em co\u015b takiego i zrobi\u0142o to na mnie spore wra\u017cenie. Zreszt\u0105 ten motyw przewodni jestem w stanie zanuci\u0107 nawet obudzony w \u015brodku nocy, podobnie jak par\u0119 innych z tej gry. Nie ma w tej grze melodii, kt\u00f3ra by mi si\u0119 nie podoba\u0142a, ale jestem w stanie te\u017c wskaza\u0107 swoje ulubione: powolne Clanker\u2019s Cavern, bo to w ko\u0144cu niemal sewer level, z wielkim zjadaczem \u015bmieci po\u015brodku (ca\u0142kiem sympatycznym, swoj\u0105 drog\u0105). Freezeezy Peak, czyli \u015bwiat \u015bniegowy, to kwintesencja zimy i \u015bwi\u0105t, z takimi atrakcjami jak zapalanie \u015bwiate\u0142ek na choince, je\u017cd\u017ceniem na sankach i zbieraniem prezent\u00f3w. Muzyka idealnie do tego pasuje i powinni j\u0105 zacz\u0105\u0107 puszcza\u0107 w stacjach radiowych, gdy zaczyna si\u0119 okres przed\u015bwi\u0105teczny. Ale moja zdecydowanie ulubiona muzyczka to Click Clock Wood. I tutaj kto\u015b sprytny mo\u017ce zapyta\u0107 \u201ckt\u00f3ra\u201d, bo Click Clock Wood to taki poziom, kt\u00f3ry sam w sobie ma cztery wersje, plus jeden mini-hub. No wiosna oczywi\u015bcie, gdzie \u015bpiewaj\u0105ce ptaszki i r\u00f3\u017cne inne pozytywne odg\u0142osy sprawiaj\u0105, \u017ce utw\u00f3r jest tak pe\u0142en \u017cycia, jak tylko mo\u017ce by\u0107 przyroda na wiosn\u0119.<\/span><\/p>\n

Gra znowu przyby\u0142a do mnie z Niemiec, jako\u015b pod koniec sierpnia 1998 roku. Pami\u0119tam stanie na apelu na rozpocz\u0119cie roku szkolnego, podczas kt\u00f3rego my\u015bla\u0142em tylko o tej grze. Pierwsze jej przej\u015bcie to oko\u0142o 50 godzin b\u0142\u0105kania si\u0119, z tego co pami\u0119tam, ale na jednym z sejw\u00f3w mam na liczniku jakie\u015b 215 godzin. Dlaczego? Ano w grze na samym ko\u0144cu pokazywany ci jest sekret w postaci ukrytych lokacji. Co ja si\u0119 namy\u015bla\u0142em nad nimi, to moje. Wymy\u015bli\u0142em sobie, \u017ce pewnie te lokacje si\u0119 otworz\u0105 po nabiciu maksymalnej liczby godzin, bo w ko\u0144cu kiedy\u015b ten licznik musi si\u0119 zatrzyma\u0107! Zostawia\u0142em gr\u0119 w\u0142\u0105czon\u0105 na ca\u0142y dzie\u0144 i w ko\u0144cu licznik si\u0119 zatrzyma\u0142\u2026 i nic si\u0119 nie sta\u0142o. Sprawa wyja\u015bni\u0142a si\u0119 dopiero po latach: po pierwsze sekrety mia\u0142y si\u0119 ujawni\u0107 dzi\u0119ki Stop\u2019n\u2019Swop, czyli wyj\u0119ciu gry z konsoli i w\u0142o\u017ceniu innego kartrid\u017ca, bo starsze modele N64 przechowywa\u0142y dane w pami\u0119ci jeszcze przez jaki\u015b czas. Niestety w nowszych modelach tej w\u0142a\u015bciwo\u015bci ju\u017c nie by\u0142o i ten plan Rare nie zosta\u0142 zrealizowany. Ale kto\u015b odkry\u0142 kody do wstukania na planszy w Treasure Trove Cove, dzi\u0119ki kt\u00f3rym do tych lokacji z zako\u0144czenia, i paru innych, mo\u017cna jednak dotrze\u0107\u2026 Po drugie w samym Banjo-Tooie jakie\u015b tam bonusy za znalezienie dobrze ukrytych itemk\u00f3w w postaci kartrid\u017cy z Banjo-Kazooie dodano, ale nie by\u0142o to niestety nic szczeg\u00f3lnego. Pami\u0119tam jeszcze, \u017ce przy okazji tej gry r\u00f3wnie\u017c bawi\u0142em si\u0119 w bardzo amatorski speedrun i m\u00f3j \u201crekord\u201d to jakie\u015b cztery i p\u00f3\u0142 godziny, ale na przyk\u0142ad na takim AGDQ kolesie spokojnie osi\u0105gn\u0119li czas dwie godziny czterna\u015bcie minut\u2026<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Gruntilda\u2019s Lair (wszystkie motywy)<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Clanker\u2019s Cavern<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Freezeezy Peak<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Click Clock Wood (wiosna)<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Perfect Dark<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Po zako\u0144czeniu prac nad Goldeneye 007, kt\u00f3re swoj\u0105 premier\u0119 mia\u0142o jakie\u015b dwa lata po samym filmie, wszyscy mieli prawo oczekiwa\u0107, \u017ce sequel gry b\u0119dzie na podstawie kolejnego filmu z Bondem. Niestety do gry wesz\u0142o Electronic Arts, kt\u00f3re podobno tak sowicie sypn\u0119\u0142o groszem na licencj\u0119, \u017ce nie sz\u0142o ich przebi\u0107. Developerzy postanowili napisa\u0107 w\u0142asn\u0105 histori\u0119 i podeszli do tego z takim naiwnym zapa\u0142em, \u017ce wyszed\u0142 im charakterystyczny dla ko\u0144ca ubieg\u0142ego tysi\u0105clecia misz-masz teorii spiskowych, kosmit\u00f3w i nowoczesnych technologii, \u017ce mo\u017cna ich wr\u0119cz podejrzewa\u0107 o zrzynanie z Deus Exa, gdyby tylko ta druga gra nie wysz\u0142a de facto miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej. Perfect Dark mia\u0142o par\u0119 problem\u00f3w po drodze, na przyk\u0142ad wielu developer\u00f3w z \u201cgoldeneyeowej\u201d ekipy (chocia\u017cby David Doak, Steve Ellis, Graeme Norgate) odesz\u0142o po kilkunastu miesi\u0105cach prac (podobno \u201cwymagano za du\u017co\u201d) i za\u0142o\u017cy\u0142o Free Radical Design, kt\u00f3rzy stali si\u0119 tw\u00f3rcami serii Timesplitters. Pomys\u0142y na poziomy przebudowano, zostawiaj\u0105c scenariusz, do\u0142o\u017cono tyle bajer\u00f3w do singla i multi w por\u00f3wnaniu do Goldeneye 007 ile tylko N64 wspomagane dodatkowymi 4MB RAM mog\u0142o przemieli\u0107 bez zmieniania trybu wy\u015bwietlania na pokaz slajd\u00f3w i pchni\u0119to w 2000 roku. Perfect Dark uwa\u017cam za gr\u0119 mocno niedocenian\u0105, bo ogrom bajer\u00f3w zdumiewa mnie do dzi\u015b: pe\u0142ny voice acting upchany na kartrid\u017cu, hub level z postaciami, kt\u00f3re zajmuj\u0105 si\u0119 swoimi sprawami i oferuj\u0105 r\u00f3\u017cne atrakcje: strzelnic\u0119 z osobnym zestawem ciekawych wyzwa\u0144, trening walki wr\u0119cz, wpleciony w fabu\u0142\u0119 combat simulator spe\u0142niaj\u0105cy rol\u0119 bardzo rozbudowanego multiplayera, o kt\u00f3rym za chwil\u0119\u2026 Wrogowie nawo\u0142uj\u0105cy si\u0119, flankuj\u0105cy i kryj\u0105cy za obiektami; walcz\u0105c wr\u0119cz mog\u0142e\u015b im wybi\u0107 bro\u0144 z r\u0119ki, i wtedy albo sami walczyli wr\u0119cz, albo szukali nowej pukawki; kilkadziesi\u0105t rodzaj\u00f3w broni, w tym takie cuda jak Slayer: sterowalna rakieta z kamer\u0105; Laptop Gun, kt\u00f3ry mog\u0142e\u015b postawi\u0107 jako sentry gun gdzie\u015b na poziomie single player albo w multi, strzelaj\u0105cy przez \u015bciany Farsight czy RCP 120, daj\u0105cy czasow\u0105 niewidzialno\u015b\u0107\u2026 Oczywi\u015bcie ka\u017cda z broni mia\u0142a indywidualn\u0105 animacj\u0119 prze\u0142adowywania, niekiedy genialn\u0105, jak w przypadku Cyclone czy Farsight, oraz alternatywn\u0105 funkcj\u0119 typu wolniejszy, ale wyrz\u0105dzaj\u0105cy wi\u0119ksze szkody ostrza\u0142. By\u0142y gad\u017cety, by\u0142y zadania wymagaj\u0105ce infiltracji w przebraniu, np. stewardessy. By\u0142y akcje rodem ze Splinter Cella, gdzie nagle gas\u0142o \u015bwiat\u0142o i trzeba by\u0142o w\u0142\u0105czy\u0107 noktowizor, by widzie\u0107 przeciwniczki, albo szybko w\u0142\u0105czy\u0107 \u015bwiat\u0142o z powrotem i eliminowa\u0107 o\u015blepionych wrog\u00f3w. A by\u0142o jeszcze cho\u0107by strzelanie strza\u0142kami usypiaj\u0105cymi, a je\u015bli sam tak\u0105 dosta\u0142e\u015b, albo po prostu kto\u015b przykopa\u0142 ci w \u0142eb, to obraz ci si\u0119 rozmywa\u0142\u2026 D\u0142ugo by wymienia\u0107 wszystkie bajery, a jest przecie\u017c multiplayer \u2013 w kt\u00f3ry jak si\u0119 upar\u0142e\u015b, to mog\u0142e\u015b gra\u0107 solo, bo do\u0142o\u017cono boty! Zwane tutaj \u201csimulants\u201d zachowywa\u0142y si\u0119 tak, jak im nakaza\u0142e\u015b, np. gra\u0142y defensywnie, bardzo agresywnie albo kompletnie pacyfistycznie. Mo\u017cna by\u0142o ich ustawi\u0107 maksymalnie osiem, podzieli\u0107 na dru\u017cyny, ustawi\u0107 tryby typu king of the hill i podobne, okre\u015bli\u0107 rodzaje u\u017cywanej broni, czas trwania gry albo limit killi lub punkt\u00f3w i jeszcze par\u0119 innych rzeczy, kt\u00f3rych nawet nie jestem sobie teraz przypomnie\u0107. Sw\u00f3j profil gracza z czasem gry, avatarem, killami, celno\u015bci\u0105 itd. mog\u0142e\u015b zapisa\u0107 na kartrid\u017cu, jak r\u00f3wnie\u017c na Controller Paku i na przyk\u0142ad p\u00f3j\u015b\u0107 do kolegi, kt\u00f3ry mia\u0142 w\u0142asn\u0105 kopi\u0119 gry, i gra\u0107 swoj\u0105 postaci\u0105 u niego. Co do customizacji gry, to nawet by\u0142 pomys\u0142, i to pokazywany na kt\u00f3rym\u015b E3, \u017ceby za pomoc\u0105 kamery Game Boya zrobi\u0107 koledze zdj\u0119cie, i korzystaj\u0105c z prostego edytora w grze stworzy\u0107 podobizn\u0119 postaci i da\u0107 do gry. Pomys\u0142 ostatecznie nie przeszed\u0142 z powodu \u201cproblem\u00f3w technicznych\u201d, ale plotka g\u0142osi, \u017ce strzelanie do prawdziwych os\u00f3b mog\u0142oby wywo\u0142a\u0107 pewne kontrowersje, delikatnie m\u00f3wi\u0105c (wyguglaj \u201eColumbine\u201d). W ka\u017cdym razie facjaty kilku prawdziwych os\u00f3b, na przyk\u0142ad Shigeru Miyamoto czy dziennikarz IGN Matt Cassamina, trafi\u0142o do gry. W sumie jedyn\u0105 powa\u017cn\u0105 krytyk\u0105 wobec tej gry by\u0142 niski framerate, kt\u00f3ry zreszt\u0105 mi w tamtych czasach nie przeszkadza\u0142 i gra\u0142em w t\u0119 gr\u0119 dziesi\u0105tki i setki godzin.<\/span><\/p>\n

O ile Goldeneye 007 mia\u0142o wsz\u0119dzie, za przeproszeniem, powtykane bondowskie motywy i dla niekt\u00f3rych os\u00f3b melodie mog\u0142y by\u0107 podobne, tak w Perfect Dark jest ju\u017c du\u017co wi\u0119ksze zr\u00f3\u017cnicowanie. Jako g\u0142\u00f3wnych kompozytor\u00f3w podaje si\u0119 Granta Kirkhope\u2019a i Graeme\u2019a Norgate\u2019a, st\u0105d wniosek, \u017ce ten drugi zdo\u0142a\u0142 co\u015b skomponowa\u0107, nim odszed\u0142 z Rare. Klimat muzyczek jest mocno r\u00f3\u017cny: od typowo \u201cskradankowych\u201d, po tajemnicze z d\u017awi\u0119kami niczym z motywu przewodniego \u201cZ Archiwum X\u201d (w ko\u0144cu w tej grze s\u0105 a\u017c dwie rasy kosmit\u00f3w!), jak i full survival w Crash Site. S\u0105 te\u017c muzyczki dziwniejsze i nie daj\u0105ce si\u0119 wrzuci\u0107 do powy\u017cszych kategorii, jak na przyk\u0142ad Maian Tears, Dark Combat czy Alien Conflict. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 muzyczek ma r\u00f3wnie\u017c swoj\u0105 szybsz\u0105 wersj\u0119, u\u017cywan\u0105 do podgrzania atmosfery, na przyk\u0142ad gdy musimy ucieka\u0107 przed eksplozj\u0105 albo zostajemy zaskoczeni przez grup\u0119 wrog\u00f3w. Genialnie si\u0119 to sprawdza podczas jednego z poziom\u00f3w, gdzie nasz spokojny hub world zostaje zaatakowany i trzeba toczy\u0107 desperack\u0105 walk\u0119 z wrogiem o \u017cycie zak\u0142adnik\u00f3w. Do ulubionych utwor\u00f3w, kt\u00f3re trafi\u0142y na kasety magnetofonowe, zaliczam ten z ostatniego poziomu w\u0105tku g\u0142\u00f3wnego, Skedar Ruins \u2013 wyobra\u017a sobie Staro\u017cytnych Kosmit\u00f3w, kt\u00f3rzy jak si\u0119 okaza\u0142o s\u0105 prawdziwi i na dodatek bardzo niebezpieczni. Muzyka podczas napis\u00f3w ko\u0144cowych jest tak dynamiczna, \u017ce gdy podczas robienia multiplayerowych wyzwa\u0144 nie radzi\u0142em sobie, to j\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142em i od razu lepiej sz\u0142o, a przynajmniej lepiej si\u0119 gra\u0142o. Pelagic 2 zaczyna si\u0119 bardzo dynamicznie i ju\u017c nie odpuszcza, a nast\u0119puj\u0105ce zaraz po nim Deep Sea to \u201cpodwodna melancholia kosmity\u201d (podobnie zreszt\u0105 jak Maian Tears), co samo w sobie powinno pokaza\u0107, jak zr\u00f3\u017cnicowany jest to soundtrack.<\/span><\/p>\n

Gra wysz\u0142a w 2000 roku. By\u0142em ni\u0105 tak podjarany, \u017ce dos\u0142ownie mi si\u0119 \u015bni\u0142a. Nie zawiod\u0142a mnie w \u017cadnym razie i sp\u0119dzi\u0142em przy niej ca\u0142e wakacje tego roku (wieczorami jako\u015b po 22:00 lecia\u0142y powt\u00f3rki pierwszych odcink\u00f3w \u201cKiepskich\u201d, idealna pora na odpoczynek po sesji) \u2013 jedne z ostatnich, kt\u00f3re po\u015bwi\u0119ci\u0142em a\u017c tak intensywnemu graniu w jedn\u0105 gr\u0119. Szczeg\u00f3lnie wspominam dwa poziomy: Crash Site i Carrington Institute Defence \u2013 na najwy\u017cszym poziomie trudno\u015bci siedzia\u0142em nad nimi dwa albo trzy pe\u0142ne dni bez przerwy, ale w ko\u0144cu przeszed\u0142em. Multiplayer to osobna kwestia \u2013 przystosowany, \u017ceby gra\u0107 r\u00f3wnie\u017c w pojedynk\u0119 (w Goldeneye 007 je\u015bli nie mia\u0142e\u015b pod\u0142\u0105czonego drugiego kontrolera, to opcja multiplayer nawet nie mog\u0142a zosta\u0107 wybrana) zapewnia\u0142 wiele r\u00f3\u017cnych mo\u017cliwo\u015bci zabawy i tworzy\u0142em swoje ulubione konfiguracje rozgrywki, kt\u00f3re mam zapisane do dzisiaj. Zreszt\u0105 to przy okazji tej gry zrodzi\u0142 si\u0119 m\u00f3j obecny nick internetowy, bo wtedy na TVP1 lecia\u0142y powt\u00f3rki serialu \u201c\u015awi\u0119ty\u201d z Rogerem Moore\u2019em \u2013 jako pewne nawi\u0105zanie do Bonda nada\u0142em swojej postaci (o mordzie Daniela Carringtona z gry) nick \u201cSaint\u201d i tak ju\u017c mi zosta\u0142o (litera \u201cM\u201d od mojego imienia tudzie\u017c moje w\u0142asne imi\u0119 do\u0142o\u017cy\u0142em, \u017ceby odr\u00f3\u017cni\u0107 od rzesz innych \u201cSaint\u00f3w\u201d na czatach i forach internetowych). Jedno, co mnie m\u0119czy, to to, \u017ce nie zrobi\u0142em tej gry na 100% \u2013 jeszcze par\u0119 cheat\u00f3w czeka do odblokowania (trzeba przechodzi\u0107 poziomy poni\u017cej okre\u015blonego czasu, przypominam) oraz nie wygrindowa\u0142em w trybie multiplayer rangi nr 1 \u2013 kt\u00f3ra wymaga albo grania przez kilka lat bez przerwy i zdobywania killi, albo ustawienia konkretnego scenariusza i czesania headshot\u00f3w, ale tak czy siak to bardzo czasoch\u0142onne i monotonne zadanie, do kt\u00f3rego nie mia\u0142em cierpliwo\u015bci wtedy, a teraz chyba tym bardziej[update: wszystkie cheaty uda\u0142o mi si\u0119 odblokowa\u0107 w 2018].<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

DataDyne Extraction<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Pelagic II<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Deep Sea<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Carrington Institute Defence<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Skedar Ruins<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Maian Tears<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Ending Credits<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

F-Zero X<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

Na SNESa wysz\u0142o sobie F-Zero, futurystyczne wy\u015bcigi, gdzie stado szale\u0144c\u00f3w toczy pojedynki na \u015bmier\u0107 i \u017cycie. Kolejna cz\u0119\u015b\u0107 ju\u017c na N64 to z grubsza to samo, tylko w grafice tr\u00f3jwymiarowej. Teoretycznie F-Zero X nie ma startu do Wipeouta, bo \u017cadnych broni po drodze nie zbierasz, a jedyn\u0105 metod\u0105 walki z wrogiem jest albo lepsze branie zakr\u0119t\u00f3w, albo bezczelne wypychanie go z trasy za pomoc\u0105 jednego z dw\u00f3ch manewr\u00f3w \u2013 albo gwa\u0142towny skr\u0119t pojazdu w prawo lub lewo (klasyczne spychanie, jak na po\u015bcigach policyjnych), albo obracanie si\u0119 wok\u00f3\u0142 w\u0142asnej osi. Jednak balans gry jest genialny \u2013 pojazdy maj\u0105 ograniczon\u0105 energi\u0119, kt\u00f3r\u0105 albo wykorzystasz na boost (dost\u0119pny od drugiego z trzech okr\u0105\u017ce\u0144), albo na obijanie si\u0119 od \u015bcian i przeciwnik\u00f3w. Jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych zalet F-Zero X jest fakt, \u017ce wszystko naprawd\u0119 ostro zapiernicza i nie gra\u0142em w \u017cadn\u0105 inn\u0105 gr\u0119, kt\u00f3ra dawa\u0142aby lepsze poczucie pr\u0119dko\u015bci \u2013 jedna z pierwszych tras to po prostu niespecjalnie urozmaicona linia prosta, w kt\u00f3rej chodzi o rozwini\u0119cie jak najwy\u017cszej pr\u0119dko\u015bci, najlepiej bez ogl\u0105dania si\u0119 na konkurencj\u0119. Ta trasa si\u0119 \u201czawija\u201d, tak wi\u0119c je\u015bli p\u00f3jdziesz za szybko, to stracisz przyczepno\u015b\u0107 i odlecisz w sin\u0105 dal, bo \u201cgrawitacj\u0119\u201d trasy te\u017c trzeba bra\u0107 pod uwag\u0119 przy planowaniu boost\u00f3w\u2026 oraz szalonych skr\u00f3t\u00f3w polegaj\u0105cych na przeskakiwaniu fragment\u00f3w trasy, kt\u00f3re czasem wykonuje si\u0119 pruj\u0105c 1500 km\/h albo i szybciej. To poczucie pr\u0119dko\u015bci gwarantuje sta\u0142e 50 klatek na sekund\u0119 (60 w wersji NTSC). Odby\u0142o si\u0119 to kosztem olbrzymich ci\u0119\u0107 w szczeg\u00f3\u0142owo\u015bci grafiki \u2013 modele s\u0105 bardzo proste, a te\u0142 praktycznie nie ma, za wyj\u0105tkiem jakiej\u015b tekstury w tle. Na szcz\u0119\u015bcie skomplikowanie tras na tym nie ucierpia\u0142o i dostajemy szalone tory pe\u0142ne zakr\u0119tas\u00f3w, przeszk\u00f3d, half-pipe\u2019\u00f3w, skoczni i wszelkich innych bajer\u00f3w, dzi\u0119ki czemu wy\u015bcig jest ekscytuj\u0105cy i\u2026 trudny. Niekt\u00f3re trasy, na przyk\u0142ad wspomniany half-pipe, kt\u00f3rego na dobr\u0105 spraw\u0119 nigdy nie opanowa\u0142em w stopniu zadowalaj\u0105cym, czy ostatnia trasa, Big Hand \u2013 kt\u00f3ra dos\u0142ownie jest obrysem d\u0142oni, nie posiada \u017cadnych barierek i ma pas lodu po\u015brodku, efektem czego bardzo \u0142atwo jest z niej wylecie\u0107 na zakr\u0119tach na \u201cczubkach palc\u00f3w\u201d, nawet je\u015bli nikt spo\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych dwudziestu dziewi\u0119ciu szale\u0144c\u00f3w ci nie przeszkadza (bo zostawili ci\u0119 daleko w tyle). Wy\u017csze poziomy trudno\u015bci praktycznie wymagaj\u0105 ju\u017c od ciebie eliminowania rywali, bo prze\u015bcign\u0105\u0107 ich w czystej walce jest naprawd\u0119 trudno. Podkre\u015blam \u2013 gra jest nie\u0142atwa i niemal od pocz\u0105tku wymagaj\u0105ca (cho\u0107 F-Zero GX na GameCube upiernicza ci\u0119 ju\u017c w trybie treningowym, kt\u00f3rego zreszt\u0105 w F-Zero X nie ma), tak wi\u0119c zbieraj\u0105c wszystko do kupy gra jest dosy\u0107 nietypowa jak na Nintendo: futurystyczne wy\u015bcigi na \u015bmier\u0107 i \u017cycie, gdzie kierowcami jest banda \u015bwir\u00f3w, z kt\u00f3rych niekt\u00f3rzy nadawaliby si\u0119 do Carmageddona. Gra jest trudna. No i muzyka.<\/span><\/p>\n

Przeciwnicy Pokemon\u00f3w maj\u0105 racj\u0119: Nintendo czci szatana. I nie mam tu na my\u015bli Time Twist, ale r\u00f3wnie\u017c muzyk\u0119 F-Zero X, a ju\u017c na pewno t\u0119 z tras Devil\u2019s Forest. Wydaj\u0105cych ostatnie tchnienie gitar elektrycznych nie powstydzi\u0142oby si\u0119 Iron Maiden, a z satanistycznych wezwa\u0144 w Devil\u2019s Forest motywy muzyczne z Shin Megami Tensei: Lucifer\u2019s Call by\u0142yby dumne. Styl muzyczny idealnie pasuje do surowej grafiki i szalonej pr\u0119dko\u015bci F-Zero X, szczeg\u00f3lnie, \u017ce po tego typu grze mo\u017cna by si\u0119 spodziewa\u0107 jakiego\u015b techno, a tu niespodzianka.<\/span><\/p>\n

Nie gustuj\u0119 ani w grach wy\u015bcigowych, ani w tego typu muzyce, ale F-Zero X jest tak dobre, \u017ce znajduje si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce moich ulubionych gier na Nintendo 64 (cho\u0107 to zestawienie bierze pod uwag\u0119 same soundtracki). Przede wszystkim gameplay \u2013 na pocz\u0105tku grasz w to fatalnie i lamisz, ale od pewnego momentu wszystko wskakuje na swoje miejsce i ju\u017c mo\u017cna konkurowa\u0107 z innymi i doskonali\u0107 swoje umiej\u0119tno\u015bci. Je\u015bli mnie pami\u0119\u0107 nie myli, to przeszed\u0142em chyba wszystkie puchary ka\u017cd\u0105 postaci\u0105 na ka\u017cdym poziomie trudno\u015bci, cho\u0107 czasem, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, \u0142atwo nie by\u0142o. Odno\u015bnie muzyki to moi rodzice na osiemnastk\u0119 kupili mi\u2026 wie\u017c\u0119, tak\u0105 z wielkimi g\u0142o\u015bnikami, do kt\u00f3rej pierwsze co zrobi\u0142em, to podpi\u0105\u0142em N64 i odpali\u0142em F-Zero X. Reszta jest histori\u0105.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

Crazy call at cry<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

The long distance of murder<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Devil\u2019s call in your heart<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

Killer Instinct Gold<\/strong><\/h3>\n
\n

\"Najlepsze<\/a><\/span><\/p>\n

W SNESowych czasach Rare mia\u0142o t\u0119 technologi\u0119 tworzenia wysokiej jako\u015bci sprite\u2019\u00f3w, kt\u00f3re zastosowali w serii Donkey Kong Country i kt\u00f3re faktycznie pomog\u0142y Nintendo przekona\u0107 klient\u00f3w, \u017ce s\u0105 lepsi ni\u017c konkurencja (Sega). Rare zacz\u0119\u0142o kombinowa\u0107 z fighterem 2D, skoro Mortal Kombat by\u0142 taki popularny, i na to napatoczy\u0142 si\u0119 Ken Lobb z Nintendo America, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 wymy\u015bla\u0107 systemy combos\u00f3w i tak dalej i tak powsta\u0142 Killer Instinct na automaty, kt\u00f3ry potem zosta\u0142 przeniesiony na SNESa. Killer Instinct 2 r\u00f3wnie\u017c wyszed\u0142 na automatach i r\u00f3wnie\u017c przygotowano kompletny port na SNESa, ale go nie wydano \u2013 bo zamiast tego gra mia\u0142a trafi\u0107 na now\u0105 konsol\u0119 \u201cUltra 64\u201d w 1995 roku. Jak wszyscy wiemy, konsola wysz\u0142a 1996 roku, a w Europie dopiero w 1997 \u2013 a sam port gry by\u0142 jedn\u0105 z pierwszych gier na N64, cho\u0107 nie sta\u0142 si\u0119 tytu\u0142em startowym. W por\u00f3wnaniu do wersji arcade zmieniono endingi postaci (z kilku wersji filmik\u00f3w renderowanych bardziej w stron\u0119 statycznych plansz), postacie maj\u0105 nieco mniej frame\u2019\u00f3w animacji, zmieniono t\u0142a na w pe\u0142ni tr\u00f3jwymiarowe. Dodano tryb treningu oraz kilka opcji customizacji, takie jak wy\u0142\u0105czenie mo\u017cliwo\u015bci blokowania cios\u00f3w czy przyspieszenie i tak ju\u017c szybkiej gry. Bo ten fighter nie polega na wyczekaniu przeciwnika i wklepaniu mu, kiedy zrobi b\u0142\u0105d lub gdy s\u0105dzisz, \u017ce nie zd\u0105\u017cy zareagowa\u0107 \u2013 w Killer Instinct Gold s\u0105 tylko dwa etapy: 1) wyucz si\u0119 kombos\u00f3w i 2) mashuj nimi do skutku. Po prostu walki wygl\u0105daj\u0105 tak, \u017ce zaraz po starcie wojownicy rzucaj\u0105 si\u0119 na siebie niczym koguty albo rycerze Jedi w prequelach Star Wars i nawalaj\u0105 si\u0119, a\u017c jeden padnie. Raczej nie jest to gra, w kt\u00f3r\u0105 gra\u0142oby si\u0119 na turniejach, ale czy ka\u017cdy fighter taki musi by\u0107? Lepszy gracz i tak raczej wygra ze s\u0142abszym, kt\u00f3ry nie zna combos\u00f3w, a odpalanie poszczeg\u00f3lnych kombinacji, byle tylko zd\u0105\u017cy\u0107 przed wrogiem, te\u017c jest bardzo przyjemne. Postacie to zbi\u00f3r cudak\u00f3w, jaki m\u00f3g\u0142 powsta\u0107 tylko w latach 90.: wilko\u0142ak, ninja, barbarzy\u0144ca, szkielet, p\u00f3\u0142naga amazonka, robot\u2026 A ka\u017cdego do walki zagrzewa pasuj\u0105cy utw\u00f3r muzyczny.<\/span><\/p>\n

Kompozytorem by\u0142 wspominany ju\u017c tu par\u0119 razy Robin Beanland. Zacznijmy od tego: ka\u017cdy utw\u00f3r kipi energi\u0105, niewa\u017cne czy jest to d\u017cunglowe techno Mayi (amazonka), gotycki horror Sabrewulfa (wilko\u0142ak) czy boomboxowy pop z wokalem w stage\u2019u TJ Combo (bokser). Wszystko gra idealnie i ta muzyka si\u0119 nie starzeje, zreszt\u0105 wed\u0142ug mnie to w\u0142a\u015bnie dlatego utwory do najnowszej wersji Killer Instinct na Xbox One s\u0105 takie dobre: bo Mick Gordon (a p\u00f3\u017aniej Celldweller) nie wyrzucali na \u015bmietnik starych motyw\u00f3w, a wr\u0119cz przeciwnie, na ich podstawie stworzyli owszem, nowe aran\u017cacje, ale z szacunkiem dla orygina\u0142u. Zreszt\u0105 nawet w nowym utworze dla TJ Combo, tym razem rapowym, s\u0105 wplecione fragmenty rozmowy voice actor\u00f3w oryginalnego Killer Instinct na temat kompozytora, Robina Beanlanda, kt\u00f3re Mick Gordon gdzie\u015b tam od kogo\u015b otrzyma\u0142\u2026 Soundtrack do nowego Killer Instinct kipi energi\u0105 i nowoczesno\u015bci\u0105, ale jego fundamentem jest genialna \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa Killer Instinct z N64. Muzyka w najnowszym KI dostosowuje si\u0119 te\u017c do sytuacji na ekranie, ale KIG te\u017c mia\u0142 co\u015b takiego \u2013 gdy pasek zdrowia postaci by\u0142 ju\u017c na \u201cmigaj\u0105cym czerwonym\u201d, muzyczka zmienia\u0142a si\u0119 ju\u017c na tak\u0105 bardziej dramatyczn\u0105 i po zako\u0144czeniu walki w nalezyty spos\u00f3b si\u0119 ko\u0144czy\u0142a. I ta cz\u0119\u015b\u0107 gry ma jeszcze jedn\u0105 rzecz, kt\u00f3ra moim zdaniem jest wyra\u017anie lepsza od nowej cz\u0119\u015bci: announcer<\/a><\/u><\/span><\/span>. W rol\u0119 komentatora wcieli\u0142 si\u0119 nieoceniony Chris Sutherland, kt\u00f3rego ULTRAAA COOOMBOOO czy C-C-C-COMBO BREAKER s\u0105 okrzykami kultowymi. Wprawdzie nazwy kombos\u00f3w (blaster combo, monster combo itd.) nie trafi\u0142y do Killer Instinct Gold, jednak ULTRA COMBO i ULTIMATE COMBO szcz\u0119\u015bliwie zosta\u0142y. Announcer r\u00f3wnie\u017c wypowiada imi\u0119 ka\u017cdej postaci tak agresywnie, jakby zaraz sam mia\u0142 zacz\u0105\u0107 pojedynek i generalnie jest to wed\u0142ug mnie zdecydowanie najlepszy g\u0142os spo\u015br\u00f3d wszystkich bijatyk, w jakie gra\u0142em. Zreszt\u0105 nie ka\u017cdy fighter pompuje do walki ju\u017c od momentu wyboru postaci, a character select theme jest jednym z najlepszych w ca\u0142ej grze.<\/span><\/p>\n

Ale trzeba powiedzie\u0107 sobie jasno: Killer Instinct Gold nie nale\u017cy do czo\u0142\u00f3wki gier na N64. Owszem, mi osobi\u015bcie gra\u0142o si\u0119 w to \u015bwietnie, ale chyba ze z\u0142ych powod\u00f3w \u2013 wy\u0142\u0105cza\u0142em blokowanie, ustawia\u0142em pr\u0119dko\u015b\u0107 na najwy\u017csz\u0105 i hulaj dusza, piek\u0142a nie ma, m\u00f3g\u0142bym tak godzinami. Najcz\u0119\u015bciej gra\u0142em Sabrewulfem, swoj\u0105 drog\u0105 zacz\u0105\u0142em troch\u0119 przypadkiem \u2013 fina\u0142owego przeciwnika, Gargosa, mo\u017cna by\u0142o pokona\u0107 wy\u0142\u0105cznie poprzez wyrzucenie z areny, a Sabrewulf mia\u0142 naj\u0142atwiejszego do wykonania uppercuta i tak ju\u017c zosta\u0142o. Z kolegami, a w\u0142a\u015bciwie przeciw nim, te\u017c gra\u0142em dosy\u0107 sporo \u2013 i czu\u0142em si\u0119 jak bohater, gdy odkry\u0142em, jak zrobi\u0107 Ultimate Combo (po naszemu: fatality), szczeg\u00f3lnie gdy wcze\u015bniej w opcjach w\u0142\u0105czy\u0142em \u201cearly ultimates\u201d. By\u0142o troch\u0119 mniej weso\u0142o, gdy kolega graj\u0105cy zazwyczaj Jago tak jakby wykombinowa\u0142 jak robi\u0107 fatala t\u0105 postaci\u0105, jak r\u00f3wnie\u017c wykona\u0142 par\u0119 razy Ultra Combo, co mi si\u0119 chyba nigdy nie uda\u0142o. Nawet jak ju\u017c przestali\u015bmy gra\u0107 (cart nie by\u0142 m\u00f3j), to wraca\u0142em do tej gry my\u015blami na tyle cz\u0119sto, \u017ce w ko\u0144cu j\u0105 sobie kupi\u0142em gdzie\u015b na jakiej\u015b aukcji \u2013 jako moj\u0105 ostatni\u0105 gr\u0119 na Nintendo 64.<\/span><\/p>\n

Godne uwagi utwory:<\/strong><\/span><\/p>\n

character select theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Jago theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Kim Wu theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

Orchid theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

TJ Combo theme<\/a><\/u><\/span><\/span><\/p>\n

\n

S\u0142owo na niedziel\u0119.<\/strong><\/h3>\n
\n

Troszk\u0119 mi zesz\u0142o z tym wpisem \u2013 pomys\u0142 mia\u0142em gdzie\u015b w sierpniu jeszcze, w trakcie wyjazdu wakacyjnego. Do w\u0142a\u015bciwego pisania zabra\u0142em si\u0119 na pocz\u0105tku pa\u017adziernika, zacz\u0105\u0142em uk\u0142ada\u0107 list\u0119 gier i\u2026 wysz\u0142o na to, \u017ce z pi\u0119ciu tytu\u0142\u00f3w zrobi\u0142o si\u0119 dwadzie\u015bcia. Dodatkowo gdy zacz\u0105\u0142em pisa\u0107, to okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pok\u0142ady nostalgii do przekopania s\u0105 gigantyczne i od razu wiedzia\u0142em, \u017ce wpis wyjdzie do\u015b\u0107 d\u0142ugi. Zreszt\u0105 po drodze mia\u0142em sporo przerw, bo nie zawsze by\u0142 czas i ch\u0119ci do pisania, ale wreszcie sko\u0144czy\u0142em. Z drugiej strony i tak nie uwzgl\u0119dni\u0142em paru gier, kt\u00f3rych komu\u015b mo\u017ce w takim zestawieniu brakowa\u0107: Super Smash Bros., Goemon, Body Harvest, Space Station Silicon Valley\u2026 Ale po prostu w niekt\u00f3re gry nie gra\u0142em w og\u00f3le albo wcale. Niemniej moje Nintendo 64 dalej dzia\u0142a, pad ju\u017c troch\u0119 mniej, ale w tym roku dokupi\u0142em taki mniej zu\u017cyty i da si\u0119 gra\u0107. A dobrze si\u0119 sk\u0142ada, bo dzi\u0119ki Everdrive 64 do paru gier zamierzam wr\u00f3ci\u0107 (Banjo-Tooie, Conker) albo w og\u00f3le pogra\u0107 po raz pierwszy (Winback, Hybrid Heaven), dlatego ta opowie\u015b\u0107 dalej si\u0119 toczy.<\/span>
\nDo przeczytania w jakim\u015b moim kolejnym, najprawdopodobniej sporo kr\u00f3tszym tek\u015bcie.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nintendo 64 w sferze d\u017awi\u0119kowej przegrywa\u0142o z konkurencj\u0105, z powodu braku pojemnego no\u015bnika, co wymusza\u0142o kompresj\u0119 plik\u00f3w lub wr\u0119cz ich wycinanie, oraz braku dedykowanego sound chipa. Nie oznacza to jednak, \u017ce na tej konsoli brakowa\u0142o gier z godn\u0105 zapami\u0119tania muzyk\u0105, oj nie. W gry na Nintendo 64 gra\u0142em du\u017co, a … Wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":21,"featured_media":9796,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_dont_share_socialmedia":false,"_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_medium_share_type":"","_threads_share_type":"","_google_business_share_type":"","_selected_social_profile":[],"_wpsp_enable_custom_social_template":false,"_wpsp_social_scheduling":{"enabled":false,"datetime":null,"platforms":[],"status":"template_only","dateOption":"today","timeOption":"now","customDays":"","customHours":"","customDate":"","customTime":"","schedulingType":"absolute"},"_wpsp_active_default_template":true},"categories":[1196,1192],"tags":[1035,147,482],"coauthors":[530],"class_list":["post-9772","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nintendo","category-retro","tag-muzyka-z-gier","tag-ost","tag-soundtracki","entry"],"pp_statuses_selecting_workflow":false,"pp_workflow_action":"current","pp_status_selection":"publish","aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9772","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/21"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9772"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9772\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":191245,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9772\/revisions\/191245"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/9796"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9772"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9772"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9772"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/shinigami.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=9772"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}